menu

The Rolling Stones - Black and Blue (1976)

Alternatieve titel: Black N Blue

mijn stem
3,74 (441)
441 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Blues
Label: Rolling Stones

  1. Hot Stuff (5:20)
  2. Hand of Fate (4:27)
  3. Cherry Oh Baby (3:53)
  4. Memory Motel (7:06)
  5. Hey Negrita (4:57)
  6. Melody (5:47)
  7. Fool to Cry (5:04)
  8. Crazy Mama (4:34)
totale tijdsduur: 41:08
zoeken in:
bikkel
Black&Blue maakt meer indruk dan Goats head Soup en it's Only Rock 'N Roll naar mijn mening.Het is net weer even wat sterker materiaal en bepaalde songs swingen echt de pan uit(Hot Stuff)Daarbij rocken de Stones eindelijk weer eens echt,en zijn Hand of Fate,Hey negrita en Crazy Mamma gewoon puike nummers.Memory Motel en Fool to Cry zijn prima rustpuntjes en Melody is een lekkere smerige Blues/soulkraker waar Jagger lekker de hoogte in gaat.De cover Cherry Oh Baby is wat mij betreft het enige minpuntje.Dit melige reggeanummer valt een beetje in het niet bij de rest.
Ron Wood heeft Mick Taylor vervangen,dus het geraffineerde fraaie solowerk heeft plaats moeten maken voor wat minder gepoleist gitaarwerk.Op deze plaat is dat absoluut geen probleem.Absoluut 1 van hun betere albums.

MICKJES
Echt een prima plaat van de stones. Met geweldige nummers als, Hand of fate, Hot stuff, fool to cry. Maar het sterkste wat hier op staat is Memory Motel(vind ik). Ik heb er al meerdere keren kippenvel van gekregen.
4,5 en dan werd dit gezien als een dieptepunt tssk.

bikkel
Black &Blue is echt geen dieptepunt,ik zou het zelfs een hoogtepunt willen noemen.
Maar ''Exile'' werd ook niet goed ontvangen.Wat mij betreft de Stonesklassieker bij uitstek.

avatar van marco straaten
4,5
In deze periode schijnt Mick er aan gedacht te hebben om Keith te vervangen i.v.m. Keith´s drugsgebruik, maar omdat Mick Taylor de band al verliet, is dat niet doorgegaan.
Wel een verbijsterend verhaal !!

avatar van kaztor
4,5
ricardo schreef:
Is Cherry Oh Baby geen cover van UB-40, want die hebben ook een nummer met dezelfde titel.Of heeft UB-40 dat nummer van The Stones gecoverd?

UB40's versie kwam 7 jaar later.

Deze plaat is een soort 'sleeper', vind ik.
Er wordt nauwelijks over gerept als zijnde 'beste Stones-plaat', maar toch straalt deze weer eens het echte Stones-gevoel uit, te beginnen bij de cover.

Harald
Cherry Oh Baby is geschreven door Eric Donaldson, een jamaican reggae singer-songwriter.

5,0
Pas aangemeld bij MusicMeter en was benieuwd naar de meningen over mijn favoriete Stonesplaat aller tijde! Door "critici" weggezet als een mindere Stonesplaat. Maar dit is een briljante plaat. De Glimmer Twins op hun best; Billy Preston die alles nog naar een hoger plan tilt; het vuige gitaarspel van Ron Wood en de mooie solo's van Wayne en Harvey ( in ander beschouwingen over deze plaat al eens gelezen dat Ron Wood het best paste bij de Stones o.a. vanwege zijn lelijk knokige uiterlijk) en luister eens naar de onwaarschijnlijke drumpartij van Charlie op Hot Stuff. Hoogtepunt en voor mij één van de beste Stones-nummers: de afsluiter Crazy Mama: al de gitaarpartijen (inclusief bas!) ingespeeld door Keith, hij speelt ook piano ( niet echt een melodietje maar meer percussief) Wanneer je de plaat loeihard afspeelt hoor je nog even in de fadeout de gescheiden gitaarriffs; en begrijp waarom Keith Richard de riffmaster heet. Voor de liefhebber: in de lp-uitvoering zit als binnenhoes een track identification chart en kan je zien wie wat waar speelt; daar zie je ook dat Melody met de mobile rec. truck is opgenomen in Rotterdam (doet mij natuurlijk goed als Rotterdammer ; ) ) Van oorgetuigen (jawel) wel eens gehoord dat Stones zelf in de kleine zaal van de Doelen het nummer hebben ingespeeld na ellenlange bluesjams waaruit uiteindelijk Melody tevoorschijn kwam. Ook voor de liefhebber: er is een cd-versie uitgebracht door Virgin wat een exacte kopie is van de lp (incl. binnenhoes) de cd heeft alleen een afwijkende maat en past niet in elke cd-kast (lekker belangrijk maar 't is maar dat je het weet........)

avatar van beruk
3,5
middelbare school sentiment vandaar de score. Hot stuff blijft een fijne funker.

