Queensrÿche - Dedicated to Chaos (2011)

Deze recensie is inderdaad mild; lees deze maar eens .....

Queensryche - DEDICATED TO CHAOS - pitriff.com


Maar er zijn ook positieve recensies te vinden ( in ieder geval 1 dan )

brushvox - Queensryche – Dedicated To Chaos (2011)

Ik heb het een drietal keren mogen aanhoren en ik vond het verbijsterend.

Tot nu toe weinig positieve reacties op dit album kunnen vinden op het internet en de reacties die wél positief zijn zijn van mij.......

Zo slecht of goed?

Ik vond het alleszins verre van denderend, maar sommige nummers zijn zo flutachtig, ik geloofde mijn oren niet. Ik heb deze morgen nog maar eens Hear in the Now Frontier, Q2K en Tribe gedraaid omdat ik bij die albums aanvankelijk hetzelfde gevoel had, maar ik vind die albums nog zo slecht niet. Deze laat voorlopig een slechte nasmaak na, net alsof ik per ongeluk een Heineken heb gedronken. Wordt vervolgd.

1van de problemen is misschien wel het geknepen geluid?

Tate klinkt alsof zijn keel dichtgeknepen wordt, gitaren, drums, bass, het zit ver naar achteren gemixed, en klinkt alsof men luistert door kleine doppies van een koptelefoon maar dan net naast het oor, al weet ik niet hoe de legale versie klinkt

Over het geluid kan ik voorlopig niet oordelen, de virtuele versie (de special edition met zestien songs) waarover ik beschik laat een meer dan bevredigend geluid horen, weliswaar met nog meer effecten op de stem van Geoff Tate (zo komt het toch bij mij over). De hoge uithalen zijn er al lang niet meer bij, gezien zijn leeftijd en de effecten van zijn rookverslaving is dit een logisch gevolg maar het blijft een klassezanger. Edoch, als je de zestigjarige Biff Byford nog hoort tekeergaan op de nieuwste van Saxon..., wellicht verzorgt hij zich beter of is hij een zeer taaie Brit.
Tot voor kort beschikte ik dan nog over een virtuele versie met twee maal Got It Bad en zonder Around the World, met dank aan de vriendelijke collega om me uit de brand te helpen, you know who you are.
De songs, Sir Spamalot, wat zijn je indrukken van de songs? Twee heel aardige songs heb ik gehoord met name Hot Spot Junkie en Retail Therapy, een viertal matige songs met name Get Started, Luvnu, I Take You en The Lie. Met de rest kan ik absoluut niet overweg. Noem me ouderwets, noem me nostalgisch maar dit album vind ik (voorlopig) geen plaats in mijn kast waard. Het zal weer zijn tijd nodig hebben. Ik ben heel benieuwd wat andere MuMe-collega's van deze plaat vinden.

Knappe vergelijking. Kan ik alleen maar mee instemmen. Ik vind het een behoorlijk stuurloos album. QR heeft nooit het experiment geschuwd maar hier klinkt het voornamelijk also niemand echt een visie had en er dus maar wat aangemodderd is om toch een cd op de markt te gooien. Een cd vol mislukte probeerseltjes, die zonder liefde en weinig bevlogen zijn ingespeeld - je hoort bijwijlen letterlijk een halve band '...het zal allemaal wel' denken. Verder dan een demo-tape had het nooit mogen komen.

Persoonlijk vind ik de nieuwe Saxon niet zo bijzonder en hoor toch liever de nieuwe Queensrÿche. Saxon maakt altijd hetzelfde album en bij QR moet men altijd maar weer afwachten waar ze mee aankomen zetten.

Von Helsing, ik alludeerde enkel op de stem van Biff Byford, ik oordeelde niet over de kwaliteit van hun recentste album. Het viel me juist erg op dat Biff nog altijd goed bij stem is, als bijna-pensioengerechtigde. Mijn visie over Queensrÿche is al een tijdje duidelijk, tot en met Promised Land een "machtige" groep, nadien is er iets bij mij gebroken. Ik volg ze uit respect, uit liefde, uit blinde onvoorwaardelijke trouw. Wat is dat: trouw? Toch nog luisteren naar de albums waar je aanvankelijk niets in vindt en zoeken, zoeken, zoeken. Het is misschien iets van onze generatie, niet te snel opgeven, wat ik zeker met dit album zal doen. Ik wil de mensen niet wegjagen van dit album, dat zeker niet, daarvoor is de stamboom van deze groep te indrukwekkend of zoals ik al een paar keren heb gezegd in de topic Het Metal Album van de Week: "Geniet ervan, erger je eraan, verslind het of schuif het naar een kant van je bord, maar proef er tenminste van."
Ze spelen in het voorprogramma van Judas Priest op een komende tour, dacht ik. Wel, ik zou graag gaan maar het karkas zal allicht anders beslissen. Ik vraag me af hoe ze gaan opboksen tegen een Judas Priest live. Misschien is die laatste gedachte niet echt on-topic maar die gedachte schoot me te binnen bij de laatste noten van dit album.

