My Bloody Valentine - Loveless (1991)

dit si zeker een groei plaat, maar je moet er ook de geschikte aparatuur voor hebben. Ik luisterde deze plaat laats via de mp3 versie van mijn telefoon, en wat klinkt dit dan kut. als één grote niet te door gronden brei van muzikaal gezemel.

Maar als ik dit luister op mijn set, ontplooit deze brei zich in een harmonieuse metal sound, wat met perfectie is gecompromeert. Deze plaat groeit en groeit, maar luister hem wel met geschikte middelen, want deze plaat is hemels. Als een esotherische muzikale reis onplooit deze plaat zich. Maar zoals ooit iemand zei: vele zullen dit horen, maar weinig zullen echt luisteren naar de perfectie die verweve is door deze plaat.

Mooi omschreven. Krijg bijna weer zin om te luisteren, maar weet dat het zinloos is. Heb hem in het shoegazertijdperk regelmatig op cassetebandje geluisterd en een jaar geleden gewoon op cd.
Wat is dat, 'een groeiplaat'? Moet je die veel water geven en in het zonnetje zetten? Of bedoel je een plaat die je zo godsgruwelijk vaak moet luisteren dat je totaal gebrainwashed bent dat je het wel goed MOET vinden?

Volgens mij bedoel je hiermee eerder Trout Mask Replica van Beefheart..
Loveless is wel degelijk een plaat die instant kan aanslaan, tenminste bij mij wel! En alleen nog maar verliefder geworden, dit zet alle andere shoegazebandjes ver in de schaduw (en zie dan nog maar te groeien )

Zal ergens op een rustig moment dan nog maar een 3e poging wagen....

Een groei plaat klinkt per luister beurt beter, op een groei plaat wisseld je favoriete nummer. Op een groei plaat hoor je elke keer weer iets nieuws, een groei plaat raakt je altijd anders soms nostalgisch soms compleet vernieuwd en klinkt bij elke emotie anders (niet slechter). Wanneer je het geduld wilt opbrengen om echt naar deze muziek te luisteren, ontdek je de ware schoonheid verborgen in dit juweeltje.

Deze plaat maat trouwens een cameo in final fantasy VII, zo kwam ik vandaag toch te weten:

http://img411.imageshack.us/img411/1820/lovelessff7ta4.png

ja idd gajarigon, dat is naar mijn mening de beste videospel ooit gemaakt.
ik speelde het toen ik 12 was.
je ziet een filmposter met daarop my bloody valentine en loveless erop en een dame die een beetje op belinda butcher lijkt.

Ik had deze plaat gekocht na het zien van de film "Lost In Translation", waarin het nummer "Sometimes" gebruikt wordt. De scene waarin dat nummer voorkomt had me zodanig gemarkeerd, en niet in het minst omwille van het gebruik van dat bepaalde nummer, dat ik direct na het einde van de film ben beginnen opzoeken van wie dat nummer nu feitelijk was, en op welke CD ik dat kon terugvinden. "Sometimes" vind ik nog steeds een monumentale dijk van een knoert van een nummer die op zich alleen al reden genoeg is om je dit schijfje aan te schaffen, maar met de rest van de plaat heb ik het wat moeilijker. "When You Sleep" en "Soon" schieten er nog uit, en hoewel ik de rest verre van slecht vind, kan ik mij er moeilijker in terugvinden. Daar waar ik mij in het reverb en delay geweld van The Cure meer thuisvoel dan in m'n eigen huis, heb ik bij deze plaat zo'n beetje het gevoel dat ik eerst enkele minuten moet zwemmen vooraleer ergens te geraken... als je begrijpt wat ik bedoel. Al bij al blijft dit wel een straffe toer.

My Bloody Valentine legt het er ook wel heel dik bovenop, vooral een productiekunststukje.. maar de attractie blijft het feit dat het heerlijke nummers zijn onder die laag gruis, die combinatie vind ik geweldig!

Na een tijdje Astrobrite te hebben geluisterd, toch maar weer even terug gegrepen naar dit album vandaag. Ach ik had m toch nog op pc staan. Die overgang blijkt te werken. Ik begin dit nu toch wel te waarderen. Astrobrite vind ik echter nog wel een stukje beter, iets venijniger. 3.5* voor nu.

Ik vind juist het bijzondere van dit album dat ik blijf zwemmen, zonder ooit eens ergens te geraken!

