Coldplay - X&Y (2005)

Doves is al een paar keer genoemd. Verder misschien Urban Hymns van The Verve en wat albums van Radiodinges (naam is me even ontschoten ). Toen Coldplay net opkwam met Parachutes deden ze me erg denken aan bands als Travis en ook Jeff Buckley.

Nou, dat lijken me wel even genoeg tips.

Ik wil het IJsandsse bandje the leaves hier ook nog aan toevoegen!

Ben ''urban hymns" al aan het luisteren en zit ook al in Radiohead, The Verve moet ik nog een paar keer horen, maar klinkt nu al wel goed. Zal de andere suggesties ook proberen. Wil wel even "Frengers" van Mew als tip toevoegen.

iig. vast bedankt iedereen

(is het trouwens geen goed idee hier een nieuw topic voor te openen?)

Mee eens, de discussie hier komt ook steeds weer op hetzelfde neer. U2 en Coldplay zouden ook gek worden van al die vergelijkingen...



Geef eens een voorbeeld, dat moet vast niet moeilijk zijn aangezien het in ieder interview over U2 ter sprake komt....

Ik had eerlijk gezegd nog geen een negatieve recensie gelezen. Bovendien maakt het mij helemaal niets uit wat de officiele muziekpers ervan vindt....

Maar goed speciaal voor Dutch2 deze recensie die precies omschrijft zoals ik X&Y evenaar:

Aloha

X&Y is nogal een imponerend geheel geworden. En vooral een gitaarplaat. Jonny Buckland tovert aan de lopende band snerende, spookachtige en vooral sinistere klanken uit zijn instrument en klinkt door de overvloed aan echo's en reverb soms nog Edger dan The Edge. Het meerendeel van de songs wordt in lagen opgebouwd, om te ontaarden in meeslepende erupties van klanken en sferen. De stevig doorpompende ritmesectie geeft de boel een flinke stoot energie en Chris Martin's ooit zo huiligere falsetto zweeft als een sirene door deze muzikale lasagna heen. De emotionele, pianogedragen mid-tempo rockers die we van Coldplay gewend zijn ontbreken natuurlijk niet, maar het hoofdbestanddeel van X&Y zijn absoluut die langzaam uitdijende songs met hun haast apocalyptische finales. Indrukwekkend, dat zeker. En stoer; dit is geen muziek voor watjes. Razend knap geschreven ook, want ondanks de poeha spoken de meeste melodien nog dagenlang door je hoofd. Tussen al deze zware kost zorgen de open rocksong Talk, de iets ingehouden eerste single Speed Of Sound en het moledieuze Swallowed In The Sea voor de nodige, zeerk welkome afwisseling - net als natuurlijk die paar onvervalste Coldplay-oude-stijl liedjes.

En dan wil ik graag afsluiten met een uitspraak dat ook in het stuk voor kwam: "U2 wilde de atoombom ontmantelen; Coldplay heeft het atoom bij deze opnieuw gesplitst. De energie, kracht, zelfverzekerdheid, ja, zelfs de uitstraling die daarbij vrijkwam is gevat in X&Y".

Het refrein in de nieuwe single van Coldplay doet me een beetje denken aan Mew, zelfde sfeer.
Overigens een erg goede plaat, Frengers, met "Am I Wry?" als uitschieter.

misschien meer iets voor http://www.musicmeter.nl/?forum&topic=43 ?

Ik vind zelf "Am I Wry? No" wel erg goed, maar "Snow Brigade" en "Comforting Sounds" beter.

Even quoten uit die Aloha-recensie:



Huilerige falsette vind ik erg negatief klinken... Dat snap ik dan weer niet zo goed, want hij is toch niet anders gaan zingen?

Weet iemand misschien wat de Volkskrant over X&Y heeft geschreven? Heb de kunst-bijlagen de laatste tijd wel eens gemist.

Ik heb het wel gelezen alleen weet niet goed meer waar het overging aangezien aloha, vara tvgids en volkskrant precies op het zelfde moment met het artikel kwamen. Ik zal eens kijken of de krant nog niet met het oud papier weg is....

Het klopt: de cd groeit wel behoorlijk na veel luisteren. De cijfers:
Parachutes: 9,5
AROBITH: 8,5
X&Y: 7,5