Vergeleken met American Soldier vindt ik dit toch wel wat tegenvallen.

Krijg ik dan toch gelijk !!!!!

Dat zou best eens kunnen, maar het ging er bij jou om dat jij al had gestemd zonder de cd te horen. En dat slaat uiteraard nergens op. Waarschijnlijk vind ik de cd ook weer tegenvallen, maar ik baseer dat alleen op mijn eigen oren en niet op recensies van anderen.

Ik heb nu 3 van de 12 nummers gehoord en dat was allesbehalve hoopvol.
De rest moet al bijna super zijn (wat ik sterk in twijfel trek) om hier nog 4 sterren te halen.
Maar zoals rushanne al zei: stemmen op basis van geruchten en andere meningen zonder alles gehoord te hebben slaat inderdaad nergens op. Ik moet echter wel eerlijk bekennen dat mijn goesting om het hele album te horen eigenlijk al over is. Op deze manier zal ik Q2K nog een meesterwerk gaan vinden...

Tja, er vanuit gaand dat je Get Started, Got It Bad en Around the World hebt gehoord kan ik je vertellen dat je voor jou ( kijkend naar je top 10 ) het ergste nog niet hebt gehoord

Maar treur niet; het beste ook nog niet

En op zich is Q2K toch ook een meesterwerk als je er aan denkt dat de band kort daarvoor hun belangrijkste songwriter / quality control manager had verloren en op zoek was naar een nieuw platencontract .

Voor mij staan er een toch een paar prachtige nummers op en de plaat is in ieder geval wat betreft sfeer enz behoorlijk in evenwicht. Maar wennen was het wel ook al vind ik het veel beter dan Hear In The Now Frontier.

als je dat interview met Michael Wilton dat hier eerder is aangehaald leest, zie je dat het idd weinig liefdevol in elkaar is geflanst. Michael mocht op afstand nog wat gitaarmopjes opnemen en toesturen. Hup afmixen en klaar is kees..

Ook het vergelijk met hoe Empire werd opgenomen - wel als een hechte band / gezamenlijk in een creatief proces - spreekt boekdelen.

[quote]ozwald schreef:


En dit is waarschijnlijk ook wat er voor zorgt ( voor mij tenminste ) dat Q2K ook goed in elkaar zit; wat ik er destijds op Queensryche forum over las is die ook samen gemaakt en ( grotendeels ) opgenomen terwijl de nummers samen werden gespeeld.

nu een paar keer gedraaid en de sfeer gaat me wat meer bevallen..

wellicht toch een groeiplaatje?

Ik ben op de eerste plaats een enorme Queensryche fan. Wat ze hier echter presenteren is echter te slap om de naam Queensryche te dragen. Het is werkelijk niet te geloven hoe ze slappe nummers als Wot we do, Around the world, Get started, The Lie en Luvnu op een cd durven te zetten. Als je dan Michael Wilton in een interview hoort zeggen dat hij eigenlijk meer van de Metal is dan weet je wel genoeg. Mijn god terwijl ik dit schrijf luister ik naar het nummer Got it Bad. Ik kan wel janken zo slap.

Ben ik niet met je eens. Got it Bad is inderdaad niet het beste nummer die ze ooit hebben geschreven maar er staat toch een rijtje goede nummers op die ik kenmerk als het beste van deze bands sinds Empire. Michael zit in de band sinds 1982 en ik denk dat hij daar nog wel een poosje zal blijven. Hij is van de Metal? Nou, QR als sinds 1990 niet meer en hij zit er nog steeds dus dat zal wel loslopen. Ik ben btw ook van de Metal maar ik luister ook naar andere dingen. Maar dit album is echt zo slecht nog niet, je moet er echter wel onbevangen naar luisteren en niet slechts je vooroordelen mbt dit album bevestigd willen zien.

Er zijn nog genoeg oude platen van Queensryche om van te genieten, wil je metal horen.

Michael zit er nog steeds ja. Het is voor hem toch ook zijn bron van inkomsten. Hij gaf echter aan puur als sessie-muzikant zijn diensten voor dit album te hebben verleend. Ik kreeg in ieder heel sterk de indruk dat ook hij deze richting niet kan waarderen.
Maar zoals ik al zei ik ben een echte Queensryche fan, luister naar alle muziek die goed is (dus ook pop of whatever). Vooroordelen bevestigd willen zien ? Hehe hoe kom je daar nou op.
Ik heb de plaat al 10 x gehoord. Hoezo vooroordelen.
Dit is gewoon een hele zwakke plaat. Zelfs de redelijke nummers wil ik dan als echte fan ook nog goed vinden. Maar zelfs die zijn eigenlijk ook uiteindelijk uitermate standaard.

