Led Zeppelin - In Through the Out Door (1979)

Aha, vandaar.

Ik vind het eigenlijk wel een redelijk terecht gemiddelde. Ik vind eigenlijk alleen 'In the Evening' van Led Zeppelin niveau.

Ik vind South Bound Saurez en Fool In The Rain niet echt geweldig, maar voor het overige vind ik dit toch een prima Led Zeppelin plaat.

Een gemiddelde van 4, is toch echt wel wat anders dan een 3,37? Ik vind een 3,37 niet echt hoog. Meestal vind ik een 3,5 pas een normale score. Maar ja, dat vind ik.

Het laatste album van Zep. Coda reken ik niet echt mee als een volwaardig album. Hij hoort bij de collectie maar that's it wat mij betreft. Dit album draai ik op de één of andere manier vaker en liever dan Presence. Songs als All my love, Carouselambra, In the evening, Fool in the rain en South bound Suarez vind ik prima en laten een Zep horen die niet bang is om eens wat andere invloeden toe te laten. Hot dog wordt hier nogal geprezen. Iets dat ik niet begrijp eerlijk gezegd. Een nogal lomp en rommelig nummer. Past ze totaal niet vind ik. Verder een prima album zoals gezegd al hoort het niet tot hun beste werk.

De cd zelf ook volgens mij is dit echt het mooiste artwork dat ik in mijn kast heb staan

Ben niet echt bekend met de rest van de CD, maar ik vind Fool in the Rain echt geweldig. Met die Samba invloeden erdoorheen en Robert Plant klinkt echt oprecht vrolijk!

Leuk weetje: De plaat is gememoreerd door Prince in Raspberry Beret ('she walked in through the outdoor').

De betekenis van de titel, dat hoef ik niet uit te leggen, denk ik (hoop ik).

The album was named by the group to describe its recent struggles amidst the death of Robert Plant's son Karac in 1977, and the taxation exile the band took from the UK as a result of the Harold Wilson and James Callaghan administrations, which also adversely affected other major British bands of the time, such as The Rolling Stones. The exile resulted in the band being unable to tour on British soil for over two years, and trying to get back into the public mind was therefore like "trying to get in through the 'out' door." Bron: Dave Lewis (2003), Led Zeppelin: Celebration II: The 'Tight But Loose' Files

Volgens mij heeft de titel geen betrekking op een seksuele metafoor, hetgeen waar Zeppelin altijd wel raad mee wist. Deze plaat leunt volgens mij zwaar op de inbreng van John Paul Jones en Robert Plant. Jimmy Page en John Bonham gingen toen volgens mij behoorlijk gebukt onder respectievelijk een heroïne en een drankverslaving. We weten allemaal wat de toekomst voor laatstgenoemde in petto had.

Op In the Evening en All My Love na staat deze laatste Zeppelin-plaat mij niet meer helder voor de geest. Mooie aangelegenheid om 'm er weer eens bij te pakken.

Ik vind dit geen goed album van led Zeppelin.

Ik vind dit samen met Houses of the Holy en Led Zeppelin III,

de zwakste albums van led Zeppelin.

Deze moet mij nog enkele luisterbeurten worden beproefd alvorens ik serieus een beoordeling geven kan. Maar tot nu toe vind ik deze best lekker klinken....voor de rest hou ik het nog even in het midden. Overdonderend is deze in ieder geval niet voor mij. Maar waar ik enorm van onder de indruk ben is het nummer 'Fool in the Rain'. Een pakkend nummer, vrolijk die toch een stukje kwaliteit laat horen. Maar dán.....die overweldigende verrassing dat de song een wending krijgt die echt riekt naar oprechte goede Salsa! Wat de rest van het album gaat doen bij mij moet ik dus nog even aftasten, maar alleen al dit ene nummer getuigt al van een stel muzikanten die naast eigen ouvre in staat zijn in het eigen genre te spelen met hun stijl!
Er zijn er wel meer die dit doen, maar dit nummer zou zowaar de uitvinding ervan kunnen zijn!
Natuurlijk.......we hebben het hier over Led Zeppelin, een band die door jong en oud wordt gerespecteerd en een onaantastbare status genieten, maar nu heb ik het met eigen oren meegemaakt.
Heb jarenlang geteerd op één album. Intussen heb ik er drie......hemellief, wat een band.......

Iets beter dan Presence.
Fool in the Rain is leuk met dat samba stuk. En All Of My love is gewoon super.
Toch lukt het Led Zep niet om met de tijd mee te gaan.
Iets wat de Stones bijvoorbeeld toch een stuk beter lukte.
toch een 3

Had Zep dan op de Discotoer moeten gaan!!! Een soort Miss you van Zep, Dacht het niet.....