Father McKenzie
@ MICKJES & @ kingoftheworld; Ook nooit begrepen waarom de pers dit prachtalbum destijds als wat minder wou afdoen. Dit blijft één van mijn all-time favoriete platen, geen enkel nummer verveelt me, de plaat is ontzettend afwisselend.

Ik hou van de lekkere funk van opener Hot Stuff, het lekker rommelige rocknummer Hand of Fate, de Eric Donaldson-cover Cherry Oh Baby (later dunnetjes door UB40 overgedaan), het méésterlijke Memory Motel (beste song op de plaat, toch?), de funk van Hey Negrita, het lekker jazzy swingende Melody (inspired by Ron Wood haha!), het schitterende Fool To Cry en het vuilbekkende Crazy Mama, ik denk dat ik van mijn 4.5 maar eens gewoon de volle pond maak : * * * * *

//

Op de wat teleurstellende verzamelaar 40 Licks (voornamelijk die rommelig slecht samengestelde tweede cd dan) slaagt men erin om Hot Stuff gewoon te negeren en om Fool To Cry met een lelijke fade-out de nek om te wringen, tenenkrommend en wraakroepend...)

Neen, deze Stonesplaat blijf ik levenslang koesteren, ik had toen de plaat uitkwam de magische leeftijd van 18 en bovendien was 1976 een ontzettend HETE zomer, niet enkel het weer was broeierig heet, de muziek en de "meiskes" nog meer...

* * * * * (ik zit alles van de Stones - en ik héb alles van de Stones, te rippen op de pc om nog wat heerlijke verbeterde 40 LICKS ceedeetjes samen te stellen...)

MICKJES
Inderdaad geen dieptepunt en @Beruk al helemaal geen midelbare school sentiment. Juiste een van de beste stones platen.

avatar van vin13
5,0
De klap elpeehoes is schitterende en het blauwe vinyl klinkt nog steeds goed. Voor mij net zo mooi als Goat's head soup.

avatar van marco straaten
4,5
Het album had wat mij betreft wel wat langer mogen duren, maar goed, hetgene wat er op staat is van zeer hoog niveau.
ook wel apart; de ene recensent vinht het fantastisch, de ander vindt het niets; er is kennelijk géén middenweg.

MICKJES
marco straaten schreef:
Het album had wat mij betreft wel wat langer mogen duren, maar goed, hetgene wat er op staat is van zeer hoog niveau.
ook wel apart; de ene recensent vinht het fantastisch, de ander vindt het niets; er is kennelijk géén middenweg.

Ach Out of our heads duurt ook niet zo lang en is ook een vermakelijke plaat. Ik vind de lengte juist goed. Beter dan bij A bigger bang die voor 1 derde te lang is

stuart
Een heel behoorlijk album. Ik had hem ooit wel eens vluctig beluisterd ,maar de laatste tijd war meer. Het album is me echt meegevallen. Ik houd niet zo van hun reggea/funk invloeden, maar slecht is het zeker niet. Ik vind alleen Cherry oh Baby en Melody onvoldoende maar de rest varieert van goed tot (ruim)voldoende. Ik kende eigenlijk alleen de singles , maar gelukkig staan er wel rockers op dit album.

bikkel
Black & Blue klinkt minder belegen dan de 2 voorgangers.
Het lijkt of de groep zich heel erg aan het inhouden is op die platen.
Op deze lijken ze herboren.veel meer passie en rauwer.Jagger bijvoorbeeld zingt hier echt fantastisch,heel allround.
Typisch, want ik geloof dat de meeste nummers op deze plaat ook al in een eerder stadium waren geschreven.

avatar van LucM
4,0
Deze "Black & Blue" vind ik goed meevallen, niettegenstaande de minder gunstige kritieken. Merkwaardig vind de uitstapjes richtig funk en reggae de minst goede nummers. Met "Hot Stuff" heb ik het altijd wat moeilijk gehad, het is mij wat eentonig maar dat komt mede door de lengte. "Cherry Oh Baby" vind ik ook niet helemaal geslaagd, ik vind de versie van UB40 eerlijk gezegd beter, ze zijn daar meer thuis in. Het is ook jammer dat er slechts 8 nummers op staan.
De overige 6 nummers vind ik wel uitstekend en dan vooral de twee ballades die ik heb aangevinkt nl. "Memory Motel" en "Fool to Cry". "Melody" vind ik een zeer geslaagd jazzy nummer en afsluiter "Crazy Mama" is een prima Stones-rocker dat mij wat doet denken aan "Hot Legs" van Rod Stewart dat een jaar nadien een hit werd. Heeft Rod Stewart zich door dat nummer laten inspireren?

