Queen - Hot Space (1982)

Accoord, dat is nog slechter...

Hahaha, dit album zit nu op 5 pagina's.

Bagger en superslecht en een flater en weet ik veel allemaal, maar kennelijk reuze-interessant...

Zo slecht vind ik dat toch weer niet hoor. Maar ja wie ben ik om dat te zeggen...

Ja het is anders, anders dan het jaren '70 geluid, anders dan wat we van Queen gewend waren, gewoon anders...

Ja, natuurlijk vind ik het jaren 70 werk VEEL beter met een Night At The Opera voorop maar ik denk dat Queen hier op zoek was naar een nieuw geluid iets wat 'niemand had verwacht' en bij zo een experiment kan het altijd anders uitvallen dan men had gedacht.

Las Palabras de Amor had gerust een klassieker kunnen worden en Under Pressure kent natuurlijk iedereen.
En op de een of andere manier is dat toch de bedoeling van muziek maken; ervoor zorgen dat iedereen je muziek kent en er mee in zijn/haar hoofd zit en ook de plaat koopt.

The Works is ook zo'n album, het wordt door velen afgekraakt en slecht, inspiratieloos gevonden.

Maar IEDEREEN kent I Want To Break Free, IEDEREEN kent Radio GaGa en dat was volgens mij ook de bedoeling,
misschien iets minder groots en bombastische en missschien ook origineel maar gewoon muziek maken die blijft hangen...

Hoeveel ik ook houd van de seventies albums van Queen moet ik toegeven; welk liedje hoor je er nog van op de radio?
- Bohemian Rhapsody
- We Are The Champions
- We Will Rock You
- Somebody to Love

De rest zijn bijna allemaal nummers uit de jaren 80...
Dus die nummers zijn/waren POPULAIR en dat is in het POP genre (zoals hierboven staat) toch de bedoeling niet?

Dat is precies de kern van het probleem: radiomakers (zoals op sky radio) die de smaak van de luisteraars gaan bepalen.

Mijn advies: je moet zelf weten wat je leuk vind. Dat ze al het prachtige seventies werk van Queen niet op de radio laten horen: hun probleem, zij weten niet wat goed is.

Dat ze wel nummers van The Works en Hot space laten horen: volstrekte onkunde.

Wie zich een beetje in Queen zou verdiepen weet namelijk wel beter!

Rhapsody is in December niet van de radio te slaan . Heb je gelijk genoeg voor een heel jaar.

Met als gevolg dat het nummer 'afgezaagd' wordt en velen het beu gehoord zijn...

Aardig album van Queen maar uiterst matig in vergelijking met hun jaren 70 werk.

Wie op zoek is naar een hoogtepunt van Queen uit 1982 kan beter naar het live album Queen on Fire luisteren waar een aantal nummers van dit album zeer goed (veel beter dan op deze plaat) uit de verf komen.

Queen vernieuwde in hun goede tijd met ieder album. Vanaf A Night At The Opera werd het bij iedere plaat wat luchtiger, maar (dus) ook wat simpeler. The Game ('80) leek een wat radicale overgang met het verleden, maar dat kwam vooral door de wat frissere productie, de snor en de introductie van De Synthesizer. De meeste composities waren nog steeds van behoorlijke kwaliteit. Maar toen kwam Hot Space.

Staying Power en Body Language vind ik twee unieke en ijzersterke nummers, al staan ze synoniem voor deze laag gewaardeerde en van drumcomputers en synthesizers doorspekte plaat. Las Palabras De Amor is een aardig stuk en Under Pressure behoort zelfs tot de beste stukken uit het Queen-repertoire. Queen deed qua sound precies wat ze wilde en die eigenzinnigheid zijn ze daarna meer en meer kwijtgeraakt. Stukken als Cool Cat, Back Chat, Action! en Calling All Girls zijn echter heel erg magertjes qua compositie, ten opzichte van het werk daarvoor. Queen bleek de èchte inspiratie te zijn kwijtgeraakt en die is daarna slechts sporadisch teruggekeerd.

Life is real is een prachtige ballad, Put out the fire is een rocker van formaat en Las Palabras is een prachtig stuk muziek. Eigenlijk is alleen Cool Cat geen hoogtepunt.

Ik ga van 3,0 naar 3,5, al met al toch een behoorlijk album. Het lijkt een beetje op Michael Jackson's Thriller, vind ik. Alleen jammer dat het (te) weinig rockt.

Het album is zo slecht nog niet alhoewel ik me kan voorstellen dat veel fans zich wezenloos schrokken. Staying Power is best wel een lekker nummer. Body Language is op z'n tijd ook niet verkeerd. Alleen dat gedreun van Action zorgt voor weinig luisterplezier, daar ik het een matige song vindt. Cool Cat is ook een zwakke broeder. Het overige materiaal is de moeite van aanhoren wel waard.

