dEUS - Keep You Close (2011)

Ja, mee eens

mooi album zit een goede balans in deze cd van onze deus

Sluit me voorlopig ook hierbij aan, al meen ik me te herinneren dat ik een soortgelijk gevoel had de eerste maanden na het verschijnen van TIC t.a.v. Worst Case Scenario. Ik onthoud me derhalve nog even van stemming.

Redelijk album van een band die, naar mijn mening, toch echt beter kan. Ik vind het een beetje gezapig allemaal. Dat wil niet zeggen dat het daarom meteen onvoldoende zou moeten zijn. Daarvoor is dEUS namelijk veel te goed.
3 sterren voor het album zelf en een halfje erbij omdat er toch weer twee pareltjes op staan: Ghost en Second Nature.

Het klinkt allemaal zo inspiratieloos. Je krijgt nooit een kick in the face, iets waar je vroeger wél van dEUS kon verwachten. De liedjes kabbelen maar wat voort. De 'hit' Constant Now is een goed nummer maar niet meer dan dat

3*

Zo komt het op mij ook over na ongeveer 8 luisterbeurten. Ik heb 'm aangekocht (ik koop graag een Belgisch plaatje zo nu en dan), maar echt overtuigen doet het vooralsnog niet. Het luistert lekker weg, maar de geniale gekte die bij momenten op de eerste drie platen was terug te horen, vind ik hier niet meer..

Tijd voor wat positiviteit. Voor mij is dit het beste album van 2011. 9 topsongs waarbij de een nog beter is dan de andere. De afsluiter vindt ik het mooiste. Door de kwaliteit en structuur noem ik het 'de kleine Instant Street'.

'Keep You Close' is toch alweer de zesde studioplaat van dEUS, de Antwerpse band rond Tom Barman. De band heeft al heel wat gedaanteverwisselingen doorgemaakt (dat kwam doordat er oude leden gingen en nieuwe leden kwamen), doch de basis is vrijwel altijd hetzelfde gebleven: kwaliteitsvolle muziek produceren, met de vaak sterke teksten van Tom Barman in de schijnwerpers. Ook op deze plaat is er helemaal niets mis met die teksten, die bij vlagen zelfs voortreffelijk zijn. Alleen weet de muzikale omkadering me wat minder aan te spreken. De eerste drie platen vind ik geweldig, origineel, intens en af en toe een beetje gek. Hier klinkt dEUS meer als een geroutineerde band, en niet als een bende jonkies.

Nu klonken ze op hun vorige twee platen ook al niet meer als jongelingen, maar op 'Keep You Close' hebben ze wat mij betreft die nieuwe richting geperfectioneerd. Daarom vind ik deze plaat ook sterker dan 'Pocket Revolution' en 'Vantage Point'. Barman zei in een interview dat hij de voeling met het publiek kwijt was; ziedaar de titel.

Barman kijkt ook terug op zijn jonge tijd: "You were young, you had time on your hands; and I was a rollercoaster of the kind; that needs to ride so high; to dive so low; all the time I had to keep you close", klinkt het in de titeltrack, en daarmee wil Barman volgens mij zeggen dat hij vroeger een echt woelwater was, maar nu toch de constante in zijn leven heeft gevonden, en een beetje rust.

dEUS is natuurlijk niet alleen Barman. dEUS is nooit alleen Barman geweest. In de begindagen was er Stef Kamil Karlens, en met hem in de rangen maakten ze die prachtige debuutplaat. Ook Rudy Trouvé was toen nog van de partij; in 1996 stapten ze uit de band, hun vervangers waren Danny Mommens (bekend van Vive La Fête) en Craig Ward. Met die jongens blikte Barman 'The Ideal Crash' in, dEUS' mooiste naar mijn mening. In 2004 kwam Mauro Pawlowski, de nieuwe rechterhand van Barman. Hij heeft zijn eigen stijl, en is een erg goed en geïnspireerd gitarist en songschrijver.

