menu

Dream Theater - Octavarium (2005)

mijn stem
3,74 (354)
354 stemmen

Verenigde Staten
Metal / Rock
Label: Atlantic

  1. The Root of All Evil (8:07)
  2. The Answer Lies Within (5:26)
  3. These Walls (6:59)
  4. I Walk Beside You (4:29)
  5. Panic Attack (7:16)
  6. Never Enough (6:33)
  7. Sacrificed Sons (10:42)
  8. Octavarium (24:00)
totale tijdsduur: 1:13:32
zoeken in:
avatar van Eddie
4,0
Net voor het eerst gehoord, en ik denk dat ik dit wel een van de betere Dream Theater platen is. Waar andere platen vaak wat langdradig worden blijfd deze boeien, de composities zijn wat pakkender en wat mider complex. Zo op het eerste gehoor gaat deze nog het meest terug naar Images and words. Ik geef voorlopig 4* (grote kans dat dit er nog wel 5 worden)

avatar van HiLL
Een recensie die ik las op de site van Velvet Music.

Het dreigde voor mij zo'n 'vroeger-was-alles-beter'-band te worden. Misschien was Dream Theater dat eigenlijk al sinds het moment dat Kevin Moore de band verliet. Met zijn opvolgers en hun albums werd ik nooit echt vriendjes. Ik had Dream Theater al opgegeven. Maar ziedaar, tot mijn eigen verbazing vind ik hun nieuwe album Octavarium zowaar goed. Wat vooral opvalt is dat er meer lucht in de nummers zit en de algemene toonzetting meer ingetogen is en opvallende rol voor toetsenist Jordan Rudess. Ik heb niet continu het gevoel dat er een bataljon arpeggio's, hamersolo's, fills, roffels en andere ellende me om de hoek staat op te wachten om me genadeloos neer te sabelen. Octavarium opent redelijk rustig met "Roots of All Evil" - om daarna natuurlijk wel het gas open te draaien en goed te hakken, maar het benauwt me niet. Daarna volgt een ballad die maar net in de schaduw hoeft te staan van "Surrounded" en "Space-Dye Vest". Ik ben dan al bijna van mijn stoel gelazerd van verbazing. Hebben ze het licht gezien? Snel verder! "These Wall", "Walk Beside Me", "Panick Attack" en "Never Enough" - ik denk even 'Hè, Muse?’ bij die laatste! - prima in balans allemaal. Hier en daar lekker hard, maar ik grijp nog steeds niet naar de ibuprofen, laat staan de uitknop. Nog meer verbazing dus. Ook in de afsluitende twee lange (11 en 24 minuten) tracks erger ik me nergens aan het spierballenvertoon van de heren. Het blijft tenslotte wel progmetal en wat mij betreft kunnen ze hun plek op de troon weer innemen. Maak ik vast een buiging.

avatar van Eddie
4,0
HiLL schreef:
Wat vooral opvalt is dat er meer lucht in de nummers zit en de algemene toonzetting meer ingetogen is en opvallende rol voor toetsenist Jordan Rudess. Ik heb niet continu het gevoel dat er een bataljon arpeggio's, hamersolo's, fills, roffels en andere ellende me om de hoek staat op te wachten om me genadeloos neer te sabelen.

Dit is nu precies het gevoel dat ik ook had toen hem net luisterde.

avatar van HammerHead
2,0
Ik zal nooit echt vrienden worden met deze vorm van prog rock. Het klinkt allemaal wel lekker strak, maar daardoor ook wat kil en emotieloos. Het ligt ook aan de zanger denk ik.

Het enige waar ik Dream Theater dankbaar voor ben is het geweldige nummer "The Glass Prison" van het Six degrees.... album.

Voor de rest zal deze band mij denk ik nooit echt kunnen overtuigen. 3*

avatar van dynamo d
4,0
De meeste Dream Theater fans vinden vooral Metropolis Pt 2 het beste album, maar ik vind Octavarium eigenlijk veel beter. Vooral het intro en de stevige hardrock van het nummer 'The Root of All Evil' is steengoed. In het bericht van HiLL staat dit rustig zou zijn. Nou, dat klopt dus niet. Daarna volgt het rustige 'The Answer Lies Within'. Dat kan me ietsje minder boeien, maar misschien moet het groeien. Voor alle duidelijkheid: ik ben geen DT fan maar houd meer van Porcupine Tree albums zoals Deadwing (briljant!)

avatar van c-moon
5,0
Gisteren een fenomenaal optreden van DT gezien in Vorst Nationaal, en de meeste Octavarium nog eens live gehoord (ook al enkelen op arrow rock).. voor meer info over setlist en sfeer, zie mijn verslagje in "music meter live" in het forum..

