Method Man - Tical (1994)

Ik vind dit niet te vergelijken met ander werk van Wu-Tang en vind dit denk ik ook zo'n beetje het zwakste werk van Wu-Tang samen met het debuut van ODB. Method klinkt lang niet zo scherp als op vrijwel elk andere album van Wu-Tang of als gastartiest en vooral RZA kan veel beter dan dit. En dat is vreemd gezien een jaar eerder Enter The Wu-Tang verscheen, want ik zou bijna zweren dat dit album gemaakt is vóór dat album. Lijkt ook of het wat snel is afgeraffeld. Ik vind 3* genoeg hiervoor.

Ik vind dit nog steeds het beste solo werk van een Wu-Tang lid. Ben zelf helemaal weg van de sfeer, daarnaast vind ik Method Man (samen met GZA) de beste Wu rapper als het om stem en flow gaat. Op dit album staan een paar geweldige nummers met daarnaast nummers die voor een constant hoog niveau zorgen. Sterke lyrics in afwisseling met rauwe en grappige verses; ik ben er zelf dol op. Wel vind ik het jammer dat er geen gastverse van GZA op Tical staat, dat had het voor mij net dat beetje extra kunnen geven. De All I Need remix die bij mij op het album staat (met Mary) vind ik minder omdat ik de zangeres niet goed bij Meth vind passen.

Goed album, sterke soloplaat van het Wu-Tanglid die ik het meeste kan waarderen als soloartiest. Maar toch vind ik het niet écht goed. Nummers als All I Need, Bring The Pain en Release Yo Delf zijn sterk maar ik vind nummers als Sandman wat irriterend. Het klinkt alsof er filler op staat en dat is toch wel dodelijk voor iemand met de kwaliteiten van Method Man...

Nogmaals, het is zeker geen slechte cd, maar hoger dan een 4 zal deze plaat nooit krijgen van mij, denk ik.

Ja heb ik ook. En die remixes zijn bar weinig aan imo...had liever die andere versie gehad.

Sub Crazy is wel tamelijk geniaal.

Killer Beeeees on a swarm
So what my martial law drops bombs like Qur'an

Heerlijk stukje.

Album is geniaal

Grappig verhaal toch

Ben ik hier de enige die Get my thang in action super lijp vind???
Vind hem zeker bij de top 5 horen van Tical.

Heb ik ook aangevinkt als één van mijn drie favorieten van dit album... Heerlijke drums en erg sterke flow van Iron Lung.

Gistren weer eens wat geluisterd van mijn Wu collectie.
Tical, uiteraard kan deze niet tippen aan Enter The Wu-Tang maar ik vind dit best een prima plaat. Bevat zeker goede tracks. Alleen die remixes hadden van mij ook niet perse gehoeven.
Mr. Sandman vind ik altijd nog heerlijk om te luisteren, RZA is weer flink wild op die track, een genot om naar te luisteren gewoon.

I don't look for trouble, I'm already trouble

19 en een half jaar te laat maar eindelijk aangeschaft. Zonder twijfel de beste Wu-solo en daarmee de beste Wu-plaat na Enter the Wu.

Ik kan me herinneren dat ik met mijn geweldige vrienden, 3 of 4 jaar geleden, in het gat dat Terschelling heet aan het kamperen was (jaja, op 1 van de 2 terrorcampings, ben de namen kwijt, die ene was iets met appels en die ander was een naam met een t geloof ik). Heel leuk, voortdurend chillen met de chillbaarste mensen, maar je eigen muziek schiet er wel bij in. En zo kom je op het punt dat je je mp3-speler mee neemt naar de plee om toch even je eigen muziek te draaien. Enigzins aangeschoten (vrij dronken) deed ik dat rond een uurtje of 11 's avonds ook en startte Tical. Volgens mij heb ik ongeveer 43 min en 51 seconden gedaan over een kleine boodschap. En geloof me, ik bleef niet in de plee voor de geur.
Maar zonder grappen en grollen, op die plee besloot ik dat ik dit album origineel aan zou schaffen.

-zucht-

Waarom doe ik dat dan niet meteen de volgende dag..?
Enfin, beter laat dan nooit.


Edit: beste flow ooit of eigenlijk combinatie stem/flow..

Edit2: All I hear is gunshots. Can I touch somethin'? What the blood clot?

Edit3: Dat All I Need zoveel voorkeurstemmen heeft. Vind dat de zwakste broeder op de plaat..

Ik kap ff met de edits.

Hoe hij voortdurend slist na elke line in die eerste verse in I Get My Thang in Action. Zó vet. Wat een held.

Haha, erg grappig verhaal! En ook vrij herkenbaar... Mijn vrienden luisteren ook naar totaal andere muziek. Best jammer soms...

