Coldplay - Mylo Xyloto (2011)

Maar dat heeft Thom Yorke van Radiohead ook. Het is niet zo zeer het stemgeluid dat ik helemaal niks vind , maar wel de extreem gelikte producties. Muzikaal stelt haar muziek nauwelijks iets voor natuurlijk.

Dat duet met het ranja-meisje is gewoon "ingefluisterd" door de bazen van EMI. De winstdoelstellingen van het jaar moeten immers worden gehaald....koste wat kost. En met al die radio 538 luisterende pubers gaat dat ook makkelijk lukken.

Juist, en waarom denk je dat velen helemaal niks met de stem van Thom Yorke hebben?

Dat Coldplay wat 'last' heeft van EMI zou me niks verbazen.

Moet eerlijk zeggen dat nu ik paradise na vanochtend nog eens luister met een laag verwachtingspatroon hij toch wel mee valt. Een beetje hetzlefde als ETiAW, het is te doen, maar er zijn zeker betere tracks.

Echter is het nu duidelijk dat Coldplay wat nieuwe fans wil winnen met de twee singles. ik ben toch nog optimistisch over het album, puur omdat de andere tracks die ik gehoord heb (HLH, UATW, MM en vooral CB) wel erg goed vind.

Zeker , veel mensen hebben daar moeite mee.

Als ik dat hier allemaal lees, en ik ken Every Teardrop, dan word ik echt heel erg bang... Ze zullen toch niet....?

Toch niet wat ?

Het album moet je in mijn ogen zeker een kans geven. Ik ken nu 6/7 tracks en daar zitten gewoon 3 erg goede nummers tussen. Echter ook één draak van een plaat en een wat mindere...

Ik zal echter het album gewoon luisteren, maar ik denk dat ik wel een paar kom aan het skippen tijdens het luisteren :(

Ga ik ook zeker doen RvS. Coldplay blijft jeugdsentiment, voor zover ik nog niet uit mijn jeugd ben. Is het album al ergens te vinden dan?

Ze hebben de volgende tracks al live gespeeld, en daar zijn dus goede versies van te horen op Youtube:
Hurts Like Heaven (en een gedeelte van Mylo Xyloto)
Charlie Brown
Us Agianst The World
Major Minus (en van major minus is ook de studioversie al uitgegeven).

Ook Princess of China is al eens live gespeeld, echter zijn hier alleen crappy beelden van te zien.

Taerdrop en Paradise zijn dan nu ook uit op single.

Bedoel je Every Teardrop?

Paradise vind ik beter dan Teardrop, maar dat is dan ook het enige postieve dat ik erover kan zeggen.

pffft, al 4 pagina's eindeloze discussie of Coldplay nu goed is of niet, niets zinnigs nog over het album omdat men er nog maar weinig echt van kent. Maar goed, hoge bomen vangen veel wind zullen we maar zeggen en deze cd wordt ongetwijfeld op Adele na de meest verkopende cd van 2011. Over de kwaliteit heb ik het niet, want ik ken alleen nog "teardrop" en de rest wacht ik af, slecht zal het nooit zijn, zeker niet met Brian Eno achter de knoppen..

Volgens mij is het vrij normaal dat er vlak voor een release gespeculeerd wordt over de inhoud van een album. Het lijkt me dan ook niet meer dan logisch dat er over de al bekende nummers wordt gediscussiëerd.

Het begint mij nu een beetje te storen zelfs: pagina's oeverloos zemelen hoe kut het wel niet is. Roepen dat het drek is en straks wel massaal 0.5* stemmen (want luisteren naar iets wat zo kut is ga je ook zeker doen!).

Daar snap ik echt geen reet van. Wat een verspilde energie toch. Als je het bij voorbaat al zo ruk vindt en je er zo over uitlaat dan ben je toch ook wel een keer klaar daarmee en ga je op zoek naar toffe dingen.

Dit is geen verdediging van de band (ik vind Paradise maar een vervelend, matig nummer) maar ongeloof over de hoeveelheid energie die sommigen er in menen te moeten steken om het af te branden.
Zo kut vinden maar wel al zo snel de nieuwe nummers gehoord hebben (die je in dit geval nog gewoon bewust moet opzoeken). Dat is toch best knap. Dat heeft ook niks meer te maken met speculeren over een album, daar zijn een aantal mensen al veel te zeker over.

Je hebt een punt. Ikzelf ben echter wel geïnteresseerd in deze release ondanks dat ik er niet veel van verwacht. Ik heb er dan ook wel wat moeite voor over om de bekende nummers op te zoeken. Maar inderdaad, ik denk dat dat soms wel wat hypocriet overkomt.

Ik pik niemand er bewust uit: wie zich aangesproken voelt moet dat vooral wel of niet doen. Maar ik begrijp dit gewoon echt niet. Vooral het feit dat het maar doorgaat: zeg het dan 1 keer en geloof het verder wel (althans zo zou ik het dan doen mocht ik de behoefte hebben om toch te reageren op iets wat ik van tevoren al zo slecht vind).

