Dire Straits - Love Over Gold (1982)

Telegraph Road is natuurlijk een super goed nummer, maar Private Investegations doet mij gewoon een stuk meer. Vooral het zweverige in dat nummer, en vooral ook die magische klanken. Samen met het nummer Brothers In Arms voor mij de 2 allerbeste Dire Straits nummers.

Als je die 2 nummers goed vind maar eens het album kopen,lenen,beluisteren. Lijkt mij.

Dit album ga ik niet kopen, omdat de nummers Telegraph Road, Private Investegations en Love Over Gold in veel betere versies al op Alchemy Live 1984 staan. De rest van de nummers op deze plaat heb ik niet veel mee. Ik heb aan het debuutalbum, Brothers In Arms en Alchemy Live gewoon meer dan genoeg van Dire Straits in huis. Als ik de muziek van DS eens wil beluisteren, heb ik hun beste nummers dan al in huis. Vind ik mooi zat, want je kunt wel allerlei albums gaan kopen. Maar hoe meer cd's je in huis hebt, hoe minder je specifiek gaat beluisteren. Je kunt beter minder cd's hebben en goed leren kennen vind ik, dan veel albums hebben die je maar half kent.

Mooi beknopt geformuleerd ricardo

Vergeet Communiqué niet he, wordt wel vaker over het hoofd gezien.

Dat is een gevaarlijke opmerking Ricardo. Ik denk dat onze vriendelijke gebruiker Rudiger van een dergelijk bericht niet echt vrolijk wordt . Maar...... je hebt wel gelijk. Wat mijzelf betreft heb ik aan het debuutalbum "Dire Straits", het tweede album "Communiqué" en "Brothers in Arms" ook genoeg Dire Straits in huis.
"Love over Gold (1982)" heb ik jaren geleden enkel en alleen in huis gehaald vanwege de megahit "Private Investigations" en het door mij alom geprezen "It Never Rains".

Daar ben ik het niet mee eens, het hangt er namelijk geheel van af hoezeer je door bepaalde muziek gegrepen wordt. Ik heb van meerdere groepen 20+ cd's in huis en die ken ik stuk voor stuk van buiten. Van artiesten die ik wel waardeer maar niet fanatiek volg heb ik meestal aan 1 of 2 albums voldoende. Dat heb jij dus waarschijnlijk met Dire Straits.

Op Love Over Gold staan 2 nummers die ik in mijn DS top 5 heb staan; Telegraph Road, waarvan ik de Alchemy versie overigens niet beter vind dan de studio-versie, en It Never Rains, wat ik net als Hans altijd een ondergewaardeerd nummer heb gevonden. Toch vind ik de eerste 3 Dire Straits albums als geheel nog iets beter.

Natuurlijk ga je van je favoriete bands/artiesten meerdere albums in huis halen, dat heb ik ook. Ik heb b.v van Zappa 45 albums org in huis. Van Pink Floyd heb ik alles org in huis. En van AC/DC en Motorhead heb ik ook bijna alles in huis. Logisch natuurlijk, dat hebben de meeste muziekliefhebbers, muziek wat hun het meeste raakt van hun favo artiest/band in huis. Alleen ik heb nu ongeveer 300 org cd's in bezit, en als ik die allemaal even weer bijlangs wil gaan om ze te beluisteren dan ben ik wel even bezig. Hoe meer je koopt, hoe meer cd's dus ook overbodig worden, vooral omdat je je favorieten dan toch wel het meest gaat afspelen. Ik heb zelfs een keer in een forum hier op mu.me gelezen dat er een user was die 10.000 cd's org in bezit had, en er 3000 van nog nooit een noot van gehoord had. Dat begrijp ik dus totaal niet. want je haalt toch muziek in huis om te gaan beluisteren. Ik vind 300 cd's al veel. 1000 of meer cd's kan ik mij niets bij voorstellen, of je moet de hele dag de kans hebben om het thuis of op je werk kunnen beluisteren, want anders vind ik het rijkelijk veel. Van mijn 300 cd's die ik heb, beluister ik misschien een stuk of 30/40 regelmatig. En nog eens een stuk of 50/60 af en toe eens. En nog eens 100 1 of 2 keer per jaar. Dan blijven er van die 300 nog altijd meer dan 100 over waar ik geen tijd of zin in heb, en die staan gewoon te verstoffen. Ik zou aan 100 tot 150 org cd's gewoon genoeg hebben. Omdat ik voor de rest toch geen tijd heb, en omdat ik ze wellicht net niet interessant genoeg vind. DS is ook een band die ik inderdaad niet op de voet volg, maar waar ik af en toe wel een cdtje van afspeel op zijn tijd. Ik heb aan die 3 albums daarom ook voldoende van deze band in huis.

