The Doors - Waiting for the Sun (1968)

Ruud bedoeld denk ik eerder Other Voices of Full Circle denk ik.

@Ducoz en Droombolus: Meestal zijn de albums waar ik het moeilijkst inkom en die ik het minst waardeer in het begin, vaak op de lange duur de beste albums voor mij. Als het direct aanslaat is de houdbaarheid wat snel voorbij. Ik houd vooral van albums die niet direct aanslaan, maar waar ik wel nieuwschierig naar blijf, en dat is zeker zo met dit album.

Ik vind het ook een goed album

Ok, het klinkt wat anders. Maar toch best nog goed!

He The Oath geband.

Deze heb ik nog even beluisterd, maar blijf hem minder goed vinden dan de eerste en de laatste 2 met Morrison als zanger. Ik vind zelfs de Softparade niet minder dan deze en van vergelijkbare kwaliteit. Degelijk album, maar voor mij zeker niet de beste van The Doors.

Op moment van schrijven vind ik dit het allerbeste Doorsalbum. Maar eigen aan geweldige artiesten is dat het meerendeel van hun werk zo goed is dat je snel van favoriet kunt veranderen, dus of ie volgende week nog in mijn top 10 staat is onzeker

Hier staan gewoon enkele van hun beste nummers ooit op zoals Not To Touch The Earth, Unkown Soldier, Five To One, Wintertime Love en Yes The River Knows. Wel vind ik deze, in tegenstelling tot zijn voorgangers, meer een verzameling liedjes dan een eenheid.

Toch wel een mooi plaatje dit.

Volgens mij hun meest poppy en meest toegangkelijke album.

Ik vind alle andere albums een stuk duisterder klinken namelijk.

Five To One, Not To Touch The Erath, Spanish Caravan, Unknown Soldier.. poppy en s'zomers? Dacht het niet ricardo! Hier staan net zoveel duistere en heftige nummers op als op de rest van hun platen. Laat je niet misleiden door de titel.

Voor mij is dit zelfs de donkerste Doors-plaat.

Voor mij niet. Ik draai deze altijd als de eerste zonnige dagen van het jaar aanbreken, en ook in de zomer draai ik deze vaak.

Misschien wel mijn favoriete zomerplaat.

Misschien komt het wel door de eerste 3 nummers van deze plaat, want die vind ik erg catchy en toegangkelijk klinken.

Celebration of the Lizard voor mij dit nummer en eigenlijk het enige belangrijkste nummer die een toevoeging verdiend.
De rest van de bonussen skip ik.
Verder een mooi album en zit eigenlijk op de 2 laatste albums te wachten

Juist tegenovergesteld voor mij. Maar ik heb daar een theorie over die ik verder moet uitwerken.

Ondanks een flinke misser (My Wild Love) vind ik dit het beste Doors album.

Serieus, the Doors hebben alleen maar topplaten gemaakt. Deze is net niet zo goed dat ie 5 sterren verdient maar als je met nummers als Five to One en The Unknown Soldier op deze plaat niet op zn minst 4 sterren kan geven dan zijn the Doors volgens mij niet helemaal je ding

"wat als Jim nou niet was gestorven in dat Parijse Hotel?" "Hoe zouden de albums van de Doors zich ontwikkeld hebben?" Zinloze vragen maar wel leuk om met een paar vrienden uitgebreid over in dispuut te gaan.
Topalbum dit. Onderdeel van mijn muziekopvoeding

Ik vind dit album gewaagd; the doors durven hier verschillende kanten uit te gaan.
En bovendien staat Love Street er op, wat ik persoonlijk hun mooiste nummer vind.
Natuurlijk is not to touch the earth live veel beter en psychedelischer, maar overall een van mijn favoriete doors albums.

Wat mij betreft het beste album van The Doors. Stuk voor stuk sterke nummers. De nummers zijn ook wel lekker verschillend wat het interessant houdt. Je hoort dat ze hierop al wel experimenteren en dat resultaat is zeker beter als dat van 'The Soft Parade'. Topalbum.

3,5 ster omdat het album erg poppy is over het algemeen.

Ten tijde van de opnames van de songs had Morrison zijn interesse voor een groot deel verloren - het verveelde hem steeds meer en meer; zeer de moeite waard is de track Summer's Almost Gone vanwege het feit dat dit een van de songs is die Morrison zong voor Ray Manzarek op het strand van Venice Beach in juli 1965.

Verder zijn Spanish Caravan en The River Knows mooie composities van gitarist Krieger.

De militante nummers Unknown Soldier en Five To One zijn overduidelijk van de hand van Morrison.

Had deze tot voor kort nog nooit helemaal gehoord,maar wat heb ik veel gemist,summers almost gone en yes the river knows(juweeltjes) en dan adagio(zo mooi) kende wel het klassike stuk van Albinoni.
Celebration of the lizard moet je gewoon ondergaan
4 Sterren!

Wintertime Love en Yes, the River Knows.... Zo mooi en ze geven me ook een beetje een weemoedig gevoel..

Heb dit album net voor de eerste keer beluisterd. Mijn eerste indruk: ik vind de meeste nummers wel goed klinken, behalve My Wild Love. Ik zal het album nog een paar keer moeten luisteren voordat ik er over kan oordelen, van de eerste keer luisteren van een album vergeet ik vaak heel veel.

Ik weet nu overigens wel waar The Takeover van Jay-Z uit is ontstaan: Five to One. Best grappig, denk je: wow best vet hoe dat nummer is gemaakt (van Jay-Z) kom je er dan opeens achter dat het zowat is overgenomen van een nummer uit 1968 . Wel goed nummer trouwens.

Ja, de zang van Jim zit er zelfs nog in. Behoorlijk amateuristisch.

Nu heb ik dit album al wat vaker beluisterd en kan ik er ook over oordelen. Op My Wild Love na, vind ik ieder nummer gewoon super goed klinken! Maar ik denk toch dat ik het debuut: The Doors iets beter vind. Neemt niet weg dat dit album ook een topper is!

4,5 sterren

Hello I Love You is één van de weinige Doors nummers die ik onvoelde zou geven. Helaas start het album ermee, nee dat deuntje vindt ik niks.

Hello, I love you, won't you tell me your name?

Ik bedoel het deuntje van de eerste 10 seconden, dus ja, dat zal jij ook wel bedoelen. Instrumentaal vind ik het niks.

Dat nummer is toch best aanstekelijk ?

Ik ben er op uit gekeken...

Dat kan ik wel begrijpen, dit is dan ook het enige die wat minder dimensies heeft.

Mwah, juist doordat het zo belachelijk simpel lijkt en het daardoor wat ambivalente gevoelens opwekt blijft het intrigeren. Vind dit eigenlijk nog steeds een mooi staaltje proto-synthpop.

Welke malloot gaat nou naar een cd of vinilio zitten gluren? In the 70s deed je dat dankzij substance usage, maar tegenwoordig zijn we toch veel smarter

En de gitaareffecten (fuzz m.n.) in de begintrack hebben wel iets vernuftigs voor anno toen.