Lindsey Buckingham - Seeds We Sow (2011)

Bol.com: € 17,99 ?? Wie koopt daar nou deze cd als je deze voor een tientje via Amazon incl. verzendkosten kunt kopen.

Heel goed album zeg. Wat een heerlijke flow van begin tot eind!
De topper voor mij is Illumination. In een andere tijd zou dat een dikke hit zijn geworden.
Verdere favorieten: alles behalve de opener en de afsluiter maar ook die zijn goed.
EDIT: de opener is ook favoritiet. What the heck, alles is favoriet.

nou, ik had in het begin wel het idee de intro per ongeluk overgeslagen te hebben bij deze.
Die is er niet echt zeg maar. Daar had Lindsey wel wat meer mee kunnen doen.

Na een week continue gedraaid te hebben ,ben ik er voor mezelf uit.Toch wel acceptabel,al moet ik zeggen ,dat dat voor Lindsey eigenlijk niet goed genoeg is.Ik ben misschien een beetje te hard in mijn oordeel,maar van Buckingham verwacht ik nu eenmaal meer.Het is niet allemaal kommer en kwel ,een nummer als Illumination is prachtig in zijn eenvoud en Stars Are Crazy is Buckingham ten voeten uit.Voor de rest vind ik het nogal braaf en soms zelfs saai.Ik ga voor 3 sterren.

Ieder zijn mening, maar als Rock Away Blind, In Our Own Time en One Take saai en braaf worden genoemd kan ik er met mijn kop niet bij.

inderdaad. Rock Away Blind, One Take, That's The Way That Love Goes zijn nou juist een beetje rebelse rock nummers.
Als je Gone Too Far nou braaf vindt, ok. Maar die is wel heel mooi.

Stem verhoogd naar 4,5 (iets afgerond naar boven). Daarmee bijna op hetzelfde nivo als OOTC. (*)
Nooit gedacht dat hij dit zou flikken, zeker niet 19(!!) jaar later.

(*)
OOTC 4.5
SWS 4.351
GOS 4.2
UTS 4.1
GI (weer eens luisteren)
LAO (weer eens luisteren)

De musicmeter beoordelingen zijn gemiddeld minder mild voor Seeds we sow dan bij Glacier.

Inmiddels neemt het album hier de op één na de laatste plek in van Lindsey's solo albums, nog net boven Law and order die onderaan staat.

Hoog tijd voor een nieuw album van Fleetwood mac....

Ik moet zeggen dat ik er tot nu toe ook nog niet al te veel aan vind. Heb hem gisteravond voor de eerste keer gedraaid, dus misschien moet het "kwartje" nog vallen. Normaal zijn Lindsey's muzikaliteiten goed te pruimen.

Op een nieuw album van The Mac zit ik ook alweer veel te lang te wachten.

Als Lindsey met deze kwaliteit soloalbums blijft komen, kan wat mij betreft de Mac de koelkast in. Al zal ik Mick en John missen, ik zie niet in dat mevrouw Nicks er ooit nog eens een tijdloze song uitperst. Ik hoop dat ik mis zit, maar heb er een hard hoofd in. Zeker met een externe producer die voor een gladde radioproductie gaat wordt het een ramp ben ik bang. SYW was goed omdat het vol stond met Lindsey's solosongs. Ik zie liever nog een lindsey album met de mac-rytmsection. zoals op enkele nummers van Gift Of Screws.

Mijn eerste indruk was goed. 2e keer wat twijfels. 3e weer goed. Vanaf de 4x keer is het helemaal goed gekomen.
Ben benieuwd bij wie dit ook gebeurt.

Favorite tracks tussenstand:

Illumination (5 stemmen)
One Take (4 stemmen)
Stars Are Crazy (4 stemmen)
In Our Own Time (3 stemmen)
Rock Away Blind (3 stemmen)
Seeds We Sow (3 stemmen)
That's the Way Love Goes (2 stemmen)
End of Time (1 stem)
When She Comes Down (1 stem)
Gone Too Far (1 stem)

Nu al stemmen voor alle tracks behalve She Smiles Sweetly.
Dit zegt wel iets over de consistente kwaliteit van dit album.

Het spijt me Glacier en Shackinup, het lijkt haast wel een één-tweetje, een opzetje, maar ondanks mijn grote liefde voor de gitarist Buckingham, heb ik hier ook nog steeds mijn musicmeter eed afgelegd inzake eerlijk oordelen.

