Lou Reed & Metallica - Lulu (2011)

Ik vind het album eigenlijk juist wel meevallen.

Was net als de rest van niks uitgegaan, maar ben nog positief verrast.

Nu een 3,5 maar dit kan meer worden of minder.

Ach, zo slecht is deze plaat zeker niet. Mistress Dread is inderdaad een gedrocht, maar van de rest kan ik best genieten. Vooral Junior Dad, Frustration, Cheat on Me en Pumping Blood zijn gewoon goede nummers. Recensie volgt binnenkort, maar vooralsnog geef ik Lulu 3,5 sterren.

Ik vind het een fascinerend ding. Ik weet alleen nog niet wat ik er mee aanmoet.

Dit klinkt..... heel apart....

Er wordt hier niet gevraagd wat je vriendin gisteravond tegen je zei, maar wat je van het album vindt.

Soms op zoek naar lotgenoten voor een kringgesprekje in je lokale depressiekliniek?

Lulu is van alles kwijt geraakt onderweg naar de coverfoto.

Echt heel erg positief kan ik niet worden over deze plaat, maar het helemaal de grond inschrijven kan ik het ook weer niet. De enige echt complete misser vind ik mistress dread, dat klinkt gewoon echt nergens naar. Ook het begin van pumping blood is niet om aan te horen, hoe Lou Reed "pumping blood" probeert te schreeuwen is gewoon tenenkrommend. Nu geef ik nog 2.5*, net geen voldoende

Ik moet eerlijk zeggen, toen ik het album gisteren eens in zn geheel beluisterde dacht ik: het valt meer mee dan the view, maar wat een bagger album(en dan vind ik metallica een geweldige band), nu luister ik hem nog een keer en vind het steeds fascinerender.... dit is echt iets wat je niet gauw ziet bij muziek... ja het had zeker beter gekunt, een stuk beter. Maar de kijk begint nu al te veranderen

Ik ga ook niet zeggen dat het goed is, zeker niet, maar een album van een uur en half een keer beluisteren, dat zou bij een andere band ook anders zijn. Ik kan er best inkomen dat als men het meer beluistert sommige zaken op z'n plaats vallen. Uiteraard gaat niemand het die kans geven

Ik denk niet dat je mijn opmerking begrijpt want je reactie slaat nergens op. Het was nl. een (flauw) grapje. In de verste verte niets met depressie te maken. Als je daar zo op reageert als jij dan slaat je opmerking vnl. op jezelf en dat zal vast niet je bedoeling zijn, ga ik voor het gemak vanuit.

Nee, het was namelijk een (flauw) grapje.

Stekelige reactie trouwens. Als je een grapje wilt maken moet je niet raar opkijken als je ook wel eens wat terugkrijgt.

Het kwam niet zo (op mij) over, meer als een sneer als reactie op een (flauw) grapje. Ik hou het hierbij, we hebben niet dezelfde humor of gewoon een algeheel communicatieprobleem (andere golflengtes zeg maar), zonde van de tijd en moeite dus.

Overigens hebben we de voorliefde voor Closer van JD wel gemeen zie ik, dus dat is dan toch nog wat.

Ik vond het wel een leuke opmerking van reptile71, maar waarschijnlijk (uit zijn reactie op te maken) heeft Edwynn teveel trots om eens het leuke van een plattelands grapje in te kunnen zien.

Niveau bovenstaande discussie sluit goed aan op niveau van deze Lulu.

Ik zal ook een duit in het zakje doen: wat een kudtplaat!

dacht dat met st Anger het absolute dieptepunt en tevens eind van Metallica bereikt was.

Met Death Magnetic echter toch nog een onverwachtse en meer dan prima comeback om dan nu weer zo naar beneden te lazeren..

waarom doen ze dit al die old skool Metallicafans aan?

Zwaar overdreven vind ik de meeste reacties hier. Ik moet zelfs zeggen dat het mijn (eerlijk gezegd niet al te hoge) verwachtingen overtreft. Ik durf dit best een subtopper in het oeuvre van Lou Reed te noemen. Voor de meeste Metallica fans is het misschien wat te schokkend, ten minst als ze nog nooit platen van Lou Reed hebben gedraaid.

En come on Ozwald, wat ben je voor een muziekliefhebber als je alle experimenten in de kiem wil smoren. Wat zou onze wereld grauw en grijs zijn als creativiteit werd ontmoedigd zoals jij dat wil. En ja dan mislukt er wel eens iets, maar als je deze redenatie doortrekt naar de wetenschap dan leefden we nu nog in de middeleeuwen qua techniek en gezondheidszorg (al zou dat nog beter kunnen gezien mijn kapotte lichaam). Mocht je het niet meer aan kunnen dan raad ik je Noord-Korea aan, daar doet iedereen precies wat er van elkaar verwacht wordt en is iedereen doodongelukkig.

