menu

Led Zeppelin - In Through the Out Door (1979)

mijn stem
3,38 (283)
283 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Swan Song

  1. In the Evening (6:36)
  2. South Bound Saurez (4:05)
  3. Fool in the Rain (6:02)
  4. Hot Dog (3:08)
  5. Carouselambra (10:03)
  6. All My Love (5:34)
  7. I'm Gonna Crawl (5:20)
  8. In the Evening [Rough Mix] * (6:54)
  9. Southbound Piano (South Bound Saurez) * (4:14)
  10. Fool in the Rain [Rough Mix] * (6:13)
  11. Hot Dog [Rough Mix] * (3:17)
  12. The Epic [Carouselambra - Rough Mix] * (10:48)
  13. The Hook [All My Love - Rough Mix] * (5:52)
  14. Blot [I'm Gonna Crawl - Rough Mix] * (5:31)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 40:48 (1:23:37)
zoeken in:
avatar van bikkel2
3,0
Ik snap al wat je bedoeld.
Er zijn bands geweest ( waaronder The Who) die na het overlijden van een tamelijk geluidsbepalend bandlid door haalden.
Meestal werd het er niet beter op.

De overgebleven Zep leden kwamen al vrij snel tot de conclussie dat na het wegvallen van hun drummer er geen doorstart mogelijk was.
Het zal per band verschillen, maar neem nou Queen. Er wordt weer druk doende getourt. Freddie Mercury is al 2 x vervangen. Dat zijn mensen die in mijn ogen niet te vervangen zijn.

Dus dat bedoel ik met respect in deze.

avatar van zaaf
3,0
Ah. OK.

Maar ja, da's ook maar een vlag waar men onder vaart.

Voorbeeld, Minutemen verloor hun gezichtsbepalende zanger/gitarist, de twee rouwenden gingen door met een ander onder de naam fIREHOSE. En dat was de 'doorstart' zeker waard.

Dus dat hadden Plant/Page/Jones ook kunnen doen. Maar er was meer aan de hand he...?

avatar van Faalhaas
De koek was op idd.

avatar van Cor
3,5
Cor
Ach, dit is echt niet zo dramatisch hoor, Het is alleen een ander geluid dan je verwacht (maar dat is niet per definitie negatief) en de kwaliteit van de songs is wel een slaggie minder dan voorheen. Maar dat niveau was dan ook wel heel hoog. Een nette 3,5*** voor deze officieuze zwanenzang van Led Zeppelin, want Coda was bijna meer een verzamelaar.

avatar van lennon
3,0
Ik heb lang getwijfeld om de nieuwe vinyl uitgave te kopen van deze plaat. Ik heb deze al jaren op cd, maar draai 'm nauwelijks omdat ik 'm niet zo heel erg goed vindt. Toen ik de plaat vond in een kringloop winkel (inclusief de enveloppe) kon ik 'm natuurlijk niet laten staan. Toen ik ging opzoeken welke versie ik had kwam ik er achter dat er 6 verschillende hoezen zijn. Elke hoes heeft een andere invalshoek van de man aan de bar. Erg leuk! De enveloppe erom maakte het wel onmogelijk om te zien welke versie er werd gekocht, dus verzamelaars zullen alerlei trucks hebben verzonnen om ze allemaal te vinden destijds.
Ook de binnenhoes heeft iets grappigs. blijkbaar verkleurt de zwart witte hoes zodra je er met een natte doek overheen gaat? Ik heb nog een zwart witte hoes, en ga 't niet proberen, maar als 't zo is , is dat wel heel erg origineel!
Het album is ook het onbedoelde afscheid van drummer Bonham. Zijn sound is zo enorme stempel voor deze band, dat ik de beslissing om niet verder te gaan na zijn overlijden heel goed kan begrijpen. Als ik het album beluister vraag ik me af of de band überhaupt nog wel veel muziek samen had gemaakt hierna. De koek leek een beetje op. De muziek wordt softer, gaat meer de kant van Plant zijn solo werk op. Dit laatste is ook te verklaren, want vooral Jones and Plant hebben de nummers geschreven. Page en Bonham hadden andere hobbies op het moment van schrijven....

