Ik vind een vergelijk als beter niet echt zinvol. Wat is nu beter of slechter, waarin vergelijk je, wat zijn de maatstaven en meetlinten waaraan je dat onderzoekt.I vind dat niet echt passend, net als lijstjes van de beste zanger, drummer gitarist etc. Muziek is geen wedstrijd of wetenschappelijk onderzoek.
Het zijn 2 totaal verschillende bands, 4 mans band met 1 dragende gitarist versus 5 mans band met duogitaristen. Stones in vergelijk met Aerosmith of GNR kan ik me beter in vinden.
De fase van de Earring met Gelling is de enige fase waarop ze op de stones hadden kunnen lijken. Grab it for a second is ook een beetje met dat idee gemaakt, frontman zanger duidelijk op de voorgrond, duo gitaristen als backup en inkleuring en rimte sectie daar weer achter als ondersteuning. Korte puntige songs met typsiche hooks etc.
Voor de rest vind ik ze dus totaal niet vergelijkbaar, pak je echter een band als The Who en zie daar waar de Earring zich aan heeft opgetrokken en deels misschien gspiegeld.
Uiteraard kan je wel wat songs en albums naast elkaar leggen, maar het zijn 2 totaal verschillende bands. Daarom heeft het niet zoveel nut ze te gaan vergelijken. De Stones zouden ook geen album zoals Tits en Ass kunnen maken, maar de Earring ook geen Doom and Gloom bv.
Dat de Earring wereldwijd niet daar is gekomen waar bv de Stones zijn geland heeft uiteraard met hun afkomst uit dit land te maken. Aan de andere kant, wellicht had de band ook allang niet meer bestaan als ze wel in de US waren gaan wonen of daar vandaan kwamen of de UK. Je zou ook kunnen zeggen dat juist het feit dat ze hier vandaan komen hun bestaansrecht nog steeds rechtvaardig en gered heeft.
Los van enkele foute zakelijke keuzes in de jaren 70, fout management en naiviteit en wellicht een ongelukkige muzikale koers waardoor ze het succes na Radar Love niet wisten door te trekken. Hadden ze 2-3 jaar doorgetrokken en met een soort Radar Love/Moontan part 2 waren gekomen ipv Swith en To the HIlt, dan hadden ze hun plek misschien weten te handhaven. Nu ingen ze weg en wkamen met een totaal andere look en muziek terug. Hun plek was reeds door anderen ingenomen en ze begonnen weer bijna op 0,
Opperroadie Maarten Baggerman zegt het heel treffend over hun inernationale carriere tussen de hits Radar Love en Twilight Zone: Qua spelen was het in de VS en Uk altijd wel succes, de zalen gingen wel plat. Zakelijk, organisatorisch, financieel waren het soms drama's. Ten tijde van Twilight zone hekende vrijwel niemand hen meer.
Ze hadden NL natuurlijk ook gewoon nodig om weer terug te krabbelen en henzelf weer te hervinden. Dus het is zowel hun beperking geweest als hun redding.Overigens een andere reden waarom ze wereldwijd nooit echt doorbraken of zich bv definitief gingen vestigen in USA: Heimwee.
Dat ze veel meer pareltjes hebben gescheven dan wereldwijd bekend is ( ze zijn gobaal toch meer een 1 hit wonder) dat mag duidelijk zijn. Maar op een of andere wijze storen zij zichzelf daar vooral niet aan, althans voor hen is dat allang geen frustratie meer. De echte kenners weten hen wel te vinden
Je vergelijking met de Stones ging bv ook over het kaartje, de redenen waarom die prijzen zo enorm verschillen is dus puur marktwerking, zoals ik je aangaf. Of jij het waard vind dat aan een band uit te te geven, is weer een ander verhaal. En op basis daarvan bands te vergelijken, is ook weer iets anders.
Wat ik wel top zou vinden, als zij ooit eens in The Rock & roll hall of fame zouden worden geintroduceerd. Zoewel qua erkenning als hun kwaliteit, horen ze daar thuis.
Neemt niet weg dat ik de Stones ook enorm hoog heb zitten.