The Roots - undun (2011)
mijn stem
425 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Def Jam
-
Dun (1:16)
-
Sleep (2:15)
met Aaron Livingston
-
Make My (4:27)
met Big K.R.I.T. en Dice Raw
-
One Time (3:55)
-
Kool On (3:48)
met P.O.R.N. en Truck North
-
The OtherSide (4:03)
-
Stomp (2:23)
met P.O.R.N.
-
Lighthouse (3:43)
met Dice Raw
-
I Remember (3:14)
-
Tip the Scale (4:17)
met Dice Raw
-
Redford (For Yia-Yia & Pappou) (1:51)
met Sufjan Stevens
-
Possibility (2nd Movement) (0:55)
-
Will to Power (3rd Movement) (1:03)
-
Finality (4th Movement) (1:31)
0
geplaatst: 5 februari 2015, 14:46 uur
Johnny Marr schreef:
Leuke bijdrage, Teunnis
Nee serieus, ik snap het nut echt niet van dat laatste instrumentale stukje...en waarom in 4 delen begot... Dit album kon echt nog veel beter geweest zijn. Maar dat is dus mijn mening he.
Leuke bijdrage, Teunnis
Nee serieus, ik snap het nut echt niet van dat laatste instrumentale stukje...en waarom in 4 delen begot... Dit album kon echt nog veel beter geweest zijn. Maar dat is dus mijn mening he.
Ik vond het eerst ook wat raar maar voor mij klopt het na een keer of 100 beluisteren gewoon wel dat eindstuk. Je krijgt opnieuw het verhaal maar dan zonder woorden, het zit em meer in de sfeer van die korte instrumentale stukjes. Dit dan wel in de juiste chronologie.
Voor mij is dit de meeste complete en beste plaat van The Roots. Alles klopt: de sound, de sfeer, de gastartieste, het concept en ook dat instrumentale einde. Aangezien ook andere Rootsalbums zoals How I Got Over, Illadelph Halflife, The Tipping Point, Things Fall Apart en ...and Then you Shoot Your Cousin, bij mij hoog staan aangeschreven, wil dat heel wat zeggen.
1
geplaatst: 9 april 2015, 21:59 uur
Als ik van één score op RYM raar opkijk is dat de betrekkelijk armzalige score die Undun heeft!
Enfin, onderhand is dit met afstand mijn favoriete The Roots album; over de gehele linie sterk en blijft boeien!
Enfin, onderhand is dit met afstand mijn favoriete The Roots album; over de gehele linie sterk en blijft boeien!
0
geplaatst: 28 juni 2015, 22:19 uur
Mathough schreef:
Als ik van één score op RYM raar opkijk is dat de betrekkelijk armzalige score die Undun heeft!
Ja, maar bijna alles na 2010 is kut volgens RYM. Als ik van één score op RYM raar opkijk is dat de betrekkelijk armzalige score die Undun heeft!
0
geplaatst: 29 juni 2015, 00:24 uur
True! Eigenlijk is het best wel bijzonder dat de nieuwe Kendrick Lamar op MuMe een soortgelijke score heeft als op RYM. Voor de meeste albums na 2010 gaat dat echter niet op.
1
geplaatst: 29 juli 2015, 16:49 uur
Zeer fijne band, maar dit album belandt bij mij slechts in de middenmoot...
Alles is er, maar het pakt niet zoals een aantal latere albums (want daar ben ik echt wel vooral voor te vinden).
Alles is er, maar het pakt niet zoals een aantal latere albums (want daar ben ik echt wel vooral voor te vinden).
0
geplaatst: 15 april 2017, 22:50 uur
Is inmiddels wel veruit mijn favoriete plaat van The Roots en een van mijn favoriete albums in het algemeen. Prachtig uitgevoerd concept, zojuist weer eens extra ingedoken. Vind het einde (of het begin, het is maar hoe je het wil zien) ook heel mooi.
0
geplaatst: 25 april 2018, 23:04 uur
The otherside is momenteel favoriet hier, maar vooral nog altijd het geheel fantastisch.
2
geplaatst: 12 juni 2018, 21:44 uur
Tijdje terug dat ik deze heb gedraaid, maar net weer eens gepompt. En pompen, dat doet het album: heerlijke drums, en dan die raps van vooral Black Thought, Dice Raw en Greg Porn - alsof ze steeds het laatste woord van de regel van achter uit hun keel, tussen hun tanden door naar buiten duwen. Heerlijk stuwend hoe Black Thought op verse 2 van 'Kool On' maar door blijft gaan met ai-klanken.
0
geplaatst: 19 maart 2019, 08:13 uur
Tsja, wederom hoge kwaliteit van The Roots. De raps zijn zoals altijd fantastisch, Quest is weer retestrak en de toetsen zijn op dit album het geheime wapen. Het is weer een mengelmoes van stijlen die in glaznende vorm eindigt met de Redford Suite.
Heerlijk.
Heerlijk.
