menu

John Lennon & Yoko Ono - Two Virgins (1968)

Alternatieve titel: Unfinished Music No. 1

mijn stem
1,65 (63)
63 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Avant-Garde
Label: Apple

  1. Two Virgins Side One (14:17)
  2. Two Virgins Side Two (14:44)
  3. Remember Love * (4:04)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 29:01 (33:05)
zoeken in:
Ik heb er een mooie herinnering aan, maar tegelijkertijd een ook een heel trieste. Ga a.u.b. deze plaat niet op zijn muzikaliteit beoordelen, want er staat namelijk geen "muziek" op. Als grote Lennon fan onthou ik me ook van een beoordeling. Deze plaat is gewoon een "statement" Niets meer en niets minder.

avatar van Elvis Hitchcock
Ad Brouwers schreef:
Ik heb er een mooie herinnering aan, maar tegelijkertijd een ook een heel trieste. Ga a.u.b. deze plaat niet op zijn muzikaliteit beoordelen, want er staat namelijk geen "muziek" op. Als grote Lennon fan onthou ik me ook van een beoordeling. Deze plaat is gewoon een "statement" Niets meer en niets minder.


Helemaal mee eens. Dat is iets wat critici niet begrijpen.

avatar van kaztor
0,5
schizodeclown schreef:
Die halve ster is je goed recht


Als je de achterkant van de hoes bekijkt hebben ze in ieder geval al 2 sterren!

avatar van vork666
4,0
Allereerst mijn complimenten voor de review van schizodeclown.
Ik denk dat ik dit album maar eens moet gaan downloaden, want het is lang geleden dat ik avantgarde/noise van dit kaliber gehoord heb. Ik ben nu Side One aan het luisteren en dat bevalt me een heel stuk beter dan ik ooit had durven verwachten sinds ik over het concept van Wedding Music las.
Als dit al opgevat moet worden als slechts een "statement", dan is het toch wel een dat naar mijn mening muzikaal erg goed in elkaar steekt (voor zover ik het nu heb geluisterd), al is vrijwel niemand het hier met mij eens

avatar van devel-hunt
Het eerste wapenfeit van Lennon/ Ono was Two virgins. De laatste volgde 12 jaar later met Double fantasy. Beide gaan over liefde. Op de eerste hoes staan ze poedelnaakt vlak nadat ze 'het' net hebben gedaan. De foto is met een zelfontspanner genomen.
Op de laatste (Double fantasy) geven ze elkaar een 'mooie' kus.
De ontwikkeling binnen het duo en echtpaar JohnandYoko is feitelijk mooi te volgen. Van gewaagd, naïef en dapper (Two virgins) naar stabiel, evenwichtig en volwassen (Double fantasy). Jammer dat deze reis in december 1980 moest stoppen.

avatar van Madjack71
Helaas, hier kan ik niets mee. Beoordeeld in de context van het tijdsbeeld, de historische liefde tussen John en Yoko en zijn recalcitrante levensvisie, zal dit in bepaalde [kunst]kringen misschien wel gewaardeerd kunnen worden....maar niet door mij.
Maar soit ik kan wel luisteren naar de wonderlijke muziek van de Efteling, zo heeft eenieder wel zijn buitenissige kanten

avatar van vork666
4,0
Context en het leven en de liefde van John + Yoko hebben er naar mijn mening bitter weinig mee te maken. Je vindt het leuk of je vindt het niet leuk
Als ik de 5 pagina's commentaar doorlees, merk ik dat veel mensen er meer van proberen te maken dan het is (statement, pretentieuze "kunst maar geen muziek", hoogstaand artistiek concept), terwijl ik me afvraag of ik daar als gewone luisteraar überhaupt iets mee te maken zou moeten hebben, ik beschouw dit dan ook puur als luisterplaat en als zodanig kan je het een leuke of een minder leuke plaat vinden, de artistieke bedoeling van Yoko en John en de mening van bebrilde avantgarde-snobs hebben daar helemaal niks mee te maken.
Gezien het lage stemgemiddelde vinden veel mensen dit een minder leuke plaat. Ik vind het een leuke plaat.
En muziek van de Efteling is inderdaad lichtelijk geweldig Nu je het zo zegt, ik moet daar eens naar op zoek