En dan hebben we nog Klaas Janszoons, de enige die het al die tijd heeft volgehouden naast Barman. Hij mag zijn ding doen, en doet dat vooral op de achtergrond, bescheiden maar efficiënt. Ook andere artiesten leveren hun bijdrage; zo zingt Greg Dulli van The Afghan Whigs mee op twee tracks, en ook Tim Vanhamel zingt mee, op het magnifieke 'Ghosts'.

9 songs, goed voor net geen drie kwartier; een ideale speelduur dus voor een plaat. Een mengeling van catchy maar rake songstructuren, zoals op 'Constant Now' en 'Twice', en wat excentrieker werk, zoals de afsluiter en mijn favoriet 'Ghosts'. De magie is weg, maar puur vakmanschap is daarvoor in de plaats gekomen, en laten we eerlijk blijven; het moet volgens mij al vreemd uitdraaien mocht dEUS ooit met een slechte plaat aan komen zetten.

3,5 sterren

Soms leef je als muziekliefhebber al jaren langs een bepaalde band af, in dit geval heb ik het dus over mezelf en de band is dEUS. Gewoon nooit aan 'begonnen' zeg maar.. Maar ik ben, door de rotatielijst van Musicmeter, nu (eindelijk) aan het repertoir van dEUS begonnen. En wat is nu dan beter om te beginnen met de laatste plaat?
Om eerlijk te zijn voel ik nu al aan dat dit niet helemaal mijn muziek gaat zijn, maar dat heeft niet me de kwaliteit te maken, maar met persoonlijke smaak.
Ben wel al helemaal weg van het openingsnummer; Keep You Close. Klonk me in eerste instantie erg simpel in de oren, maar hoe vaker ik die nu beluister hoe mooier ik hem ga vinden! Wat een lekkere zanglijnen!
Nu ga ik hem op repeat zetten, want door ervaring weet ik dat je elke album minimaal zo'n 6x de kans moet geven.

Ik had ook precies hetzelfde; geen slecht nummer te vinden maar het raakte me niet echt. Nu, na intensief luisteren deze week begint het me langzaam maar zeker te pakken. Waar op het eerste oor alleen Keep you Close en Contant Now er uit sprongen geniet ik inmiddels meer en meer waarbij Ghost en The End of Romance er boven uit springen.

Van 3 naar 3,5*, en potentie voor de nabije toekomst!

Sommige nummers van dit album, zoals de single vind ik wel tof. Maar op 1 of andere manier kan ik dEUS niet echt waarderen.. Jammer dit.

Wat bedoel je met 'de single'?
Er zijn twee singles geloof ik

Ik denk dat hij Constant Now bedoelt.
Die wordt toch het meeste gedraaid.

Klopt, hoewel ik Ghost ook al vaker langs hoor komen.
Erg jammer dat het midden stuk van dat nummer weg is gelaten

Ook bij de Mia's (Vlaamse muziekuitreiking) speelden ze Constant Now, wel wat jammer dat ze maar twee prijzen hebben gewonnen terwijl ze genomineerd waren voor ongeveer 6 prijzen.

Ik moet zeggen dat Constant Now al een paar maanden niet op de radio heb gehoord, terwijl Ghosts nu dagelijks langskomt bij StuBru.

Ik had het over ghosts.. Goed nummer!

Het begin van Keep You Close, de vier noten met het ritmische motief van kort-kort-kort-lang, deed mij vandaag plots heel erg aan de opening van de vijfde van Beethoven denken.

Heb ik het album vanavond nog gedraaid, ben ik vergeten daarop te letten. Is wel een interessante observatie in ieder geval.

Zelf vond ik dit trouwens wel een leuk kort filmpje over Constant Now (speelt bij openen meteen af):
3VOOR12 - Tv - 3voor12.vpro.nl
Grappig hoe openhartig Barman is: "die akkoorden hebben we van Summer in the City gejat".

Inderdaad leuk filmpje!


In België zijn intussen 20.000 exemplaren van het album verkocht.

Platina voor 'Keep You CLose'

ik verwacht wel dat deze cd weer hoge ogen gooit in de top 10 van 2011!

maar ik hoop het niet! ik vind deze cd namelijk de teleurstelling van 2011.
Maar ja ik vrees dat niet veel mensen daar zo over denken musicmeter kennende ..

