The Doors - The Doors (1967)

Bijzonder, en zeker voor die tijd, dat het dan nog 1,5 jaar zou duren voordat die eerste cd van de Velvet Underground in de Amerikaanse LP-lijsten zou verschijnen. Waar zou dat aan hebben gelegen?

Zou Jim Morrison zich illegaal in de studio's van Velvet underground hebben opgehouden en zich daar hebben laten beïnvloeden voor de muziek van de Doors, wil je er dat mee zeggen?
Of is de cd van Velvet Underground pas wat geworden nadat de Doors al het baanbrekende werk hebben verricht?

Overigens, in december 1967 verschenen de Doors alweer met Strange days.

Jim Morrison zou wel ooit een keer in een film van Andy Warhol spelen. Maar toen het zo ver was liet Morrison niks van zich horen. Zou dus goed kunnen.
Volgens mij zou dat de film blow worden.

Heeft even niets met dit album te maken, maar als men zich iets meer laat verdiepen in The Doors zal het duidelijk zijn dat Jim/ The Doors op een eigen eiland leefde en zich totaal niets van bijvoorbeeld Velvet aantrokken. Sja... op sexueel gebied na dan, want Nico en Jim babbelde over andere dingen dan muziek .
Ook de 2e bewering lijkt mij sterk, want Velvet had The Doors niet nodig voor hun succes, evenmin andersom...

Verder dus prima debut

Toen ik nog jong en wild was en een minder terugwijkende haargrens, waren grenzen interessant. Op zoek naar een eigen identiteit, muzieksmaak, interesses, viel dit samen met een heropleving van The Doors. Ben er helemaal into...geweest. Zodanig dat ik er eigenlijk nu niet meer naar kan luisteren. Eerlijk gezegt heb ik het wel wat gehad met die Jim en de zijne. De magie is voorbij. Maar goed dat kan in mijn visie los staan t.o.v de beoordeling van de muziek. Want dat ze mooie dingen hebben gedaan staat rotsvast.
Mooi debuut.

Break on through is nog steeds een krachtig nummer.
Light my fire...ach wellicht mischien de bekendste onder het algemeen publiek, is die Robbie ook blij. Destijds zeer interessant in een preuts Amerika.
En natuurlijk The End...klassieker pur sang, vaak helemaal in opgegaan, maar heb het er nu wel mee gehad. Dat zou een echte klassieker eigenlijk niet moeten doen.

Je bent net verhuisd naar het bejaardentehuis?
Ach, ik ben soms ook bepaalde artiesten of groepen beu, maar dan draai je het simpelweg even een jaartje niet en hopsakee... het klinkt weer als nieuw.

Maarruuh succes met Frans Bauer...

Jim wilde van Nico alles over zijn held Brian Jones weten en zij wilde van Jim leren om een song te schrijven. Mensen moeten aan de hand van de latere solo-albums van Nico (haar debuut Chelsea Girl uitgezonderd want die werd o.a geschreven door Lou Reed & John Cale van Velvet en Jackson Browne) of Jim een goede mentor was.

Heb je even voor mij?
Ik heb The Doors inderdaad al flink wat jaartjes niet meer gedraaid. Dat mag namelijk niet in huize Zonneschijn
De muziek van The Doors heb ik destijds zo vereenzelvigd met mijn eigen ostentatieve ontwikkeling, dat toen ik die periode achter mij liet, daarbij ook de muziek achter heb gelaten.
Zoals ik al zei, blijft het een gegeven dat de muziek an sich gewoon goed is. Maar er is in die tijd daarna nog zoveel anders voorbij gekomen, dat ik er niet echt meer naar geluisterd heb. Ach ja als sterren maar aan de hemel staan toch.

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > Top 10 van 1967

Het debuut en het beste studio album van The Doors. Stuk voor stuk prachtige nummers met als absolute climax "The End". Een meer dan verdiende vijf ster!

Meesterwerk uit de rock geschiedenis met enkele nummers die tot vandaag de dag aanzien worden als klassiekers.

The End is een van de beste nummers ooit geschreven, en mag van mijn part ook op mijn end aanhoord worden.