Schitterend verhaal. Ik was daar in 2000 met dertien vrienden ook op zo'n camping (camping Mast) en had m'n eigen hiphop mixtape gemaakt, die werd wel af en toe gedraaid. Weet niet meer wat erop stond, alleen de eerste track was dat eerste nr. van Return Of The Boom Bap van KRS-1...
Ik weet nog precies dat die zomer uit alle radio's op die camping vooral twee cd's klonken: Eminem Marshall Mathers LP en Krezip eerste cd (I Would Staaaaay)

Wbt Tical: vette flow, vet album. Meth was echt de baas in die tijd. Wel een paar mindere tracks, maar goed, heel vet album. Het enige is dat je gewoon weet dat het tussen albums als 36 Chambers, Cuban Linx en Liquid Swords in zat, ook met volledige (en betere) RZA productie...

Ook niet helemaal overtuigd door deze. De sfeer zit er alleszins in, maar de kwaliteit van elke track op zich is niet super. Sowieso wel het beste solowerk van Method Man, maar kan allesbehalve tippen aan Liquid Swords en OB4CL. Anderzijds ben ik dan toch weer vrij vaak geneigd deze cd op te zetten.

edit: toch naar 4* gegaan, klinkt toch allemaal vet. Minder dan GZA en Raekwon, maar toch alweer vette wu-tang-schijf

Dope

Methodman zelf heeft wel vaker aangegeven niet tevreden te zijn geweest met dit album!!

Zeer sterk album van Method Man. De verwijzing naar Kees de Koning blijft ook altijd leuk om te horen.

leg uit.

Blijft een keiharde classic.

The only way you hang is by the neck

Kent iemand een hiphop-track die meer duister, dreigend en machtig is dan Sub Crazy?
Wat ik hier ook uniek van vind voor een hiphopsong is dat hier geen beat bij zit, dat maakt het nog meer een nummer uit de hel!

Ik begon met een 3.5*, welke inmiddels is uitgegroeid tot een dikke 4.5*. Heerlijk om deze na een schooldag in het donker te luisteren tijdens de busrit terug naar huis. Deck komt weer met een heerlijke verse, Bring the Pain is genoeg over gezegt, en wàt een hongerigheid op Release yo Delf Dan is er nog de classic remix van All I Need, en de rest van de tracks welke gewoon een fantastisch niveau halen. Dit is tevens ook een van de eerste albums die ik uit de kast haal wanneer ik een jointje opsteek...
Check it out, nigga's smoke to fucking much!

Heb ooit eens ergens gelezen dat in RZA's studio bijna alle beats welke bedoeld waren voor dit album verloren zijn gegaan. Vanwege Meth's ongelooflijke populariteit toendertijd is besloten snel aan de slag te gaan om dan toch maar snel dit album uit te brengen. Geen idee in hoeverre dat waar is, maar wat had ik graag eens de eigenlijke plaat in mijn cd speler gedaan.

Method Man vind ik altijd al de koelste Wu-Tang member, vooral ook door zijn persoon, hij was ook hilarisch in How High, werkelijk om je te bescheuren, en een van de beste tracks van Enter The Wu-TAng vond ik "Method Man" ook vooral door die dope intro met dat martelen, hihi.
Ik had dit album al eerder gechecked en was het toen vergeten maar nu niet meer, want ik ging hem weer luisteren, de beats worden gebracht door RZA, en dat is een goed iets
Method zijn stem vind ik erg relaxed en hij is rapt niet als een zuurpruim en zijn flow is erg chill.
Hij brengt die sfeer van Enter The Wu-Tang dat vind ik tof want dat doet bijv. Liquid Swords minder dat is samurai shizzle en Only Built 4 Cuban Linx is zo mafiaosi maar ik wou die relaxte 90's Bronx vibe graffiti shizlle ik stap op de subway swag, die brengt Meth keihard, met dope tracks, want dat zijn het allemaal en dat maakt dit het beste Wu-Tang solo album.
Erg weinig gast optredens in tegenstelling tot OB4CL wat ik positief zie want ik wil als ik een SOLO ALBUM van Method Man luister ook wel Method Man horen, niet dat ik Wu-Tang niet dope vind, maar ze hebben als formatie nooit meer zo goed kunnen presteren als op Enter The Wu dus hoor ik in dit geval graag Meth Solo.
Een ander plus punt is dat het niet te lang duurt want meer dan een uur raakt mijn geduld toch echt bijna op, deze duurt precies lang genoeg en verveelt geen moment.
ik kom hierbij uit op de score van 4.5* en straks ooit op een dag als ik hem vanacht weer luister eventueel een plek in mijn top 10.

Ik zal eens kijken of hiphopleeft.nl nog een reviewer nodig heeft.

asojfdl;fxkfvlas'lfd schrijft gewoon... Vanuit zijn hart.
Hij is real.

Goede inhoudelijke recensie

Wat Method Man zo geniaal maakt, zijn al die kleine details in zijn raps.

Klopt helemaal. Als je geconcentreerd luistert hoor je tal van kleine simpele dingetjes die de raps boeiend en gewoon retegoed houden/maken.

deck's verse op 'Mr Sandman'

Waar ken ik die sample uit Stimulation nou van? Dat hoge deuntje wat tijdens meth's verses een groot deel van de tijd doorspeelt. Ik heb het idee dat ik dat ken uit een film maar weet echt niet uit welke. Of vergis ik me?