Nou, dat tussenstuk in Carouselambra is minstens zo disco als Miss You...

Nou ze gingen hiermee toch al een beetje de disco toer op.
En voor mijn gevoel pakte dat wat matigjes uit
niet meer niets minder.

Dit is een allergaartje , al heeft het wel aantal prima songs . Maar de Zepmagie begint zo zachtjes aan wel in te dimmen .

Nouja zachtjes aan. Wat mij betreft in sneltreinvaart met de vorige plaat.

Is waar , Presence is minder geinspireerd . Het ging zoals eerder gememoreerd , niet zo lekker in de persoonlijke levens van de leden . Een samenloop van omstandigheden .
Dit is vooral de plaat van John Paul Jones, die zich meer dan ooit heeft bemoeit met de produktie en zich veel op de toetsen richt . Page zat nog steeds in een drugsdip . Vind 'm ook duidelijk meer afwezig .

Hoe vet is die live uitvoering van het Knebworth concert wel niet!

Oei, dat synthesizertje in Carouselambra

Zeer middelmatig album van de heren......

Inderdaad, in aanzet lijken dit wel aardige nummers maar de uitvoering heeft mij ook nooit zo kunnen bekoren.....

Toch draai ik deze nog wel eens....

In the Evening is een van de weinige harde nummers van het album. Goed nummer. South Bound Saurez is wel leuk en aan Fool in the Rain vind ik nou niets aan. Ik ben juist liefhebber van Hot Dog. Laast nog een bootleg bekeken op You Tube waar ze dat ook speelden, het publiek reageerde met het nodige enthousiasme. Carouselambra is een machtig drieluik doorspekt met keyboards, zodat het een symfonisch/ progrock tintje krijgt. Dat zware middenstuk vind ik altijd geweldig en dan die roffels van Bonham...erg sterk allemaal.
All My Love, geschreven door Plant / Jones, vind ik een fraai stuk muziek en de blues van I'm Gonna Crawl is ook erg fijn. Ik vind In Through the Outdoor zo gek nog niet.

Ik ook niet! Mag dit album graag horen.

Natuurlijk istie zo gek nog niet... maar ze hebben gewoon 7 betere platen gemaakt....

Dat dan weer wel inderdaad...al vind ik Presence van hetzelfde niveau als deze.

Ik vind Presence echt VEEL beter dan deze.... alleen al vanwege de aanwezigheid van Achilles Last Stand... hier staat geen stuk op dat ook maar in de schaduw mag staan van dit meesterlijk stuk muziek....

Ik niet...

Dat dacht ik al..

Zojuist heb ik de plaat eens doorgenomen en in dit geval blijkt mijn geheugen bepaald onbetrouwbaar. Mijn mening over Carouselambra blijft staan en ook In the Evening deugt nog steeds. I'm gonna crawl is langdradig en de solo bewijst dat Page uit vorm was - aardig, maar nauwelijks een schaduw van het vroegere spetterende werk.
De wijze waarop hij in de andere liedjes begeleidt is echter nog steeds uitnemend. Hij brengt daarmee in zichzelf tamelijk fletse liedjes naar een hoger niveau: Hot Dog, All my Love en Fool in the Rain.
De plaat bewijst dat Led Zep nog steeds potentie had.

lange tijd was dit mijn favourite zep album (nu houses)ik heb zelf een gevarieerde smaak, waaronder country, dus hot dog vind ik geweldig klinken. zo ook de rest, alleen had plants stem wat meer naar voren gemixed mogen zijn in carousalambra

Tjonge wat een kermis sound heeft dit album gekregen.

De complete magie wat de eerste 6 Led Zeppelin albums zo gekenmerkt heeft is compleet weg.

Als je Zep wilt horen dan graag niet op deze manier, bij het tweede nummer schiet ik zelfs in de lach, van hebben ze zich hier nog echt serieus bezig gehouden om een album te maken. Niet te geloven dat ze eigenlijk zo diep gezonken zijn als op dit album.

In The Evening was de laatste echte goede stuiptrekking van deze band. En de door velen nog geprezen All My Love moet je van houden, dat nummer is pakkend en springt er nog uit, maar is een beetje een Misty Mountain Hop achtig vullertje in mijn oren.

Heb deze ook niet origineel, maar dansen met de samba doe ik liever in een tropisch land. Lijkt me wel dat dit vooral in het voorjaar en de zomer gedraaid word.

Maar goed dat ze na deze ook gestopt zijn, want m.i was de koek echt op, waren ze nog wel doorgegaan, dan waren ze denk ik niet zo legendarisch geworden als nu.

Ik kan me ook niet voorstellen dat Coda nog minder is dan deze, maar als enige van Zep ken ik die helaas nog niet.