4* lijkt mij rechtvaardig voor dit album dat ik tenslotte prima vind, maar geen meesterwerk als bv. "Beggar's Banquet" en "Let It Bleed". Gedurende de jaren '70 hieden de Stones een constant hoog peil aan, pas vanaf de jaren '80 brachten ze een aantal middelmatige albums uit.

avatar van Leonard91
3,0
Vind dit een van de mindere van de Stones. Het is allemaal een beetje mat en het vette geluid dat de Stones normaal (de laatste zoveel albums) hadden is een beetje weg.
3*

5,0
Nooit begrepen waarom dit album meestal wordt afgekraakt. Elk nummer staat als een huis en het gitaarspel op deze plaat door onder andere de potentiële opvolgers van Mick Taylor is werkelijk grandioos. Hoogtepunt voor mij is Hand of Fate.

Overigens ben ik een groot bewonderaar van alle Stonesplaten uit de jaren '70, dus ook Goat's Head Soup en It's Only Rock 'n' Roll, platen die er vaak in resensies bekaaid van af komen.

avatar van bikkel2
4,0
Goats en It's Only Rock 'N Roll worden niet afgeschildert als slechte albums , maar zijn van een minder kaliber dan Sticky Fingers en Exile On Mainstreet. Dat is geen schande , want dat zijn gewoonweg magische Stonesplaten.
Black & Blue werd niet goed ontvangen , maar deze plaat is bij vele Stonesfans een favoriet . Dit album heeft terecht ereherstel gekregen.
Het is een lekker smerig album waar de groep weer een aantal stijlen te grazen neemt die hun goed ligt.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Gemiddelde Stones plaat. Over het algemeen is hij te eentonig. Hot Stuff bijvoorbeeld, steeds datzelfde riffje. Al is die op zich nog best leuk, en het is een heerlijk riff. Hand of Fate vind ik wel een goed nummer. Cherry Oh Baby vind ik daarentegen het slechtste Stones nummer dat ik ken. Zó ontiegelijk eentonig, en dan ook nog half reggae. Met name dat ''Oh oh ee en yeah'' gedeelte klinkt nergens naar. Memory Motel volgt en is een van de beste Stones nummers, echt een pareltje. Hey Negrita en Melody gaan wel (wel weer wat eentonig). Fool To Cry is erg pakkend en Crazy Mama is een van de sterkste Stones rockers.

3* voor de hele plaat, + 0,5 voor Memory Motel en Crazy Mama. 3,5*

cambal
Geen zwakke nummers , een van de betere Stones .

avatar van Snakeskin
4,0
Black and Blue wordt de plaat uit het oevre van de The Stones die een cult status gaat bereiken. Vaak over het hoofd gezien, ook wel wat onderschat en toch verrassend sterk. Liet in de jaren zeventig lang op zich wachten, waardoor wellicht de verwachtingen naar boven bijgesteld waren en toen misschien niet helemaal waar gemaakt werden omdat de allersterkste Stones periode er nog maar zo kort voor zit. De hoes gaat daar de status die het op gaat opbouwen bij MuMe iconisch worden.

avatar van bikkel2
4,0
Het blijft een album die in een moeilijke Stonesperiode is gemaakt .
Ronnie Wood leek de opvolger van Mick Taylor te gaan worden . Hij hielp The Stones uit de brand tijdens de al lang en breed geplande tournee uit 1975 .
Op Black & Blue zit hij er ook niet nog niet officieel bij . Wayne Perkins en Harvey Mandel zijn hier ook te horen . Het zegt wel wat over de kritische benadering van The Stones .
Verwarrende tijd , en dan vind ik het knap dat ze met een kwalitatief goede plaat komen . Het gitaarwerk is een sterk punt op dit album .
Wood kwam evengoed . Maar Mick Taylor zal altijd mijn favoriete Stonesgitarist blijven .

