menu

The Smiths - The Queen Is Dead (1986)

mijn stem
4,26 (1476)
1476 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Rough Trade

  1. The Queen Is Dead (6:23)
  2. Frankly, Mr. Shankly (2:17)
  3. I Know It's Over (5:48)
  4. Never Had No One Ever (3:36)
  5. Cemetry Gates (2:39)
  6. Bigmouth Strikes Again (3:12)
  7. The Boy with the Thorn in His Side (3:15)
  8. Vicar in a Tutu (2:21)
  9. There Is a Light That Never Goes Out (4:02)
  10. Some Girls Are Bigger Than Others (3:14)
totale tijdsduur: 36:47
zoeken in:
avatar van johan de witt
5,0
Inderdaad, absoluut een van hun allerbesten, met Moz juist in een glansrol.
Een van zijn mooiste teksten ook, gaat me altijd door merg en been.
Veel beter worden ze niet.

avatar van Mjuman
Het grappige is dat die blog geschreven is in Dunglish, terwijl het 'disliken' van die nummers im Frage dan weer blijkgeeft van een aperte unbritishness. The Smiths zijn voor mij zo Brits als pale ale, a packet of crisps, Worchester sauce en bangers, oja en links rijden. Toegegeven, de grootste Britse jankerd, ultieme bezinger van de Weltschmerz, blijft altijd nog Robert de Griezelclown
http://www.nndb.com/people/517/000024445/robert-smith.jpg

Sinds ik The Smiths - Complete (alle albums - niet de singles) op HD heb gezet, wentel ik me met dit weer op een sombere za- of zomiddag regelmatig lang in het leed afkomstig uit de smidse

avatar van vigil
3,5
Die live cd die bij de box is toch wel een hele fijne. Goede geluidskwaliteit, Moz prima bij stem en fijne cynische opmerkingen tussendoor . Door de spetterende en bijtende live versie ook nog eens een nieuwe Smiths favoriet in de vorm van de titeltrack van dit albun

avatar van galleryplay
4,5
Bijna perfect plaat. Het outro van the queen is dead is nodeloos lang en Vicar in a tutu valt een beetje uit de toon. Maar verder een ware klassieker.

avatar van Johnny Marr
5,0
galleryplay schreef:
Het outro van the queen is dead is nodeloos lang



Excuseer?! Dat nummer mocht echt nog tot de 10 minuten zijn doorgegaan van mij. Eén van m'n ultieme Smiths-'faves' zoals luigifort dat zo mooi kan zeggen.

avatar van luigifort
5,0
Overrated rammelbandje

avatar van galleryplay
4,5
Johnny Marr schreef:
(quote)



Excuseer?! Dat nummer mocht echt nog tot de 10 minuten zijn doorgegaan van mij. Eén van m'n ultieme Smiths-'faves' zoals luigifort dat zo mooi kan zeggen.


Ik vind dat niet zo goed passen bij the Smiths. Laat die lange gitaar-exercities maar over aan het geestverwante The Wedding present
Het lange gezongen outro van I know it's over werkt voor mij veel beter.

And if a ten ton truck, comes crashes into uuuuuuuuuuhussss..... Perfection.

avatar van Funky Bookie
4,0
Funky Bookie schreef:
The Smiths net ontdekt.
Het is een lekker album, maar bij tijd en wijlen wordt het me toch iets te eentonig.
Eens even aan de kant zetten en later weer pakken om te kijken wat het dan doet.

The Queen en Bigmouth zijn wel fantastische nummers.


De voorspelling klopt. Ik vind het nu inderdaad een stuk beter. Ik snap de klassiekerstatus nog niet helemaal, maar het groeit. 1/2 * erbij.

Arbeidsdeskundige
Dit is een fenomenaal album met allemaal zeer goede tot uitmuntende nummers. Mijn favoriete nummer is The Boy with the Thorn in His Side.

avatar van Mausie
5,0
Arbeidsdeskundige schreef:
Dit is een fenomenaal album met allemaal zeer goede tot uitmuntende nummers. Mijn favoriete nummer is The Boy with the Thorn in His Side.