1.In the Evening (6:36)
Een nogal trage start. Het symboliseert een beetje het moeilijke begin. Ik moet wat wennen aan de synths in deze band. Maar echt irriteren doet het niet. De herkenbare zware drums van Bonham voelen toch als veilige haven. De mooie solo die op een erg mooie manier wordt ingezet na een lekkere roffel. Net alsof de gitaar wordt opgestart en Page lekker los kan gaan. Deze momenten maken dit nummer interessant. Ik ben niet kapot van de zang van Plant op dit nummer.

2.South Bound Saurez (4:05)
Een Jerry Lee Lewis achtige Rock'n Roll piano achtige sound opent de 2e track. Al snel volgt een wat rommelig nummer. Het klinkt als een B-kantje, niet goed genoeg eigenlijk voor een album. Zelfs de solo van Page vind ik rommelig. Het doet me niet zoveel.(de drums van Bonham zijn wel erg lekker)

3.Fool in the Rain (6:02)
Dit nummer klinkt meer als een solo nummr van Plant. Het is te licht voor Zeppelin vind ik. Wederom prachtig drumwerk, mooie akoestische gitaar van Page, en Plant zingt mooi. Maar het is te tam. Het is wel een lekker nummer, daar is niks mis mee, maar het rauwe Zep randje is kwijt. We belanden zelfs in een Carabisch carnaval festival halverwege! Dat is toch verrassend te noemen!

4.Hot Dog (3:08)
Je waant je in een cafe waar een bandje staat te spelen voor een paar centen. Helaas ook door de song die hier wordt gebracht. Simpele rock 'n roll. Weer een b-kant achtige track. Ik wordt er weer niet door geraakt helaas.

5.Carouselambra (10:03)
De synthesizer is erg aanwezig op dit nummer. Ik vind 'm iets teveel overheersen, en in de solo zelfs irritant Het is Zeppelin! Je hebt Page.. die gitaar moet spreken!. Als je 'm wegdenkt had dit een fantastische ouderwetse Zep rocker kunnen zijn. De synth klinkt nu anno 2015 zelfs wat goedkoop. Da's jammer. Want de gitaar, bas, zang en drums die te horen zijn, zijn heerlijk! Pas als het ritme zich vertraagt hoor ik de Zep die ik wil horen! De climax is ook nog wel aardig, want het irritante synth geluid is dan weg. Jammer, soort van gemiste kans.

6.All My Love (5:34)
Het intro doet me vermoeden weer een tegenvaller te krijgen. Maar gelukkig is dat een foute gedachte. Ik hoor een mooie ballad, erg mooi gezongen. Wel weer een synth, en hij klinkt achterhaald, maar dat doet dit nummer geen afbreuk. (ok, de solo is redelijk dramatisch, maar Page maakt 'm nog net goed met zijn akoestische gitaar) Mooi nummer verder. ook mooi om te horen dat zelfs op een ballad Bonham heerlijk kan drummen, op zijn herkenbare manier.

7.I'm Gonna Crawl (5:20)
Weer een mooie ballad. Plant zingt mooi en bevlogen, zoals hij dat alleen kan. Gelukkig sluit het album met 2 mooie ballads nog waardig af!