Respect voor de band vanwege het feit dat ze doen wat ze willen doen (alhoewel ik dus echt denk dat de meningen binnen de band ook verdeeld zijn) maar hier gaan ze wederom heel veel fans mee verliezen.

Niet goed vinden is iets anders dan een zwakke plaat.

Ik zou nou niet snel zeggen dat dit een zwakke plaat is. Queensryche veegt nog immer de vloer aan met veel acts. Vooral de pop-acts als Lady Gaga, waar deze plaat een antwoord op is.

Heb het album volledig beluisterd (nogmaals bedankt voor de link, P! )en mijn verwachtingspatroon lag ontzettend laag. (Get Started, Around The World en Wot We Do had ik reeds gehoord en die nummers voorspelden weinig goeds)
Ik moet eerlijk bekennen dat Get Started gegroeid is en me eigenlijk wel bevalt.
Around The World blijf ik echter zwak vinden, hoewel het allesbehalve slecht is.
Wot We Do is redelijk verrassend, zelfs voor Queensrÿche, en bevalt me op het eerst zicht veel minder, toch heeft dat nummer wel iets. Ongetwijfeld een groeiertje.
Dan de andere nummers. Zal ik eerst met het goede nieuws beginnen?
Retail Therapy, At The Edge, Luvnu en I Take You vind ik prima nummers.
Ook het refrein van Drive bevalt me wonderwel.
Hot Spot Junkie en Higher mogen er ook zijn.
Als we daarbij Get Started en Wot We Do bijtellen, kom ik aan 9 nummers die ik wel kan smaken. Het slechte nieuws is dat de andere 7 me op het eerste gehoor weinig tot niets doen.
Misschien gaan ze nog groeien, ik geef hen graag het voordeel van de twijfel.
Ik volg Von Helsing in zijn redenering dat je hier onbevangen naar moet luisteren, dus zonder je "Ik hoop dat het een Operation:Mindcrime wordt!"-bril op.

O is dit een antwoord op Lady Gaga. Hehe nou dat is mooi dat Queensryche daar behoefte aan had.
Net even zitten lezen wat men er Internationaal van vindt op het internet.
Laat ik zeggen dat 95% van de recencenten het wel ongeveer met me eens is en de plaat helemaal afkraakt. En bijna allemaal geven ze ook aan dat het echt geen metal hoeft te zijn, maar dat de kwaliteit gewoon bedroevend is.

Die recensies van die 95% interesseert me geen mallemoer.
Die andere 5% ook niet.

We zien na een jaar wel, waar het gemiddelde van deze plaat op terecht komt. Al interesseert me dat ook niet zo enorm veel.

Wat me wel interesseert is of ik het echt leuk ga vinden, en net als Operation Mindcrime, Empire en Promised Land, over 20 jaar nog draai, of niet.

Ik ken overigens geen enkel liedje van Lady Gaga, maar had ooit eens zo iets gelezen.

Jammer, dat jij je laat leiden door andermans recensies.

Ik laat me zelden leiden door de meerderheid. En zeker niet door muziekrecensenten.
Ze kraken al te vaak obscure meesterwerken af en hemelen brolplaten op als ware het klassiekers.
Ik vertrouw nog steeds op mijn 2 oren en het gevoel dat ik krijg bij het aanhoren van muziek.
Voorlopig geef ik Dedicated To Chaos het voordeel van de twijfel. Misschien moet ik Q2K ook nog maar eens een 2e Kans geven...

Sorry maar de opener alleen al is toch een rocker van jewelste?

Het drum- en baswerk is gewoonweg geniaal. De riff ook. En Tate zingt echt lekker. Solo is ook prima. Geen metal, maar rock zoals rock moet klinken.

Echt zo'n nummer die je hard draait voor je naar de kroeg gaat. Lekker meebleren.

Was dat geen Elvisplaat? 1.000.000 Can't Be Wrong ofzo? Nee dat mag geen leidraad zijn. Het blijft een persoonlijke beleving.

Overigens is het niet zozeer een antwoord op Gaga. Gaga is gewoon een invloed. Dat is wat Tate vorige maand in Aardschok aangaf. De kinderen van Tate zijn gek op Lady Gaga en hij kan er zelf ook wel wat mee. De achterliggende gedachte is natuurlijk om eens aan te haken in de hitparade, maar dat zegt hij er niet bij.

Ik moet zeggen dat de gedurfde onderneming mij wel uitdaagt. Maar ik heb er nog te weinig van gehoord om er iets over te kunnen roepen.

Ik hoor veel popinvloeden. Een hoop samples en drumloops. Maar het heldere en 'hippe' komt nergens geforceerd over.

Rockenfield is duidelijk in zn element. Rock ligt hem beter dan metal.
Gitaarpartijtjes en baslicks en -loopjes zijn erg avontuurlijk.

Dat Queensryche ooit eens een Dalbello nummer had gecovered is mij niet vreemd. Deze pop/rock plaat van Queensryche gaat soms wel eens die kant op.