menu

Porcupine Tree - Deadwing (2005)

mijn stem
4,16 (777)
777 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Lava

  1. Deadwing (9:46)

    met Adrian Belew en Mikael Åkerfeldt

  2. Shallow (4:18)
  3. Lazarus (4:18)

    met Mikael Åkerfeldt

  4. Halo (4:39)

    met Adrian Belew

  5. Arriving Somewhere But Not Here (12:02)

    met Mikael Åkerfeldt

  6. Mellotron Scratch (6:57)
  7. Open Car (3:46)
  8. The Start of Something Beautiful (7:40)
  9. Glass Arm Shattering (6:18)
  10. Revenant * (3:04)
  11. Mother and Child Divided * (4:59)
  12. Half-Light * (6:20)
  13. So Called Friend * (4:49)
  14. Shesmovedon * (4:59)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 59:44 (1:23:55)
zoeken in:
avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
Door alle muziek (prog en anderszins) die ik de afgelopen jaren tot me genomen heb, is Porcupine Tree in mijn collectie een beetje ondergesneeuwd. Stupid dream, In absentia en Fear OABP staan me nog heel goed voor de geest, maar Deadwing is behoorlijk weggezakt. Nochtans is dit #191 in de MusicMeter-top-250, en één draaibeurt later is me al geheel duidelijk waarom. Met name de twee langste nummers klinken alsof ze niet anders hadden kúnnen klinken, alsof ze zijn ontworpen door een bovennatuurlijk componist (geen religieuze connotatie of heiligverklaring van SW bedoeld) die niet in staat is om noten, akkoorden of melodieën te schrijven die niet "juist" zijn en niet precies "daar" horen, zo perfect zijn die nummers en hun arrangementen en solo's. Van de kortere stukken spreken Shallow en Halo me allebei minder aan vanwege matige melodieën, en in Mellotron scratch lijkt een echt mooi nummer te zitten dat er maar niet uit wil komen, maar het laatste trio is dan weer geweldig. Heel bijzonder hoe Steven Wilson loodzware metalriffs kan inzetten (Deadwing, Arriving somewhere, Open car, The start of SB) in dienst van een dromerige sfeer. En de enige reden waarom ik het wonderschone Lazarus niet als favoriet heb aangevinkt is omdat het titelnummer ongeveer twee maal zo lang duurt (en dus ongeveer twee maal zoveel wonderschoons biedt) en Arriving somewhere zelfs drie maal. Geheel onterecht door mij veronachtzaamd, deze band.

4,5
Vooraleer de nieuwe SW eind januari verschijnt met ongetwijfeld de nodige pro en contra's over SW , heb ik dit schitterend schijfje weer eens opgezet. PT in topvorm !
Lazarus is bijvoorbeeld zo'n nummer dat heel de dag in je hoofd blijft hangen ( niet erg natuurlijk ).
Zeer smaakvolle bijdragen van Adrian Belew en Mikael Åkerfeldt vind ik trouwens.

4,5
Nogmaals meermaals beluisterd > score verhoogd naar 4,5*

avatar van dumb_helicopter
3,5
Ondanks dat ik geen progfanaticus ben, viel dit al bij al goed mee. Ok, de stem van Steven Wilson vind ik nog steeds matig, maar in albumcontext valt het minder op dan in losse nummers. Lazarus was me al langer bekend en is ook enigszins een buitenbeentje in hun oeuvre, waarbij ik het vreemd vond dat ik dit nummer zo lang al zo goed vond, maar geen andere nummers me daarnaast konden beklijven. Ik miste vaak de wat emotionelere diepgang die je in Lazarus snel vindt. Dit gezegd zijnde, valt het album in z'n totaliteit goed mee. Zo is ASBNH ook een groeiertje gebleken en zijn er voldoende andere momenten die voldoende sterk zijn om dit album een 3.5* te geven.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:32 uur

geplaatst: vandaag om 13:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.