Ook de heren waren zich er van bewust dat dit album niet behoort tot het beste wat ze ooit gemaakt hebben. Maar Plant had in '77 zijn zoon verloren, Bonham en Page worstelden met hun verslavingen. Dat soort zaken heeft natuurlijk wel invloed gehad. Ik denk dat vooral de dood van de 5 jarige zoon van Plant een impact heeft gehad op zijn kijk op het leven. Het ruige van Zeppelin was mooi geweest. Er was meer dan dat. Het was mooi geweest....
De dood van Bonham heeft de beslissing om te stoppen alleen maar versneld, het was toch wel gebeurd.
Sterk is het niet, maar bijster slecht ook niet. Het hangt ergens in het midden. Naar mijn idee is de soms wat teveel aanwezige synth de spelbreker op deze plaat. Maar er zijn toch nog wel wat mooie dingen te vinden hier. Een hele krappe voldoende, maar dat het naar een voldoende neigt heeft te maken met het feit dat het hier wel om Zep gaat....

buizen
lennon schreef:
Ik heb lang getwijfeld om de nieuwe vinyl uitgave te kopen van deze plaat. ....
.. Ik denk dat vooral de dood van de 5 jarige zoon van Plant een impact heeft gehad op zijn kijk op het leven.... .


All Of My Love is volgens mij voor die jongen geschreven.
"Is this the end or just the begin?"
In elk geval krijg ik sowieso tranen in mijn ogen als ik dat prachtige nummer hoor, alleen al muzikaal gezien. En de zang van Plant is perfect.
De synth op dit album, en zeker in All Of My Love, is juist fantastisch, samen met de drums geeft het iets laidbacks.

avatar van De buurman
3,5
Ik val in herhaling, maar het album maakt mij juist nieuwsgierig wat de band verder had gedaan, wanneer Bonham niet was overleden. Ik vind het een lekker album, nog steeds. Het meeste moeite heb ik met Fool In The Rain, maar elke Zeppelin plaat heeft zijn mindere momenten. Hot Dog rammelt een beetje, maar het is wel rock 'n' roll. Overige stukken prima. We spreken drie jaar na Presence (zwaar ondergewaardeerd, overigens). De mannen werden wat ouder, en probeerden zichzelf in ieder geval niet te herhalen. Transitie plaat richting jaren '80, die door het overlijden van Bonham helaas niets in het verschiet hadden.

avatar van WoNa
4,0
Dit was de enige Led Zeppelin plaat die ik op vinyl had, tot dit jaar. Die plaat is zeker sinds begin jaren 80 niet meer uit zijn hoes geweest. Vanwege de heruitgaven ben ik alle platen weer eens, kritisch gaan beluisteren. Dit was mijn grote verrassing. De invloed van John Paul Jones op deze plaat is, ondanks het soms gedateerd klinkende synthesizer geluid, uitzonderlijk verfrissend. Plant laat hier duidelijk horen waarom hij nooit behoefte heeft aan een reünie. De blauwdruk van zijn solocarrière staat op deze plaat: 'All my love'. De band had na deze plaat alle kanten uit gekund en nog jaren nieuwe paden kunnen verkennen. Dat heeft niet mogen zijn. Tot mijn verbazing hoorde ik een laatste, bijna, meesterwerk. Echt genieten deze plaat.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

avatar van bikkel2
3,0
Een bijna meesterwerk....... voor mij en voor velen niet echt eigenljjk.
Jones stond inderdaad achter het roer, Page gaf eigenlijk niet thuis als creatief leider en dat is te merken.
Het is een plaat met meerdere gezichten.
De onvermjjdeljjke synths die de intrede deden en de experimentjes.
Het is half geslaagd imo.
Het ligt voornamljjk aan het songmateriaal wat niet echt coherent is.
Hot Dog is best leuk, maar eigenljk niet goed genoeg voor een band als Zep.
Carouselamra is uiteindeljjk te lang in deze vorm en mist een echt interessant verloop.
De rest is onderhoudend, maar behoort niet tot hun meest memorabele werk.
All Of My Love vind ik mooi en breekbaar.
Plant laat zich echt van zijn emotionele kant zien en dat doet hij oprecht.