JSF-815
Uit pure nieuwsgierigheid toch maar er eens gepindakaast, op de legale markt kan ik hem nergens vinden (waar ik stiekem toch wel erg blij mee ben) want dit kan mij niet bekoren. Je hebt inderdaad het gevoel dat je naar twee mensen zit te luisteren die onder invloed van weet ik niet was helemaal los aan het gaan zijn. De Bonustrack 'Remember Love' maakt het er ook niet veel beter op.

Ik las net dat iemand hier dit Avant-Garde in optima forma noemde, die heeft er dan echt niets van begrepen. Het is tegelijk ook nog eens een vette belediging naar de mensen die WEL Avant-Garde maken. Dit is geen Avant-Garde en ik denk dat Lennon en Yoko daar zelf ook zo over dachten. Dit is gewoon één grote grap [Statement] geweest. Ik zal het nooit meer opzetten. Ben blij dat ik er geen geld aan uit heb gegeven.

avatar van Stijn_Slayer
0,5
Gedrochten als deze plaat zorgen inderdaad voor een besmeuring van de naam avant-garde.

avatar van devel-hunt
JohnandYoko hebben deze plaat nooit zo serieus genomen, ze wilde hun middenvinger uitsteken naar de gevestigde muziekindustrie en dat is ze aardig gelukt aangezien deze plaat 42 jaar later nog serieus wordt besproken. John, inmiddels dood, Yoko, inmiddels hoog bejaard, zouden zich om al deze serieuze besprekingen, 42 jaar na data, verbazen en doodlachen om de absurde serieuze toon rondom deze grap.

avatar van vork666
4,0
devel-hunt schreef:
zich doodlachen om de absurde serieuze toon rondom deze grap.

Dan onderschatten ze toch flink de esthetische waarde van hun eigen werk. Er is echt wel gekkere muziek gemaakt dan dit hoor, in dat opzicht maakt dit album als "middelvinger", grap of statement geen enkele indruk meer. Als John en Yoko hun eigen werk niet serieus wilden nemen mogen ze dat wat mij betreft best doen, zal mij worst wezen. Dat neemt echter niet weg dat ik dit eigenlijk best wel een zeer leuke plaat vind en dat ik er dan gelijk maar
echt niets van begrepen
heb vind ik jammer.

JSF-815
Vork666 ik denk dat je bij je laatste Quote mij niet helemaal begrepen hebt. Ik heb niet gezegd dat als je deze plaat goed vind je er dan niets van begrepen hebt. Ik heb namelijk gezegd dat als je dit Avant-Garde in optima forma noemt je er dan niets van begrepen hebt, omdat dit helemaal niets met Avant-Garde of Muziek te maken heeft. Dat staat los van je persoonlijke smaak lijkt me.

Maar als je het mooi vind om dit te luisteren vind ik het helemaal goed

avatar van koho
0,5
Voor diegenen die dit album zo geweldig vinden: als dit niet de naam van Lennon droeg, maar van Pietje Puk, of misschien wel van Yoko alleen: was het album dan ook zo leuk?

Wat mij betreft is Two Virgins òf
-een megagrap om te kijken hoever je kon gaan (de grap was geslaagd), òf
-een vaag statement (Beatle Kamikaze), òf
-een werkje van een artiest die zich ZO omhooggevallen zag (volkomen terecht omhooggevallen overigens) dat hij dacht dat elke scheet die hij uit zou brengen zou verkopen. En zie, 42 jaar later hebben we het er nog steeds over, dus da's wel gelukt.