Square One vind ik een van de mindere nummers. Ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat je dit een heel mooi nr. vindt. Erg commercieel. Maar prima nr. om mee te openen; niet gelijk je kruit verschieten. Cijfer: 6
What If is daarna inderdaad een lekker rustmoment. Ik houd wel van de ooee's , vooral met bijbehorende gitaar en opbouw daarvan. En het einde is (leuk !) gejat van de beatles. Cijfer: 7
White Shadows. Kijk nu wordt het echt lekker. Het leuke is dat dit niet een typisch Coldplay nr. is, maar wel errrug lekker met die achtergrond-gitaar die heerlijk loopt te tokkelen....wel behoorlijk commercieel opnieuw. Cijfer: 8,5. Ik ga dit nummer trouwens steeds beter vinden.
Fix You. Ja, hier koop ik de cd voor...Dit haalt het niveau van Parachutes. Ik vind de kerkorgels erg gedurfd, Herman ...en als de gitaren komen dan is er kippevel (zoals bij parachutes). Cijfer: 9
Talk vind ik erg vlak, tegen het saaie aan. Het refrein vind ik zelfs irritant simpel. Grappig dat zoveel mensen dit een goed nummer vinden. Cijfer: 6
X&Y. Dit nummer moest bij mij erg groeien. Ik vond het zeurende gitaartje eerst vervelend, maar inmiddels top. Zeker geen commercieel nr. zoals de meeste tot nu toe. En de ooooooeeee's: wat lekker weer met die tokkelende gitaar. . Ja, gewoon het beste nummer van de cd, en ook zeker het meest boeiend. Cijfer: 9 Herman: het verbaast me dat je dit nummer niet kunt waarderen als je Parachutes wel goed vindt, maar ja smaak...
Speed Of Sound. Jammer na het voorgaande. Maar ik vond clocks ook al een beetje tegenvallen. Typische single. Is inderdaad te makkelijk. Cijfer: 5
A Message. Ook deze moest erg groeien, maar oooh wat een lekker nummer. De opbouw is goed verzorgt; het begint rustig en als de syntecizer erbij komt en overgenomen wordt door een lekkere gitaar weet ik het zeker. Lekker zweverig (top-)nummer. Misschien is dit toch wel de topper ? Cijfer: 9
Low. Een lekker 'gemeen' gitaartje + dito achtergrond maakt dit een goed nummer. Misschien een beetje vlak, of nog wennen. Cijfer: 7
The Hardest Part. Rustmoment. Cijfer 6
Swallowed In The Sea heeft inderdaad iets speciaals, weer dankzij zeer goed gitaarwerk en dat zweverige....Cijfer 8
Twisted Logic is voor mij een waardige afsluiting. Cijfer 7,5
Till Kingdome Come. Ben helemaal mee met Herman. Doet zeker afbreuk aan het einde van het album. Sterker nog: het laatste gedeelte van de cd is voor mij de reden dat ik deze cd lager waardeer dan het voorgaande werk. Maar ja, dat niveau hoeven ze van mij ook niet te halen (zou wel mooi zijn natuurlijk )

Resumerend: Ik vind X ook beter dan Y. Ondanks dat het een behoorlijk goeie cd is met een aantal toppers is het gewoon minder dan het vorige werk. Tja, en dan geef je de negatieve recencenten een schot voor open doel....Heb tijdens schrijven en tijdens luisteren naar 'a message' score verhoogt naar 4*.

5*
omdat X&Y al 2 weken onafgebroken in mijn cd speler zit, en ik er maar geen genoeg van kan krijgen.

Ik val deze discussie maar meteen even binnen, heb me zojuist geregistreerd:

Dit heb ik op Bol geschreven over het voo mij enigzins tegenvallende X&Y.

zeker geen meesterwerk

De nieuwe cd van Coldplay is een goede, professionele cd. Maar zeker geen meesterwerk. Daarvoor schiet het op bepaalde punten toch te kort. De grootste minpunten zijn voor mij de volgende twee:

de nummers lijken stuk voor stuk op Clocks en Politik. Steeds een mooi ingetogen intro en daarna een bombastische climax. Veel nummers zijn onderling uitwisselbaar. Stuk voor stuk is het wel goede muziek, maar als totaalalbum is het teveel van hetzelfde. Er zijn geen rustpunten zoals trouble en dat maakt het album niet samenhangend.

Punt twee: er is geen vernieuwing. Coldplay heeft haar eigen geluid wel veranderd, maar het is geen omslag waar ik van achterover val. De vernieuwingen zijn ook vaak afgekeken van andere artiesten. Square 0ne heeft een hoekige U2 gitaar, track 4 heeft de orgelachtige effecten zoals radiohead dat deed met Motion picture soundtrack en ook Ed Harcourt gebruikte 6 maanden geleden ditzelfde geluid. Talk maakt weer gebruik van de sample van Kraftwerk.

Vooral een meesterwerk voor top 40 luisteraars en aan te schaffen zonder spijt. Voor de muziekliefhebber geven 3 sterren meer de werkelijkheid weer.

Een artiest die in dit "genre" goede muziek maakt en die ik nog niet ben tegengekomen op dit forum is: Joseph Arthur - mijn favoriete album: Redemtions son Zeker een aanrader en net even anders dan Coldplay (vooral in kwaliteit) maar kan jullie denk ik wel bekoren.

Meen je dat echt? Speed of Sound heeft dan misschien wel iets van Clocks weg, maar de rest van de nummers vind ik van niet. En Politik? Die heb ik nog in geen enkel nummer ontdekt.