Toen ie uitkwam was ik nogal helemaal into Queen . En je wilt 'm dan eigenlijk gewoon goed vinden . Relativerend is Queen volkomen het spoor bijster hier . De groep hobbelde zielloos achter een trend aan , terwijl zij juist een jaar of 8 eerder uitpakte met een volkomen overdonderend eigen geluid ( in ieder geval vanaf Queen II )
Het tijdsbeeld zal ook niet meegewerkt hebben toen , want 70's bands klonken al gauw achterhaald als zij niet voor een moderner geluid kozen .
Staying Power is redelijk geslaagd , al klinkt het nu lachwekkend achterhaald , maar het restand van de eerste plaatkant is zeer Queen onwaardig . Kant 2 is bepaald beter . May mag weer even rocken in Put Out The Fire en Las Palabras is een aardig liefelijk zomers liedje . Maar Under Pressure is het prijsnummer . Ten tijde van uitkomen al zo'n 6 maanden oud .
Respect , zoals ik al eerder aangaf , voor de lef om er mee voor de dag te komen , maar Hot Space is de grootste misser in hun loopbaan .

De Ode aan Lennon vind ik persoonlijk ook nog wel ok (vast niet verassend )

Krijgen we die open deur weer...

Een leuk album voor de zondagochtend. Dancer is eigenlijk maar wat saai. Back Chat vind ik best wel mooi. Dat mensen Body Language een draak vinden gaqat er bij mij wel in, ik mag het echter wel horen. Put Out The Fire en Life Is Real (Song For Lennon) zijn wel aardig. Calling All Girls klinkt best wel lekker. Las Palabras De Amor 9The Words Of Love) zeer redelijk echter geen Queen favoriet. Under Pressure de toegevoegde enige echte uitschieter. Met The Works zal ik me amper beter vermaken.

Ik blijf het zeggen: Vele malen interessanter en meer betere nummers dan op The Works.

Hoe bedoel je; 'Open Deur'?


(Nu denk je waarschijnlijk dat ik mijn muzieksmaak laat bepalen door de radio (wat dus niet zo is))

Ik vind het een beetje zo klinken als 'Wat de massa kent en wat de DJ's ze voorschotelen kan nooit slechter zijn dan -vul in album naar keuze-'.

Dat zegt bij wijze van spreken m'n tante ook...

Niet sarcastisch bedoelt overigens, maar een constatering (een open deur misschien?).



Dat Soul Brother niet op de Hollywood-versie van (opname-gewijs) The Game of (datum-van-release-gewijs) Hot Space is gekomen is niet minder dan ridicuul.
En dan wel met half-gare remixes komen aankakken...

Ok nu weet ik wat je bedoeld... Zal de volgende keer proberen de deur dicht te houden

Als verstokt Queen fan valt het niet mee om toe te geven dat je iets niet goed vind, maar van Hot Space kan ik in eerlijkheid zeggen dat ik het hun slechtste plaat ooit vind. Kudo's dat je nieuwe stijlen uitprobeert (bij "Body Language nog aardig gelukt en "Under Pressure" is een geweldig nummer), maar de rest is ver onder de maait en heeft mij nooit kunnen boeien.



Hier kan ik het alleen maar volmondig mee eens zijn: Freddy levert op "Soul Brother" een van zijn beste vocale prestaties ooit! Te gek voor woorden dat dit toen niet op een album verscheen. .
Queen zal altijd mijn favoriete band aller tijden blijven, maar dit werkje had niet gehoeven.

Ik vind het jammer dat mensen in het algemeen de kwaliteit van Staying Power niet erkennen. Waanzinnig goed nummer, zowel in de studio als in live uitvoering.

In potentie best een aardig werkje , maar het is te klinisch en zoals ze het opnamen nu nogal gedateerd . Deden ze live veel beter . Ik vind dat Queen de essentie van het opnemen van een vet funk nummer uit het oog verliest . De blazerssectie is hoorbaar nep en de drums te opzichtig . Met wat natuurgetrouwe middelen had dit veel beter kunnen zijn .
maar als idee is het zonder meer aardig .

Ik hou er wel van als een band ergens voor gaat, ik bedoel als ze een album opnemen in een bepaalde stijl en het met volle overtuiging doen.
Wel dat deden ze op "Hot Space" en dat hebben ze geweten !

De stijl hierop zou je kunnen omschrijven als disco-rock met lichte funk invloeden.
Dat is natuurlijk vragen om problemen en ondanks ijzersterke songs zoals "Back Chat" en "Under Pressure" kan het op weinig waardering rekenen.

Ikzelf vind het een hele energieke Queen CD, de vaart blijft er lekker in en natuurlijk klinkt de productie anders als een typisch rock-album want dat is "Hot Space" niet.
Brian May leeft zich af en toe lekker uit (zoals in Put Out The Fire) en nummers zoals "Life Is Real" en "Las Palabras De Amor" zorgen voor voldoende afwisseling, het is niet een opeenvolging van klinische disco-rock songs.

