menu

The Beatles - Beatles for Sale (1964)

mijn stem
3,65 (507)
507 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Parlophone

  1. No Reply (2:17)
  2. I'm a Loser (2:33)
  3. Baby's in Black (2:07)
  4. Rock and Roll Music (2:33)
  5. I'll Follow the Sun (1:51)
  6. Mr. Moonlight (2:37)
  7. Kansas City / Hey-Hey-Hey-Hey! (Medley) (2:33)
  8. Eight Days a Week (2:45)
  9. Words of Love (2:14)
  10. Honey Don't (2:59)
  11. Every Little Thing (2:04)
  12. I Don't Want to Spoil the Party (2:36)
  13. What You're Doing (2:34)
  14. Everybody's Trying to Be My Baby (2:23)
totale tijdsduur: 34:06
zoeken in:
avatar van heartofsoul
4,5
AdrieMeijer schreef:
Ik vind (vrijwel) alles van de Beatles fantastisch, maar Beatles for Sale is echt een 'vullertje', de titel is eigenlijk wel raak gekozen.

Maar 2** is toch wel een opmerkelijk lage score voor Beatles for Sale, al weet ik niet hoe je allerlei andere albums van The Beatles waardeert - dat zou misschien enige duidelijkheid kunnen verschaffen... Al moet ik toegeven dat ik soms ook afwijkende waarderingen voor bepaalde albums geef.

avatar van nlkink
3,5
De ontwikkeling van de groep stagneerde enigszins t.t.v. Beatles For Sale en zelfs Help maar ik vind het een beetje te kort door de bocht om Beatles For Sale te vergelijken met Chuck Berry op zijn allerplatst.
Beatles For Sale is gewoon een aardige rock 'n roll plaat. De groep leunde met de covers zwaar op hun 'Hamburg' live repertoire. De enige keer dat het m.i. echt genant wordt is met Mr. Moonlight. Tegelijk met het album kwam wel de innovatieve single I Feel Fine uit, met ook nog een killer B-kant als She's A Woman.
Misschien hadden ze zonder deze albums nooit door kunnen groeien naar Rubber Soul, Revolver, Sgt. Pepper e.d.

avatar van heartofsoul
4,5
De discussie hoort eigenlijk bij het goede album gevoerd te worden, maar Beatles For Sale was natuurlijk wel een wat minder album dan het voorgaande A Hard Day's Night (beide uit 1964). Het tempo van optredens en plaatopnames was gewoon moordend, dus het is helemaal niet zo gek dat niet alles even sterk was. Desondanks een heel erg goed album als u het mij vraagt.

Edit: Jan Donkers vermeldde ooit in Oor zijn Album Top-10 (dat was heel lang geleden, ik denk in de jaren 80) en toen stond Rubber Soul bij zijn favorieten, niet Beatles For Sale.

avatar van AdrieMeijer
2,0
nlkink schreef:
De ontwikkeling van de groep stagneerde enigszins t.t.v. Beatles For Sale en zelfs Help maar ik vind het een beetje te kort door de bocht om Beatles For Sale te vergelijken met Chuck Berry op zijn allerplatst.
......

Vind ik ook, zo is die vergelijking dan ook helemaal niet bedoeld.
En gelukkig eerherstel voor Jan Donkers, Rubber Soul, dáár kun je wel mee aankomen in je favorietenlijstje.
Maar dan toch weer even terug naar Beatles for Sale: Er staan 5 nummers op die beslist de moeite waard zijn ( No Reply, I'm a Loser, Baby's in Black, I'll Follow The Sun en Eight Days a Week) maar de rest is een fikse stap terug in de ontwikkeling. Ik meen dat ze in dezelfde tijd ook Long Tall Sally, I Call Your Name en het al eerder genoemde I Feel Fine en She's A Woman opnamen. Had die er maar opgezet, dan had ik dit album beslist hoger gewaardeerd.

avatar van brandos
heartofsoulzegt:
Edit: Jan Donkers vermeldde ooit in Oor zijn Album Top-10 (dat was heel lang geleden, ik denk in de jaren 80) en toen stond Rubber Soul bij zijn favorieten, niet Beatles For Sale.
Inderdaad, ik heb het nagezocht (had het lijstje nog liggen, uit 2001): Het was 'With the Beatles' op nr. 14 en 'Rubber soul' op nr. 55 -veranderde inzichten blijkbaar. Daar mochten de Beatles blij mee zijn want bij Donkers was het vooral Amerika wat de klok slaat. Zijn beste tip aan mij was Joe South - compilatie.