We gillen lekker over Sky radio muziek terwijl dit nieuwe nummer daar (neem ik aan, anders neem ik het terug) nog niet te horen is. Dit moet je nu nog bewust opzoeken. Wie doet dat als je het zulke zemelmuziek vindt (geworden)?

Ik lees liever gouden tips bij andere albums die wel hoog gewaardeerd worden. Vier pagina's lang 'dit deugt niet' met continue in herhaling vallen begint storend te worden. Al helemaal niet als het nog niet uit is wetende dat er straks dan toch geluisterd gaat worden met de voorspelbare conclusies. Dat is toch raar?!

Maar ik hou er verder over op: het is mijn verbazing die even flink naar boven kwam.

Aero, u heeft gelijk, ga me er verder ook niet meer in mengen, wacht wel totdat de plaat uit is om er verder een oordeel over te vellen. Ben overigens ook geen groot fan, laatste 2 platen niet in mijn kast te vinden thuis, de 2e eerste heb ik de promo's zorgvuldig van bewaard want die vond/vind ik wel ok. We zullen zien en ondertussen gaat dit topic al naar de 5 pagina's zometeen

Niks mis met Unfaithful. Fijn popnummer.

Daar kan ik me ook best in vinden, maar al die overtrokken reacties terwijl men niet eens wat haar aandeel in het nummer is. Men weet alleen dat ze mee doet, voor de rest niks.. En dan gelijk al die haatreacties, dat kan ik echt niet bevatten. De vooroordelen hebben nu al 5 pagina's lang de overhand. De haters blijven maar doorratelen. Daarom ben ik het ook 100% eens met aERo.

[modknip]

Ik ga niet zeggen dat ik blij ben met de samenwerking met Rihanna. Ook al mag ik best wat van haar nummers. Maar ik zie het wel, misschien pakt het wel goed uit. Wie weet? Gewoon niet oordelen voordat het nummer uit is.

Wel weet ik dat ik Paradise maar een zo zo-nummer vind. Waarom kunnen ze niet gewoon een album maken met alleen maar nummers als Us Against the World, Major Mingus en Moving to Mars. Wedden dat die live ook goed scoren.
Met deze 6 goede nummers zouden de verwachtingen gigantisch hoog liggen voor het nieuwe album. Maar met het ontbreken van Moving to Mars en de twee matige singles zijn mijn verwachtingen 10x zo laag.

1.Mylo Xyloto
2.Hurts Like Heaven
4.Charlie Brown
5.Us Against the World
8.Major Minus
Moving to Mars.

Misschien valt het wel mee, in het stuk op nu.nl zegt Chris Martin dat Rihanna iets anders zal zingen als we van haar gewend zijn.

Met Rihanna....

Hoe diep kan een band als Coldplay zinken zeg..... Ongelooflijk...

Ik heb die Rihanna eerlijk gezegd altijd gehaat met haar arrogante stem. Nu proberen Coldplay fans het te verbergen maar het is gewoon een feit dat een duet met Rihanna (alleen de artiestvermelding op het album al: 'Coldplay ft. Rihanna' hangt me al de keel uit) pure commercie is. Dan durft Chris Martin nog te zeggen dat hij het haar 'bijna niet durfde te vragen'.
Verder zei trouwens zelfs dat ze 'nooit zo goed zouden worden als Take That' en daar stond ik wel even van te kijken.

Schokkend veel negatieve reacties alhier op MM.
Ik vind Paradise een mooi nummer, maar wel erg gelikt qua strakgetrokken drums. Ook de 'Oooo's' zijn natuurlijk gecomponeerd omdat het publiek dat zo lekker live mee kan doen. Daar valt wat voor te zeggen. Desalniettemin vind ik de melodie en de akkoorden typisch Coldplay en het pakt me. Zoals de baslijn in het tweede couplet die de melodie anders laat klinken als in het eerste, dat zijn dingen die niet veel andere artiesten doen.

Iemand op Youtube gaf naar mijn idee een treffende comment over de huidige nummers van Coldplay en degenen van een aantal jaar terug. Hij gaf aan dat eerdere tracks qua lyrics meer ongrijpbaar zijn, zodat je je eigen fantasie er vol de vrije loop op kan laten gaan. Nu zijn ze concreter. Ik ben het met hem eens. De laatste zinnen van Violet Hill bijvoorbeeld zijn zo zieltogend mooi omdat je niet precies weet wat er gezegd wordt, maar je er wel een idee bij hebt met je geliefde in de sneeuw te zitten, zoiets. En dat zij dan zwijgt. Waarom? Het is romantiek pur sang. Een legio aan mogelijkheden om dit te interpreteren.
Dat heb ik ook met High Speed bijvoorbeeld. De een denkt aan een vergadering die in High Speed wordt gevoerd, en de ander denkt weer aan het leven dat zo snel gaat. Of met Clocks. Het is een onheilspellende tekst, je weet wel waar het over gaat, maar je hoort het niet letterlijk. De eigen invulling maakt het liedje zo mooi, en al helemaal als je zo ontzettend goed kan componeren als Coldplay dat kan.
Every Teardrop heeft qua tekst eigenlijk wel ruimte voor eigen invulling, maar dat mis ik bij Paradise een beetje. Het lijkt ook letterlijk geschreven door een meisje met zelfmedelijden, aangepast door Coldplay die het in de derde persoon zet. Hoewel ik denk de strekking wel te begrijpen: als kind was alles mooi, en als je ouder wordt, wordt dit minder.

