Lana Del Rey - Born to Die (2012)

Het was eigenlijk iets dat al lang op de planning stond: eens wat meer in het oeuvre van Lana Del Rey te snuisteren. Ondertussen heeft Del Rey een redelijk groot oeuvre, maar ik besloot om terug te gaan naar die ene track die al meer dan 10 jaar te pas en te onpas door mijn hoofd speelt. Ik heb het natuurlijk over Video Games en zijn fantastisch melancholische videoclip. Een nummer dat nog altijd als een (stevig) huis overeind blijft staan, maar het zou fout zijn om Born to Die te reduceren tot enkel dat nummer. Die titeltrack is misschien wel even fenomenaal en ook met nummers als Off to the Races en Summertime Sadness weet ze me ook erg te charmeren. Er is gewoon iets enorm aanstekelijk en meeslepend aan die nummers en het is dan ook des te jammer dat ze dat niet altijd weet vast te houden. Zeker in het midden durft het een beetje weg te zakken met het inwisselbare Radio en het is pas met Carmen dat er terug wat meer vuur in het album lijkt te komen. Hoewel Born to Die niet het debuut van Lana Del Rey was, was het wel het album waar ze het grote publiek mee wist te bereiken. Ik herinner me nog goed de schampere opmerkingen waarin ze werd weggezet als fake en een one-hit-wonder, maar de tijd heeft die mensen hopelijk hun mening laten herzien. Volgende in rij: Ultraviolence. Op het eerste zicht doet de tracklist geen belletje rinkelen, dus benieuwd wat voor ervaring dat wordt. Al wil ik die bonustracks van dit album ook nog wel eens checken, ik heb enkel maar de reguliere versie van het album gehoord tot nu toe.

Ben groot Lana Del Rey fan, maar dit album is erg overplayed en wordt iets slechter met de tijd. Dit was wel erg belangrijk voor haar ontwikkeling.

Waanzinnig Interview in British GQ uit de periode van de release van Born to Die. Kwam dit bij toeval tegen via een Reddit forum.

Vermoeiend door die giga overproductie. Gelukkig heb ik wat naar analytisch neigende afluister apparatuur maar anders smeert alles dicht......
Had er meer van verwacht, los van die productie.

Lana was duidelijk nog wat op zoek hier maar er staan met Born to die, Blue Jeans, Video games en Summertime Sadness sowieso 4 weergaloze tracks op die de uiteindelijke stijl al vastlegt.

De hiphoppige dingen komen wat geforceerd over.

Op de één of andere manier voel ik mij niet heel snel geneigd tot het luisteren van Lana's muziek, maar als ik er eenmaal aan begonnen ben, dan zuigt het mij ook op. 3,72*

1. Born to Die (4:45)  --- 4,0
2. Off to the Races (5:00) --- 3,5
3. Blue Jeans (3:30) --- 4,0
4. Video Games (4:42)  --- 4,0
5. Diet Mountain Dew (3:43) --- 4,0
6. National Anthem (3:51)  --- 3,5
7. Dark Paradise (4:03) --- 3,0
8. Radio (3:35) --- 4,0
9. Carmen (4:09) --- 3,0
10. Million Dollar Man (3:50) --- 3,5
11. Summertime Sadness (4:25)  --- 4,0
12. This Is What Makes Us Girls (3:58) --- 4,0