Hoe het verder zou gaan zullen we nooit weten, maar ik heb zomaar het idee dat de angel een beetje uit hun muziek was verdwenen.
Dat het op deze manier moest eindigen is natuurlijk triest.
Maar respect en een diepe buiging, dat ze na de dood van Bonham zijn gestopt.

avatar van zaaf
3,0
buizen schreef:
(quote)


All Of My Love is volgens mij voor die jongen geschreven.
"Is this the end or just the begin?"
In elk geval krijg ik sowieso tranen in mijn ogen als ik dat prachtige nummer hoor, alleen al muzikaal gezien. En de zang van Plant is perfect.
De synth op dit album, en zeker in All Of My Love, is juist fantastisch, samen met de drums geeft het iets laidbacks.
Vandaag hard gedraaid en ik deel volledig wat je schrijft.
Waar ik het nummer voorheen (lang geleden echt met aandacht beluisterd, voor ik wist van de dood van zijn zoon) wat cheesy vond, hoor ik nu ingetogenheid en emotie. Prachtig. En deze dreun konden ze er al slecht bij hebben, laat staan ook het overlijden van Bonzo. Wat een treurig einde van een fantastische band.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Een Led Zeppelin-plaat met meer componisten-credits voor John Paul Jones dan voor Jimmy Page, wie had dat ooit kunnen denken... Ach, het is Zep, dus ik vergeef ze veel, inclusief die melige rockabilly van Hot dog (het enige nummer dat echt de indruk maakt een opvullertje te zijn) en die logge opener die bij de beginmaten zoveel belooft maar elke keer weer met piepende remmen tot stilstaan komt bij dat "Oh, I need your love"-refrein. Een eerste hoogtepunt voor mij is Fool in the rain : hoewel Caribische invloeden in de popmuziek mij dikwijls tegenstaan (zeker wanneer er een instrumentaal tussenstuk door een carnavalsfluitje wordt aangekondigd) bezit dit nummer toch een uiterst aanstekelijk basisritme dat door piano en gitaar samen wordt uitgevoerd (als ik het tenminste goed hoor) plus een leuke gitaarsolo met een brommende sound die me doet denken aan het geluid van Elliot Randall op Steely Dans Reelin' in the years.
        De tweede vinylkant begint met het sterke Carouselambra, nèt geen klassieker à la Kashmir of Achilles last stand maar door z'n aparte driedelige structuur en volle keyboardsound toch de volle tien minuten lang interessant, en de afsluiter I'm gonna crawl is een mooi onderkoelde en slepende blues die herinneringen oproept aan de eerste twee Zeppelin-albums. Tussendoortje hier is All my love, een ballade die ik de ene keer mooi vind dankzij de kwetsbare zang en zichzelf bijna wegcijferende gitaarpartij maar die ik de andere keer niet goed kan verdragen vanwege de overheersende toetsen.
        Al met al is dit een plaat die nog maar weinig van doen heeft met de Led Zeppelin van de eerste vijf platen, maar door het aanstekelijke spelplezier en het toch wel behoorlijk hoge kwaliteitsgemiddelde van de composities is dit voor mij een waardig onderdeel van hun discografie. De Amerikaanse luisteraars waren het kennelijk met mij eens en zetten dit album in september en oktober 1979 zeven weken lang op nummer 1 in hun verkooplijsten, niet vermoedend dat...

avatar van bikkel2
3,0
All Of My Love heeft een bijzondere lading.
Gaat over Plant zijn zoontje die in "77" overleed.
Met die wetenschap een bijzonder nummer dat mij wel raakt.
Zep is hier sowieso meer met synths in de weer.
Het is feitelijk John Paul Jones die hier de kar trekt en de synths binnen bracht.
Page was artistiek opgedroogd vanwege een hardnekkige heroineverslaving.

