Lou Reed & Metallica - Lulu (2011)

Ik vind het echt bewonderingswaardig dat zoveel mensen hier reeds de tijd genomen hebben om dit album te beluisteren, terwijl het aan muziekaanbod toch niet ontbreekt.
Zelf heb ik er nog geen noot van gehoord, en ben er ook niet benieuwd naar. Dit lijkt me echt zo'n album waarvan het enige genietbare de recensies en commentaren zijn. (Daarom ben ik dus ook hier ) Het geeft me wel wat gemengde gevoelens, want ik dacht van mezelf een avontuurlijk muziekliefhebber te zijn, met dikwijls zelfs een voorkeur voor "crossover" allerhands. Waarom ik hier dan toch geen trek in heb? Laat ik het voor een keer nog maar eens over de culinaire boeg gooien: Er bestaan nu eenmaal gewoonweg dingen waarvan je op voorhand gegarandeerd weet dat ze niet smaakvol met elkaar te vermengen zijn. Als iemand mij chocolade-ijs met erwtensoep eroverheen serveert, gepresenteerd als zijn nieuwste culinaire creatie, zal ik daarvoor ook vriendelijk bedanken. Ik voel echt niet te behoefte om te weten hoe dat smaakt, en zal achteraf ook niet met een wringend gevoel zitten misschien toch iets gemist te hebben.

Haha, leuk. Een stukje aangevinkt als 'mening' zonder een noot van het album beluisterd te hebben.

Ik kan me er trouwens goed in vinden. Toch heb ik het wel een keer geprobeerd. Omdat eens luisteren niet zo'n vieze nasmaak achterlaat dan een vieze voedselcombinatie.

Maar toch. Misschien ben ik wel voor de rest van mijn dagen muzikaal getraumatiseerd waar het Reed en Tallica betreft.

Metallica en Reed lachen zich de ballen uit de broek.
Dit album is de bouquetreeks van de muziek, de Bastiaan van Schaik in albumland.
Geld verdienen met niks.

Ik wou dat ik het had verzonnen, ik ben jaloers. Respect !

Iced Honey, Frustration en Dragon konden me ook nog wel enigszins interesseren. Little Dog was wat slaapverwekkend. Nu moet ik eens tijd (en motivatie) vinden om Junior Dad te horen... Dan pas is de cirkel rond.

Bij Junior Dad moet je de eerste paar minuten doorspoelen voor het begint. Maar dan komt er ook wat.

erg jammer van de steeds herhalende riffs.. Heb zojuist enkele live versies geluisterd, moet zeggen dat dit toch n stukje beter klinkt dan t album.. Het is dan wel weer geweldig om te zien hoe James Hetfield helemaal in de muziek opgaat en eens flink headbangt zoals in de oude dagen! Als dit is wat Metallica al tijdje wilde doen, dan moeten ze het gewoon doen, het laat zien dat ze er schijt aan hebben, zolang ze zelf lol hebben in de muziek(en dat is toch ontzetttend belangrijk?)

Ikzelf ben niet zo van dit album en zal het ook niet aanschaffen of zal het in mijn playlist te vinden zijn. Misschien dat ik een nummertje als Frustration of junior dad ooit eens opzet, maar daar is ook alles mee gezegd..

Nu maar afwachten op het nieuwe album in 2012:D daar heb ik dan wel weer alle vertrouwen in

En om die reden is Neil Young nou bijvoorbeeld een held. En Lou dus ook.

Openingsbod: 3,5.
Het is een aparte plaat, maar hoe gek het ook klinkt hij kan mij best bekoren. Lou Reed vertelt een verhaal, Metallica geeft het vorm; een typische koptelefoon-plaat. Het is geen achtergrondmuziek voor tijdens een feestje; voor tijdens het gamen; of voor tijdens je werk. Nee, dit is een échte luisterplaat. Terwijl je je blijft afvragen waarom Lou Reed lijkend expres een beetje fout klinkt hier en daar, luister naar wat hij zegt. Luister naar wat de band speelt op het moment dát hij het zegt. Het lijkt hier belangrijker dan ooit tevoren. Ik ervaar de muziek als intens en het verhaal komt op mij eigenlijk best over (ik moet bekennen, wél na de uitleg van Lou Reed zelf in een interview).
Mijn favoriete nummers zijn hier The View en Pumping Blood; prachtige sterke narraties van Lou Reed met daarachter sterke, doch aparte begeleiding.

Het vergt wel veel van de luisteraar, maar op zich vind ik Lulu best geslaagd.

Daar wordt je tenminste goed geinformeerd.

jaja, en op de Justin Bieberbakken staat niks geschreven zeker?

Het lijkt wel een soort trend te zijn geworden om dit album heel erg slecht te vinden en dat dan met zoveel mogelijk mensen te delen.