avatar van heartofsoul
4,5
Vergeleken met andere albums voldoet Beatles For Sale niet aan de hoge Beatles-maatstaven, en misschien is het zelfs hun minste album (dan laat ik Yellow Submarine even buiten beschouwing). Maar op zichzelf beschouwd vind ik het een prima album al is het wel duidelijk een stuk minder spectaculair dan de sprankelende voorganger A Hard Day's Night, dat geheel uit eigen composities bestond. Daarmee vergeleken klinkt dit album in mijn oren hier en daar een beetje vermoeid, bijvoorbeeld Kansas City en Honey Don't. De opnames startten in augustus 1964 en vonden plaats tussen en naast andere verplichtingen, wat verklaart dat ze, vermoeid als ze al waren (wat duidelijk te horen is) een paar covers opnamen van nummers die ze al goed kenden, en dat is een duidelijke teruggang. De cover van Rock and Roll Music en Mr. Moonlight vind ik echter goed gedaan (wat Mr.Moonlight betreft bevind ik me waarschijnlijk in een minderheidspositie) en verder staan er nog eens een paar briljante eigen liedjes op dit album, zodat ik toch nog op een zeer hoog waarderingscijfer uitkom. Hoogtepunt is voor mij het briljante I'll Follow the Sun.

avatar van pmac
5,0
Het is de plaat met veel Amerikaanse invloeden. Wordt Rubber Soul nog wel eens de folk lp genoemd dan zou je deze meer een country plaat kunnen noemen. Harrison was zwaar beinvloed door het spel van Carl Perkins en op deze plaat is dat het duidelijkst te horen. Het lijkt wel of de grote Amerikaanse tour die ze die zomer hadden gehad de sporen heeft achtergelaten op het vinyl want hun sound is hier warm en wat gepolijster dan de voorganger A hard days night waar enkele nummers nog in de grondverf lijken te staan. Misschien is niet elke song sterk en wordt er terug gegrepen naar covers wat als zwakte wordt gezien. Ik vind het een heerlijke Beatlesplaat en is mijn favoriet uit de eerste periode. De hoes is ook nog eens werkelijk prachtig

avatar van pmac
5,0
Ik zou er nog aan toe willen voegen dat de productie van George Martin hier al heel erg goed is. Ik kan geen enkele plaat opnoemen uit 64 die al zo subtiel klinkt. De Kinks, Stones, Beach boys klinken in deze periode uiterst gedateert maar deze plaat klinkt als een klok. Die mazzel hadden ze dan ook nog eens mee.

avatar van lennert
2,0
En weer een flinke stap terug. Flauwe rock 'n roll zonder vuur. Laat Chuck Berry maar met rust, die beste man kon dat zelf toch echt beduidend beter af. What You're Doing viel even op omdat ik daar een loopje herkende dat me aan The Byrds deed denken. Hun folkrock vond ik echter wel beduidend interessanter dan wat de Beatles tot dit album gedaan hebben, ook al weet ik dat zij flink wat inspiratie uit deze band geput hebben. Helemaal niet mijn ding dit.

Voorlopige tussenlijst:
1. A Hard Day's Night
2. With The Beatles
3. Beatles For Sale
4. Please Please Me

avatar van RuudC
3,0
Weer niet best helaas. Nu weet ik ook wel dat het succes de heren hier is gaan opbreken. De sombere gezichten op de hoes en de albumtitel spreken natuurlijk boekdelen. Het schrijven onder druk heeft hier in elk geval niet tot veel goede songs geleidt. Eight Day's A Week is een fijne track en de Chuck Berry cover Rock And Roll Music is gaaf uitgevoerd, maar verder doet het niet veel. De covers zijn soms wel slecht gekozen. Als The Beatles er dan geen schwung in brengt, blijft het flauwe pop. Tot nu toe valt deze marathon wel tegen.


Tussenstand:
1. A Hard Day's Night
2. Please, Please Me
3. Beatles For Sale
4. With The Beatles

5,0
Ik ben dan weer dol op 'For Sale', mijn favoriete Beatles album voor 'Revolver'. Alleen 'Everybody's Trying to Be My Baby' is nog steeds niet aan mij besteed. Echter, als alle andere nummers - inclusief tegenwoordig 'Mr. Moonlight'- raak zijn, mag dat de pret en 5 sterren niet drukken.

De Byrds eerste twee albums waren wat mij betreft (en naar verluid volgens de Byrds zelf ook) nog niet zo consistent. Pas bij 'Younger Than Yesterday' waren de heren in topvorm, met als hoogtepunt in hun oeuvre de opvolger 'Notorious Byrd Brothers'. Nee, de Beatles waren rond 65 ( Help, Rubber Soul en For Sale) mijns inziens toch verder, met vlak daarachter the Beach Boys (Today! en Summer days (and summer nights!!).

Beatles For Sale zal altijd mijn (!) Beatles plaat zijn, hoewel ik moet erkennen Sgt Peppers en Revolver als geheel nog beter zijn. Als klein kind draaide ik 'm veel en met plezier. Zodanig dat ik een soort van relatie heb gekregen met elk individueel liedje, afgezien van 'Everybody's Trying..'. Ik hou van muziek omdat het bij mij iets doet en dan maakt het niet eens zoveel uit of de plaat door anderen geliefd is. 'For Sale' is daarvan misschien wel het grootste voorbeeld.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:45 uur

geplaatst: vandaag om 10:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.