Tool - Lateralus (2001)

Het is zo jammer dat 10,000 Days enigszins in het 'niet' valt bij Lateralus. Want als plaat op zich is het gewoon een masterpiece

Ik denk dat dat het is. Lateralus was zoooooooooooo onwaarschijnlijk goed, dat de nieuwe plaat bijna niets anders kon dan een heel klein beetje tegenvallen. Daarom vind ik het dus ook niet zown ramp als sommigen het hier lijken te vinden. Nuja, ramp is een groot woord, maar mensen moeten realiseren dat je deze plaat niet zomaar overtreft. Zelfs niet met de klasse van Tool.

Nou, ik vind Lateralus geweldig, maar dat wil niet zeggen dat ik dáárom 10,000 days kut vind. Het is gewoon een kutalbum.

Nuja, tis in ieder geval duidelijk he.

kzit zo eens te denken en het grote verschil met lateralus is denk ik in 1 woord samen te vatten: balans

lateralus was in balans op alle fronten

hard zacht, herrie en rust, complexiteit en eenvoud,alles maar dan ook alles klopte aan die plaat, van kop tot staart

10.000 days, naja, nog altijd steengoed natuurlijk maar beduidend anders

ik vrees dat tool zich in 10.000 days gevergalopeerd heeft, en doordat er zo'n ongelooflijke dijken van nummers op staan zoals eerder vermeld, vallen andere nummers ook sneller in het niet

het oog voor die belangrijke balans op al die genoemde gebieden is op de achtergrond geraakt

Ik las laatst trouwens een interview, waarin werd gevraagd naar een volgend album. Wat was de reactie: "ja, we hebben nog wat nummers over die het niet haalden om op 10.000 Days te staan ".

Dit was het eerste album was Justin Chancellor volop kon meeschrijven (op Aenima staan nog heel wat Paul D'Amour nummers). Misschien heeft dat er iets mee te maken?

die reactie kwam vast van keenan, bij vlagen enfant terrible en niet serieus te nemen natuurlijk

of dat justins schrijverstalent er wat mee te maken heeft, wel, waar is dan de balans gebleven op 10.000 days

Waar ligt de hele groep uit balans? Het titelnummer. En dat is toch duidelijk een Maynard-nummer.

Prachtplaat....

Echt wel.
Sinds gisteren in mijn bezit (CDVriend, u wel bekend)
Gelukkig vandaag veel tijd in de auto doorgebracht. Het is even wennen, maar gottegot, wat een mooi album.

rayman aan de Tool

Ik tel voor mijzelf, 3 a 4 maanden niet geluisterd ;p?

ik vind lateralus perfect, ik vind 10.000 days erg goed, maar niet als lateralus, door die balans, sterke nummers, zwakke tussenstukken, opvullers,enkele nummers skip ik gewoon, enkele stukken ook

doe ik bij geen enkele tool plaat, alleen 10.000 days

Het beste album van Tool. En aangezien voor mij Tool de beste muziek is die er is, is dit automatisch ook het beste album dat er bestaat.

Het is nooit slecht, deze cd, je hoort duidelijk dat er over de nummers is nagedacht. Maar met name bij de eerste nummers van de cd, met uitzondering van het eerste nummer, denk ik telkens:

'Er zit iets vast, en het wil er niet uit...'

Ik zal dit vast en zeker nog vaak moeten luisteren om dit echt te waarderen, maar voor mij klinkt dit nog vooral geforceerd in plaats van dat het mij op een goede manier raakt.