Maar aan jouw top-10 en stemgedrag kan ik zien dat jij wel beter weet, met je smaak is helemaal niets mis, maar dit moest ik even kwijt ...niet persoonlijk; het is weer de tijd van de maand en ik zou graag de discussie graag wat inhoudelijker zien. We weten nu wel dat de meeste metallica-fans die een kutplaat vinden. Is prima, ik vind ook niet alles goed maar het niveau van de discussies ligt lager dan het stemgemiddelde.

Heb het album nu 2 keer beluisterd.
Sommige stukken vind ik echt waardeloos maar er zitten ook liedjes tussen die ik erg goed vind.



Voor de old skool fans had Metallica beter na And justice for all... kunnen stoppen.

Waarom beoordeel je dit als een metallica plaat terwijl het dat niet is

Wat betreft mislukken, je hoeft een experiment dat niet echt slaagt niet perse ook uit te brengen

Lulu valt reuze mee! zoals vele had ik echt een 'what were they thinking?!' gevoel maar sommige stukken zijn best wel tof. Wekt vooral mn interesse naar Lou Reed op (moet nog steeds aan de velvet underground beginnen )

Kijk dat gaat al de goede kant op; we kunnen het wel.

Hou je er wel rekening mee dat de velvet underground al zo'n 40 jaar geleden is? Die maatstaaf geld niet echt meer voor het geen Reed hier neer zet.

I know ik zei t vooral omdat ik dus werkelijk nog nooit lou reed bewust heb gehoord.
Ik pak 3 albums uit zn euvre : berlin, new york en the raven ofzo en dan moet ik wel een beeld krijgen van m. En nog een aantal keren Lulu draaien ofcourse.

Word er altijd chagrijnig van als bands die bewezen hebben erg goede muziek te kunnen maken ineens met regelrechte bagger op de proppen komen. Zeker als het dan Metallica betreft; toch al vanaf '82 '83 één van mn favoriete bands.

Heeft overigens niets te maken met experimenteren of wijzigen van koers an sich want dat kan ook best goed uitvallen. Zie laatste Opeth bijvoorbeeld. Wordt ook lang niet door alle fans even hoog gewaardeerd maar daar wordt onmiskenbaar wel kwaliteit geleverd.

Ik schat zo in dat echter 95% van die hele "metallifamily" waar Hetfield het altijd over heeft (ja van dat woord krijg ik ook vlekken in mn nek) helemaal niets kan met deze plaat. Natuurlijk hebben ze de artistieke (en financiele) vrijheid om te doen en te laten wat ze willen maar, hoe pathetisch het ook klinkt, een bepaalde minachting naar die grote fanbase waar ze zelf doorgaans toch zo trots op zijn spreekt hier wel in door.

Enfin, even deze vieze smaak wegspoelen en een fris plaatje opzetten.. even zoeken.. ja gevonden! Jane's Addiction - The Great Escape Artist (2011)

ik vond het minder slecht dan iedereen beweert. Hier en daar zelfs aandoenlijk vermakelijk. een hoogvlieger is het alleszins niet. Interessante mislukking.

Ik moet ook wel erg lachen met metallica-fans die hier horendol van worden.

Lekker blijven zeuren over Metallica en niet tot de botte harsus laten doordringen dat het nog steeds geen Metallica plaat is en nooit zal worden

Tuurlijk is het wel een Metallica plaat, want het staat er toch echt met koeieletters boven natuurlijk.

Zonder gekheid, ik kan me best voorstellen dat de meesten een stuk meer van deze verwachten ook omdat het laatste Metallica album ook alweer 3 jaar geleden is.

Met spul als dit glijden ze alleen maar meer af, of ze zouden uit zichzelf een nieuwe koers moeten gaan varen net zoals b.v Opeth het gedaan heeft.

Ik heb alleen nog maar The View gehoord en dat nummer maakt mij beslist niet nieuwschierig naar het gehele album.

Het lijkt me toch eerder een Lou Reed-plaat met Metallica als begeleidingsband. Als je dit als pure Metallica-plaat gaat beoordelen kom je van een koude kermis thuis, dat blijkt wel weer.

Heb het album zelf inmiddels binnen, maar nog niet beluisterd. Wil er even goed voor gaan zitten, want het zal ook voor een groot deel om de teksten draaien.

En ik realiseer me dat Metallica waarschijnlijk de strakste begeleidingsband is die Reed sinds 1970 heeft gehad.

Zo zie ik het ook.

Zowel Lou Reed als Metallica hebben hun stempel natuurlijk al lang gezet in muziek land, en kan me zo'n project als dit ook best voorstellen voor de artiesten zelf. Alleen vraag ik mij af of zowel de Lou Reed als de Metallica liefhebbers hier nu echt op zitten te wachten. Lou Reed heb ik niet gevolgd de laatste jaren, maar Metallica wel en die hebben natuurlijk al jaren geen knaller van een plaat meer gemaakt. Al was Death Magnetic nog een mooie opleving.

Natuurlijk is iedereen vrij om te kopen wat hij/zei wil, maar ik denk dat ik eerder op een goed vervolg van Death Magnetic wacht dan op een Lou Reed plaat met Metallica als begeleidingsband.