The Rolling Stones - Black and Blue (1976)

Memory Hotel, prachtige nummer met geweldige lyrics.

Hannah honey was a peachy kind of girl, Her eyes were hazel, And her nose was slightly curved, We spent a lonely night at the Memory Motel, It's on the ocean, I guess you know it well, It took a starry night to steal my breath away, Down on the water front, Her hair all drenched in spray.

Ook de andere nummers zijn erg goed maar Memory Hotel blijft mijn favoriet.

Prachtig.

Is dit niet de eerste lp zonder Mick Taylor én met Ron Wood?

Yup, Mick Taylor stapte op in 1974.

hot stuff en fool to cry zijn lekker!
was cherry o baby niet in 2a3 takes goed?

de eerste met Ron vind ik gelijk de beste met Ron.

raar eigenlijk, 30 jaar Stone, 2 a 3 keer langer dan Brian en Mick bij elkaar, maar eigenlijk geen spraakmakende albums meer gemaakt sinds Ronny Stone is
geeft toch te denken

Vind je dit album werkelijk beter dan platen als Some Girls en Tatoo You? Zeker die eerste vind ik zeer geslaagd.

ja, ik vind deze echt veel mooier

Blijft natuurlijk een smaakkwestie. Ik vind het discoavontuur "Some Girls" zeer geslaagd. Dit album vind ik trouwens ook lekker.

Ik ben met ettetummu eens, na deze hebben de Stones voor mij geen betere meer gemaakt. Heb niet het iedee dat dat aan Ron ligt, trouwens. Ik denk dat mijn voorkeur voor deze ook wel samenhangt met de prominente rol voor Billy Preston. Maar zeker staan op Some Girls ook wel mooie nummers. Tattoo You heb ik nooit wat aan gevonden.

ik geloof ook niet dat het aan Ron ligt
alle nummers worden immers geschreven door Jagger/Richards

Ron stapte trouwens in een moeilijke tijd binnen, natuurlijk.

Cherry Oh Baby is overigens niet door Jagger/Richards geschreven. De rest wel.

dat weet ik, ik bedoel dat Ron geen Stones nummers schrijft

Oke.
Weet iemand trouwens waarom Watts niet op de cover staat?

staat op de achterkant
album kun je als een soort dubbelelpee openklappen met een lange foto
ook Ron Wood staat op de achterkant

Oke, ik ben deze elpee ooit op een markt tegen gekomen maar ik heb niet de achterkant bekeken En de CD heb ik niet (nummers staan op de computer) dus ik vond het al wat vreemd

op de cd staat de foto op de achterkant van het boekje, dus niet op de inlay

Ik ben zeker geen Stonesfan maar dit album is toch wel erg lekker. Indertijd waren de meningen dusdanig verdeeld dat in de Muziek Express (toen nog een heel respektabel blaadje) er twee recensies verschenen. De ene recensent hemelde het album volledig op de andere liet er geen spaan van heel. Maar alleen al voor dat heerlijke Melody de volle prijs waard. Jammer dat ze deze loom swingende lijn niet hebben doorgezet.

Even voor de duidelijkheid, dit mag dan het eerste Stones album 'met' Ron Wood zijn... Hij speelt enkel op Cherry Oh Baby & Hey Negrita.

De schitterende solo's van Hand of Fate worden gespeeld door Wayne Perkins (waarschijnlijk een sessiemuzikant).
Ook te horen op Fool to Cry & Memory Motel (samen met Canned Heat gitarist, Harvey Mandel).
Harvey Mandel speelt ook op Hot Stuff.

dus...
blijft het toch de eerst met Ron

Ja idd, het blijft het eerste album met Ron Wood, ik bedoel eigenlijk dat zijn aandeel vrij klein is (de technische hoogstandjes kwamen ook niet van Ron).

Ik vind Ron in ieder geval geen supergitarist, persoonlijk denk ik dat de Stones beter afgeweest waren met Wayne Perkins, Harvey Mandel, Rory Gallagher of Jeff Beck… (alle 4 hebben ze auditie gedaan).
Zelfs Eric Clapton had wel gewild… (jammer genoeg voelde Clapton zich te goed om auditie te doen).

Hey Negrita is eigenlijk door Ron geschreven. Helaas kreeg hij geen officieel credit voor Hey Negrita. In plaats daarvan moet Ron het doen met de simpele vermelding: 'Inspired by'. Datzelfde overkomt Billy Preston voor Melody. Billy Preston verbreekt de samenwerking met de Stones, Ron gaat stug door met zijn nieuw baantje. Volgens Ron waren er veel van dat soort geïnspireerde dagen...

Volgens mij gaf Eric Clapton afgelopen jaar toe dat hij toen graag bij de Stones wilde, maar dat 'ie juist niet goed durfde, dat hij bang was om afgewezen te worden.

Edit: Keith Richards vond 'm te lui (zegt 'ie nu). Zie hier.

ik zou het me ook niet voor kunnen stellen:
Clapton bij the Stones
als gitarist is K. Richards te dominant en eigenlijk HET geluid van de Stones
dat zou Clapton niet over zich heen laten gaan
in ieder geval niet steeds...

Ik denk dat je gelijk hebt, toch vind ik het jammer. Ze hadden grootse muziek kunnen maken, misschien zelfs beter als wat ze met Mick Taylor bereikt hebben (bijna alles van de Stones tussen '68 - '74 vind ik beter als wat volgde met Ron Wood). Maargoed dat had misschien met Jeff Beck (in mijn ogen beter dan Clapton) ook gekund.

in theorie zouden ze geweldige muziek kunnen maken
in de praktijk denk ik dat ze nooit verder dan 1 album zouden komen

Net als Blind Faith.

hand of fate is natuurlijk een heerlijk rocknummer

Dit album vind ik altijd een vd zwaksten, maar het gekke is als ik er dan weer een keer naar luister moet ik toch toegeven dat het zeker niet slecht is.

Vind alleen niet veel aan de semi reage stuff. Klink ook gewoon niet authentiek, wat dat betreft is het door de raaf geproduceerde Wingless Angels project andere koek!

Ook de invloed van Preston stoort me, dat is geen Stones sound, blij dat ie van af het volgende album opgerot is!

Mijn favo tracks van dit album zijn: hand of fate en memory motel.

3 sterren!

Staat ie wel maar op de achterkant van de LP en op de inlay van het boekje van de CD. Daar staat Ron Wood ook.

Daar is al meer dan een jaar geleden in tweevoud op geantwoord, maaaaar wat vind je van dit album???