Maar wat ik zeggen wou: ik verander mijn stem opnieuw naar 5 !!!!!

Het is ondertussen duidelijk: mijn top 3 van Dream Theater, de nummers kunnen onderling van plaats wisselen!
- Images & Words
- Metropolis pt2: Scenes From A Memory
- Octavarium

avatar van Casartelli
1,5
Casartelli (moderator)
ik reken mezelf al enige tijd tot het Dream theater-fan-gebeuren, maar moet steeds vaker pijnlijk vaststellen dat inderdaad vroeger alles beter was. Images and words en Awake blijf ik twee briljante platen vinden, daarna kwam er een hoop middelmaat, met in Train of thought nog een sterke uitschieter naar boven.

Op zich is de band op dit album wederom in progressie, wat altijd mijn warme aanmoediging heeft. Met name de eerste twee songs zijn ook sterk, daarna komt de klad er toch wat in vind ik. Het titelnummer is het absolute dieptepunt: wat een van clichés vergeven nietszeggend epic is dat. Dat gezegd hebbend, voor de rest van de plaat toch nog 3*

beaster1256
prachtig album van 'dream theater' , vooral de titeltrack boeit me enorm met de verwijzingen naar genesis , yes en nog andere grootheden van vroeger , enorm sterk gespeeld ( ieder lid is een genie ) alleen als het wat teveel naar de metal kant gaat , vind ik het minder , maar wat een drummer , al bij al vind ik 'scenes nog altijd een ietsje beter
maar toch prachtige prog rock

avatar van Kasperbert
3,0
Ik vind Octavarium na Scenes From a Memory eigenlijk het beste album van Dream Theater. Het mag misschien niet zo origineel en wat simplistischer zijn als albums als Images & Words en Awake, maar wat dit album doet winnen is het simpele feit dat de zang stukken beter is en er meer gevoel in de nummers lijkt te zitten. Favorieten zijn: 'The Root of All Evil', 'Panic Attack', 'Sacrificed Sons' en het meesterlijke titeltrack-nummer

avatar van Metalhead88
4,5
super, gewoon super...

avatar van Casartelli
1,5
Casartelli (moderator)
Gisteren weer eens beluisterd. Er zijn van die albums (waaronder dus ook deze) met een onwijs sterk openingsnummer... albums die je continu weer op wilt zetten vanwege dat openingsnummer, om als je dat eenmaal gedaan hebt, weer teleurgesteld te worden door de rest van de plaat. Geldt ook voor bijvoorbeeld (om even binnen het genre en het tijdperk te blijven) Subsurface van Threshold. Nuja ik houd het nog maar even op 3*

avatar van Nakur
3,0
Ik vind het maar een middelmatige plaat, en ook nog eens de slechtste van Dream Theater. DT heeft alles in de proghoek al eens gedaan, en komen nu met een poppy album op de proppen. Daar heb ik niks tegen (het debuut van Kino kreeg een hele mooie top 5 notering in mijn 2005 jaarlijst), maar bij Dream Theater werkthet niet naar believen. Er staan zat sterke nummers op en de titeltrackis uitstekend maar het valt in het niets bij Room V van Shadow gallery, welke ongeveer tegelijk met Octavarium uit kwam. Dat is wellicht een vrij traditioneel progressive metal album maar de energie, d etechniek, het verhaal, de emotie en zelfs de bonustracks (!) troeven Octavarium af. De 24 minuten duirende Pink Floyd medley"Floydian Dreams" is minstens zo goed als het tribute nummer Octavarium.

Octavarium is eigelijk een mooi tribute album te noemen met een paar te gekke momenten. 2,5*

4,5
Op Metropolis part 2: scenes from a memory na hun beste plaat. Na het donkere Train of Thought en de iets te friemeligere dubbelaar de grote rehabilitatie van dit millenium van DT. Meer pop dan ooit, en misschien wel daarom hun tweede beste album.

Kom net terug van avondje gedenkwaardig stappen op Amsterdamse Wallen en het is precies 1 uur, 13 minuten en 32 seconden rijden naar die andere wereldstad Keldonk.

Had alleen even op de ring moeite om bij de les te blijven bij het ongelooflijk slappe 'The Answer lies Within' maar eenmaal op de A2 een uur lang puur genoten van een redelijk ingehouden vijftal.