En dan heb ik teveel Buckingham-ervaring en luisteruurtjes van hem achter de rug om hier met droge ogen te beweren dat dit zijn beste werk ooit is; dat is helaas niet zo. Ik kan er om heen draaien, allerlei mij ogenschijnlijk gunstige statistieken er op los laten, maar Lindsey heeft betere platen gemaakt.

Nog steeds kunnen we ons met hem gelukkig prijzen, ik ken maar weinig nog zulke actieve gitaristen die ook zo goed spelen. En dan inmiddels als 60 plusser.
Ik ben blij dat ik al sinds het uitbrengen van de single Rhiannon roep dat er weinig betere gitaristen zijn te vinden, om mijn toewijding nogmaals te betuigen.

Maar ik ben toch bang dat een goed album meer vraagt dan een rondje huisvlijt en babysitten, met alle respect. Nee, hij is toch op zijn best tijdens echtelijke ruzies en bijbehorend bekvechten.

Het is ook wat flauw om het album wat omhoog te willen hemelen door aan de andere kant een beetje Stevie Nicks te zitten bashen. Het is dat jullie daar lol in hebben, per saldo heeft Stevie Nicks hoofdzakelijk lof gekregen voor In your dreams en niet voor niets.

Ja, maar ook verhoudingsgewijs veel meer kritiek dan bij haar vorige albums. Het is een beetje of heel goed of heel slecht in haar geval. Een tussenweg is er haast niet.
Bij dit album van Lindsey zijn sommige reacties wat lauw maar ik heb nog niemand dit album slecht horen noemen. Dat is toch wel een belangrijk verschil met In Your Dreams.

zie de reacties hier voor de twijfelaars:
Amazon.com: Seeds We Sow: Lindsey Buckingham: Music

sorry voor mijn enthousiasme. Er is geen bijzondere emotionele reden (verliefdheid, drugs etc.) voor overigens.

Ik droomde vannacht over een song en had deze bij het wakker worden nog steeds in m'n hoofd. Als componist zijnde prees ik mezelf al rijk, maar toen ik na 2 minuten wat helderder was besefte ik me opeens dat ik had gedroomd over de song Stars are Crazy.
Als me zoiets overkomt moet de song wel iets met me gedaan hebben. Ik weet dus bij deze wat mijn favoriete track van dit album is!

Waarom kan ik geen zes stemmen? Wat een meesterwerk....hij blijft maar groeien!

Ik heb het GI album een 3,5 gegeven. Daarmee wel 0,02 van het gemiddelde afgesnoept.
Ik denk dat SWS er wel een keer voorbij gaat.

Weet iemand waar het nummer ''One Take'' over gaat??
Mijn interpretatie is: Een soldaat met slechte bedoelingen.....?

Wat mij betreft van hetzelfde niveau als zijn vorige album 'Gift of Screws' en dat is goed nieuws dunkt mij! Misschien groeit hij nog wat, maar voorlopig 3.5* met "Rock Away Blind" voor mij als absoluut hoogtepunt.

...en hij is er nu voorbij. Dat ging snel.
Het wordt nog dringen in de album top 4.

En heb je er dan nog rekening mee gehouden dat Live at the Bass Performance Hall het allerhoogste gemiddelde heeft van alle LB albums?

Ik lees daar nog geen commentaren van je, maar het album is echt aan te raden!

Lindsey Buckingham stond en staat bekend voor voor zij eigenzinnigheid, zijn "eigen"geluid, zijn genialiteit, zijn fenomenale gitaarspel. En gaat op dit album verder met alle vorige genoemde zaken.
Seeds We So verveelt mij na tig keren beluisteren niet, integendeel zelfs.
Hoogtepunten op dit album zijn er voor mij eigenlijk niet. Misschien Illimination, maar eigenlijk is alles gewoon pure klasse! Een hele dikke vette 5 sterren!!!

Als ik deze CD leg naast de laatste CD van zijn vroegere liefde en Fleetwood mac collega Nicks komt de plaat van Lindsey toch als beste uit de bus. Waar Nicks een aardige plaat maakt die best lekker en radio vriendelijk is, gaat Linsey veel meer de diepte in. Veel minder commercieel maar wel vele malen spannender en muzikaal aantrekkelijker. De productie klink simpel en direct, maar de nummers hebben allemaal een diepere lading die ontdekt moet worden, één keer luisteren is nooit genoeg.
De twee vorige solo CD's van Buckingham heb ik links laten liggen. Ik vond Say You will, de comeback van FM nogal tegenvallen, in tegenstelling tot veel users. Maar ik ben nu toch nieuwschierig.

