menu

Dream Theater - Octavarium (2005)

mijn stem
3,74 (354)
354 stemmen

Verenigde Staten
Metal / Rock
Label: Atlantic

  1. The Root of All Evil (8:07)
  2. The Answer Lies Within (5:26)
  3. These Walls (6:59)
  4. I Walk Beside You (4:29)
  5. Panic Attack (7:16)
  6. Never Enough (6:33)
  7. Sacrificed Sons (10:42)
  8. Octavarium (24:00)
totale tijdsduur: 1:13:32
zoeken in:
avatar van Nicholas123
2,5
Dit album is toch behoorlijk gezakt in mijn achting. Ik heb het sinds lange tijd weer opgezet en het begint toch wel een behoorlijke uitdaging te worden om dit nog uit te zitten. Na het nog behoorlijk sterke Train of Thought is dit toch wel de eerste keer dat ze blijk geven van een gebrek aan frisse ideeën.

Routineus lijkt misschien nog wel het beste woord voor het gevoel dat hier opgeroepen wordt. Waar de opener mij aanvankelijk nog wel wat deed is maakt ook dit nummer inmiddels totaal geen indruk meer. Om dit dan op te volgen met zo'n ontzettend klef en zoutloos gedrocht als The Answer Lies Within is onbegrijpelijk. These Walls begint nog vrij episch maar is verder ook zo standaard en gelikt als het maar kan.

Dat laatste is misschien nog wel het meest opvallende aan dit album. Het avontuur met betrekking tot compositie en eigenlijk ook samenspel is totaal verdwenen. Stuk voor stuk zijn het eigenlijk vrij gelikte en voorspelbare liedjes. Prog voor beginners las ik hier ergens en eigenlijk is dat een erg treffende omschrijving van wat ik hier aantref. Zelfs "epics" zoals Octavarium en Sacrificed Sons volgen heel makkelijk de (gedeeltelijk) door hun zelf gebaande paden. Ik hoor hier eerder een band die heel goed een goede progmetalband kan nadoen dan dat ik hier daadwerkelijk nog geraakt wordt door enige vorm van passie over overtuiging.

Terwijl ik dit schrijf besef ik dat ik mijn eigen review van Black Clouds & Silver Linings grotendeels aan het herhalen ben en dat dit eigenlijk best sneu is. Ze zijn er blijkbaar niet in geslaagd om uit deze dip te komen en zitten naar mijn mening al drie albums lang alleen maar de fanboys tevreden te houden. 2,5*

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Net heb ik eens alle 152 berichten over deze plaat doorgelopen, en ik ben verbaasd over de uiteenlopende meningen. Zoveel mensen die de groep hier routineus, ongeïnspireerd, commercieel en over hun hoogtepunt heen noemen... iedereen heeft natuurlijk recht op z'n eigen mening, maar begrijpen doe ik het allemaal niet. Voor mij is dit juist een springlevend album met veel verschillende stijlelementen, dus als ze zin hebben in een U2-achtige ballade doen ze dat, en als ze Muse willen out-Musen doen ze dat ook, me dunkt dat ze daar met hun staat van dienst ook wel recht op hebben.

Commercieel lijkt me een term die op deze band sowieso niet van toepassing is, en ik betwijfel ten sterkste of mensen dit album hebben gekocht op basis van I walk beside you. En waarom gaan zo veel luisteraars er van uit dat ze dat nummer hebben geschreven om commercieel te zijn? Misschien vonden de mannen van Dream Theater het gewoon wel een mooi nummer... Rare gedachte misschien als je het zelf niks vindt, maar het zou gewoon zomaar kunnen.

Zelf ben ik een fan sinds ik in 2001 Scenes from a memory heb leren kennen. Ik heb inmiddels nog steeds elk album van ze, en ik beschouw dit als één van hun beste. Zeer afwisselend, rijk aan sterke melodieën, heerlijk vol en warm klinkend, en met misschien wel de hoogste draaibaarheidsfactor van alle DT-albums. De eerste vier nummers zie ik als een rustige opbouw (ook al is het openingsnummer meteen al tamelijk heftig), en in de tweede helft gaat het dan los, met eerst twee hectische en daarna twee epische nummers, en zo bouwt dit album zowel kwalitatief als qua intensiteit op naar een prachtige climax. Eén van de absolute hoogtepunten in de DT-catalogus.

avatar van Ronald5150
3,5
"Octavarium" klinkt als een klok, zoals de meeste albums van Dream Theater. Ik ben geen grote kenner of fan van deze band, maar hun albums vind ik over het algemeen een prettige luisterervaring. Wat dat betreft is dit het type progressieve rock/metal dat ik graag hoor. Wat me opvalt aan "Octavarium" is dat de wat minder lange nummers behoorlijk toegankelijk klinken. Van de uitgesponnen nummers daarentegen wordt wat meer effort van de luisteraar verwacht. In die composities komt de gelaagdheid en het muzikale vakmanschap van deze heren het beste tot zijn recht. De vocalen van de zanger zijn zeker niet mijn favoriet, maar met name het gitaarwerk van Petrucci compenseert dat ruimschoots, net als het fantastische drumwerk overigens. "Octavarium" is misschien niet het beste album van Dream Theater, maar het geheel is een prima trip in prog- rock/metal-land.

avatar van james_cameron
4,5
Eén van de betere Dream Theater-albums, met een unaniem sterke reeks songs. Vooral Sacrificed Sons is magistraal, maar feitelijk zijn alle songs de moeite waard. Het lange afsluitende titelnummer is de meest opvallende track, met een Pink Floyd-achtige sfeer en een tekst die onlosmakelijk verbonden is met The Beatles.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:30 uur

geplaatst: vandaag om 18:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.