avatar van beaster1256
5,0
gewoon een fantastische plaat vaneen fantastische groep , memory motel is mijn nummer

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Ik begin steeds positiever te worden over deze plaat. Na een nieuwe luisterbeurt vond ik alleen Cherry Oh Baby waardeloos (ik kan het niet helpen, echt vreselijk is dat nummer). De rest is erg goed. Ik verhoog naar 4*

avatar van beezz
4,5
Father McKenzie schreef:
@ MICKJES & @ kingoftheworld; Ook nooit begrepen waarom de pers dit prachtalbum destijds als wat minder wou afdoen. Dit blijft één van mijn all-time favoriete platen, geen enkel nummer verveelt me, de plaat is ontzettend afwisselend.

Ik hou van de lekkere funk van opener Hot Stuff, het lekker rommelige rocknummer Hand of Fate, de Eric Donaldson-cover Cherry Oh Baby (later dunnetjes door UB40 overgedaan), het méésterlijke Memory Motel (beste song op de plaat, toch?), de funk van Hey Negrita, het lekker jazzy swingende Melody (inspired by Ron Wood haha!), het schitterende Fool To Cry en het vuilbekkende Crazy Mama, ik denk dat ik van mijn 4.5 maar eens gewoon de volle pond maak : * * * * *

//

Op de wat teleurstellende verzamelaar 40 Licks (voornamelijk die rommelig slecht samengestelde tweede cd dan) slaagt men erin om Hot Stuff gewoon te negeren en om Fool To Cry met een lelijke fade-out de nek om te wringen, tenenkrommend en wraakroepend...)

Neen, deze Stonesplaat blijf ik levenslang koesteren, ik had toen de plaat uitkwam de magische leeftijd van 18 en bovendien was 1976 een ontzettend HETE zomer, niet enkel het weer was broeierig heet, de muziek en de "meiskes" nog meer...

* * * * * (ik zit alles van de Stones - en ik héb alles van de Stones, te rippen op de pc om nog wat heerlijke verbeterde 40 LICKS ceedeetjes samen te stellen...)


Father MacKanzie, je haalt me de woorden uit de mond!!
Ik kan wel uitschrijven, mijn mening is in goede handen!

mefyfrancky
"Memory Motel" is het beste nummer ! ! ! Verder vindt enkel "Hot Stuff" een fatastische song.
De rest van de plaat is duidelijk minder.
Het begin van de neerwaardse spiraal van de Stones.

avatar van devel-hunt
4,5
De meest funcky plaat The Stones, lekker smerig gespeeld en gezongen, hoe ik ze het liefst hoor. Voor mij persoonlijk is Black and blue samen met Stiky fingers en some girls hun beste en lekkerste jaren 70 plaat. De drums en gitaarlick in Hot stuff en Hand of fate behoren tot hun beste terwijl ik Memory Motel één van de Stones nummers vind waar de samenwerking tussen Keith en Mick heel mooi samensmelt. De hoes doet de rest. Wat ordinaire, vieze koppen, precies zoals The Stones horen te zijn.

avatar van De Ulk
3,0
Memory Motel en Crazy Mama vind ik erg goed. Hand Of Fate vind ik ook nog wel aardig, de rest is erg matig.

Wel grappig, ik heb 'm op zwart en op blauw vinyl.

avatar van musician
3,0
De plaat wordt naar mijn mening vreselijk ontsierd door toch een aantal Stones-onwaardige nummers.

Neem me niet kwalijk dat ik het zeg. Cherry oh baby, Hey Negrita en Melody zijn toch werkelijk draconisch slecht? Alleen Hand of fate en de afsluiter Crazy mama halen een redelijk stones-stamper niveau.

Hot stuff gaat ook nog wel, duurt wat lang. Memory hotel een aardige ballad. Fool to cry valt voor mij ook onder de ballads, in een modern jasje voor die tijd (de laatste 2 nummers nemen 12 van de 41 minuten in beslag).

En dan heb je eigenlijk alles zo'n beetje wel gehad.

Natuurlijk kun je allerlei persoonlijke redenen hebben om het een prachtplaat te vinden.
Maar ik denk dat enige kritiek op dit werkje toch wel gerechtvaardigd is. Inspiratieloos, het lijkt wel of ze onder de dope zaten.

Niet voor niets, kwamen ze twee jaar later met het heel wat meer frissere en montere Some girls. Die cd, met een nummer als Respectable, is heel wat meer sterren waard.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:12 uur

geplaatst: vandaag om 23:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.