Maar ik vind het bagger van het ergste soort. Pas op het vijfde (!) album dat Lennon's naam droeg is hij weer luisterbaar (en hoe).

avatar van vork666
4,0
koho schreef:
Voor diegenen die dit album zo geweldig vinden: als dit niet de naam van Lennon droeg, maar van Pietje Puk, of misschien wel van Yoko alleen: was het album dan ook zo leuk?

O ja, zeker weten, ik heb vrij weinig met de Beatles (ken slechts twee van hun albums waarvan ik er één vrij kut vond) en dat de naam John Lennon erop staat zegt mij sowieso vrij weinig over dit album. The Wedding Album en Life with the Lions lijken mij een hoop onzin (naar wat ik erover gelezen heb). Het experimentele werkje Electronic Music van mede-Beatle George Harrison vond ik niet om aan te horen. Mijn Beatlemania en/of John Lennonverering gaat dus niet zo ver, maar wonder boven wonder vond ik dit wel een prima plaat. Hoe kan dat nou?

JSF-815 schreef:
Vork666 ik denk dat je bij je laatste Quote mij niet helemaal begrepen hebt. Ik heb niet gezegd dat als je deze plaat goed vind je er dan niets van begrepen hebt. Ik heb namelijk gezegd dat als je dit Avant-Garde in optima forma noemt je er dan niets van begrepen hebt, omdat dit helemaal niets met Avant-Garde of Muziek te maken heeft.

Aha, dan had ik je inderdaad niet helemaal goed begrepen Toch vind ik het nogal kort door de bocht om te stellen dat dit niets met avant-garde of muziek te maken zou hebben. Of dit muziek is of niet staat (naar mijn mening) inderdaad los van persoonlijke smaak, maar dan andersom: muziek is geluid omwille van de schoonheid van dat geluid, zegt de Van Dale, en in dat opzicht kan alle geluid opgevat worden als muziek, zodra er maar iemand is die het mooi vindt en/of het muziek wil noemen (John Cage et al.). Ik (en velen met mij) houd ook niet van Tokio Hotel, maar om het dan meteen maar geen muziek te noemen gaat mij ook wat ver.
En ja, avant-garde. Dat is toch al zo'n vage term dat zowat alles behalve Tokio Hotel eronder kan vallen. Ik gebruikte het slechts als aanduiding voor een genre, dat van de zeer experimentele muziek, en dat lijkt me wel correct.

avatar van schizodeclown
4,0
koho schreef:
Voor diegenen die dit album zo geweldig vinden: als dit niet de naam van Lennon droeg, maar van Pietje Puk, of misschien wel van Yoko alleen: was het album dan ook zo leuk?


Onzin om te gaan zeggen dat je het alleen goed kan vinden omdat het van Lennon is, ik heb Walls and Bridges een 3* gegeven, maar het is wel van John Lennon hoor!

avatar van Ducoz
Ligt gewoon voor een 10tje bij de Plaatoef in Rotterdam..

avatar van IllumSphere
3,0
Het debuut van de samenwerking met diens vriendin Yoko is een totaal andere dan zijn volgende platen onder deze samenwerking. Waar zijn volgende albums worden begeleid door hemzelf en zijn vriendin Yoko, gebeurt dit hier onder begeleiding van instrumenten en Yoko haar rare geluiden. Een instrumentale plaat dus, voor degene die het nog niet door hebben. Ad Brouwers smeekt bijna om deze plaat niet op zijn muzikaliteit te beoordelen, dus dat doen we even niet. Moesten we dit oordelen op muzikaliteit, dan hadden we direct dit album gedegradeerd tot een amateuristisch in elkaar geflanste plaat dat zelfs een kind van vijf met een vinger in zijn neus kan maken. Daardoor is de kans dat ik deze plaat nog eens opzet microbisch klein.