Heb 'em deze nacht nog eens opgezet kwestie van m'n mening eventueel te kunnen herzien... Toegegeven dat die 3,5* die ik er aan gegeven had wel wat te weinig waren; het is wel een indrukwekkend stukje soundscapeschepping, of hoe je het ook moet noemen. Maar ik blijf erbij dat ik mezelf er toch niet helemaal in kwijt geraak. Ik krijg altijd het gevoel dat de CD gewoon niets van mij moet hebben, eerder dan andersom. De groep zit compleet te flippen in z'n eigen wereldje, en ik vind blijkbaar toch niet helemaal de sleutel om daar binnen te geraken. Maar dat bewijst op zich al dat deze plaat karakter heeft, wat een toch niet te onderschatten kwaliteit is.

Wat ik me nog goed herinner dat me bijbleef na de eerste luisterbeurten van deze plaat, was dat ik na het hele album ettelijke keren te hebben gehoord toch geen enkel nummer kon onthouden. Het is allemaal zo'n gigantische... storm aan vanalles en nog wat, dat mijn arme hersenen er blijkbaar maar niet in slagen om het geheel te kunnen vasthouden. Vind ik ook wel best positief eerlijk gezegd! Elke keer ontdek je wel terug iets nieuws, een beetje alsof je Alzheimer hebt. Ik moet hem van tijd tot tijd echt terug opleggen om te beseffen hoe straf hij eigenlijk wel niet ineensteekt; al die kleine details, die vervagen na een tijd.

De score wordt hierbij verhoogd naar een 4,5*, grotendeels uit respect, maar die laatste halve kan ik er echt niet aan kwijt wegens de eerste paragraaf...

Is al heel wat Suicidopolis! Ik vind dat je het verder ook treffend verwoord.. elke keer ontdek je toch weer iets nieuws. Bovendien heeft MBV door dit productieproces (wat veel voeten in de aarde heeft gehad) een volstrekt uniek geluid weten neer te zetten, ik herkend één noot van deze plaat al uit duizenden. Dat is iets wat maar heel weinig artiesten kunnen zeggen. Verder vind ik het hemelse muziek, maar dat blijkt wel uit mijn top10 notering Hiervan kom ik echt een beetje tot rust, terwijl ik toch uitgedaagd blijf. Perfecte combinatie!

wat is het al veeels te lang geleden dat ik deze wondermooie plaat mijn oren heb laten zalven, nu luister ik constant naar the Fleeting Joys, maar Loveless overtreft alles

ALLES

Precies!

ik ga hem verhogen naar 4,5.

Verhoog hem gelijk naar *5

Minstens!

Gisteren weer geluisterd. Niet zo plaat die ik echt vaak luister maar als ik hem opzet, puur genieten. Soon al helemaal. Herrie kan zo mooi zijn 5 blijft staan

De jeugd van tegenwoordig

http://www.musicmeter.nl/album/89170

ook ff checken

Zeker, de jeugd heeft smaak

De herfst is er weer, mijn mp3 speler is leeg gemaakt en opnieuw gevuld. Elke keer dat ik mijn oordopjes in heb, leun ik tegen een muur van distortion en feedback, vergezeld met lieve dameszang. Mijn mp3 speler staat nu vol met shoegazing bootlegs (en wat Sonic Youth trouwens) en Loveless wordt nog vaak opgezet. MBV is echte herfstmuziek.

Je past je top-10 aan aan de jaargetijden zeg maar

Nee, maar bij de herfst passen shoegazing en veel Joy Division.

de herfst is voor mij het seizoen voor de melancholische muziek.
heerlijk is het om loveless dan op te zetten, wijn erbij, lekker chillen en proberen om er niet aan te denken dat je morgen weer vroeg op moet naar werk.
op een lage volume is dit een perfecte-chill plaat, terwijl als je het hard zet je echt een totaal andere ervaring krijgt, blijft knap hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben.

, en hij is weer terug in mijn top tien.

Ik heb hem ook een plaatsje opgeschoven. Heerlijk gewoon.

Zeker. Hij is gestegen want de vorige keer toen hij eruit ging stondt hij op tien.

Oh? Op laag volume kun je deze plaat niet draaien, imho. Je moet hem zo hard mogelijk zetten, totdat je kunt leunen op de geluidsmuur, als het ware.