Ik stond op het punt wat opmerkingen over de productie te gaan maken en zie daar 'devel-hunt' geeft het al aan. Dit album moet ten eerste wel 10x geluisterd worden om de aandacht die aan de productie is besteed te waarderen.
De nummers die op dat punt eruit springen zijn "In our own time", "When she comes down" en "Gone too far". Lekker bass-spel is te vinden op "Illumination" en "One take"

Het is wel zo dat de instrumenten en geluiden op de achtergrond wat zwak overkomen.
Als je via grote speakers luistert dan mis je waarschijnlijk het eea. Luister eens via een koptelefoon.
Nu is de koptelefoon-aansluiting op de gemiddelde versterker een sluitpost dus ideaal is anders maar probeer het eens. De kwaliteit van de koptelefoon is dan uiteraard erg belangrijk.
Vanaf een 150 Euro koop je een behoorlijke goede. Bijv. een Sennheiser HD-595

Draai je al/veel van je muziek via een pc, dan kun je voor weinig geld een systeem samen stellen waar je ettelijke duizenden Euro's voor moet uitgeven om hetzelfde met grote speakers te bereiken.
Je kunt ten eerste voor weinig geld een simpele DAC aan je PC hangen. Dat klinkt vele malen beter dan een geluidskaart. Je krijgt een veel betere instrument-scheiding en de toon van instrumenten wordt realistischer.

Als je het gelijk goed wilt doen koop dan een gebruikte high-end DAC via een audiofielen-forum. Ik heb zelf al een tijd een Bel Canto DAC 2. Minstens 8 jaar oud intussen dus relatief goedkoop aan te komen maar nog steeds erg goed. Als je zo'n DAC combineert met een leuk koptelefoon-versterkertje (liefst met buizen als je van een warme sound houdt) dan wordt het zwaar genieten. Dit album en alles wat je beluistert komt dan helemaal tot zijn recht.

Super album! Hij flikt het iedere keer weer!
Stem lijkt nog beter weer te zijn dan op de vorige albums. Mooiste nummers zijn voor mij: seeds we sow, rock away, illumination en one take.
Nog geen 5, maar wat niet is kan nog komen!

Voor diegenen, die dit meesterwerk gemist hebben, draai deze eens lekkker hard op de headphone. Voor de nieuwe garde: di's een must, zeker voor gitaarfanaten Zit geen sleet op. Voor mij kan hij niet meer groeien, want hij staat al op 5. Vanmidddag was ik weer even helemaal in een stemming van "Rock Away Blind". Hé da's nog een song ook. Toevallig? Tuurlijk niet!!!!

Kan mij toch niet aan de indruk onttrekken dat dit net iets minder is dan de voorgangers. Ik mis hier een echte mindblowing knaller als Someone's Gotta Change Your Mind of Time Precious Time.

Seeds we sow staat nu voor de eerste keer op en ik kan er nog niet zoveel over zeggen, behalve dat ik besloten heb hem vaker te gaan draaien. Hij klinkt mooi ruimtelijk, alhoewel ik het volume laag moet houden op dit late tijdstip. Van de week had ik ook Stevie Nicks laatste album beluisterd, maar dat vond ik niks, en dan vooral vanwege de koude en ongeinspireerde productie. Dan klinkt Lindsey nu al velen malen beter.

Mijn favoriete album van Fleetwood Mac is Tusk. Ik hou van de gevoelige kant van FM. Heel jammer dat Christine McVie met pensioen is. Een fantastische vrouw.

Moet toch wel zeggen dat ik het "oh ta da da" in het openingsnummer erg irritant en zwak vind...hoe moeilijk kan het zijn hier een tekstje voor te vinden dat rijmt?

Ik ben er nu wel uit...heb 4 keer naar het album geluisterd en mis ontzettend de magie van FM, verder vind ik de composities zwak en geforceerd. Lindsey doet te artistiekerig...

Een paar dagen geleden werd ik wakker met een liedje van Lyndsey in m'n hoofd, dus toch maar weer opnieuw geprobeerd, en nu ben ik heel erg gesteld geraakt op deze CD, met uitzondering van het openingsnummer, dat ik eruitgegooid heb.