De bedoeling van deze plaat ontgaat me ook. Hier wordt geen boodschap overgebracht, iets dat we wel moeten kunnen verwachten van John Lennon. Genietbaat is het allesbehalve. Moest ik ooit worden gevangen genomen door één of andere groep psychologen die psychopathische trekjes hebben, dan bestaat er geen beter middel om me krankzinnig te maken. Misschien is dat wel de bedoeling van John Lennon. Misschien zijn de luisteraars proefpersonen voor een onderzoek die Lennon startte, maar nooit voltooide. Ik kan nog duizenden complottheorieën neerpennen , het resultaat blijft hetzelfde. De bedoeling van deze plaat ontgaat me nog steeds.

Als we even wat dieper op het geluid dat deze plaat voortbrengt ingaan, dan komen we rare geluiden tegen. Geluiden die best kunnen worden gebruikt in een film. Die film zou dan uiteraard over mentaal zieke mensen gaan. Naast deze vreemde geluiden horen we ook de rare geluiden die Yoko voortbrengt. Yoko heeft dus officieel bewezen dat deze dame een vijs los heeft. En dan nog maar te zwijgen over het moment dat Yoko plots begint te kreunen (duidelijk te horen op het tweede deel van de plaat). Net alsof deze plaat opgenomen is tijdens het grote moment. Dit zou dan direct de hoes verklaren natuurlijk. En ik ben niet echt een voorstander van naar iemand zijn of haar gekreun te horen, ik zorg er liever zelf voor.

Dan wil ik het ook hebben over deze hoes. Ik had daarnet een discussie met mijn andere ik en we zijn tot de conclusie gekomen dat dit een revolutionaire hoes is. Een beetje zoals de hoes van Electric Ladyland gemaakt door held Jimi Hendrix. Maar waar daar de tetten (lees : borsten en mijn excuses voor mijn onbeleefd taalgebruik) primeerden, werd hier het menselijk lichaam tentoongesteld. Yoko had haar wel even mogen scheren, maar bon, schaamhaar was in de jaren '70 een teken van rijkdom. Als we nog dieper de hoes analyseren, dan willen die twee Adam & Eva imiteren. Weliswaar de Britse Adam en de Japanse Eva. Wat ik ook wel noemenswaardig vindt, is dat we preutser en preutser werden met de jaren. Tegenwoordig moet je niet afkomen met zo een hoes, want dan krijg je alle mogelijke politieke partijen, godsdiensten en stichtingen achter jouw. Partijen gecreëerd door bezorgde huismoeders die geen seks willen voor het huwelijk. Godsdiensten die seks niet willen zien als tijdverdrijf, enkel als voorplanting. En stichtingen die niet in zien dat we in de moderne tijd leven. En dan nog maar te zwijgen over (zal ik het zeggen ?) socialistische partijen en de conservatieve media. Helaas voor hen, want zij zijn namelijk te laat. De pornoindustrie is alive and still kicking!

En ik denk dat ik even John Lennon links laat liggen. Want ik ben hier weer volledig tilt aan het slaan en begin ik de mening van Lennon te delen. Geen schande, maar totaal ouderwets, al zijn er wel sommige dingen die tegenwoordig nog steeds van toepassing zijn. Na het lezen van dit alles hier, kom ik plots tot de conclusie dat deze plaat wel heel erg veel teweeg brengt en dit alles misschien wel de bedoeling geweest is. Ik vind het vreemd dat ik zo een vreemde tekst schrijf, enkel en alleen door wat kabaal. Een beoordeling op deze plaat plakken vraagt weer een inspanning dat zelfs God als moeilijk zal bestempelen. Het is en blijft kabaal, muzikaal is het niets en er worden geen teksten gebruikt (wat natuurlijk een feit is bij instrumentale platen). Maar toch, dat dit kabaal me zo inspireert om zoiets neer te pennen is geweldig. Een drie en een half op vijf.

Bron : IllumSphere?s Journal ? Hoe Two Virgins van John Lennon & Yoko Ono me intrigeert. ? Last.fm.