Telegraph Road is het absolute prijsnummer van Dire Straits. Love Over Gold gaat ook nog wel als titelnummer maar de overige nummers vind ik matig.

"It Never Rains" dus ook Onvoorstelbaar onbegrijpelijk !! Maar ik weet het: over smaak valt nu eenmaal niet te twisten . Gelukkig maar .

Ik zou Private Investigations nooit matig noemen.... dat is gewoon hemels en heeft een ontzettend groot Pink Floyd-gehalte, zonder die band echt te imiteren, het is gewoon die opbouw, dat spanningsveld... gewoon hemels mooi.

Waarom krijgt It Never Rains hier geen aandacht.
Behalve van Hans) Heerlijk nummer dat samen met Telegraph Road de mooiste 2 nummers
En Running on Empty. De rest is maar matig?
Dus It Never Rains en Private InvestigATIONS zijn matig?
Als je Industrial Dissease wat minder vind Oké maar INR en PI zijn toch echte parels.

Ja It Never Rains is inderdaad ook een heel behoorlijk nummer, dat is zeker zo.

Industral Disease vind ik volkomen ruk en ook Private Investigations is mij veel te gelikt.

Nou ja dan kom je uiteindelijk op zo'n 3,5 neer.

Ja dat lijkt me redelijk toch?

Deze plaat zag ik vanmiddag in de schappen liggen bij Saturn voor maar 5 euro. Ik vind hier zoveel mooie nummers opstaan, dat ik dacht, van ach daar val ik geen buil aan, en heb hem maar meegenomen. Alle nummers zijn goed op Industrial Disease na, want met dat nummer heb ik maar weinig mee verder. Ik ben toch blij dat ik deze nu org in mijn bezit heb nu. Ik vind deze als geheel album beter dan Brothers In Arm, maar ietsje minder dan het debuutalbum. Het debuutalbum van DS blijft voor mij gewoon het beste studio album.

Zo dat hoef ik niet meer te typen, want dat had ik ook willen zeggen

Persoonlijke mijn favoriete album van Knopfler en consorten. Zelden een plaat zo fijn horen beginnen als deze met Telegraph road en private investigations. Voor sommige misschien wat te loom, maar ik krijg er geen genoeg van.

Telegraph Road is voor mij het mooiste nummer van de Dire Straits en ik vind deze studioversie mooier dan die van Alchemy. Dit nummer maakt voor mij de plaat en draai ik helemaal grijs.
Voor de rest is Private Investigations natuurlijk de overbekende hit van dit album, een bombastisch nummer maar voor mij lang niet zo episch als Telegraph Road. Ook de rest van de nummers haalt het niveau wat mij betreft lang niet bij het openingsnummer, alhoewel It Never Rains inderdaad nog wel een erg lekkere afsluiter is.

Het album met Telegraph Road. Voor mij kan dit album sowieso al niet meer kapot. Telegraph Road is mijn ultieme plaat en sta elke keer weer verbaasd dat ik bijna een kwartier mijn leven 'vergooi' aan dat nummer.

Private Investigations is gewoon een plaatje die je moet voelen! De ene keer heb je er geen zin in en denk je: 'Wat een simpele plaat eigenlijk' en de andere keer hoor je hem en zet je het volume 2x zo hard, 'zing' je de tekst mee en denk je: 'Hoe heb ik deze plaat vorige keer simpel kunnen vinden?'

Idem met Lover Over Gold. Een prachtig, gevoelig nummer die soms goed valt en soms niet. Maar als je eenmaal in de stroom komt van het liedje, zit er goed in ook en zit je nog even na te shaken als hij afgelopen is.