Desalniettemin is de compositie, hoe gelikt elektronisch en strak het ook moge klinken, erg lekker in mijn opinie.Typisch een Coldplay-nummer qua akkoorden, baslijn en melodie.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de collab met Rihanna. Ik vond die met Jay-Z (Lost) niet echt geslaagd (mijn vader van 64 vond het overigens wel apart en iets hebben) maar ik voelde niets bij het rapje door de track heen. Natuurlijk hebben deze samenwerkingen te maken met commercie. Wellicht levert het dit keer een parel van een track op.

24 oktober ben ik in ieder geval te vinden in een platenzaak om een schijfje te gaan kopen.

Alles goed en wel maar vergelijk Paradise eens met Prospekt's March/Poppyfields of Death and All His Friends? Zulke nummers waren echt veel artistieker.

Wat is daar vreemd aan dan? Qua muziek liggen de latere Take That en Coldplay toch helemaal niet zo ver uit elkaar? Denk er bij een nummer als Patience maar wat gitaren en de stem van Chris Martin bij. Zo'n nummer zou echt niet misstaan binnen het oeuvre van Coldplay (en tegenwoordig zelfs een hoogvlieger zijn).

Eens. Veel artistieker. Paradise klinkt veel vlakker. Ik hoor de mooie akkoorden wel die zijn gecomponeerd voor deze track, maar het is wel erg strakgetrokken. Toch pakt Paradise me meer dan welk een ander willekeurig liedje in de huidige gerenommeerde charts. Ik denk dat in dit geval de uitspraak 'in het land der blinden...' geldt.

Ik vind Paradise een leuker nummer dan ETIAW, die ik trouwens ook niet slecht vond. Beide nummers zie ik als: 'leuk, maar niet meer dan dat'. Eigenlijk is het daarmee toch teleurstellend, de andere albums hadden stuk voor stuk fijnere singles dan deze, die me allen veel deden, en deze nummers behoren zeer duidelijk tot het mindere werk van Coldplay, sterker nog, in mijn ogen bevatte Viva la Vida, wat ik tot nu toe het minste album vind (maar wel goed) geen zwakkere nummers. Dan komt er nu weer een duet bij met Rihanna, een zangeres die ik gewoon niet goed vind. Daar ben ik dus niet al te blij mee, maar we zullen zien, misschien valt het mee (al ben ik vrij zeker van niet...). Al met al vrees ik langzaam maar zeker dat dit album niet zo goed wordt als ik had gehoopt (en tot vandaag nog echt verwachtte). Wat ik wel denk is dat er in elk geval een aantal pareltjes op zullen staan (ben zeer benieuwd naar de studioversie van Us Against the World en waarschijnlijk staan er nog wel wat mooie nummers op, heeft Coldplay altijd wel), maar duidelijk wordt dat er ook een aantal mindere nummers op zullen staan. Toch jammer, hoop dat ze de volgende keer een andere weg in slaan, maar ik blijf benieuwd naar dit album, als is het voor die paar parels die er vast en zeker opstaan.

Zojuist het nummer (Paradise dus) toch nog eens 3x achter elkaar aandachtig met koptelefoon geluisterd en toch zit het nummer wel goed in elkaar en ligt het lekker in het gehoor. De violen en de oh-oh's linken het nummer natuurlijk erg aan Viva la Vida, maar toch is er weinig mis met dit nummer.

Ik ben het met velen van de users hier eens dat ik ook liever de wat artistiekere nummers hoor zoals de reeds genoemde Prospekt's March/Poppyfields of 42 maar op elk album vanaf 'A Rush of Blood...' hebben stadionstampers gestaan (denk aan 'Clocks', 'In My Place', 'Speed of Sound' en 'Viva La Vida') dus dit nummer en 'Teardrop' hoeven geen voorbode te zijn voor het gehele album. Met nummers als Charlie Brown en Major Minus blijven ze mij in ieder geval nog steeds boeien. Maar met samenwerkingen zoals met Jay-Z en nu met Rihanna ben ik dan weer minder blij (zonder overigens een noot gehoord te hebben).

Ondanks dat ik liever de Coldplay hoor van de eerste 2 albums, was ik erg blij met hun vorige plaat. De eerste 2 singles van deze plaat zijn inderdaad über vrolijk voor Coldplay begrippen, maar als de band nu al z'n vijfde 'Parachutes' had gemaakt hadden we daar waarschijnlijk over liggen klagen. Een band moet zich ontplooien en niet telkens hetzelfde doen. En ja, dan kun je wel eens fans verliezen.

Maar mijn aandacht hebben ze nog steeds. Maar mocht het album vol staan met nog eens 10 Paradise'jes of Teardropjes dan zal het lastig worden ...