Yes - Fly from Here (2011)

Wat bedoel je precies met de titeltrack? De hele suite of alleen het deel dat hier als tweede track staat genoemd?

Track 1 t/m 6 is voor mij de titletrack: Fly From Here. De hele suite dus. Net nog gedraaid onder het hardlopen. Kan er niet genoeg van krijgen. Voor mij de beste sinds Drama (1980). Wellicht dat deze plaat voor menigeen wat meer draaibeurten nodig heeft, maar ik was meteen verkocht.

Dat lukt ze zelf waarschijnlijk ook niet meer, want anders hadden ze geen 30 jaar oud nummer hoeven te nemen

Gert P doet zichzelf een hoop te kort. "Fly from Here (2011)" is een album waar je als "Yes-muziek-liefhebber" natuurlijik erg vrolijk van wordt . "Fly from Here (2011)" scoort in zijn geheel een heel ruime voldoende .

Als je een niet al te hoog verwachtingspatroon had dan valt het zeker niet tegen . Fly From Here boeit mij niet over de hele linie , maar de Fly From Here Suite is een fijn stuk Yesmuziek . Op hun lijf geschreven ; Catchy , afwisselend en de typische Yes wendingen die zo herkenbaar zijn .
Maar daarna houden ze het hoge nivo niet vast , dat is althans mijn constatering .

Beste album sinds drama.

Ben niet echt een Yes liefhebber. Meerdere keren geprobeerd om de wat oudere albums op waarde te schatten, maar elke keer na een half uurtje gestopt.

Maar dit laatste album klinkt lekker. Paar keer al door de fly from here nummers (1-7) geluisterd en dat klinkt best lekker

De 'Fly From Here'-suite vind ik bijzonder geslaagd, en zit vol met goeie ideeën, en ook sterke uitvoering. Daarna gaat het, en dat vind ik niet alleen, lees ik hier, niveau naar beneden, om in de afsluiter toch een mooie finale te vinden. Leuke plaat, beter dan bijvoorbeeld de nieuwe plaat van progcollega's Van der Graaf Generator.

'Solitaire' is ook nog wel oké, wat gepiel op de akoestische gitaar, maar klinkt best interessant. Yes verbaast me niet, maar stelt ook niet teleur. Geen plaat om uitbundig van te worden, maar ook geen plaat om droefgeestig van te worden. Een degelijke plaat, met enkele hoogtepunten.

3 sterren

Wat lees ik net, Benoit David alweer vertrokken?

Moet deze weer eens draaien overigens.
Het staat me bij als zeer aardig, maar niet hemelbestormend.

Verbaasd het je ? En Anderson is wederom niet benadert.

Ik raad soundchaser aan eens te luisteren naar de studionummers van de twee Keys platen. Mind Drive, Be the One, That, That is zijn echt fantastische nummers van Yes. Daar kan deze, overigens best aardige, Suite, Fly From Here niet aan tippen wat mij betreft.

Wat mij betreft ook niet en dat geldt ook voor Drama.

Keys to Ascension deel 1 en 2 geven precies aan waardoor de samenstelling Anderson, Wakeman, Howe, Squire en White nog steeds de beste is.

Ik ben bang dat na het afvallen van Benoit David (werd gedwongen de band te verlaten nadat hij ziek was geworden, waar ken ik dat verhaal van) de overige leden van Yes het niet aangedurfd hebben om Jon Anderson weer te vragen. Omdat het antwoord waarschijnlijk niet moeilijk was om te raden.

Ben het helemaal met je eens Hans, al vind ik BB ook een fantastische drummer. Dat ze Jon niet meer vragen is toch echt een ongelofelijk verhaal.

Een nieuw Yes album zonder Wakeman en Anderson? Deze wilde ik eigenlijk aan mij voorbij laten gaan, maar voor € 7,99 kon ik 'm toch niet laten liggen.

Na een eerste luisterbeurt behoorlijk aangenaam verrast. Zeker de suite "Fly from Here" is een topstuk. Naar mijn mening de beste cd van Yes sinds Tormato.