0
geplaatst: 11 juli 2020, 20:24 uur
Wie van jullie moet bij die piano op 'One Time' en vooral 'Stomp' ook altijd denken aan een donkere - zelfs claustrofobische - versie van 'Still D.R.E.'?
0
geplaatst: 15 januari 2021, 15:52 uur
Slowgaze schreef:
Wie van jullie moet bij die piano op 'One Time' en vooral 'Stomp' ook altijd denken aan een donkere - zelfs claustrofobische - versie van 'Still D.R.E.'?
Wie van jullie moet bij die piano op 'One Time' en vooral 'Stomp' ook altijd denken aan een donkere - zelfs claustrofobische - versie van 'Still D.R.E.'?
"One Time" is wel echt een heel ander verhaal, bij "Stomp" moest ik er inderdaad ook aan denken!
2
geplaatst: 7 april 2021, 16:34 uur
Dank aan panjoe voor de prachtige tip, sfeer en flow zijn top, zeer toegankelijk ook. Verhoging zit er nog in denk ik.
1
geplaatst: 1 juli 2021, 09:24 uur
Een album waar ik op korte tijd al meer en meer uit heb gehaald. Geen standaard hiphop album, maar met wat klassiek en jazz er tussen. Een opvallend goed album. 14 nummers, maar met een dikke 38 minuten is het zeker niet te lang. Dit is geen album met vullertjes geworden. Dit ga ik ongetwijfeld nog wel meer opzetten.
0
GothamCity
geplaatst: 5 september 2021, 09:17 uur
Wel een van hun beste albums. Dit soort hiphop kan ik wel waarderen .
3
geplaatst: 20 augustus 2023, 19:36 uur
Elke keer als ik dit album draai, (en dat is te weinig ) bedenk ik me hoe ongelooflijk goed dit in elkaar zit.
Zowel thematisch als muzikaal. QuestLove die de vellen van z'n snare mept, Black Thought die z'n woorden uitspuugt, Bilal die uit z'n tenen zingt. Om nog maar te zwijgen over het sublieme piano spel dat door de tracks heen geweven lijkt. Zelfs Sufjan mag aan het einde even 'meedoen'. Een waar kunstwerk, waarop iedereen op z'n toppen lijkt te performen. Weergaloos goed album. Een classic.
Zowel thematisch als muzikaal. QuestLove die de vellen van z'n snare mept, Black Thought die z'n woorden uitspuugt, Bilal die uit z'n tenen zingt. Om nog maar te zwijgen over het sublieme piano spel dat door de tracks heen geweven lijkt. Zelfs Sufjan mag aan het einde even 'meedoen'. Een waar kunstwerk, waarop iedereen op z'n toppen lijkt te performen. Weergaloos goed album. Een classic.
1
geplaatst: 20 augustus 2023, 21:20 uur
Weet nog hoe fantastisch ik deze vond. Heb deze undun bij de release gekocht en nam ook How I got Over mee die ik toen nog niet kende.
Deze 2 platen waren echt mijn soundtrack van 2012. Grijsgedraaid is een understatement
En moet zeggen dat ik al een gigantische fan was van Do you want more, Illadelph Halflife, Things fall Apart The Tipping Point maar er zit nog meer swing en experimenteerdrift in Undun en How I Got Over. Ook Game Theory heeft moeten groeien bij mij maar is echt een schitterende plaat gebleken
Enkel laatste worp And then u shoot your cousin doet het helemaal niet voor mij. Heel raar
Deze 2 platen waren echt mijn soundtrack van 2012. Grijsgedraaid is een understatement
En moet zeggen dat ik al een gigantische fan was van Do you want more, Illadelph Halflife, Things fall Apart The Tipping Point maar er zit nog meer swing en experimenteerdrift in Undun en How I Got Over. Ook Game Theory heeft moeten groeien bij mij maar is echt een schitterende plaat gebleken
Enkel laatste worp And then u shoot your cousin doet het helemaal niet voor mij. Heel raar
0
geplaatst: 16 oktober 2025, 21:05 uur
Na het fenomenale Game Theory volgde het wat zwakkere Rising Down (dat vooral verpest werd door veel matige gastartiesten) en het tenenkrommend kazige How I Got Over waarin Dice Raw “de show steelt” en waarop ik meer de Jimmy Fallon-band hoor dan The Roots. Omdat laatste zo’n - voor mij - onbegrijpelijk hoge waardering kreeg, verwachtte ik ook weinig van deze plaat. Gelukkig is hier sprake van behoorlijk eerherstel. Muzikaal zit undun superstrak in elkaar waardoor de plaat als een geheel klinkt. Soms scheurt het een beetje tegen het kazige van zijn voorganger aan (bv tijdens het tweeluik Lighthouse/I Remember) maar het blijft allemaal net aan de goede kant van de tipping scale . Hoogvliegers zijn Other Side en Tipping Scale, al halen die het niet bij de prijsnummers van Game Theory. Rappend is het ietwat gezapig voor Roots of vooral Black Thought-begrippen. Het slotstuk van Sufjan Stevens is wat random maar wel mooi. Hierna was de koek echt op, en daar hoeven ?uestlove en z’n mannen zich zeker niet voor te schamen .
