Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son (1988)

Gewoon een goeie opvolger van 'Somewhere in Time'.

Net ietsje minder dan Somewhere in Time, maar nog steeds een klasse plaat.

Beste maiden samen met Somewhere in time

Via m'n ex-vriendin heb ik deze groep leren kennen.
Deze behoort samen met Somewhere in Time en de fantastische liveregistratie Live After Death tot m'n lievelingsalbums van de mannen.

En terecht .
Een heerlijk album voor de zomer dit, trouwens.

Can I play with madness klinkt goed.
the clairvoyant klinkt beter.
The evil that men do klinkt top.
En infinite dreams is qua ritme het best, en ook mooi is de plotselinge verandering in het ritme. 4*

Zonder twijfel Iron Maiden op hun best, en niet alleen voor de zomer, gewoon stug het hele jaar door. Persoonlijk favoriet van mij Can I Play with Madness, heerlijk de emotie in de stem van bruce.

Wat me opvalt is dat deze plaat over leven gaat, en over geboren worden. En dat no prayer for the dying over sterven en over de dood gaat.

Het zijn geen concept platen, dus die link kun je alleen in de titel leggen.

Ben ik het niet mee eens. Kijk maar eens goed naar de songteksten.

"Seventh son" geen concept-plaat?? De beste reden om me nu toch maar eens echt in te gaan schrijven voor deze site! Seventh son is er echt wél een! De enige die Steve Harris en co ooit gemaakt hebben trouwens. Mijn mening:
Ik vind dit hét album van Maiden. Zo'n album waarop alles klopt. Vergelijk het met het Black Album van Metallica of Toxicity van S.O.A.D. Óf Nevermind van Nirvana, zonder de muziek te vergelijken overigens. Een ultra-cleane productie op dit album, in één woord geweldig! Ik vind de hoes van dit album ook nog eens de mooiste van allemaal. De nummers Moonchild, Infinite Dreams, The Prophecy en The Clairvoyant behoren tot mijn all-time Maiden favourites. Ik ben niet zo'n album-man, maar meer van losse nummers. Echter, dit is een van de weinige albums die mij wel van begin tot einde boeit! Dit is het beste wat Maiden ooit gedaan heeft.

Leg maar eens uit, ik ben een van de grootste Maiden fans van de site, maar toen de plaat uitkwam was ik 9, ik las toen nog geen metalbladen waarin concepten werden uitgediept. Het is mij nooit opgevallen dat het een conceptplaat is (ik ben geen teksten-man). Ik zie inderdaad wel een soort van leidraad door de plaat lopen, nu ik de teksten toch maar eens goed ben gaan lezen, vooral op kant twee van de plaat inderdaad (vanaf het titelnummer) maar goed ik ben oprecht benieuwd.

Hier Eddie, wellicht dat dit een en ander voor je verduidelijkt:


Bron: Allmusic.com


Bron: Songfacts.com

Zelf ook weer wat geleerd; ik wist wel dat er een concept achter zat, maar niet welk .

Ah stoer, ik wist dat de nummers meer verband met elkaar hielden dan op andere platen dat was me wel duidelijk, maar om over een echte concept plaat te spreken, nee dat is me nooi opgevallen. Nu ben ik ook niet het type dat daar erg oplet.

De nummers hebben bij deze plaat inderdaad een link tussen elkaar. Veel anders dan bijvoorbeeld somewhere in time.
Er valt geen link te leggen tussen bijv. wasted years, heaven can wait, stranger in a strange land en vooral alexander the great.
Ook bij no prayer hebben de nummers een link met elkaar. Maar niet zo'n grote als bij dit album.

Net als veel andere progliefhebbers vind ik dit Maidens beste. Toch ben ik over het algemeen zeker geen blinde fan van conceptalbums, het zijn hier ook losse nummers die het album tot grote hoogte tillen, vooral Moonchild, Infinite dreams en het titelnummer. Overigens is het hele album erg sterk, jammer dat ik het laatste nummer net het minst overtuigend vind. 4½*

Dat zie je bij maiden albums wel vaker, dan staan er een paar nummers op die op plaat wat minder zijn maar live zwaar konten schopt. Denk maar aan Holy smoke (wat ik trouwens buiten de tekst wel een gaaf nummer vind) Bring Yoyr Daughter..., Gangland, Tailunner enz enz allemaal live knallers. Zo ook only the good die young.

