Machine Head - Unto the Locust (2011)

Erg matig album dit. Grote tegenvaller na the Blackening.

Drie fantastische nummers,I am Hell,Locust en The Darkness Within.
De rest is het ene oor in,het andere uit,gewoon niet bijzonder,kinderkoortjes zijn bijzonder irritant.
Covers zijn goed maar tel ik niet mee.
2,5

Alweer 3 jaar oud deze laatste worp van Machine Head. En hoewel de composities misschien niet zo sterk zijn als op de voorganger, wordt hier toch een knap staaltje gemusiceerd, al vind ik dat zelf. Veel variatie in de songs zelf ook. Prachtig hoe die gitaar op komt vanaf de achtergrond langs het akoestische stuk bij This is the end. Daarna ramt de onvermijdelijke snelle riff erover heen, maar helaas blijft die dan weer niet zo goed plakken (oftewel, dat heb je al eens eerder gehoord). Echter een leuke tempo wisseling, een vette gitaarsolo om vervolgens terug te keren naar het refrein. Tja als dit wordt bedoelt met het ene oor in het andere uit dan doe mij dan nog maar zo'n album. gaat dat weer een eeuwigheid duren?

We hoeven gelukkug niet heel lang meer te wachten: Machine Head zit momenteel in de studio om het nieuwe album op te nemen. Releasedatum: eind 2014. Ben benieuwd! De eerste nieuwe track, Killers & Kings, klinkt alvast lekker bruut en op en top Machine Head.

Het is geen slechte plaat, maar de twee platen ervoor waren dermate sterk dat deze eigenlijk een beetje in het niet valt. Machien heeft dat eigenlijk altijd al gehad. Na het sterke debuut, en diens sterke opvolger was daar het magere 'theBurning Red' en 'Supercharger' om vervolgens keihard terug te slaan met TtAoE, en the Blackening. Daarna is de koek weer een beetje op, ik hoop dat de volgende plaat beter wordt, Killers & Kings belooft in ieder geval een hoop goeds, ook de flarden die je op hun Youtube productie Blogs kan horen klinken veel belovend.

Erg goed album van Machine Head.
Instrumentaal klinkt het meer richting thrashmetal van de jaren '80 dan hun vorige werken dat meer groove/thrash klonk.
Opener en Darkness Within als favoriete tracks momenteel, ook de akoestische bonusversie van Darkness Within klinkt vet.
De covers van Rush en Judas Priest mogen er ook zijn hoewel het wennen is met Robb op zang.

Ik was altijd een groot fan van dit album, en vooral het nummer 'Locust' heb ik ontzettend vaak gedraaid, wel héél erg vaak als ik eerlijk moet bekennen. Nu ik het zo terug luister zwijmel ik er niet helemaal meer van weg, het begin is leuk dan wel de eerste vier nummers te verstaan maar daarna vond ik het allemaal niet zo heel speciaal meer. De covers van ik te doen, voelden ook niet anders aan en Flynn is lekker bezig maar zijn stem vind ik toch wel steeds meer achteruit gaan. En zeker tijdens het vergelijken met 'Through the Ashes of Empires' viel dit album toch wel weg. Echter, het gitaarwerk is toch wel weer perfect gebracht en de ene vette solo volgt de andere op. Toch liep dit album wel een beetje in de voetstappen van 'The Blackening', de eerste drie nummers vooral waren echt wel om te genieten maar ook de akoestische versie van 'Darkness Within' was niet verkeerd. Al om al, prima album alleen haalt hij het niveau van de vorige albums echt niet meer!

Voorlopige tussenstand:
01. The Blackening
02. Burn My Eyes
03. Through the Ashes of Empires
04. Unto the Locust
05. The More Things Change...
06. The Burning Red
07. Supercharger

Machine Head laat horen dat The Sentinel ook zonder de hoge uithalen van Halford een metalklassieker is. De klappen op de drumkit hadden nog wel wat harder gemogen maar het is verder een heel mooi eerbetoon.
Of dat voor de Rush cover erna ook geldt?.. nou, nee.

Dit is een vermakelijk album waarbij vooral het furieuze gitaarwerk lekker opvalt. De band is als geheel in goede doen. Toch hadden de nummers soms wel iets korter gemogen. Vooral vermakelijk.