Jocharo-T
Ik deel het overgrote deel van de meningen omtrent dit album. Dit heeft inderdaad niets met muziek/Avant-Garde te maken. Dat ik het ook niet als zodanig zou moeten beoordelen vind ik een beetje vreemd. Dit is MusicMeter en hier beoordelen we de 'muziek' die op het album staat en om die reden zeg ik ook gewoon dat dit regelrechte bagger is en niets met kunst of muziek te maken heeft.

Mijn buurmeisje van zeven maanden kan dit soort ongein ook op plaat zetten en het verkopen als Avant-Garde. Dan is er vast wel weer iemand op MusicMeter te vinden die zegt dat haar album van behoorlijk esthetische waarde is en dat er een diepere gedachte achterzit. Tja... ik blijf het vreemd vinden, mensen die een album als dit met een zeer dikke voldoende beoordelen. Ik vraag mijn dan af wat er in die hoofden omgaat. Zo begrijp ik dan ook helemaal niets van IllumSphere's verhaal hierboven en het daarop volgende cijfer. Ik kan dat echt niet met elkaar rijmen.

Smaken verschillen, iedereen in zijn waarde laten en dat soort dingen. Ik doe het wel, maar wil er wel mijn vraagtekens bijzetten. Ik las hierboven ergens dat al het geluid opgevat kan worden als muziek. Teminste zodra iemand het maar mooi vindt en het muziek zou willen noemen. Dus als ik een geluidsrecorder in mijn toilet ophang en na een avondje wokken bij de plaatselijke Chinees mijn hele plee onderschijt en die heerlijke geluiden van neerkletterende diaree op een geluidsdrager zet, dan zou ik het muziek mogen noemen? Teminste als iemand het mooi vindt, en die mensen zullen er vast wel zijn. Dan kun je alles wel muziek gaan noemen en dat slaat in mijn ogen helemaal nergens op.

avatar van vork666
4,0
Ik luister platen niet voor de diepere gedachte, verborgen boodschap of filosofische tovenarij. Dat zal me allemaal worst wezen. Ik luister naar een plaat in de hoop dat die plaat sfeer oproept, iets bij me los maakt of desnoods alleen omdat ik de liedjes mee kan zingen (vooruit, van het laatste is hier geen sprake). Deze psychedelisch-geflipte plaat (tapeloops, analoge delay, meditatief gejammer van Yoko: smullen geblazen!) beschouw ik persoonlijk als vermoedelijk tientallen malen sfeervoller dan jouw diarreeperikelen.
Overigens ken ik wel een album vol toiletgeluiden (The Gerogerigegege - Night), daar was ik nooit echt over te spreken: saai, dynamiekloos en (last but not least) erg onsmakelijk. Zou het zeker onder 'muziek' willen scharen, dat ik het niet mooi vind is een tweede.
Ik weet niet wat je normaal gesproken in muziek zoekt, het lijkt me eerlijk gezegd nogal wiedes dat je op dit album geen meezingers á la Beatles aantreft.

Jocharo-T
Ik houd best van experimentelere muziek en zoek uiteraard geen meezingers op een plaat als deze. Ik zou ook niet weten waaruit je dat zou moeten concluderen. Dit zijn gewoon maar wat geluiden en er is geen lijn in te vinden. Daarnaast ben ik van mening dat elke nono een album als dit kan maken. Komt geen talent of creativiteit bij kijken. Er zal niet heel veel van verkocht worden als ik het maak, maar de naam John Lennon doet een hoop natuurlijk, om die reden lijkt deze plaat inderdaad een dikke middelvinger.

Heb afgelopen week wat werk geluisterd van Ólafur Arnalds, die hier op de site ook een Avant-Garde artiest genoemd wordt en dat vind ik toch echt een wereld van verschil met wat ik hoor op dit album. Daar zit een gedachte achter, er zit een lijn in en het is machtig mooi te noemen. Ik kan mij goed vinden in de gedachte van de mensen die roepen dat dit album een belediging is voor de mensen die echt Avant-Garde maken.

avatar van IllumSphere
3,0
Jocharo-T schreef:
Ik vraag mijn dan af wat er in die hoofden omgaat. Zo begrijp ik dan ook helemaal niets van IllumSphere's verhaal hierboven en het daarop volgende cijfer. Ik kan dat echt niet met elkaar rijmen.