De laatste 2 nummers 'Industrial Disease' en 'It Never Rains' zet ik veel minder op. Misschien omdat ze me minder doen, misschien omdat bovengenoemde 3 nummers op meerdere CD's staan en vaker naar voren komen. Wie zal het zeggen?

Mooi album en bewijst wederom de klasse van Dire Straits!

ben het met chevy93 eens, telegraph road is pure klasse. Bij het begin van het nummer kun je je ogen sluiten, je geniet en je opent je ogen en je bent inderdaad een kwartier verder. Ongelooflijk.

Love over gold vind ik eigenlijk iets te klef, maar het past wel op het album. Industrial disease vind ik een zeer aanstekelijk nummer. Lekker deuntje. Private investigation vind ik een lastig nummer, zal hem binnenkort nog eens goed luisteren. It never rains vind ik gewoon een goede afsluiter van de cd.

Love Over Gold lijkt me toch een stuk leuker dan het debuut (3.5 gegeven) en Borthers in Arms (een zeer mooie 3).

Telegraph Road en Private Investigations zijn pure klasse. Industrial Disease zeer leuk meegenomen maar minder passend dan Kant A.

De titeltrack en It Never Rains doen me vooralsnog zeer weinig. Maar daar zitten de luisterbeurten voor tussen.

Dit gaat lukken, ik voel het.

Zijn ze net als The Eagles jaren na dato toch weer met een nieuw album op de proppen gekomen?

Is ie al uit Rico?

Deze plaat heeft mooie nummers erop staan. Maar dit album weet mij toch niet zo te pakken dan hun debuut album. Voor mij het beste nummer van dit album Private Investegations. Telegraph Road zal ongetwijfelt een mooi nummers zijn, maar hij doet mij niet erg veel. Hun debuut album vind ik hun beste album, en Private Investegations en Brothers In Arms vind ik hun beste 2 nummers.

Heerlijke plaat die 2 van de beste Dire Straits nummers ooit bevat (Telegraph Road en Private Investigations) en 2 nummers die daar aardig bij in de buurt komen (titelnummer en It Never Rains). Industrial Disease daarentegen haalt het niveau weer behoorlijk omlaag. Wat een zwak nummer zeg.

Toch nog 2 opmerkingen:
- de live versie van Telegraph Road die op dit album staat Dire Straits - Money for Nothing (1988) vind ik nog beter dan de studio versie, hij is net wat spannender.
- musicaal had het titelnummer iets meer mogen afwijken van TR en PI, het lijkt nu een soort samenraapsel van die 2 nummers.

Ik vind dat er geen enkel live gespeelde versie is van Telegraph Road die de studio versie evenaard ,en geloof mij ik heb er veel , meestal kort Mark de live versie drastisch in en van mij had de studio versie de hele a-kant mogen bestrijken met `n lengte van 30 minuten , Telegraph Road is voor mij het ultieme DS nummer vergelijkbaar met Shine On van PF .

Voor mij is het ultieme Dire Straits nummer, Brothers In Arms. Zo lekker relaxt, en even lekker wegdromen ver van de dagelijkse realiteit vandaan, voor mij is dat de Shine On van DS. Telegraph Road vind ik ook een goed nummer met leuke elementen erin, maar niet zo super als iedereen doet voorkomen, tenminste zo'n gevoel heb ik er niet bij als ik naar dat nummer luister.

Dat kan Ricardo , ik vind BIA ook `n wereldnummer , luister maar eens naar de live versie die gespeeld is tijdens het MandelaTribute concert uit 1988 en je zult versteld staan .
Ik weet zeker dat jij als live liefhebber deze versie ook super vind.

Dat is inderdaad de beste versie van BIA samen met Eric Clapton.
Mooie Avatar Rüdiger

Overigens vind ik Telegraph Road het ultieme nummer.
Geniale opbouw met een spetterende solo.
Overigens lijk ik 1 van de weinigen die It Never Rains geweldig vind.

Het is zeker een geweldig nummer, maar valt in het niet bij de anderen