Had ik dit album nou maar meteen aangeschaft, denk ik nu, want nu ligt daar Fly from Here - Return Trip in de handel. Album heeft een remix en remaster ondergaan, ander artwork en is voorzien van zang van Trevor Horn - waarmee Benoit David afgeserveerd wordt. Zie de notes bij Discogs: Yes - Fly From Here - Return Trip (2018, CD) | Discogs

Misschien is het wel wat, misschien is het wel beter, maar ik heb toch een voorkeur voor een origineel.

Bizar, dat maak je zelden mee. Dat originele vocalen worden ingeruild voor andere.
Een hele rare zet, eigenlijk. In dit geval mag het ook wel geschiedvervalsing worden genoemd.

Eind vorig jaar, werd het nummer To the moment alsnog uitgebracht, nog met Benoit David.
Als ze nu creatief hadden willen zijn, hadden ze Fly from here nog een keer uitgebracht met het uitstekende To the moment als toegevoegde (of vervangende) track.

Benoit David is geen creatieveling in die zin dat hij meeschreef, meedacht en meespeelde. Wel kon hij redelijk goed Jon Anderson imiteren als zanger.

Je vraagt je af waar Horn zich werkelijk nog druk om maakt om dit te willen. Laat hij komen met iets nieuws.

Belachelijke zet. Horn was de producer van dienst en ok. de song We Can Fly From Here komt uit de periode Drama.
Maar wat is nu de toegevoegde waarde eigenlijk?
Geschiedenisvervalsing vind ik wel een goede van musician.
Benoit David had van mij ook niet zozeer gehoeven, evenals Jon Davison. Twee typische tributezangers met weinig identiteit en wel erg 2e hands Jon Anderson.
Buiten dat doet David wel wat er van hem verwacht wordt en daar valt op deze plaat niet zo veel op aan te merken.

Ik begrijp dus deze move met Horn als vocalist dus van geen kant.
Maar misschien is Yes wel een moeilijk te begrijpen band zo zachtjes aan.
Ik hoop uiteindelijk op toch nog een album van Anderson,Rabin & Wakeman. Die zijn een stuk geloofwaardiger bezig.

not my cup of Yes tea

Het hele verhaal van The Buggles is me helemaal ontgaan, dus dat ga ik hier er niet bij betrekken. Fly From Here voelt voor mij weer opvallend fris en klassiek Yes aan. Het aantrekken van Benoît David zorgt voor nieuw elan en doet mij vooral beseffen dat Jon Anderson beduidend achteruit gegaan is met zijn stem. Daarnaast kan hij heel behoorlijk zingen en ondanks de nieuwe frontman, doet het me wel aan Yes denken. Het gehele Fly From Here voelt overigens wel bovenal plezierig aan. Het haalt het niveau van het oude werk niet. Het zorgt wel voor een opleving waardoor Yes netjes kan afsluiten. Hoewel het beter is dan de platen uit de jaren negentig en Magnification, blijft het toch een soort Yes light. Mooie hoes!

Tussenstand:
1. Close To The Edge
2. The Yes Album
3. Going For The One
4. Yes
5. Time And A Word
6. Drama
7. Tales Of Topographic Oceans
8. Fragile
9. 90125
10. Big Generator
11. Fly From Here
12. Relayer
13. Tormato
14. Magnification
15. The Ladder
16. Talk
17. Open Your Eyes
18. Union

Benoît David doet Anderson in ieder geval niet vergeten. Ik vind zijn stem in de verte misschien overeen komen, maar hij mist echt wat van de grandiositeit en zonder het lyrisch talent van Anderson ontbreekt er ook een stukje diepgang. Het zorgt ervoor dat Fly From Here niet slecht klinkt, maar op mij vooral oppervlakkig over komt. Waar Magnification me vaak te hoogte in tilde, kom ik hier niet verder dan de begane grond.

Het is geen slecht album en in ieder geval overduidelijk prog, maar waar ik op Drama nog wel degelijk Yes herkende, voelt het hier aan alsof ik toch naar een andere band aan het luisteren ben. Het wil me niet echt grijpen. Hour Of Need heeft wel een heel mooi afsluitende solo. Goed gemaakt, maar zielloos.

