Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son (1988)

En dat is tevens één van hun meest progressieve albums. Maiden is altijd progressief geweest, zeker vanaf tNotB is er altijd per album ontwikkeling geweest. NotB klonk al stukken anders dan de albums met Di'Anno en sinds die tijd zijn ze steeds gaan experimenteren met synths en epische stukken en zijn ze weinig in herhaling gevallen. De platen die hier op volgden - No Prayer en Fear of the Dark - zijn stukken minder progressief en experimenteel en dat zijn ook de minstgewaardeerde Maiden-platen, zéker onder de fans. Na het vertrek van Bruce en de komst van Blaze zijn ze weer volkomen omgeslagen in muziekstijl; weer episch, maar vooral heel duister. Na de commerciële flop van de X-Factor werd de opvolger Virtual XI weer toegankelijker geschreven, wat grotendeels leidde tot een ongeïnspireerd, clichématig album (op nummers als The Clansman en The Educated Fool na). Toen Bruce en Adrian terugkwamen werd de stijl weer heel anders dan eind jaren '80 en is er per album weer veel ontwikkeling op te merken, met als hoogtepunt het laatste wapenfeit A Matter of Life and Death dat overal hoog werd gewaardeerd, maar dat toch de meest on-Maiden (plaat met Bruce) uit de geschiedenis is.
Kortom: Maiden is altijd een progressieve band geweest, en zolang ze vernieuwend bezig zijn komt er altijd een goede plaat uit, terwijl als ze terugvallen in stijl het album ook stukken minder is. Dus als je zegt: moet je eerst eens naar Maidens ontwikkeling kijken - zeker omdat The Number of the Beast al heel anders klonk dan Iron Maiden en Killers
Maar je bent ervoor of je bent er tegen; je kunt het mooi vinden of niet, maar Maiden zal zich blijven vernieuwen, en ik reken erop dat een eventueel nieuwe plaat veel anders zal klinken dan AMOLAD, maar toch onmiskendaar Maiden en onmiskenbaar goed zal zijn.

Haha. Dit album staat gewoon op nummer 45 in Radio Veronica's top 1000 allertijden, tussen Phil Collins, Madonna, Prince enz. Meestal draaien ze dan 2 nummers van een plaat. Ik gok op Can I Play With Madness (weet ik zeker) en The Clairvoyant.

Ik denk dat ze The Evil That Men Do zullen draaien. Wanneer komt het eigenlijk op de radio, ik wil wel eens horen wat voor commentaar ze erop hebben.

TETMD zou inderdaad ook wel kunnen. Ik hoop het in ieder geval; is namelijk een van m'n favorieten van Maiden. De album top 1000 allertijden duurt tot 18 mei (volgende week vrijdag) dus het zal wel ergens vrijdagochtend worden. Toch wel cool dat zoveel mensen op zo'n album hebben gestemd.

Link naar de lijst?

Nog geen minuutje googlen: klik

WTF?
Waar staat Master of Puppets? The black album staat op 5. Was beter omgekeert.

Ik denk dat Master of puppets geen radiovriendelijk nummer heeft. Ik denk niet dat de gemiddelde radio veronica luisteraar zit te wachten op Battery of Disposable heroes. The black album heeft echter Nothing else Matters, the Unforgiven en in mindere mate Enter Sandman.

Master of puppets is pertan wel te horen op de radio hoor.

Vorig jaar breekten ze hun record, MASTER OF PUPPETS (het nummer) stond toen op plaats 39 op de tijdloze top 100 van Stubru. (en One op 3). En zie lieten het helemaal horen (tot het gelach).

Ik weet niet wat Stubru voor radio-station is, maar Veronica is echt gericht op pop (top 40)-muziek, en de gemiddelde luisteraar zal eerder voor Metallica kiezen dan voor Master of Puppets. Met One hadden ze ook al een hitje (And Justice for All staat op nr.133), maar Metallica is pas bij echt bij het pop-publiek doorgebroken met Nothing Else Matters en het bijbehorende album.
Ook SSOASS is veel 'lichter' met nummers als Can I Play with Madness, Infinite Dreams en The Evil That Men Do dan het bekendste Maiden-album The Number of the Beast. Daarom staat die wél in de top 1000.

Goede plaat zeg, deze haalt voor mij bijna het niveau van The Number Of The Beast! Op dit album worden keyboards gebruikt, iets wat mij normaal erg stoort bij metal, maar hier past het geweldig bij de muziek en het werkt erg sfeervol. Kortom een heerlijke plaat van Iron Maiden, met als hoogtepunt het geweldige titelnummer!
Ik ga hier zeker nog vaker naar luisteren, voorlopig geef ik 4 sterren.

hoorde vandaag can i play with madness op tv voorbijkomen
das toch nog steeds een erg strak lekker nummerke

Valt me altijd wel op dat in zo'n top 1000 altijd veel rocknummers staan. Inderdaad wel wat meer toegankelijke rockmuziek, maar alle meuk van nu zie je nauwelijks terug. Blijkbaar toch tijdlozer, die rockmuziek

Wat mij betreft één van de beste albums van Iron Maiden. Iedere song is sterk, met als uitschieter het lange titelnummer. Bruce is zeer goed bij stem en het album is afwisselend, goed geproduceerd en mooi in balans.