De reden waarom dit album een drie en een half geef is omdat het me intrigeert. Het is verre van muzikaal (wat ik dan ook veel heb aangekaart in mijn bericht) en het is een album die ik nooit nog een keer zal opzetten. Maar het intrigeert me wel. Op muziek gebied is er niet heel veel die me intrigeert. Af en toe een stukje van een liedje waar ik een bepaalde gedachte heb, maar meer dan dat is het niet. Er is trouwens een verschil tussen iets dat me intrigeert en iets dat ik mooi vind. Deze plaat intrigeert me enorm, omdat het kabaal zoveel teweeg kan brengen. Kabaal, daar heb ik niet zoveel aandacht naar en meestal eindigt het dat ik het na vijf minuten stop zet. Maar deze plaat heb ik zomaar eens volledig beluisterd. Natuurlijk niet echt een argument om mijn stem te kunnen rechtvaardigen.

Wat ik wel een argument kan noemen is het feit dat ze plaat een psychische effect heeft. Daarmee bedoel ik niet dat je plots gaat hallucineren of dat het album er voor zorgt dat je dingen gaat doen onder dwang. Nee, ik bedoel dat deze plaat een effect heeft. Het maakt je niet gelukkig of depressief, maar toch heeft het een effect. Ik kan hier gemakkelijk pagina's doorlullen en er heel diepgaand op in gaan, maar dan moeten ze het hier Psychometer noemen en niet Musicmeter. Ook inspireert het. Niet dat ik plots de wereld wil verbeteren, maar het inspireert me om er een tekst van te schrijven.

Meestal beoordeel ik een plaat op wat het muzikaal doet, welke sfeer er wordt opgeroepen en hoe sterk die sfeer is. Maar soms zijn er uitzonderingen die absoluut onder de noemer kabaal kan worden geclassificeerd, maar toch hoge punten kunnen scoren.

avatar van niels94
Jocharo-T moet noise eens proberen En wat betreft je statement over 'dan kun je alles wel muziek gaan noemen': inderdaad, dat kun je. Als iemand iets als muziek bestempelt is het muziek. Of het goed is is een tweede.

Soms gaat het niet om een mooie melodie of een stem die je raakt, maar om de algehele ervaring die muziek teweeg kan brengen. Sommige muziek moet je echt beleven, gewoon ondergaan. En dan kijken of je het fijn vind of niet. Ik heb het idee (als ik dit zo lees) dat dit ook van die muziek is. Of het is inderdaad bagger. Ik ben wel benieuwd naar dit album geworden eigenlijk, zal het binnenkort eens proberen Heb werkelijk geen idee hoe het klinkt verder.

avatar van vork666
4,0
Jocharo-T schreef:
Ik houd best van experimentelere muziek en zoek uiteraard geen meezingers op een plaat als deze. Ik zou ook niet weten waaruit je dat zou moeten concluderen. Dit zijn gewoon maar wat geluiden en er is geen lijn in te vinden. Daarnaast ben ik van mening dat elke nono een album als dit kan maken. Komt geen talent of creativiteit bij kijken. Er zal niet heel veel van verkocht worden als ik het maak, maar de naam John Lennon doet een hoop natuurlijk, om die reden lijkt deze plaat inderdaad een dikke middelvinger.