Wat bedoel je precies met Musicmeter kennende Banjo?

Na de afgrijselijke single 'Constant Now' gehoord te hebben, durf ik dit album gewoon niet meer beluisteren.
Ik snap al een tijdje niet meer waar ze naartoe willen gaan, die dEUS mannen...

Ik zou het toch eens de doen! Een erg sterke plaat als je het mij vraagt. Alleen om met Easy te kunnen afsluiten moet je Keep You Close eens gehoord hebben.

Easy vind ik nou echt zo'n paint-by-numbers-afsluiter met een clichématige opbouw en dan ook nog die strijkers erbij. In de jaren '80 en '90 sloten voor mijn gevoel bijna rockalbums op dito wijze af. dEUS heeft zelf ook al een paar van dat soort nummers gemaakt (Dream Sequence o.a.). Minste nummer van het album voor mij, ik vind de nummers waar ze iets nieuws (spraakzang bv.) proberen dan een stuk interessanter.

Aan de andere kant, als Bart Constant Now *zo* slecht vindt, dan kan ie het album beter gewoon overslaan vermoed ik.

Dat dacht ik dus ook... verloren tijd voor je Bart....

'Easy' is wat mij betreft een erg goed nummer. Een nummer à la Instant Street, maar dan rustiger. De strijkers zorgen net voor een meerwaarde. Op zich is het niets nieuws, maar in de jaren '2000 heb je nog weinig groepen die strijkers durven te benutten in een nummer. Er zijn niet veel groepen die een violist in huis hebben, dus waarom een goed muzikant niet optimaal gaan benutten?

dEUS heeft met Keep You Close een erg toegankelijke plaat gemaakt die het perfect kan opnemen tegen de beste Europese platen die in 2011 werden uitgebracht. Had dEUS Brits of Amerikaans geweest, dan zouden ze met dit album ongetwijfeld een Grammy winnen. Dit is echter niet het geval en dus zal Coldplay alweer (en terug onterecht) er vandoor gaan met Grammy Awards en dit voor nog veel minder originele en dus clichématischere songs.

Een dEUS album moet je nooit at face value beoordelen. Inspiratieloos, het kruipt niet onder de huid? Kreten die ik hier regelmatig terug zie, maar ik snap het niet helemaal.

Pocket Revolution is voor mij één van de benchmarks waar ik ongeveer ieder rock album dat er is tegen aan houdt. Vantage Point vond ik wat lastiger om te plaatsen, maar na je kan met een hoop nummers lekker mee neuriën.

Keep You Close klinkt soms als een hybride versie van Vantage Point en Pocket Revolution, maar eigenlijk hebben ze de sterkste elementen van twee albums vermengd. Soms wringt dat en je moet een paar keer luisteren voordat de mix van al die elementen een plekje tussen je oren krijgen.

Ben ik nu echt de enige die Constant Now geniaal vind? Het klinkt als een niets aan de hand meedeiner, maar er gebeurt zoveel tegelijkertijd. Het is een soort TC Matic in overdrive.

Er zit in het hele album een soort donkere ondertoon die soms wat verder weg is, maar nooit afwezig. En dat stuwt alle songs, ook in zoiets als The End Of Romance.

In Dark Sets In en Twice komt dat stuwende vol tot zijn recht. Het zijn van die nummers die je of vol pakken op een moment, of waar je helemaal van afgesloten voelt, afhankelijk van je stemming.

Van mij mag dEUS nog wel een paar van dit soort albums maken. 9 nummers is kort, maar het klopt als een bus bij elkaar. Het gemiddelde niveau is belachelijk hoog, wijs mij maar eens albums aan die datzelfde niveau halen. Ik denk dat het een lijste gaat zij die bestaat uit albums die nu als klassiekers beschouwd worden.

Nu nog een (belachelijk) hoge stem geven, zodat het gemiddelde wat omhoog gaat.

Elk nummer heeft wel iets op deze CD. Twice en Easy zijn de uitschieters voor mij, maar nergens zakt het in, konstant hoog niveau. Luistert lekker weg, dus 4.5 sterren voor deze van Deus.