Mee eens. Het lijkt toch wel allemaal erg op elkaar. Zelfs na vijftien luisterbeurten. Maar dat er geen rustpunten zijn ben ik niet met je eens. What If is al een eerste rustpunt en A Message en The Hardest Part kun je ook rustpunten noemen.

Et voila

Ik vind dit toch een beetje makkelijk. Hoe kun je heden ten dage nog vernieuwend zijn. Ik denk niet dat dat het goede woord is. Daarbij denk ik ook: je moet doen waar je goed in bent, waarom een andere weg inslaan?
Overigens heb ik nog geen noot gehoord van dit hele album (behalve dan t singletje) dus zal me verder buiten muziektechnische aangelegenheden houden.

Ook een lekker geloofwaardig interview. En als ie het al gezegd zou hebben, bedoelde hij het vast niet letterlijk. Hoe vaak lees je geen quotes waar niks van waar blijkt te zijn...

Precies... Dat is gewoon als een grapje bedoeld, als hij het wel letterlijk gezegd heeft.

In Politik deed Coldplay een bepaalde versnelde opbouw naar een climax in het nummer. Een gecombineerde piano-gitaar rif. Zo'n zelfde opbouw kom ik nu ook weer steeds tegen. Het zijn ook geen directe kopieen, ik bedoel meer dat Coldplay een trucje beheerst wat het op verschillende manieren steeds opnieuw toepast.

Ik vind wel wat rustpunten in nummers zelf, maar niet een nummer dat als geheel een rustpunt is. Ik vind het ook geen slecht album, hoor, het is alleen geen meesterwerk.

En wat betreft vernieuwing... Complete vernieuwing is enorm moeilijk. Dat hoeft ook niet. Maar artiesten als Radiohead en The Fiery Furnaces proberen echt nieuwe dingen uit zonder hun stijl aan te passen. Als er toch gejat wordt kun je beter uit de alternatieve hoek jatten dan uit de mainstream hoek (dat valt namelijk veel meer op).

Overigens vind ik "the hardest part" en Talk de uitschieters naar boven toe. Swallowed in the sea vind ik ronduit zwak en dat komt voornamelijk door de simpele tekst.

Tsja, er vroeg hier iemand om een artikel waarin een verwijzing stond van Martin naar U2, kom ik met zoiets, dan is het weer niet goed.

Heel goed gemaster!

Ik vroeg erna omdat ik voor 90% zeker wist dat het onzin was wat gemaster zei:



Ten eerste al overdreven door te roepen dat in ieder interview blablabla en ten tweede kwam het heel ongeloofwaardig over dat Chris Martin dat gezegd zou hebben. Het voorbeeld interview op http://www.nu.nl/news/519690/6... spreekt voor zich en geeft aan dat het een totaal overbodige mededeling was....

Ik begrijp niet echt wat je bedoelt. Martin heeft toch letterlijk gezegd wat ik had aangegeven?

Bas666 _o_ Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

Voor mij ook 4*

Maar hij wordt toch steeds beter hoor...

goed album, vond a rush of blood to the head wel iets beter

[quote]bloempje24 schreef:
En wat betreft vernieuwing... Complete vernieuwing is enorm moeilijk. Dat hoeft ook niet.

Mee eens..

[quote]bloempje24 schreef:
Als er toch gejat wordt kun je beter uit de alternatieve hoek jatten dan uit de mainstream hoek (dat valt namelijk veel meer op).

Maar het mag toch wel opvallen ?
Ik wil juist dat ze jatten ! Dit kan kwaliteitverhogend werken...En als de mainstream hoek beter is (U2 is toch een wereldband) dan kun je toch beter voor die hoek kiezen ?

Conclusie: ze zullen vast wel (goeie !) dingen afgekeken hebben van bands als u2 en Radiohead....: ik vind dat prima.

[quote]Bas666 schreef:
[quote]bloempje24 schreef:
En wat betreft vernieuwing... Complete vernieuwing is enorm moeilijk. Dat hoeft ook niet.

Mee eens..




Ik ben een enorme fan van Radiohead. Deze band wordt vaak gezien als trendsettend, innovatief, vernieuwend etc. Dat valt best wel mee. Radiohead kijkt veel in de alternatieve hoek en doet daar ideeen op die het in de eigen sound integreert. Coldplay copieert vrij letterlijk stukken van Radiohead (You and whose army vergelijken in soort opbouw met Amsterdam) en gitaarwerk van U2. Probleem is dat 200 andere bands dit ook doen. Radiohead en Coldplay kopieren beiden, maar Radiohead blijft zich wel onderscheiden.

Overigens heb ik X&Y nu op staan. Het is best een aardig plaatje, maar ik zal deze vel minder vaak draaien dan ik AROBTHH heb gedraaid en nog zal draaien.