Blijft maar beter worden. Fantastisch

Volgende week donderdag toont men op Canvas een docu over dit album. Ook de weken daarop wordt er telkens een "Classic Album" doorgelicht, eindelijk nog eens een deftig en interessant muziekprogramma op de openbare omroep in België!

Komt die docu naderhand ook online te staan? Ik weet niet of Belgie zoiets heeft als uitzendinggemist.be?

Canvas heeft die rechten niet. Zie de comments

Op uitzendinggemist wilde ik ook eerst ook een BBC docu gaan kijken, maar die stond er wegens rechten ook niet op .

Ja ik kijk al uit naar de documentaire over dit meesterwerk van the doors. Naar mijn beschijden mening is dit het beste album van the doors.

Hmm leuk! Ga ik zeker proberen niet te vergeten op af te stemmen!

geweldig debuut.

Op de achterzijde van de hoes staat een bandfoto en daarop heeft Jim Morrison een soort van glip in zijn kaak (maar het kunnen ook een paar lippen zijn) weet iemand hier meer van? Iedere keer probeer ik te ontcijferen wat dat toch zou kunnen wezen.

Dat zijn gewoon de haren van Ray Manzarek die in het gezicht van Jim overlopen. Het zijn namelijk 4 aparte gezichtsfoto's van de bandleden die in elkaar overlopen .

Dat het vier in elkaar overlopende foto's waren was ik wel achter, maar heb nu grotere foto's bekeken in kan je het inderdaad (beter) zien dat het haren zijn. Maar op het eerste oogopslag bij mijn CDtje (40 Anniversary) vind ik het nog steeds veel op een jaap lijken.

Ik wil mezelf hier 1,5 jaar later even terechtwijzen.
Natúúrlijk is 'The End' geen luchtig voer. Je moet er voor open staan en het tijd geven! The End is misschien wel het beste nummer van the Doors. Deze plaat is zonder twijfel het sterkste debuut ooit, van een Amerikaanse band.

Op zich goed debuut, maarjammer van The End; Take It As It Comeshad beter 'the end'kunnen zijn. (had je maar 30 minuten gehad, maar Revolver duurt volens mij nog korter...)

Leg uit: wat is er jammer van The End?

Men leek een prachtig episch nummer te willen maken en zo komt het op mij ook over; een beetje geforceerd. Bovendien vind ik het niet zo passen bij de andere nummers, maar daar zullen de meningen ook wel over verdeeld zijn.

Ieder zijn mening, maar ik houd het op één van de beste debuuts v/e amerikaanse band.

Jij bent de enige die ik ken die The End niet zo vind passen met een geforceerde sound... Uhmm wonderen zijn de wereld nog niet uit

The End is de finale van The Doors. Het weghalen staat min of meer gelijk aan onthoofden.

Ga het nog maar een paar keer luisteren dan. Geweldig cathartisch nummer, wat mij betreft. Beter dan dit wordt het niet! Zulke intense emoties lijken me toch niet makkelijk te forceren...

Toch interessant, want ik wil nu meer over Ludwig's uitspraak weten rondom "niet zo passen bij de andere nummers". Wanneer je namelijk het album luistert (van begin tot eind en dus niet skippen), wordt je juist geleid naar (letterlijk) The End...
Laat ik Ludwig een beetje op weg helpen :

- "Well, the clock says it's time to close now..." (Soul Kitchen)
- "The days are bright and filled with pain. Enclose me in your gentle rain. The time you ran was too insane" (Crystal ship)
- "I tell you we must die" (Alabama song)
- "Yeah, we're on our way and we can't turn back, 'cause it's too late" (I looked at you)
- "Take a journey to the bright midnight. End of the night" (End of the night)
- "Time to live, time to die. Time to laugh, time to die" (Take it as it comes)

...En dan vervolgens het ruim 11 minuten durende epos The End. "Need I say more..."

The End is natuurlijk een geweldige apotheose.. maar ook ik ken mensen die het een nogal theatraal en draconisch nummer vinden, vooral die "blue bus" en "i want to ##$$ you mother" passages.. Tsja, dan komt het er denk toch op aan of je een echte Doorsfan bent of niet. Ik vind het geweldige teksten! Je hebt volgens mij mensen die van verbeeldingskracht houden en Dylanfans, need I say more?