Dit album en The Number of the Beast worden door veel mensen als de hoogtepunten van Iron Maiden beschouwd. Ik vind ze zelf ook beide erg goed, maar toch zijn de drie albums die ze daar tussen in gemaakt hebben favoriet bij mij.
Infinite Dreams vind ik het beste nummer van dit album, ook The Evil that Men do en Only the Good Die Young vind ik erg gaaf.
Verder zijn eigelijk alle nummers erg goed, het album had van mij alleen een iets minder gladde sound mogen hebben.

Jezus, dit is wel een héél goed album. Bruce heeft echt een originele, herkenbare stem, de rest is ook dik in orde
Favorieten: Moonchild en Evil That Men Do

4,5*

Verhoogd naar een 5,0 en plaats in m'n top 10

jongen toch...

Onzinbericht verwijderd. Braken doe je maar op de WC.

Ja, laten we alles heel erg serieus nemen, dat is een goed idee. Zou je nu je eigen bericht ook niet verwijderen; nu dat van mij weggehaald is verwijst het naar iets dat er niet is. En dan wordt dit stuk weer overbodig.

Goed iets over deze plaat; destijds vond ik deze een stuk minder dan Somewhere in Time, maar twintig jaar later kijk ik daar heel anders tegenaan; er staat geen slecht nummer op wat mij betreft.
4,5*

bruce is nog nooit zo goed bij stem geweest zoals op dit album...WAT EEN STROT

Toen Seventh son...uitkwam verloor de Iron Maiden fanclub opeens veel fans,iets wat ik me absoluut niet voor kan stellen.Dit is gewoonweg een geweldig Maiden album!

Ik kan me enigszins voorstellen waarom Maiden fans verloor. Al in de intro van Moonchild hoor je keyboards, terwijl bijvoorbeeld Powerslave begon met een pure gitaarrocker: Aces High.

Maar wat experimenteren met keyboards vind ik niet erg! Ik ben ervan overtuigd dat ze wat toe kunnen voegen aan de muziek. En het lef hebben om je sound te veranderen dwingt bij mij respect af voor de band. Hetzelfde met U2 die van The Joshua Tree na 4 jaar met Achtung Baby kwam.

Nee....dit album is me te pessimistisch. Het hiernamaals is duidelijk het thema en het komt nogal zwaar over. Heel erg zwaar. The Evil that Men do is een mooi voorbeeld. Ook zal de band heel veel ''bidden voor iemands ziel''. Afgezien het feit dat ik atheïst ben komt het zo zwaar en depressief over.

Seventh Son is een zware pil die je niet makkelijk inslikt. Alsnog is het een briljant album, samen met Powerslave en ongetwijfeld ook Number of the Beast, Piece of Mind en Somewhere in Time.

Haha! Ik heb nog wat albums om te beluisteren dus!

4 sterren voor Sevent Son

Heerlijke album van Iron Maiden. Beste tracks vind ik Moonchild, The evil that men do, The clairvoyant.
The prophecy het minste.

4,5 *

Dat zag ik hier al vaker staan, dat ze de Prophecy het minst of minder vonden, kan ik niet begrijpen, één van de beste nummers op deze plaat, mijn favoriet tezamen met Infinite Dreams.

Maar goed, alles op deze plaat is op z'n minst briljant, 8 dikke *5,0-nummers.

Master of Puppets mag dan technisch en realistisch gezien beter zijn, deze is voor mijn gevoel gewoon net een tikkeltje beter.

waar komt dat eeuwig obsessieve vergelijken toch vandaan?

beter? slechter?

het zijn 2 totaal verschillende bands en beid eplaten zijn ieder op hun eigen manier prima

ik vergelijk niks, ik zeg wat mij meer aanspreekt

--Master of Puppets mag dan technisch en realistisch gezien beter zijn, deze is voor mijn gevoel gewoon net een tikkeltje beter--

dat heet vergelijken

Dan nog, dat zijn de twee hoogstgenoteerde albums in m'n top 10, als je uberhaubt een top 10 wil samenstellen, zul je toch een tiental platen naast elkaar moeten leggen, mits je niet veel waarde hecht aan de volgorde

Met can i play with madness brak iron maiden ook een beetje door bij de jeugd die tijd.
Vind hem wel oke, maar iets te commercieel.
3*