Ik ga dan maar eens delen waarom dit album mij meer is gaan bevallen, nadat ik het met het tekstboekje met afbeeldingen en op de koptelefoon heb gelezen / geluisterd. Het heeft gewoon veel meer aandacht dan gemiddeld nodig. Je hebt het hier over een toneelstuk van Lou Reed, wat door Metallica op muziek is gezet. Het is bovendien ook nog eens bepaald geen lichte kost.

Als je het half luistert en dan lekker makkelijk wil scoren, dan brand je dit af. En dan geef je het een laag cijfer en verzin je allemaal flauwe geintjes: lachen toch?! Maar dit is dus niet zomaar een cd'tje, het is echt meer dan dat. Het toneelstuk is ook nog eens gebaseerd op de Berlijnse 'school' van een eeuw geleden. Je moet je best er voor doen om het echt tot je te nemen. Wil je dat niet, prima, maar plak er dan niet al te makkelijk een 'ik vind dit bagger' sticker op.

Amen !

Bagger! De bedoeling van deze CD is ongetwijfeld goed, maar de uitwerking is rampzalig. Bovendien is het misschien aardig om de achtergrond van deze CD onder de aandacht te brengen, maar dat kan niet verhullen dat de ´muziek´ bij mij op de lachspieren werkt. ´Dit is niet echt´ was mijn eerste en laatste gevoel.
Het is leuk dat opa Lou een toneelstuk op CD zet, maar dan is de soundtrack daarvan mislukt. Hoewel het misschien een heel aardig toneelstuk is. Maar weer snel "The Bells" opzetten. Want Lou Reed was vroeger, heel lang geleden, een genie.

Het is geen toneelstuk van Lou Reed.

Ik weet het. Maar Lulu blijft, ondanks het cultureel verantwoorde karakter, een lachertje

Ik vermelde het even omdat west dat hierboven schreef.

Je moet niet vragen hoe goed hij zijn best heeft gedaan het echt tot zich te nemen.

Jawel, het is wel degelijk een toneelstuk of minimaal 'samenhangende set songs' (een conceptalbum dus) van Lou Reed gebaseerd op toneelstukken van een eeuw terug van Frank Wedekind:

"inspired by German expressionist Frank Wedekind's early 20th century plays Earth Spirit and Pandora's Box (much admired by Freud)."

Het is van hem: de teksten zijn van Lou Reed zelf.
Kanttekening: de één noemt Lulu een 'play' en de andere 'a set of extended songs' (ook vanwege de muziek van Metallica). Die set vormt samen wel één geheel (concept) wat op toneel uit te voeren is.

Ik ken de originele teksten niet, maar is het niet gewoon een adaptatie (lijkt me waarschijnlijker)? Dat is wat anders dan een eigen stuk.

Ja een adaptatie. Eigenlijk eerder geïnspireerd door door de teksten van Wedekind.

amai, de tijden van venus in furs zijn ver zoek precies

Als je een Lou Reed album van de afgelopen 20 jaar had geluisterd had dat je niet echt verbaasd... Verbaast me wel dat mensen hier zo makkelijk 0,5* aan uitdelen... Het is blijkbaar een album waarbij dat mag..

Ze vinden allemaal de Grootste Hits van Jan(tje) Smit een stuk beter.
Vervelend al die Jan Smit fans hier die ook op dit album stemmen. Lieve mensen, dit is toch echt wat anders hoor.

Ik vind dat altijd zulke makkelijke uitspraken om mensen die laag stemmen op een album die je zelf goed vindt te kleineren...

Ik hoor een monotone stem en ongeinspireerd gejam op de achtergrond, dat lou reed een heel poetisch verhaal opleest zal mij aan me reet roesten, vind het echt voor geen ene #$#$% klinken.

Ik zet Rush maar weer op!

Het punt is niet dat iedereen gekleineerd wordt ofzo... het punt is dat de manier waarop het op mij overkomt is dat mensen al bij voorbaat gingen luisteren met de instelling dat het een slecht album is en dat ze raar zijn als ze het goed zouden vinden... en daarom geen enkele poging doen iets goeds erin te horen... We zien ook bij iedereen die het 0,5* geeft hetzelfde commentaar herhaald worden..

Classicrockers die op DWDD gehoord hebben dat het slecht is en even een duit in het zakje doen door te gaan vergelijken met VU & Nico of Transformer ... en Metallica fans die niet na kunnen laten hoe beroerd ze de zang van Reed vinden... veel anders heb ik hier neit gelezen...

Ik zou wel eens iemand die dit album niet kent en The Raven goed vindt hier een bericht over willen zien schrijven...

That would be me.

Al ken ik deze inmiddels al wel.

Ik doelde ook meer op de mensen die dit vrijwel ononderbouwd 0,5 geven... van jou geloof ik wel dat je het met een positieve instelling hebt beluisterd.