Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son (1988)

Maiden's 7e cd, misschien logisch als je de titel van het album bekijkt, want het getal '7' komt er twee keer in voor . Dit is het eerste concept album van maiden, en het 2e album dat gebruik maakt van synthesizers. Maar niks geen gepingen, want ze komen alleen maar ten goede van de muziek....

Ook in het intro komt het getal 7 steeds voor, en dan is het de beurt aan Moonchild om dit album te openen. Al direct is het weer 'een groot feest'. Het nummer begint met een lekkere rauwe zanglijn van Bruce, terwijl het refrein weer een hoog meezing-niveau heeft. Infinite dreams mag zich nummer 2 noemen. Het is een wat down/mid-tempo, maar ligt weer geweldig in de oren. Can I play with madness is een zeer catchy nummer, kort maar krachtig is denk ik de juiste omschrijving voor dit nummer. The evil that men do is een nummer dat inmiddels ook al tot de 'maiden-top' behoort. Een van de sterkste nummers ooit (van Maiden) met een geweldige sfeer erin. Het titelnummer is vrij lang, met afwisselende tempo's, en streeft qua stijl ook vrij ver vooruit. Fantastisch nummer! The prophecy is ook niet misselijk. Het vreemde 'the clairvoyant' is misschien even wennen, maar toch weet het na een paar maal luisteren steeds meer te boeien. De vreemde melodie-lijntjes zijn echt geweldig! En dan het afsluitende "Only the good die young", een echte meezinger (only the good die young... only the evil seem to live forever....), en dit nummer wordt weer op dezelfde wijze afgesloten als dat hij begon. En op dit album is echt hoorbaar dat de Gotebörg death metal bands hun gitaarriffs hier vandaan halen

Misschien is het nog niet duidelijk, maar dit is weer absolute topklasse!
5*

Kan er weinig meer aan toevoegen. Van Maiden is dit album voor mij nummer 1.

heerlijk maiden album, beste dat ik ken van hun (ken dance of death alleen niet), een plaatsje in mijn top-tien en 5***** is dit album meer dan waard

Natuurlijk is er een link te leggen tussen de nummers, en daarvoor hoef je teksten nog niet eens te lezen. Het album heet Somewhere in TIME! Caught 'Titelnummer' spreekt voor zich, Wasted Years, jaren, ook weer iets met tijd, Sea of Madness is wat minder, maar het personage in dit nummer wordt langzamerhand (met het gaan van tijd) gek, Heaven Can Wait gaat over een bijna dood ervaring (I can't believe my TIME has come), The Loneliness of the Long-Distance Runner gaat over de eenzaamheid van een marathonrenner, dat hij een hele tijd eenzaam en alleen moet rennen, Stranger In A Strange Land gaat over een ingevroren neanderthaler, en wat er mee zou gebeuren als hij in deze tijd (voor hem dus een verre toekomst) tot leven gewekt zou worden, Deja-Vu spreekt eigenlijk voor zichzelf, dat je iets meemaakt dat je denkt al ooit meegemaakt hebt, en Alexander the Great gaat over een groot man uit de geschiedenis.

op number of THE beast komen ook een hoop nummers voor met THE erin!

Wat fantastisch is dit toch elke keer, ik ken dit album sinds dat ik 8 was en elke keer als ik het weer luister is het in 1 woord geweldig, alle nummers!, het is zuiver en pakkend en mystiek, dit is tijdloos en geweldig goed een dikke 5 en absoluut top in de hardrock/metal muziek!
1 van de allerbeste Iron maiden albums

zoek eens in je oude nederlands boek op wat het gebruik van drogredenen betekent...

wordt lastig; ik ben van de generatie huurboeken. Vlotte reactie trouwens

Een van de beste maiden albums vind ik persoonlijk, dubbel zo goed als de voorganger somewhere in time en dat zegt veel

Samen met Somewhere in Time mijn favoriete Maiden plaat uit de 80's.

Hoogtepunten: The Evil that men do/ only the good die young.

echt een gouwe oude maiden plaat! staat zeker in mijn maiden top 3, misschien zelf wel op de eerste plaats. alleen can i play with madness vind ik dus helemaal niks!

favo nummers: infinite dreams, chairvoyant en the evil that man do

De basgitaar op The Clairvoyant staat symbool voor dit hele album: HEERLIJK!

heb iron maiden altijd goed gevonden, zelfs in hun periode met blaze vind ik ze super, maar dit blijft toch m'n absolute favoriet, hier kan ik dan ook niet minder dan 5* voor geven

Schitterend album,maar één liedje dat een heel klein beetje minder is genaamd Only the Good Die Young.Moeilijk om favorieten aan te duiden maar ik ga al zeker voor The Clairvoyant.

Ik denk dat Maiden een nieuwe fan bij heeft .

wieda?
ik?

5,0*

Nee,ikzelf.

ooh dizze plaat is pas egt lekker, de beste die ik ken(tot nu toe, ik ken ze nog nie allemaal)

Als ik je een goeie tip mag geven: doe dat
Veel beter dan dit album zul je ze niet vinden, maar dat wilt zeker niet zeggen dat andere albums slecht zijn. Enkelen worden overgewaardeerd (FotD) of ondergewaardeerd (X-Factor), maar alle albums zijn toch (minstens) enkele luisterbeurten waard.

Tja wat moet je nog over deze plaat zeggen. Werkelijk schitterend. Een echte klassieker in mijn ogen en gelukkig ben ik niet de enige.