Natuurlijk wordt er vergeleken met ouder werk van ze maar ikzelf hoef ook niet alleen maar bombastische rock opera's te horen en draai genoeg andere bands die totaal niet op Queen lijken.
Waarom zou ik dan een andere stijl muziek van de band Queen dan niet kunnen waarderen en van een andere band wel ?
Maakt de band Queen en hun muziek alleen maar interessanter want voor de afwisseling een andere stijl muziek van een band die ik goed kan en hun typische Queen geluid er toch mondjesmaat in weten te brengen is voor mij genieten.

Ikzelf zie dit als de laatste plaat van ze waarop ze nog een echte onbevangen band waren en de grenzen van hun muzikale spectrum opzochten.
Betekent NIET dat ik latere platen slechter vind, helemaal niet zo vind ik "The Miracle" minstens even zo goed en "The Works" een heerlijk pop-album.

De meeste mensen zijn na de eerste 4 songs al afgehaakt, juist de 4 songs in die disco-rock sijl.
Eigenlijk is het vanaf "Action This Day" weer een gewone Queen plaat maar dan in dezelfde produktie stijl.

Inderdaad, zoals ik eerder al zei:

Ja, met het verschil dat ik die eerste 4 nummers wel gewoon goed vind.
"Cool Cat" vind ik er niet tussen passen, niet eens zo slecht maar had beter op een Mercury solo-plaat kunnen staan.

Bikkel, ik geloof niet dat de fantastische horns in Staying Power nep zijn hoor. Alleen dat saxofoontje dat op het eind met de (synth) bass meespeelt lijkt me "nep".

Misschien heb je gelijk . Ik heb de cd niet . Het zal dan wel ergens bij de credits staan .
Mij komt het over als een niet naturele blazerssectie , maar echt aantonen kan ik het niet .

De "hot & spacey" horns op Staying Power zijn gearrangeerd en (in New York) opgenomen door Arif Mardin, een producer die onder andere al werkte met the Bee Gees, Roberta Flack, Aretha Franklin, Hall & Oates en Chaka Khan.

Het staat niet expliciet vermeld op de cover of het echte blazers zijn, maar ik twijfel daar niet aan. En erg goed gedaan.

Cool Cat, Back Chat en Action zijn voor mij de minste stukken op Hot Space, waarbij vooral de instrumentatie en de mix zwak is. Met name de eerste twee lijken wel demo's. Het overige is heus niet zo slecht als mensen willen doen geloven. Ik deel Lonesome Crows mening dat Queen wat van hun onbevangenheid en avontuurlijke inslag is kwijtgeraakt na Hot Space.

Voor mij zijn de draken in het bijzonder Body Language , dat een wel erg hijg en kreun gehalte heeft . Back Chat is Eurodisco waar Queen zich aan waagt en vind het wat ver gezocht . Action is gewoon een matig nummer , ik denk dat de meesten dat wel beamen . Van May's Dancer krijg ik ook nog steeds weinig hoogte . Een mix tussen rock en disco ? maar erg doorsnee .
Cool Cat is de duidelijke zwakke broeder van het 2e gedeelte . beetje bedoeld als blue eyed soul , maar het stuk gaat nergens naar toe en die kopstem van Freddie irriteert al snel .
Nogmaals met Staying Power kan ik goed leven , ondanks het gladde gehalte en de blazers die ik niet mooi vind gearrangeerd ( nep of echt laat ik dan maar in het midden .)

Ik vind overigens wel dat de 2e plaat kant een wat meer oorspronkelijke Queen sound heeft .
Put Out The Fire is zelfs prima , Life is Real aardig , Calling All Girls ben ik wat meer gaan waarderen (aardig verloop, sterk refein .)
Las Palabras vind ik niet slecht , maar een favoriet zal het voor mij nooit worden .
Under Pressure blijkt de beste troef , maar is eigenlijk overbodig . Het past ook niet echt tussen de rest en vind het pure armoe dat een song van een half jaar oud hier op verschijnd .

Ondanks dat ga ik 'm een halfje verhogen . Omdat vanaf nr.6 een licht herstel wordt ingezet , maar het blijft voor mij een uiterst matige Queenschijf .

Gisteren dvd Live At The Bowl aangeschaft . Ik kon het wel , maar hier blijkt dat de Hot Space songs die werden gespeeld , live een behoorlijke impact meer hebben dan de steriele albumtracks . Staying Power wint aan power , vooral omdat de horns nu grotendeels gespeeld worden door Brian May . Back Chat is steviger , en komt al veel meer tot leven .
Action This Day blijft een niemendalletje .

Zo zie je maar dat een studioproduktie een hoop invloed heeft . Queen had het wat natureler moeten houden , had een stuk gescheeld .