. Hoogvliegers zijn Other Side en Tipping Scale, al halen die het niet bij de prijsnummers van Game Theory. Rappend is het ietwat gezapig voor Roots of vooral Black Thought-begrippen. Het slotstuk van Sufjan Stevens is wat random maar wel mooi. Hierna was de koek echt op, en daar hoeven ?uestlove en z’n mannen zich zeker niet voor te schamen .
1
geplaatst: 16 oktober 2025, 21:25 uur
Niek schreef:
Na het fenomenale Game Theory volgde het wat zwakkere Rising Down (dat vooral verpest werd door veel matige gastartiesten) en het tenenkrommend kazige How I Got Over waarin Dice Raw “de show steelt” en waarop ik meer de Jimmy Fallon-band hoor dan The Roots. Omdat laatste zo’n - voor mij - onbegrijpelijk hoge waardering kreeg, verwachtte ik ook weinig van deze plaat. Gelukkig is hier sprake van behoorlijk eerherstel. Muzikaal zit undun superstrak in elkaar waardoor de plaat als een geheel klinkt. Soms scheurt het een beetje tegen het kazige van zijn voorganger aan (bv tijdens het tweeluik Lighthouse/I Remember) maar het blijft allemaal net aan de goede kant van de tipping scale. Hoogvliegers zijn Other Side en Tipping Scale, al halen die het niet bij de prijsnummers van Game Theory. Rappend is het ietwat gezapig voor Roots of vooral Black Thought-begrippen. Het slotstuk van Sufjan Stevens is wat random maar wel mooi. Hierna was de koek echt op, en daar hoeven ?uestlove en z’n mannen zich zeker niet voor te schamen .
Na het fenomenale Game Theory volgde het wat zwakkere Rising Down (dat vooral verpest werd door veel matige gastartiesten) en het tenenkrommend kazige How I Got Over waarin Dice Raw “de show steelt” en waarop ik meer de Jimmy Fallon-band hoor dan The Roots. Omdat laatste zo’n - voor mij - onbegrijpelijk hoge waardering kreeg, verwachtte ik ook weinig van deze plaat. Gelukkig is hier sprake van behoorlijk eerherstel. Muzikaal zit undun superstrak in elkaar waardoor de plaat als een geheel klinkt. Soms scheurt het een beetje tegen het kazige van zijn voorganger aan (bv tijdens het tweeluik Lighthouse/I Remember) maar het blijft allemaal net aan de goede kant van de tipping scale
. Hoogvliegers zijn Other Side en Tipping Scale, al halen die het niet bij de prijsnummers van Game Theory. Rappend is het ietwat gezapig voor Roots of vooral Black Thought-begrippen. Het slotstuk van Sufjan Stevens is wat random maar wel mooi. Hierna was de koek echt op, en daar hoeven ?uestlove en z’n mannen zich zeker niet voor te schamen . Lage waardering voor wat in mijn ogen echt een meesterwerk is. Track voor track dope en het geheel vind ik geniaal in elkaar zitten. Heb je niet extra kunnen genieten van het concept op deze?
1
geplaatst: 17 oktober 2025, 07:50 uur
Nr.4 schreef:
Lage waardering voor wat in mijn ogen echt een meesterwerk is. Track voor track dope en het geheel vind ik geniaal in elkaar zitten. Heb je niet extra kunnen genieten van het concept op deze?
Die dragen wel bij aan de genoemde samenhang/het geheel, maar veel meer ook niet. Ik mis daarentegen ook wat variatie. Uiteindelijk wil ik gewoon goede muziek horen, en die hoor ik hier maar echt geweldige muziek hoor ik niet. Daarvoor ontbreekt het een beetje aan spanning en/of passie ofso. Het is allemaal iets te clean. Voor mij moet muziek denk ik wat scherper, schurender om echt indruk te maken.(quote)
Lage waardering voor wat in mijn ogen echt een meesterwerk is. Track voor track dope en het geheel vind ik geniaal in elkaar zitten. Heb je niet extra kunnen genieten van het concept op deze?
0
geplaatst: 6 november 2025, 00:11 uur
Niek schreef:
(quote)
Die dragen wel bij aan de genoemde samenhang/het geheel, maar veel meer ook niet. Ik mis daarentegen ook wat variatie. Uiteindelijk wil ik gewoon goede muziek horen, en die hoor ik hier maar echt geweldige muziek hoor ik niet. Daarvoor ontbreekt het een beetje aan spanning en/of passie ofso. Het is allemaal iets te clean. Voor mij moet muziek denk ik wat scherper, schurender om echt indruk te maken. Fugazi
* denotes required fields.
* denotes required fields.