Tussenstand:
1. Close To The Edge
2. Going For The One
3. The Yes Album
4. Drama
5. Fragile
6. Time And A Word
7. Magnification
8. 90125
9. Tales From Topographic Oceans
10. Yes
11. The Ladder
12. Talk
13. Tormato
14. Relayer
15. Big Generator
16. Fly From Here
17. Open Your Eyes
18. Union

Ik zit nu te luisteren op Spotify. Maar welke versie is dat dan?
Volgens mij is dat Trevor Horn die zingt toch?

Ja dat moet Horn zijn. Op Drama deed ie ook een Anderson imitatie

Jammer. Zou graag eens horen hoe dit met die andere gast klinkt

Het probleem met Trevor Horn was dat ie moest forceren.
In kern heeft hij wel wat van Anderson, maar die reikt een stuk hoger.
Luister voor de gein eens naar The Buggles en dan hoor je de echte stem van hem. Best hoog en dat viel Chris Squire ook op bij de ontmoeting destijds.
Op Drama zit hij vaak al op het randje en live bij Yes in 1980 viel hij eigenlijk door de mand. Hij moest ook de oudere Yeskrakers zingen en dat ging hem slecht af.
Wat dat aangaat was Benoit David ( hier dus op te horen) de beste Anderson imitator, want hij kwam al uit een Yes Tribute band. Ironisch genoeg moest hij afhaken vanwege stemproblemen.
Jon Davison zingt mogelijk nog zoeter dan Anderson en heeft naar mijn idee geen mooie klank.

Eigenlijke conclussie: Jon Anderson is de enige echte Yes zanger. En nog heel goed bij stem heden ten dagen.

Nou, dat zal dan wel 'weer goed bij stem' zijn, want ook Anderson heeft wel eens minder geklonken. Benoit David heb ik aan het werk gezien met Mystery en met Yes (in Nijmegen), maar dat was geen succes.

Met een beetje fantasie kun je best met je eigen stem nummers van anderen naar je hand zetten. Daar zijn legio voorbeelden van.
Dat jongere gasten als Davison niet eigenwijs genoeg zijn, begrijp ik wel. Die springt gewoon als Steve Howe hem zegt hoe hoog het moet.

Maar Horn is gerenommeerd producer en die kan een paar dinosauriërs wel aan toch? Hij is er zelf nota bene eentje! Hier had meer ingezeten wat mij betreft. Drama had de kwaliteit dat het eigenlijk niet meer uitmaakte hoe er gezongen werd. Op Fly From Here is dat net even anders.

Nu ken ik die Benoit dude niet. Maar als dat ook al een Andersonkloon is, laat dan maar.

Nou, bij mijn weten liggen en lagen de verhoudingen bij Yes toch echt anders. Anderson was indertijd echt bandlid. Benoit David en Jon Davidson waren gewoon inhuur en hebben dus geen ruk te vertellen. Hoe dat indertijd met Horn zat weet ik niet.

Overigens heb je natuurlijk gewoon gelijk dat ze niet als Anderson hoeven te klinken. David zat sowieso ook iets lager, Davidson weet ik eigenlijk niet zo, want die heb ik nooit live aan het werk gehoord. Bij Mystery klonk Benoit David ook niet als een Jon Andersonkloon, al had hij daar wel een vergelijkbaar zijige stijl van zingen.

Daarom ben/was ik wel benieuwd naar de versie met Benoit David.

En natuurlijk was Anderson bandlid. Hij klonk wel authentiek. Al die anderen doen hem maar na. Dat is niet creatief en gewoon zonde.

Anderson met Wakeman en Rabin van een paar jaar terug live! Petje af hoor. Pakte de hoge noten nog prima.
Maar de man zal ook wel eens een mindere periode gehad hebben. Maar aardig teruggekomen. Hij is behoorlijk ziek geweest.

Ik heb voornamelijk het ouder werk van Yes in mikast. Sinds vorig jaar aanraden van bikkel Drama gekocht. Die beviel me bijzonder goed
. Onlangs deze fly from Here 2de hands gekocht. Aangenaam verrast alleszins. Ook een plaat zonder Anderson maar dat stoort niet ....