Een toch wat teleurstellende plaat, met een aantal sterke momenten.
Maar enig verval is duidelijk hoorbaar.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
bikkel2 schreef:
All Of My Love heeft een bijzondere lading. Gaat over Plant zijn zoontje die in "77" overleed. Met die wetenschap een bijzonder nummer dat mij wel raakt.
Ja, ik las het verhaal in een biografie, en meestal kan ik zo'n emotionele lading ook wel navoelen, maar in dit geval blijft het nummer ook met die kennis nog "op afstand".

avatar van SirPsychoSexy
Voor mij staat Led Zeppelin nog steeds te boek als de allerbeste rockband aller tijden. Ik ben echter nog nooit naar deze plaat op zoek gegaan, omwille van de relatief lage score die ze hier en elders ontvangt. Deze interessante video over John Bonham en wat zijn drumwerk zo voortreffelijk maakte, heeft echter mijn interesse opgewekt. Fool in the Rain komt er aan bod als de favoriete drumlijn van de verteller, en het is inderdaad een verdorie aanstekelijk en complex ding:

What Makes John Bonham Such a Good Drummer? - YouTube

Moet ik toch even achter deze plaat aan gaan.

avatar van spinout
5,0
Ach, er zijn ook mensen die dit album de volle mep geven. Het is maar wie je wil geloven, toch?

avatar van caravelle
Ik zit bij deze plaat altijd te denken aan Queen in hun Hot space fase, ineens vliegen de keyboards om je oren en dat vind ik geen goed teken. Als band moet en wil je jezelf doorontwikkelen maar bij mij komt het over alsof de band op dood spoor zit. Tijden zijn veranderd en bij Presence was de glans er eigenlijk al vanaf want dat is ook geen blijvertje. Alhoewel ik All of my love nog wel kan waarderen was het duidelijk dat LZ zijn momentum had verloren, ergens halverwege de jaren 70. Een vervolg in de jaren 80 is ons gelukkig bespaard gebleven, ik kan mij helemaal niet voorstellen wat dat muzikaal had kunnen zijn. De dood van Bonham was het trieste einde maar volgens mij had Page ook totaal geen inspiratie meer.

avatar van bikkel2
3,0
Page zat zwaar aan de heroine en Bonham zoop steeds harder, zo was de realiteit.
Plant was nog amper bekomen van de tragische dood van zijn zoontje en dan kan het gebeuren dat JP Jones de kar trok, op deze idd wisselvallige plaat.
Hij bespeelt hier de synths en is verantwoordelijk voor veel arrangementen.
Ik vind het ook een ferme stap terug.
Hoe Zep de 80's had in gegaan blijft gissen natuurlijk.
Maar hier hoor je wel duidelijk terug dat de band er doorheen zat.
Het is geen aanfluiting deze plaat, maar de energie en de passie die we gewend zijn, is nagenoeg verdwenen.

avatar van lennert
2,0
Ik heb het idee dat Led Zeppelin per album steeds verder laat wegzakken. In Through The Outdoor is vooral een gezapig album met voortkabbelende instrumentaties en flauwe zang. Dat Led Zeppelin verworden zou zijn tot een simpele pianobarband had ik echt nooit durven verwachten, but then again, ik had ook nog nooit van dit album gehoord. Als de braziliaanse drums en gefluit op Fool In The Rain voorbij kom ben ik dan ook eigenlijk geneigd om het album op te geven. Als op Hot Dog de band ineens overstapt op country/boogie woogie wordt het echter alleen nog maar een stuk erger.

Carouselambra is in dat opzicht verreweg het beste nummer vanwege de fijne sfeer en het feit dat er iets meer pit in zit. Het nummer lijdt alleen alsnog aan het euvel dat het een stuk korter had gekund en ook wel degelijk nog een stuk spannender. All Of My Love ben ik ook nooit een fan van geweest, al begrijp ik met de tragische gebeurtenis van de dood van Plant's zoon op de achtergrond nu beter dat het nummer wel oprecht is. I'm Gonna Crawl is echter weer een slappe bluesballad, die de bittere smaak alleen maar erger maakt.

Nee, het is voor mij duidelijk dat de band hier eigenlijk al lang klaar is.