Zelfs al was dit album gemaakt door de goudvis van de broer van Frans Bauer, doet dat er echt toe? Zoals ik eerder al zei, ik ben helemaal geen Beatlesfetisjist of zo, integendeel zelfs. Misschien heeft dit album zijn bekendheid te danken aan de naamsbekendheid van Lennon, maar dat doet aan de kwaliteit uiteraard niets af.
Een lijn is er deels wel in te vinden (ik geef toe, ik hoor uiteraard ook geen coupletjes en refreintjes), maar daar gaat het mij eigenlijk ook niet om. Puur de wazige, vervreemdende sfeer van het geheel is wat me intrigeert. Dát is waar de verdienste van John & Yoko hier ligt. Of ze daar talent of creativiteit voor nodig hebben gehad? Het is hier geen Idols, maar MusicMeter - de muziek raakt me en daar gaat het om. De review van schizodeclown beschrijft - wat dat betreft - het album zeer aardig.
Ólafur Arnalds heeft trouwens bitter weinig met avant-garde te maken, dat is neoklassieke sfeermuziek die vooral allesbehalve vernieuwend en experimenteel is, of je het nu mooi vindt of niet, maar MusicMeter heeft helaas geen betere noemer voor dat soort muziek.

@niels94: Dit is zeker het proberen waard, de sfeer is ongeveer die van de psychedelischer nummers op Sgt. Pepper, in extremis doorgevoerd en dan met een sound die ergens tussen Keiji Haino en Merzbow light in ligt

avatar van lennon
0,5
Volledig eens met jocharo. Dit had ie lekker voor zichzelf moeten houden.maar ook dit album is het bewijs: er is altijd wel iemand te vinden die het goed vind.

Lennon Is een held, maar niet alles wat hij deed is heilig te verklaren.

avatar van goldendream
Is er van dit album iets verschenen op een verzamelalbum? Dezelfde vraag voor de twee volgende albums trouwens.

avatar van goldendream
Heb intussen eens geluisterd op youtube, ik begrijp waarom er van die albums met Yoko niks op verzameld werk te vinden is.

avatar van BeatHoven
1,0
"Revolution 9" revisited?
Lennon & Yoko gaan vrolijk loos op deze merkwaardige plaat die doet terugdenken aan bovengenoemde geluidscollage van The White Album. Het album zou niet misstaan in het Hamburger Bahnhof te Berlijn, een museum met moderne kunstwerken van briljante vreemde snuiters zoals Joseph Beuys. Wat is kunst, wat is muziek, is alle muziek kunst, en bovenal, is Two Virgins (geen van) beide? Dat zijn de vragen die het album zeker oproept. Ik bevind mij echter niet in het Hamburger Bahnhof, maar op Musicmeter. En muzikaal schiet dit zwaar tekort. Vandaar een lage beoordeling. Interessant om te beluisteren, maar eigenlijk niet om aan te horen.
"Remember Love" is wonderbaarlijk genoeg een mooi nummer, maar doet niet meer ter zake na een halfuur verkrachting van de geluidsgolven.

avatar van goldendream
Nog eens een poging gegeven via YouTube, maar dat is niet om aan te horen. 'Remember Love' is het enige deftige wat hierop te horen is, maar die Yoko zingt als een gedrogeerde kat. De hoes is ook al afgrijselijk. Dit album toont alleen aan dat Lennon en Yoko ferm naast hun schoenen liepen in die periode.

avatar van Bosdavid
Werkelijk niemand die opmerkt dat Remember Love een voorbode is op Sun King?

avatar van Rudi S
Het enige wat ik opmerk, is dat Yoko haar tepels wel erg laag hangen.


Zwaartekracht

avatar van bikkel2
0,5
Lennon was hier de weg kwijt. Liet zich te veel leiden door Yoko's avantgardische fratsen.
Een creatieve geest, maar lijnrecht tegenover John, die gewoon een uitstekend songwriter was, maar wat mij betreft een "boefje" uit Liverpool was en deze onzin helemaal niet nodig had.
Dat hele love&peace gedoe ook. Nobel en wellicht goed bedoeld, maar ik heb het altijd wat te gezocht gevonden.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:38 uur

geplaatst: vandaag om 06:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.