Kritiek staat niet in jouw woordenboek hè

Thekillers87327
5,0 sterren voor dit pareltje!! Er is geen artiest of band die klinkt als de smith, de meest orginele band van de wereld.
Geweldige nummers een voor een, grappige en diepe teksten door elkaar zodat je het leven niet altijd zo serieus neemt. Morrissey is een geweldige lyricist!
The boy with the thorn in his side is de favoriet!

avatar van luigifort
5,0
Verreweg hun beste en mooiste. Weinig albums die minimaal 5 perfecte songs hebben. Een icoon!

Van favoriet naar iets minder favoriet:

Some Girls Are Bigger Than Others
There Is a Light That Never Goes Out
I Know It's Over
The Boy With the Thorn in His Side
Bigmouth Strikes Again
The Queen Is Dead
Never Had No One Ever
Cemetry Gates
Frankly, Mr. Shankly
Vicar in a Tutu

avatar van Autobahn
3,5
Dit album wordt de ultieme plaat van The Smiths genoemd. Ik ben het daar niet mee eens. Er staan enkele topnummers op, zoals The Queen Is Dead, Bigmouth Strikes Again en Cemetry Gates, voor de rest klinkt het heel aardig maar doet het mij gewoon te weinig. Geef mij maar Strangeways, dat spreekt me veel meer aan.

avatar van dumb_helicopter
3,0
Ook dit album heeft mijn probleem met de meeste nummers van The Smiths niet uit de weg kunnen helpen. Ze komen mij met name te vergankelijk over met weinig kantjes en die daardoor amper blijven hangen. De stem van Morrissey doet me ook vrij weinig en weet me weinig te raken. Dit album heeft één geluk: dat met Bigmouth en het lichtje er net de twee nummers opstaan die weldegelijk goed zijn en waar ik net uitermate veel plezier aan beleef. Vandaar toch een 3*

avatar van luigifort
5,0
Kan het niet meer oneens zijn daarmee...

Schitterende gevoelige melodieën, Moz' lyrics en stem die door je ziel heen snijdt bij tijd en wijle. Neem alleen al I Know It's Over met zijn Mother i can feel the soil falling over my head outro dat maar doorgaat en steeds snerpender door je ziel heen snijdt... en je totaal kapot achterlaat...

En verder zat nummers nog met kantjes op dit album...

5,0
dumb_helicopter schreef:
Ook dit album heeft mijn probleem met de meeste nummers van The Smiths niet uit de weg kunnen helpen. Ze komen mij met name te vergankelijk over met weinig kantjes en die daardoor amper blijven hangen. De stem van Morrissey doet me ook vrij weinig en weet me weinig te raken. Dit album heeft één geluk: dat met Bigmouth en het lichtje er net de twee nummers opstaan die weldegelijk goed zijn en waar ik net uitermate veel plezier aan beleef. Vandaar toch een 3*


Tja, als de stem van de zanger je niet kan raken, dan heb je toch een probleem bij The Smiths. Die bepaalt toch het grootste deel van de sfeer.

avatar van Collapse
The Boy with the Thorn in His Side is een van de beste nummers ooit geschreven. There is a Light natuurlijk ook maar dat is al miljarden keren vaker gezegd.

avatar van galleryplay
4,5
Toch kunnen beide niet tippen aan I know it's over..

Thudd
Hoewel dit album nog geen 37 minuten speeltijd heeft, voelt het voor mij eerder bijna 73 minuten.
Om een of andere reden pakt het mij in t geheel niet.

Viva Hate van Morrissey daarentegen uit 1988 vind ik pakkender qua muziek en lyrics...

(Singles van The Smiths zeer sterk, albums voorheen, nu en voorlopig maar zo-zo...)

avatar van OOOOO
dumb_helicopter schreef:
Ook dit album heeft mijn probleem met de meeste nummers van The Smiths niet uit de weg kunnen helpen. Ze komen mij met name te vergankelijk over met weinig kantjes en die daardoor amper blijven hangen. De stem van Morrissey doet me ook vrij weinig en weet me weinig te raken. Dit album heeft één geluk: dat met Bigmouth en het lichtje er net de twee nummers opstaan die weldegelijk goed zijn en waar ik net uitermate veel plezier aan beleef. Vandaar toch een 3*
Dan is er nog hoop, dat vind ik nu net de minste nummers... Maar dat kan ook komen doordat ik die veeeel te vaak gehoord heb.

avatar van dominicano fonso
4,5
Dit is de ultieme plaat van The Smiths. Ik vond de eerste twee albums van The Smiths niet zo fantastisch.
The Queen Is Dead maakte het voor mij compleet doordat alle songs van goede kwaliteit waren. There Is A Light That Never Goes Out is voor mij het ultieme nummer van The Smiths.

dominicano fonso schreef:
Dit is de ultieme plaat van The Smiths. Ik vond de eerste twee albums van The Smiths niet zo fantastisch.
The Queen Is Dead maakte het voor mij compleet doordat alle songs van goede kwaliteit waren. There Is A Light That Never Goes Out is voor mij het ultieme nummer van The Smiths.