Voorlopige tussenstand:
1. Led Zeppelin IV
2. Led Zeppelin II
3. Houses Of The Holy
4. Led Zeppelin
5. Physical Graffiti
5. Led Zeppelin III
6. Presence
7. In Through The Out Door

avatar van RuudC
1,0
Erg pijnlijk dit. Ik geloof bijna dat dit gewoon een middelvinger is naar de fans onder het mom van "ze kopen toch alles". Dit album bevat alleen maar slappe hardrock, afgrijselijke hillbilliecrap en overstuurde synthesizers. Niet te geloven dat dit dezelfde band is die enkele jaren eerder nog zulke geweldige muziek maakte. Misschien ook wel een schoolvoorbeeld van hoe drugs meer kapot maakt dan je lief is. Als ik de achtergrondinformatie van hierboven lees, dan waren de omstandigheden er ook niet naar. Dit album had nooit gemaakt moeten worden. Allemaal missers...

Tussenstand:
1. Led Zeppelin IV
2. Led Zeppelin II
3. Led Zeppelin
4. Led Zeppelin III
5. Physical Graffiti
6. Houses Of The Holy
7. Presence
8. In Through The Out Door

avatar van bikkel2
3,0
Nog wat aanvullende info betreft deze plaat.

Feitelijk waren Jones en Plant de aanjagers.
Het duo ( clean) begon vroeg en Page en Bonzo lieten zich pas veel later op de dag zien.
Het was een soort tweekamp geworden. Page was artistiek eigenlijk uitgeteld door de drugs - terwijl hij altijd het voortouw had genomen en Bonham, ook enige tijd aan de heroine geweest, bereikte zo zachtjes aan een dieptepunt betreft zijn drankgebruik.
Jones bracht de synths in en had het er maar druk mee. Het programmeren en het arrangeren waren zaken waar hij veel tijd in stak en Plant was ook veel meer betrokken dan de periode Presence.
Page zei er achteraf over dat hij en Bonham het te belegen vonden en beraamden een stevig groepsalbum als volgende stap.

Die kwam er niet meer. De band deed in "80" nog een serie optredens, maar de tragische dood van wellicht de beste rockdrummer ooit, betekende het einde van Led Zeppelin.
De legende leert dat de drummer op de dag van zijn dood, in de auto naar de repetitie bestemming, gezegd had geen zin meer te hebben om te drummen. Een inmense hoeveelheid Wodka nam hij de uren die volgde, tot hem

De band zat inmiddels al 11 jaar in een cyclus van optreden en opnemen.
Bonham had tijdens de tours ook regelmatig last van heimwee.
Hoe de roem zijn tol kan eisen.

avatar van caravelle
Volgens mij zat John Bonham veel liever op zijn boerderij met familie en zijn verzameling oude auto's en motors. Hier moest ik dan wel weer om lachen: He bought the Plough pub in nearby Shenstone, near Kidderminster, which was converted to allow him to drive his bikes or cars right behind the bar.

avatar van meneer
De combinatie van clean en not-clean werkte dus niet. Ik vraag mij altijd af - bij heel veel albums- wat nou de mooiste/beste albums heeft gemaakt. Onder invloed of nuchter. Gezien mijn voorkeur voor bepaalde albums vind ik het eigenlijk wel jammer dat we tegenwoordig zo’n zeer ‘gezonde’ levensstijl nastreven.

avatar van bikkel2
3,0
50 jaar Zep dit jaar. Ben benieuwd wat er nog aan releases gaat verschijnen.
Page, als grandmaster betreft de erfenis zal toch wel wat in petto hebben.
Misschien nog wat incidentele concerten met Jason er bij, zou toch mooi zijn.
De heren kunnen het nog en het zou toch wat zijn om met een grote boem het hoofdstuk te sluiten.