Naar mijn bescheiden mening is dit ook Maiden's beste. Alle nummers zijn sterk, hoewel het slotnummer wat mij betreft ook het minste is (maar dus niet slecht). Ik ben niet echt een Maiden-fan, maar Seventh Son... is toch wel een klassieker, net als bijvoorbeeld The Number Of The Beast of Powerslave.

Ik vind dit ook het beste Maiden-album. Zeker als je vergelijkt wat ze daarna (tot aan Brave New World) gemaakt hebben, is dit een verademing. Mijn broertje, die toevallig een broertje dood heeft aan Iron Maiden, bracht mij destijds op de hoogte van dit album. Door dit album ben ik dus in aanraking gekomen met Maiden.

Je kunt slechter beginnen, ik ben zelf fan geworden tijdens X factor.

Zopas nog eens gehoord. Ik trek m'n score op van 3 naar 3,5.
Dit is een zeer goed album dat nu nog altijd even goed klinkt als 17 jaar geleden.
Er wordt werkelijk van hoogtepunt naar hoogtepunt gegaan, hoewel ik Can I Play With Madness (goed nummer, daar niet van) niet echt tussen de rest passen vind.
Hier en daar hoor ik stukken, oa in Infinite Dreams en het titelnummer, waaruit duidelijk is dat het klassieke Iron Maiden ook zeker in de Death- en Black metal-subgenres z'n invloed had.
Maar dat wist iedereen natuurlijk al lang!

Deze heb ik na een paar jaar weer eens opgezet en hij is toch wel een stuk beter dan ik me herinnerde (mijn voorkeur gaat vooral uit naar de 1e 3 platen).

dus * erbij

Wauw ja dit is na somewhere in time echt hun beste album, ik vind deze plaat al 12 jaar nog steeds helemaal te gek een 5!

Mede door het verhoogde toetsengebruik spreekt deze Maiden mij evenals Casartelli als progliefhebber veruit het meeste aan. Melodisch gezien hun beste en het akoestisch einde van The Prophecy herhaal ik altijd 300 keer (zouden ze meer moeten gebruiken de akoestische gitaar)

Infinite Dreams vind ik een nummer wat alles heeft en Moonchild is hun beste uptempo opener in hun bestaan.

Regelmatig hoor ik wat tribute to Maiden c.d.'s en het valt me altijd op dat bijna niemand het origineel weet te overtreffen. En dat komt volgens mij door die boer Birch. Hij weet elke muzikant optimaal te benutten waardoor je zo'n heerlijk lekker vet geluid krijgt.

Vind je dat ze te weinig optreden in Nederland dan moet je absoluut eens een keer gaan kijken naar Up The Irons.
Een geweldige coverband die het origineel akelig dicht weet te benaderen en er een waar feest van maakt.

Die drummer is helemaal geweldig. Die heeft ook zo'n prachtige platte neus als Nicko.

Kan me goed voorstellen dat dit een Maiden-plaat is, die ook toegankelijk is voor progliefhebbers of zelfs mensen die normaal niet zo into metal zijn. Zelf heb ik ook al wat vriendinnen 'besmet', die altijd dachten dat ze het maar niks zouden vinden. Mooie plaat, blijft boeien, al heb ik 'can I play with madness' iets te vaak gehoord geloof ik.

hahaha Can I play with madness te vaak gehoord, lijkt me onmogelijk. Een nummer dat van genialiteid uit zijn voegen barst kun je niet te vaak horen.

Haha, misschien heb je gelijk! Zal em weer eens opzetten

Beste Iron Maiden album! Lekkere Heavy Metal van begin tot eind. Deze kan ik echt eindeloos draaien:). Maar over dat concept, wat is het verhaal dan?

5*****

iets met een profeet die een dorpje probeert te waarschuwen dat er een holocaust aankomt...

Oke, weet ik dat ook weer Bedankt voor de informatie