Het tweede deel, met name Reflection en Triad, spreekt mij veel meer aan. En van deze cd onthoud ik toch vooral het einde, daarom geef ik nu een redelijke voldoende, een 3.5*

Het zal vast nog wel hoger worden op den duur...

wat mij betrefd is dat juist een mooie aanzet tot de rest van de cd, het beklemmende, het opgekropte, het komt er later allemaal uit

Heb ik nou met de laatste paar nummers, tot en met Lateralus vindt ik het echt waaanzinnig, na dat nummer doe ik hem meestal uit of luister Reflection nog.

na dat nummer heb je ook ff rust nodig, en dat krijg je in de vorm van disposition en reflection

daarna het beste eindnummer ooit, triad, om je nog ff een flinke sneer te geven

in het begin vond ik dat ook maar niks, wat een bak herrie,maar naarmate ik meer luisterde en de details ontdekte is het voor mij de perfecte muzikale afsluiter van de cd, kleine bonus in de vorm van faaipdeoid (weird) en de cd is definitief af

daarna bijkomen

Dat is het juist: te rustig einde! Niks mis mee, maar het niveau loopt van Top naar wat minder top, maar gelukkig is daar de tracklist die je hoe je 'm ook veranderd het ook een keuze van de heren zelf had kunnen zijn.

Misschien heb ik Faaip de Oiad en Triad wel "net" iets te weinig beluisterd en schuilt er zoals Joy al zei iets perfects achter.

eigenlijk loopt lateralus tot het titelnummer, zo moet je het zien, het is de meest geweldige muzikale climax die ik ooit in een nummer heb gehoord, zo ontzettend krachtig

daarom juist vind ik die stilte na de storm zo gepast, en het titelnummer zou aan kracht inboeten als meteen daarna nog een bak lawaai zou komen

ik vind het overigens het prettigst om tussen ieder nummer, vooral na lateralus, een halve minuut tot een minuut niet te horen, stilte, om de muziek echt op me te laten inwerken

triad lijkt een heel eenvoudig nummer ,maar als je er eens voor gaat zitten, liefst met koptelefoon, ontdek je ook daarin meerdere lagen en veel meer afwisseling als dat je bij eerste gehoor vermoed, as usual bij tool

Is het heel gek als ik vind dat Disposition een van de beste nummers ooit is? Ik weet ook niet precies waardoor het komt. Elke keer als ik het luister, vooral op de fiets of in de auto, ben ik even helemaal weg met m'n gedachten (ik val nog net niet van me fiets af). Eigenlijk pas tot het einde van Traid.
Als ik ergens heen ga begin ik meestal bij Disposition en dan neem ik gerust een 5 tot 15 minuten lange omweg om alles af te kunnen luisteren.

en terecht

Juistem, Disposition vind ik ook prachtig... en die luister ik samen met het titelnummer nog het meest.

Gezakt naar nr. 13 :O

Nog steeds ijzersterke plaat, daar kan een of andere notering natuurlijk niets aan veranderen .

kheb na het uitkomen van deze plaat nooit meer een plaat gehoord die ik beter vond

Als ik moet kiezen voor Lateralus en Ænima, dan ga ik voor de eerste. Lateralus bevat voor mij meer opmerkelijke nummers dan Ænima.

Ik denk dat onderhand alles al gezegd is over deze plaat, dus ik hou het kort. Lateralus is in mijn ogen het beste album dat ik tot nu toe gehoord heb (ik maak onderscheid tussen 'beste' en 'mooiste' album overigens, dus vandaar dat er in mijn toekomstige top 10 nog een plaat boven Lateralus staat). Duister; uitgestrekt, hypnotiserend, verrassend, serieus, kei- en keihard, rustig, drumwerk van het hoogste niveau en een perfecte opbouw. Jaja, vijf sterren!

Deze plaat heeft me weer helemaal te pakken.

Toch angstaanjagend dat na 6 jaar een plaat zich keer op keer,
na een tijdje weg te zijn geweest terug zo kan vastnestelen en beklijven...........keer op keer op keer of keer......

I know the pieces fit, to form the perfect puzzle called...

Lateralus

Eren die handel

Trouwens volgens mij het allerbeste drum-album ooit.
Danny Carey, zonder twijfel één van de beste metal-drummers ter wereld.