En dan vind ik ze altijd op hun best. Geen geouwehoer van wie er het beste hun instrumentje kan verkrachten en iedereen gewoon in dienst van het liedje pielen.

Het is weer ouderwets geniaal jatten van bands die op dat moment bij de heren in de kop zitten waarvan er een hele rits voorbij vliegen in het titelnummer dat een briljante opening en magistraal einde kent.

Kortom, voor mij een van de betere.

avatar van Flipper
4,0
Voor mij een van mijn favoriete DT albums, omdat het toch meer prog is en minder donker. Na 'Scenes ..' naar mijn mening de beste, juist omdat Rudess meer vrij spel heeft. Dat maakt het allemaal wat minder donker.Het titelnummer is een muzikaal avontuur.

avatar van meyer
5,0
toppunt van muzikaliteit. Je kunt er blijven naar luisteren en als maar nieuwe dingen ontdekken. ik vind het moeilijk om een favoriet DT album te kiezen maar deze staat zeker ergens bovenaan. benieuwd of ze dit kunnen overtreffen op hun volgend album.
ik heb trouwens ergens gelezen dat DT na deze plaat volledig dark side of the moon (pink floyd) en made in japan (deep purple) hebben gecoverd maar ikzelf heb deze nog nergens teruggevonden...

slaemperayreon
Volgens mij heb je het over hun live-optredens waar ze dat hebben gedaan

avatar van Klumpie
3,0
Zeer goed album van Dream Theater. Ook dit album is weer anders dan de rest van de albums. Toch is dit album weer iets meer prog. Beste nummer van dit album is met afstand Octavarium, wat een genot.

avatar van meyer
5,0
ja, tuurlijk maar ze brengen het uit op cd, net zoals ze master of puppets van Metallica en the number of the beast van iron maiden hebben uitgebracht.

avatar van Chimera
4,0
De eerste keren dat ik dit album hoorde was ik de draad een beetje kwijt. Vooral NA Train of Thought.
Inmiddels vind ik het een fijne plaat.
Overigens, ik heb een CD van "The Dark Side of the Moon" van een importeur van mijn directe inkoopkanaal van mijn cd's en vinyl gekregen. Het is een bootleg, maar wel een hele goede.

4,5
Goeie plaat
Alleen the answer lies within is echt te slap. Ze zeggen dat de kracht ervan in de simpelheid ligt, maar hier zit echt geen kracht in. Overigens wordt dat nummer duidelijk goed gemaakt met these walls, panic attack en het titelnummer.
Is het niemand trouwens opgevallen dat dt duidelijk een zwak laat doorschemeren voor de getallen 5 en 8. Als je er op let zal je zien dat op elk plaatje die getallen duidelijk naar voren komen. Is iemand er trouwens achter wat octavarium betekent? Als het geen specifieke betekenis zou hebben zou dit de eerste dt plaat zijn zonder duidelijke titel. naja, blijft dat een goeie plaat is

avatar van Arno
3,5
Het eerste en het laatste nummer zijn briljant, de rest ertussen is gewoon zeer goed. 4,5*

avatar van nevyn
0,5
Eerste indruk:
Vind leuk album. I Walk Beside You minste nummer. Het titelnummer is geweldig

Moet nog maar een paar keer luisteren om stem te bepalen, want ik denk dat ik hier nog wel aan moet wennen.

*Edit: Eigenlijk vind ik het een beetje tegenvallen. Voorlopig hou ik het op 3,5*

2,5
Deze plaat heeft niks aparts/interresants en de mastering is nou niet echt goed, voorlopig 2.5 ster.

avatar van Bighead
4,0
Na Train of thought weer een beetje terug naar het vertrouwde geluid.
en dat bevalt prima.

4*

wie oh wie helpt me, ik zoekde bootleg van DT,dark side of the moon,vooral one of these days, opgenomen in rotterdam!

avatar van Status Seeker
3,5
Bij deze cd ben ik geneigd om meteen een aantal nummers te skippen. De titelsong vind ik wel weer goed, maar vooral de eerste nummers lijk ik al eens eerder en beter gehoord te hebben. Daarom 3*.

knight3
Onvoorstelbaar dat dit album lager scoort dan Train Of Thought...

Omayyad
Ik denk dat één van de redenen boven jouw berichtje staat.

avatar van Casartelli
1,5
Casartelli (moderator)
Onvoorstelbaar dat deze grijze muis nog bijna 4 sterren scoort...

Gast
geplaatst: vandaag om 18:41 uur

geplaatst: vandaag om 18:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.