Iron Maiden - The X Factor (1995)

Sfeer heeft deze plaat zeker. Desondanks vind ik het kwalitatief minder dan alle platen tot en met Seventh son of a seventh son.

Blaze zijn stem is anders dan die van Bruce, minder geschikt voor IM. Toch is dit album in zijn geheel beter dan een paar met Bruce. En by the way The Final Frontier is echt niet het minste album met Bruce, maar smaken verschillen gelukkig

De stem van Blaze paste live absoluut niet bij veel van de oude Maiden nummers die gespeeld werden. Op sommige momenten was het echt tenenkrommend. Bij de nummers van deze plaat en Virtual XI past ie dan wonderwel weer wel.

Gelukkig wel inderdaad
Op de één of andere manier lukt het me maar niet om The final frontier onder de knie te krijgen. Iets wat me met A matter of life and death ook al zoveel moeite kostte. Het klinkt allemaal zó gezapig en zo futloos...echt een band die het allang niet meer doet voor de muzikale uitdaging.

Dit album is een klein meesterwerkje. Vrij donker qua artwork en muziek, en de stem van Blaze past perfect in het plaatje. Geen enkele Maiden-plaat hierna uitgebracht, kan voor mij deze schijf evenaren, laat staan overtreffen.

Redelijk metalalbum, minder Maidenalbum. Ik vind dat de magie mist zonder Bruce en dat Maiden echt meerwaarde krijgt met hem erbij.
Sterk: Blood on the world's hands, Sign o/t Cross, Lord o/t Flies.

Zwak punt: BB.

Blaze's diepe stem past perfect bij de donkere muziek van The X Factor.
In Lord Of The Flies op Death On The Road zingt Bruce de refreinen gewoon veel te hoog.
Alsof hij wil bewijzen dat hij hoger kan zingen dan Blaze. Dat wisten we al langer, Bruce. Dat hoef je niet zo nodig even te verduidelijken. De manier waarop Blaze "Saints and sinners..." zingt, past gewoon veel beter in het nummer. Zowel tekstueel als muzikaal.

Wat een statisch stemgeluid heeft die meneer Blaze. Dat verveelt tamelijk snel. Muzikaal doet Iron Maiden het hier helmaal niet slecht, al bllijven sommige nummers wel hinderlijk steken in te lang durende nietszeggendheid. Het is toch duideljk Blaze die hier de bottleneck is voor meer actie en dynamiek binnen de songs. Bij Man On The Edge hoor ik die actie eventjes wel. Dat nummer is lekker compact gehouden en is mede daarom het lichtpuntje.

Stel.. ik zou geen ander Maiden album kennen en hou van hardrock/metal.Dan zou dit album mij behoorlijk kunnen bekoren. Helaas (en gelukkig) ken ik wel de andere Maiden albums.
Hoe waardeer je cijfermatig nou zo'n album. Als je het vergelijkt met de Bruce albums is dit erg matig zeker qua zang, instrumentaal acceptabel, maar weet je dat ze beter kunnen.Kortom dit album is niet slecht. Waar gaat het dus om ? Als je het vergelijkt met andere (Bruce) Maiden albums is dit vrij matig. Als liefhebber van dit soort muziek klinkt het gewoon erg lekker en aangenaam.
Nogmaals waar moet je je cijfer op baseren ?
Voor een IM album vergeleken met andere IM albums is dit voor mij niet meer dan een 2,5. Als luistergenot zit ik wel hoger alsof ik hier met een heel andere band te maken heb.
Zeg het maar !

Ga voor de laatste interpretatie. Beoordeel het voor wat het is (luistergenot) en niet voor wat het niet is (IM met Bruce).

Met dit album is niet veel mis. De zang is niet sterk, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door het geboden materiaal.

Ik ben één van de weinigen die in Blaze wél een goeie zanger zien.
De brave man had de pech Bruce te moeten vervangen, één van 's werelds beste zangers.
Ik blijf erbij: Bruce had dit album niet beter doen klinken, Fear Of The Dark was zijn zwakste Maiden prestatie tot dan toe. Ik betwijfel of hij het niveau nog hoger had kunnen tillen op deze donkere parel. Het enige kritieke puntje is de lengte van het album: soms een erg lange zit.