avatar van pmac
3,0
Alles over het album is al gezegd; het is een afscheid van het ooit machtige Led Zeppelin. Samengevat; Page is mede door zijn heroine gebruik uit vorm, Bonham drankverslaafd en dan Jones en Plant die er toch wat van proberen te maken. Het lukt niet. Teveel synthesizers en nauwelijks sterke gitaarrifs. Op een paar aardige nummers na lijkt de lucht uit de Zeppelin definitief te ontsnappen. Een fraai hoesontwerp met 5 verschillende varianten kan niet verhullen dat de groep in een zwakke fase verkeert. Niettemin gaat de groep op tournee waarbij ze Ahoy ook nog aandoen. Ze spelen weliswaar snoeihard maar komen ook wat ongeinspireerd over. Jimmy Page , behoorlijk afgevallen, heeft een glazige blik en laat zijn gebruikelijk improvisaties achterwege. Er komen slechts enkele nummers van In through the outdoor voorbij. Bij vlagen zit er het vuur er echt nog wel in en met name bij Kashmir en Heartbreaker zien we de hoe machtig Led Zeppelin nog kan zijn.....nog wel. Als de korte Europese tour in de zomer van 1980 voorbij is komt ook het plotselinge bericht van Bonhams overlijden. Gestikt in zijn eigen braaksel door een barre hoeveelheid wodka luide het bericht in het AD. Het vervolg van de tour in de VS werd gecanceld en vrij kort daarna werd de band helemaal opgedoekt. In through the outdoor zal daardoor altijd gezien worden als de zwakke zwanezang van de band. Het is de vraag hoe het verder zou zijn gegaan als ze door waren gegaan. Plant’s solocarierre is nog altijd interresant maar Page heeft nauwelijks wat relevants toegevoegd aan nieuw materiaal buiten zijn samenwerking met Coverdale om.
We hebben het in de jaren 80 moeten doen met een magere Coda maar we mogen wel in ons handen knijpen met de 2007 reunie en de releases van de BBC sessies en vooral How the west was won. Zo werd het dan toch een mooi afscheid.

avatar van iggy
3,5
Walking into Clarksdale van Page en Plant is een nochtans een sterke plaat. Helaas zonder Jones.

avatar van AbleMable
2,0
Op All Of My Love (nog niet zo lang geleden gecovered door Betty Lavette) had deze plaat beter niet kunnen verschijnen.

avatar van galleryplay
Geen vintage Led Zeppelin materiaal. Edoch, neem een Jack White -de enige Zep adept die zowel het stemgeluid van Plant als het gitaargeluid van Page herenigt- hij lijkt toch zeker ook het latere werk van Led Zeppelin aandachtig beluisterd te hebben.
Zou bijvoorbeeld Get me behind Satan ook zo hebben geklonken zonder In through the outdoor?

avatar van B.Robertson
3,0
Fool in the Rain is nog altijd (haast) het enige Led Zeppelin-nr. waar ik werkelijk niets aan vind, vooropgesteld dat ik zoiets als Boogie with Stu en iets obscuurs als Hats Off to (Roy) Harper wel kan waarderen. Walter's Walk van Coda vind ik dan ook niets aan, maar voor de rest staan mijn oren gaarne voor al hun werk open; zo ook In Through the Out Door. Hot Dog gaat er dus ook wel in; een vrolijk, luchtig plaatje wat hun veelzijdigheid maar weer eens onderstreept. Heb wel bootlegs waarop het nummer gespeeld wordt (enige band waarop ik mij op grotere schaal aan bootlegs bezondigt heb). Carouselambra vind ik een geslaagd drieluik, met massieve drums, heavy gitaren en dominerende synths en Robert Plant schittert als vanouds. Dit nummer doet wat progressief aan, samen met In the Evening ook het enige wat ik op dit album nog onder hardrock schaar. Dat refrein van In the Evening komt nu misschien wat lomp op me over en South Bound Saurez is niet meer dan leuk. De laatste twee nummers zijn daarentegen weer ijzersterk. Er zit een prachtige opbouw in I'm Gonna Crawl en Jimmy Page perste er voor de laatste keer een fijne solo uit.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:51 uur

geplaatst: vandaag om 06:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.