Dat hangt er denk ik vanaf wanneer je in aanraking bent gekomen met de Smiths, voor mij is het debuut vinyl met this charming man single heel dierbaar echter het mooist is, zoals wij vroeger zeiden is "de blauwe van The Smiths " dus hatfull of hollow, "all the alcohol afternoons", er zijn vele kratten bier doorheen gegaan en grijs gedraaid. Ook nog het concert meegemaakt in de Meervaart.
Meat is murder vind ik mss ook wel mooier dan Queen.
Grappig dat het op No. 14 staat (wel natuurlijk het meest legendarische nummer ever) en bij mij niet bij de favo 3 albums van the Smiths staat al vind ik de box met het live album en tracks geweldig. Het is natuurlijk een prachtig album.

4,5
The Smiths - The Queen Is Dead

Prachtig album van The Smiths. Door de niet al te lange speelduur en de fijne sfeer luistert het makkelijk weg. Vrijwel alle nummers zijn sterk, alleen Vicar in a Tutu vind ik niks aan.
Mijn favorieten blijven wel I Know It's Over en de titeltrack, maar ook een nummer als There Is a Light mag er zeker wezen door de sterke lyrics. Weet ook niet of ik deze of de voorganger beter vind, beide hebben erg sterk songmateriaal. Dit is in ieder geval een terechte klassieker.

4,5*

3,5
Je hebt van die albums waarvan je vindt dat je ze moet hebben. De hele Britpop periode uit de jaren 80 is eigenlijk totaal langs me heen gegaan. Groepen als Oasis, Blur, Pulp wel van horen zeggen, maar daar bleef het ook bij. Moesten echte song bands zijn, goede songs met kop en staart, beetje catchy. In mijn beleving een soort Engelse Nits.
The Smiths, razend populair in Engeland en ook in Nederland een schare fans. Morrissey en John Marr als belangrijkste in de groep. Morrissey met zijn scherpe pen en Marr met prachtige gitaarlijnen. Ik heb me altijd afgevraagd hoe het komt dat ik deze muziek altijd links heb laten liggen, want op zich zou het eigenlijk wel bij mij moeten passen.
'The Queen Is Dead', het middelste album van the Smiths en door velen een meesterwerk genoemd. Zeker hier op Music Meter, nr 13 in de top 250.
Ik heb het toch een aantal keer gedraaid, heb nog meer van deze band en van Morrissey solo.
Natuurlijk kan ik daar niet veel doen, maar van de zang van Morrissey ben ik niet helemaal weg. Net niet mijn stijl. Niet dat ik me er aan erger, maar het doet me niet zo veel. De songs zijn verder wel goed, maar ook daarin sta ik niet in vuur en vlam. Hetzelfde heb ik ook bij Oasis. Ik hoor duidelijk vakwerk, goede songs, prima teksten, maar de vonk wil maar niet overslaan.
Voel me daardoor bijna een muziek barbaar, maar je kunt iets niet forceren. Ik zal nogmaals komende tijd de band en album een kans geven, maar tot nu kom ik niet verder dan 3,5. En dat is eigenlijk meer verstandelijk dan gevoelsmatig.

avatar van aERodynamIC
5,0
Teacher schreef:
De hele Britpop periode uit de jaren 80 is eigenlijk totaal langs me heen gegaan. Groepen als Oasis, Blur, Pulp wel van horen zeggen, maar daar bleef het ook bij.

Vergis je je nu niet met de jaren '90?

3,5
aERodynamIC schreef:
(quote)

Vergis je je nu niet met de jaren '90?


Misschien wel ja, kun je nagaan dat er veel langs me heen is gegaan. The Smiths is net op het moment dat ik wat afscheid nam van de new wave/doom muziek en wat op zoek was naar wat anders. Maar the Smiths werden het niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:14 uur

geplaatst: vandaag om 02:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.