Wie had het over Bruce? Ofschoon er met zijn prestatie naar mijn mening op Fear Of The Dark weinig mis is in mijn oren.

Blaze doet hier niet veel verkeerd. Maar ik mis de nodige variatie en expressie. Zijn bereik is veel te beperkt.

Als ik lees dat figuren als Michael Kiske, Dougie White en Mark Guildea de auditieruimten hebben betreden, kan ik echt niet volgen hoe ze met een vlakke vocalist als Blaze verder hebben kunnen gaan. Waarschijnlijk omdat het een toffe lad is die graag bij West Ham United op de tribunes er wat op loshooligant. Iets anders kan ik niet bedenken.

Heeft Joe Lynn Turner ook geen auditie gedaan of heb ik dat verzonnen?
Klopt inderdaad Edwynn wat in je voorlaatste zin staat. Blaze houdt van voetbal en een pintje, dat heeft Steve letterlijk toegegeven in een interview in Aardschok (ten tijde van Virtual XI)

Joe Lynn Turner? Zou kunnen, die man zingt overal voor een paar stuivers.
Maar ik vind hem niet echt een metalzanger.

Het songmateriaal is niet zo slecht op deze plaat. Nummers als 'Sign of the Cross', 'The Aftermath' en het snedige 'Man on the Edge' zijn best goeie nummers. Maar voor mij verpest die zang het allemaal.. Blaze Bayley vind ik een erg vlakke zanger, met een beperkt stembereik. De betere nummers houden het nog min of meer uit, maar de zwakkere broertjes (zoals 'Lord of the Flies') lijden daar onmiskenbaar onder. Erg jammer, maar deze plaat verdient niet meer dan een krappe voldoende..

2,5 sterren

Dit album vind ik echt vreselijk slecht, Het enige goeie nummer is Sign Of The Cross.
De rest is gewoon echt slecht zelfs als Bruce (Waar ik een heel groot fan van ben) dit gezongen had.
Was dit nog volop het minste album.
Weet iemand wie Blaze aangetrokken heeft als zanger voor iron maiden????????
Kan dit gewoon nog steeds niet begrijpen.
De hoes is ook nog eens lelijk. (wat ik eigenlijk nooit vind met Iron Maiden.)
Sorry dat ik zo negatief ben over dit album, Maar ik heb dit album echt zo veel keer de kans gegeven om mij toch misschien een keer te pakken maar het lukt maar niet.

1* Voor Sign Of The Cross.

Ik heb m dan eindelijk toch aangeschaft en mijn collectie studio albums op Virtual XI na compleet. Omdat ik wist dat het niet een van de betere platen was liet ik hem steeds links liggen, maar nu na anderhalve luisterbeurt moet ik zeggen dat het me niet tegenvalt. Blaze's zang vind ik ook niet slecht, soms wel wat eentonig. Sign of the Cross vind ik een prachtig nummer, ook Man on the Edge rockt lekker weg. Verder heeft het nog wat tijd nodig om de andere nummers op waarde te schatten.
Voor mijn gevoel doet het niet onder voor de twee voorgaande platen. De cover vind ik inderdaad ook de lelijkste die ik van ze ken (en smerigste). Hoewel ik die van Dance of Death met second life figuranten ook verre van mooi vind.

Zonder twijfel de Beste Maiden van de jaren 90 na 2 matige voorgangers,
de opener hoort absoluut in het rijtje van Hallowed be thy name, Alexander the great en Rime of the ancient mariner.

andere sterke tracks zijn The aftermath, fortunes of war, Blood on the worlds hands, look for the truth en Man on the edge/.

Blaze mag dan niet zo groot bereik als bruce hebben, op dit album past hij perfect.

Hopelijk is dit geen serieus bedoelde vraag?

@ danmuz. De nagel op de kop!

Het laatste halfje is er (weer) bijgegaan.
Even een lans breken voor de ondergewaardeerde parels:
Look For The Truth: die intro is puur kippenvel!
Judgement Of Heaven met heerlijk melodieus refrein en Blaze in topvorm, ik kan me niet inbeelden dat Bruce dit nummer met meer overgave zou kunnen zingen. Althans niet zo geloofwaardig als Blaze.
The Unbeliever: een vrij atypische Maidensong met top baswerk van Harris.
Vanaf 3:47 is het genieten. Een waardige afsluiter van de donkerste plaat uit de Maiden historie, een plaat die ze (wat mij betreft) niet meer geëvenaard hebben...en ook niet meer zullen evenaren.

