The Smiths - The Queen Is Dead (1986)

boudisque amsterdam verscheidene the smiths albums voor 10 euro

Ik kan dit album wel waarderen, en sommige nummers zijn echt mooi.. Maar er staan eigenlijk ook een aantal missers op. Daarnaast val ik kennelijk niet onder die groep van heimelijke (mannelijke) aanbidders die Morissey het liefst op het podium jankend om zijn nek wil vallen, want ik kan deze muziek ook erg makkelijk weer wegleggen.
En zo zullen vast wel meer mensen redeneren, dus ik kan best begrijpen waarom mensen dit een overroepen plaat vinden. Dit geldt trouwens wel voor meer platen uit die top10, alhoewel dit soort lijstjes natuurlijk altijd een beetje selectief en subjectief blijft

Ik verkies toch 'Meat is Murder' en het debuutalbum boven deze.

jong..unhappy en sad...en kreeg dit album voor mijn kiezen (in mn nog puisterig gezichtje.)...bizar wat hier gebeurde!! zwaar geraakt door moz' teksten, marr's zeer bijzondere melodieuse spel...heb uiteraard ook hun andere albums uitgebreid gecheckt maar geen die meer kon raken dan 'the queen is dead'..bijzondere hoogepunten voor mij:
cemetry gates, there's a light that never goes out en the boy with the thorn in his side

prachtig album, teksten zijn geweldig en Morrisey is een held zijn solowerk vind ik niet zo super maar bij de smiths

wat een album! alleen maar topnummers en die stem van morrisey is geweldig
de pathos druipt er van af maar dat stoort me op dit album totaal niet

absoluut een 4.5!

ik vind het geweldige van deze cd (toen ik het kocht-bandje) dat er zoveel lagen in zitten.
Een geweldig idee dat meer mensen zich zo voelen als jij (ontdekking 1) , dat je eroverheen groeit (ontdekking 2) en dat het universele ook wel weer grappig is (ontdekking 3).
En puntig en ironisch onder woorden gebracht, heerlijk. Daarna ontdek je de muziek, die helemaal klopt voor mijn gevoel en knap in elkaar zit. Mijn arme arme zusje kan de cd door mijn toedoen woordelijk nazingen, heb in de tijd dat we kamers deelden het bandje dagelijks gedraaid en daarna ging die in de walkman.
(maargoed, ik ken de plaat van Bros weer uit mijn hoofd en ben nog steeds geen fan)
En nu nog staan er vaste prik 1 of 2 nummers op de ipod.

Akelig goede plaat die de tand des tijds moeiteloos weerstaat (ja hoor alle klisjees kunnen uit de kast!)

Iets over deze plaat zeggen is voor mij nogal moeilijk eigenlijk. Ik heb er niet zoveel over te vertellen. Het is fantastische muziek, met unieke teskten (want iemand die ze echt vergelijkbaar met Morrissey schrijft ken ik eigenlijk niet) en zet voor mij een perfect tijdsbeeld van de jaren 80 neer. Morrissey heeft het spaarzame talent om je tegelijk te vermaken en te ontroeren met zinnen als:

She said I don't know you but you cannot sing,
I said that's nothing you should hear me play piano

en natuurlijk

If a double decker bus crashes into us, to die by your side is such a heavenly way to die

Het album kent ook weinig zwakke plekken, en de nummers zijn toch over het algemeen wel aan elkaar gewaagd waardoor je niet het vervelende syndroom krijgt dat je het hele album maar uitkijkt naar dat ene nummer en daardoor niet echt kan genieten van de rest.

Eigenlijk zit ik een beetje tussen een 4 en een 4,5 maar dit album draaide ik een jaar geleden zo veel, dat ik het nu wel een beetje kan beschouwen als jeugdsentiment en ik er ook wel een soort van weemoedig gevoel bij krijg, (hoewel ik denk dat dat ook wel deels in de muziek zit) dus ik hou hem gewoon lekker op 4,5*.

het is niet de meest vrolijke muziek maar wel 1 van de beste bands van de jaren '80 uit Engeland.
ik weet niet echt wat ik hierover moet zeggen, vind het gewoon een heerlijke plaat
*4*

Inderdaad Irish! The Smiths is een geweldige band en deze cd laat weer zien tot wat Morrissey menig liefhebber kan verbazen. Een prachtig album dat gewoon niet kan ontbreken. 4.5 sterren!

De stem van Morrissey is hier anders dan bij zijn latere soloalbums.
Toch vind ik het erg mooi, de muziek en de zang raakt je gewoon.
Ik hou van zijn stem.

Wie niet

Mwoah...

Ik kan toch wel heel wat mensen opnoemen die z'n stem echt afgrijselijk vinden

Tsja, die stem is nu niet echt onomstreden nee

zzzzzzzzzzz

Slaapverwekkend zelfs, voor sommigen

Voor mij alleszinds niet Prachtig album, Frankly mr Shankly en Some girls weerhouden mij om een 5* te geven.

heb deze een paar dagen geleden gekocht, en ben er heel blij mee! kijk maar in mijn top 10 hoe blij
ik kende de cd al, en dus ook een aantal nummers, maar nu ik hem zelf heb gekocht, en aandachtig heb beluisterd zie ik in dat het een juweeltje is! favoriete nummers: the queen is dead, I know its over, bigmouth, en there is a light that never goes out

Ik heb ongeveer een maand geleden mijn smiths-collectie vervolledigd; the Queen is Dead was de laatste plaat die ik nog miste. Ik was er natuurlijk meteen helemaal weg van (ik kende de meeste nummers wel al, maar ze blijven briljant). Ik kan niet echt uitmaken welk album ik het beste vind; voor mij zijn het één voor één meesterwerkjes. Niemand kan teksten schrijven, laat staan zingen zoals Morrissey en niemand kan het vaak gelaagde en melodieuze gitaarspel van Johnny Marr nabootsen.

"Niemand kan teksten schrijven, laat staan zingen zoals Morrissey " Mwoh: wat te denken van Ray Davies?

Wie is dat?

dit is een serieuze vraag?

Ik zie Ray Davies Panic nog niet schrijven, maar Morrissey zie ik Lola ook niet schrijven. Ray Davies kun je Qua schrijven meer vergelijken met Damon Albarn van Blur.
Compliment voor beide.
Morrissey is een geval apart.

Morrissey is net zo'n geval apart als Davies; beiden begaafde woordkunstenaars.

dit album is verslavend.
sinds ik hem gekocht heb luister ik hem elke week.
het blijft heerlijk klinken!
een prachtige trieste cd met een vleugje sarcasme en humor

5.0

Haha, The Kinks zijn gaaf hoor, maar de enige tekstschrijver die in de buurt komt van Morrissey's teksten is Jeff Mangum.
Zijn stem is geweldig, alleen moet je er in het begin heel even aan wennen.

Over The Queen Is Dead; dat heeft Mike Joyce ooit eens passend omschreven:
''You've got a punky opener, an oompah song, a ballad and a blues track. It's so eclectic, so unique. I still can't believe how many great songs we had.''

Elk nummer is anders, en gevarieerder dan de rest van ze. Dit is hun beste, op de voet gevolgd door het debuut.

Maar echt, dit album is zo compleet, het is een meesterwerk, en het beste album dat ik ken.

Noem iets beters.

Laat ik daar maar niet op ingaan..

Moet je zelf weten. Ik vind dit het beste ooit gemaakt.

Eens, absolute klassieker, om de zoveel tijd draaien, gaat nooit vervelen:
"Keats and Yeats are on your side
but you lose
because Wilde is on mine!" (uit Cemetary Gates).