The Stone Roses - The Stone Roses (1989)

Berichten verplaatst naar The Stone Roses

Lijkt me ook een verwijzing naar de Beatles, die ook achterstevoren afgespeelde (gitaar)partijen in hun songs verwerkten. Een mooi eerbetoon, alleen verder doorgevoerd door een heel nummer achterstevoren op de plaat te zetten. Ik zie het album ook een beetje als het 'Revolver' van de jaren tachtig.

Een aardige plaat. Hij kan mij, na een aantal keer, nog niet grijpen, zal 'm nog zeker meer tijd geven

Soms een beetje tam, maar ik ben toch wel gematigd positief na een luisterbeurt.
De instrumentaties zijn veelal tof.
De zanger is wel wat rustig... dat hoeft geen nadeel te zijn, sommige nummers zijn heel melodieus.

Ja, toch is het wat te lief.
Echt hoekig is het niet en het zweeft toch gewoon door.
Niet slecht, maar toch niet zo goed als ik eerst vond, luister het niet vaak meer.

Ja deze 80's mijlpaal had wel wat Tony Montana kunnen gebruiken.

Ondanks mijn kritieken ben ik wel helemaal verslaafd aan dit plaatje momenteel.
Vooral I Wanna Be Adored grijpt me.

Het begin is duidelijk het sterkst, maar de 2e helft, met name de laatste 3 nummers zijn ook heel sterk.

Voor mij het beste album ooit. Inwijding van een nieuw tijdperk. De wijze waarop Ian Brown zingt vind ik fantastisch, combineer het met weergaloze muzikale stukken en je hebt een fantastisch album. Favoriet: She Bangs The Drums. ( een b-side van die single is overigens bijkans beter: Mersey Paradise)

Verveelt mij nooit.

Net maar weer eens op de draaitafel gelegd. Blijft ook na vele luisterbeurten 'n hele fijne plaat. Popmuziek op z'n best.

Berichten verplaatst naar The Stone Roses

Nostradamus voorspelde het al in de 16e eeuw:

2012 - The Resurection of the Stone Roses.

Nu ook op plaat gekocht. Bonus vinyl Pearl Basterd is geniaal. Ik blijf hem maar draaien!

Ik hoor de genialiteit van dit album er niet echt aan af. Voor mij is toch de bonustrack Fools Gold die tijdloos is en een klassieker genoemd mag worden. De rest van dit album is als een soort
Cure meets Stones gevoel. Wel aardige nummers, maar zoiets als een Oasis wel potentie maar het wil er maar niet echt uitkomen.

Blijft meesterlijk album...zeker met de extra tracks als Fools Gold (waar je op kan dansen en chillen tegelijkertijd)...

komt allemaal goed blijven proberen

Waterfall, This Is the One, I am The Resurrection, She Bangs The Drums. Zoveel prachtigs op deze plaat. Ben ook helemaal wild van Elephant Stone met de fantastische cha-cha-cha drums op het eind. Altijd weer een goede reden om de lucht drums erbij te halen, samen met mijn ubercoole zoontjes van 4 en 6.

12 juni in de HMH

Misschien als een van de weinige, maar Fools gold vind ik helemaal niet bijzonder.

Blijft een vreemde cd voor mij, hij klinkt alsof ik hem bij de buren hoor......

haha... geniaal uitgedrukt en ik snap wat je bedoelt.... (demperig)

Ik kan ook niet zoveel met dat nummer. Ik vind vrijwel elk nummer op dit album beter dan Fools Gold.

Ik ken dat nummer van Fifa. Het klinkt wel lekker en het funkt, maar echt spannend wordt het nergens en het gaat ook wat lang door. Het is toch een tikkeltje muzakkig. Kwaliteitsmuzak, dat wel.

Fools Gold rockt juist! Kan mij niet lang genoeg duren. Onweerstaanbaar vette gitaar/bass riff en ook hier weer het briljante drumwerk van Reni Wren. Het heeft iets looms en iets heerlijk hypnotiserends. Het wah wah pedaalwerk van meestergitarist John Squire is ook om van te smullen. Clip was fantastisch met een band die met hun jeugdige onbevangenheid en een prachtige arrogantie alleen een beetje heen en weer aan het slenteren is. Zij waren destijds zo cool dat ze dat wel voldoende vonden. Ooit afgevraagd waar Liam Gallagher zijn swagger-loopje vandaan haalde? (Oasis jatte misschien wel alles bijeen, maar ze wisten wel waar ze van moesten jatten, hoor!)

YouTube - The Stone Roses - Fools Gold

Ik vind Fools Gold eigenlijk het beste nummer van deze band. Mijn eerste kennismaking was in GTA : San Andreas en het blijft nog steeds een heel goed nummer.

Ja fools gold is een fantastisch pop liedje. Maar zeker niet een van mijn favorieten. Het is alleen dat het nummer heel snel bevalt dus als je iemand kennis wil laten maken met the roses is dat gewoon een heel erg welkom nummer waarbij het kwartje snel valt.
Wat loomheid betreft geef ik de voorkeur aan nummer als ride on of Something Burning daarmee zakken je oogleden naar beneden en worden al je spieren slap zonder dat je erom gevraagt hebt

Goed debuut, alleen een beetje jammer van Don't Stop...wat een herrie!

Ja, Don't Stop sla ik ook altijd over. Leuk probeersel maar voegt verder niets toe.

Ik vind dit een geweldige plaat, mooi gitaarspel en goed lopende nummers. Wat ik hier heb, net als bij My Bloody Valentine's Loveless, is dat ik dit een hele goede plaat vind maar dat hij soms wat overschat is: een Engels blad riep deze eens uit tot beste Engelse plaat aller tijden! Daar vind ik Ian Brown vocaal net wat te vlak voor en de nummers iets te eenvormig (de Beatles zijn toch een stuk veelzijdiger). Maar verder, hele fijne plaat die voor mij van begin tot eind mooi wegluistert, bonustrack Fools Gold groovet natuurlijk als een knetter.

I wanna be adored heeft zo'n fantastische intro en ik vind de instrumentale outro van Bye Bye Madman ook fantastisch. Go John Squire! Zijn gitaarspel hier ligt me meer dan het meer bluesy en hardrock-geïnspireerde spel op Second Coming. Die plaat kan me niet zo boeien.

Niks overschat... Eigenlijk net als bij MBV wordt dit al zo lang gewaardeerd onder muziekliefhebbers... Het is gewoon goed. Je kan het niet mooi vinden ofzo, maar goed is het zeker!