Wellicht kom ik nu op de brandstapel, maar qua sfeer en composities vind ik deze zelfs beter als seventh son.

Persoonlijk vind ik SSOASS beter, maar laat die brandstapel voor de échte ketters: diegenen die Blaze vergelijken met Bruce en het op voorhand al niets vinden. Zij missen een pracht van een album. Voor mij het laatste super-album van Maiden en weer in mijn Top 5 van Maiden albums.

Gelukkig zit er al een flinke stijgende lijn in het gemiddelde, nog 2 jaar en dan zitten we over de 3!

The X Factor verdient minstens 3,5*, jammer dat zo weinig mensen dit album zo weinig kansen geven.

Dat denk ik ook al lang. Dit album ligt niet op de traditionele weg die Maiden tot dan had bewandeld - ongetwijfeld aangestuurd door de andere vocale capaciteiten van Bayley - maar dat doet mijns inziens geen afbreuk aan de toch vrij sterke melodieën en teksten. Doorheen de jaren is Maiden echt sterk geëvolueerd dus dat de muziek wat verschilt van vroeger lijkt me een kwalitatief minder argument.

Akkoord, af en toe blijkt duidelijk dat Blaze zijn stembereik beperkt is, maar als je (gewild of ongewild) die vergelijking met Dickinson blijft maken, mis je als muziekliefhebber toch een prachtplaat waar veel bezieling is ingelegd. In die vergelijking zou quasi eender welke andere zanger gefaald hebben een paar uitzonderingen niet te na gesproken en zelfs dan zou de sound allicht enorm veranderd zijn.

Ik kan alleen maar hopen dat ooit dit album zijn minimumwaarde van 3,5* bereikt! Tot zo ver mijn houd-toch-van-dit-album-preek

Niet alleen vind ik X factor een erg goede plaat, ik denk ook dat het een hele belangrijke plaat is.

Sommige vinden dit een dieptepunt, of een naar beneden rollende steen. Voor mij is het een wederopstanding, hier bewijst Maiden dat het een band is die vooruit wil kijken, en die niet bang is om te xperimeteren, een band die wars is van alle Trends binnen de popmuziek en zelfs binnen hun eigen genre. X Factor is eigenlijk na Somewhe en Killers de meest Originele maiden plaat.

Met No prayer en Fear dobberde het schip enigszins futloos over de oceaan, de stuurman onhefde zich van zijn taak en de kapitein zag zich genoodzaakt een vervanger aan te wijzen. Daarna werd de wind sterker evenals de golven, de nieuwe stuurman die met het schip weinig ervaring had deed zijn uiterste best om de bemanning door de nu woestende zee veilig te loodsen.
ondanks enkele lichte beschadigingen was het uiteindelijk toch gelukt iedereen heelhuids aan land te brengen.

Met alle respect, maar ik vind dat Maiden op The X Factor niet experimenteert, maar gewoon doet waar ze goed in is.

In die zin zijn No Prayer For The Dying en Fear Of The Dark experimenteler van aard want daarop wordt bewust tijdelijk gebroken met de grandeur van Seventh Son. Maar dat ik ook maar relatief want die platen zijn puntiger en bevatten minder bombast.
Dat aspect keert op The X Factor gewoon weer terug.

No Prayer For The Dying was op zich een terugkeer naar de roots en werd zoals Edwynn al aangaf de bombast even gelaten voor wat het was. Die keert ten dele terug op The X Factor.
Maar ontegensprekelijk is dit één van hun beste albums, een "love or hate"-album bij de fans. Hier is geen weg tussen. Ofwel vind je dit super, ofwel vind je er geen bal aan. Dat zie je ook bij de waarderingen.

Dan ben ik de uitzondering hierop. Ik vind Sign of the cross, lord of the flies, man on the edge en blood on the world hands bijvoorbeeld heel goed, maar er staan ook nummers op waarvan ik vind dat het intro te lang en te saai is en waar ik niet zoveel aan vind.