Infinite dreams is na fear of the dark gewoon het beste Maiden nummer. Werkelijk alles klopt aan dit nummer: het ritme, lyrics, timing en dan die schreeuw van Bruce: kippenvel. Jammer dat ze dit nummer nooit meer live doen. The evil that men do is ook al een klassieker. De titeltrack moet je gewoon over je heen laten komen en dan wordt je 10 minuten lang weggeblazen. The clairvoyant is ook een bekende (waar ken ik dat deuntje toch van) en ook steengoed. Only the good die young is een mooie afsluiter en een heerlijke meezinger.

Nu hoor ik jullie denken: ''he Genesis waarom geef je deze plaat dan 4,5* en niet gewoon 5*''. Nou dat ligt een beetje aan het vreemde eendje genaamd Can I play with madness. Een nummer da totaal niet past binnen deze CD. Ik vind het absoluut geen slecht nummer, maar hij past er gewoon niet bij. Ik vind het sowieso niet echt een Maiden nummer maar misschien had die beter op No prayer... kunnen staan. En in plaats van Can I play had Heaven can wait van Somewhere in time op deze CD moeten staan.

Maar goed, alle lof voor Harris en zijn mannen voor deze plaat met, als gezegd, als hoogtepunt de schreeuw van Bruce in Infinite dreams. 4,5* (maar eigenlijk 4,75*).

hoe kan een maiden nummer een niet echt maiden nummer zijn?

can i play with madness was de meebrulplaat die maiden ff nodig had om de plaat onder de aandacht te krijgen

standaard radiostations gingen er zelfs mee aan de haal en commercieel was het een topper

mede door can i play with madness werd deze plaat zo succesvol

Maar het is meestal dat een minder nummer op de plaat bekend wordt, omdat dat juist als single wordt uitgebracht. Gewoon een kwestie dat het mainstream (top-40, mtv) publiek makkelijk nummers leuker schijnt te vinden.
Kijk maar: 2 Minutes to Midnight (toch een goed nummer, maar minder dan Aces High of Rime of the Ancient Mariner), Wasted Years (idem, maar het grootste deel van SIT is beter), Bring Your Daughter... to the Slaughter werd zelfs een nummer 1 hit, terwijl ik het juist één van de minste Maiden-nummers vind. Be Quick or Be Dead op FotD, Man on the Edge op the X-Factor (hoewel ik dat één van de beste singles vind), Futureal, maar goed heel Virtual XI was slechter dan dat nummer, buiten The Clansman; The Wicker Man, Wildest Dreams en Different World vind ik de minste nummers op respectievelijk Brave New World, Dance of Death en A Matter of Life and Death.

Maar dat is de vloek van de commercie. Maiden probeerde daarmee een beetje te breken door als eerste single van AMOLAD The Reincarnation of Benjamin Breeg uit te brengen.

Maar we zijn denk ik te verwend. De gemiddelde heavymetal-band zou er zijn handtekening voor geven om Can I Play With Madness? als beste nummer op een album te hebben staan.

Ik zeg ook niet dat ik het een slecht nummer vind, maar ik vind het geen typische Maiden plaat. En vooral op dit album. Dat het commercieel is hoeft inderdaad toch niet te zeggen dat ie goed is.

sterker, wat mij betrefd is een commercieel nummer vaak het nummer wat ik al vrij snel ga skippen

Ik zei ook niet dat hij slecht was, maar inderdaad dat hij minder is dan de rest van SSOASS. Qua tekst is het wel een sterk nummer, dat naadloos aansluit bij de andere teksten op dit conceptalbum.

Nee, sorry ik reageerde op het bericht voor jou.

Vroeger was dit mijn Maidenfavoriet (een bericht van die strekking valt op de vorige pagina ook te lezen). Ik moet toch helaas constateren dat mijn belangstelling voor deze wat tanende is. Zeker een aantal goede nummers, maar in dienst van het concept komen er ook wat geforceerde momenten langs. De core-business van de band was toch een nét iets meer rechttoe-rechtaan metalen geluid wat mij betreft, zoals dat tot (en met) Powerslave te horen was geweest. Qua poging om een echt progmetalen conceptalbum op te nemen, daar zijn toch bands waarvan dát meer de corebusiness was, beter in geslaagd wat mij betreft.

Blijft over: 3½*

Een 2,5*

Dit album kon me echt niet boeien en was op bepaalde momenten zelf saai.
Geef mij maar de meezingers uit de ouwe tijd ("So give my sanctuary from the law" ; "I'be just got to find my way" ; "please take me away, take me away, so far away" ; 'is it really the end not some crazy dream")


Huhn? Blijkbaar eens bij verkeert topic gepost, moest mss bij Iron Maiden, Killers of Number of the beast staan? (*pluist het even uit*)

Fantasy-metal van de bovenste plank. Iron Maiden’s eerste (en enige) conceptalbum bevestigt het gruwelijk hoge niveau waarop de band in de jaren tachtig musiceerde en componeerde. Hoewel een echte uitschieter ontbreekt, zijn alle acht songs van topniveau. Persoonlijke favorieten zijn het lange, epische titelstuk en de semi-ballade Infinite Dreams. Het gebruik van keyboards zorgt voor extra sfeer. Mijn enige kritiekpunt is dat Iron Maiden nog (iets) betere songs en albums heeft gemaakt. De meeste progressive / heavy / powermetalbands halen dit niveau echter hun hele loopbaan niet.

Je bent er voor of er tegen.
Ik hou gewoon niet van dit album, tis trouwens ook niet echt maidenachtig. Als nu nog Sonata Artica of zulk zever zou zijn die zo'n album zou maken, chapeau hoor. Maiden moet keiharde Hevay Metal maken zoals ze dat met de 3 eerste albums deden.

Gelukkig hebben ze nu a matter of life and death gemaakt wat het niveau terug opkrikt.