Golden Earring - Tits 'n Ass (2012)

Kijk eens goed hoe Cesar omhoog komt en hoe George loopt EN strompelt en van het podium waggelt en duidelijk niet heel erg vast op zijn bene staat. Kijk ook even hoe Barry naar zijn gitaar kruipt en hoe hulpeloos Rinus even kijkt van ( wat moet ik nou) Jusit die kleine storing van 2 seconden in dit filmpje is op een moment dat het op mijn VHS band nog beter t zien is
Misschien moet je eerst eens dit gehele concert maar goed leren kijken Hendrik, inclusief de maniertjs, de stijl en ook bepaalde kennis of ervaring over spelen onder invloed, dit heeft zkeer niet alleen met Cesar zijn clowngedrag te maken. Wat overigens in die tijd nog niet zo aan de oppervlakte kwam als nu.
Neem aan dat je ook zijn imago en verhalen kent van destijds omtrent de drankfles die naast zijn drumkit stond gezien je opmerking binnen heel golden earring
Overigens heb ik het Cees in 88 of 89 toen ik dit concert op VHs kreeg eens gevraagd omtrent dit gebeuren, de reactie was behoorlijk veelzeggend

BTW je had gelijk door kunnen skippen na minuut 7 en verder, vandaar mijn aanwijzing daartoe

Dat de heren niet geheel okselfris zijn lijkt me duidelijk. Wel een te gek optreden trouwens!

Was de tijd dat de groep nog wel gebruikte, maar volgens mij nooit in het extreme. Ik denk dat The Earring donders goed wist hoe ver ze moesten gaan.
Barry en George lijken aardig high hier.

Wat ik begrepen heb zijn ze in de tijd van bv de tournee met Aerosmith in 1978 toch wel aardig ver gegaan. Niet alleen toen trouwens, er is zeker het nodige geconsumeerd, verhalen van bepaalde oud roadies gaan niet over de ideale schoonzonen.
Overigens is Hay in de periode hierna ook te kennen gegeven om zijn gedrag een beetje aan te passen en uit te kijken, Kooy heeft wel eens te kennen gegeven dat hij wel eens op het randje heeft geleefd en zich later verwonderde dat ze er nooit aan onderdoor zijn gegaan. Zuiderwijk stond ook niet echt bekend als een cola light drinker. Ook deze tijd kernmerkt zich door ruzies, zelfs tussen Kooijmans en Gerritsen waarbij er sprake van is geweest dat een van beiden de band zou verlaten. Niert te verwarren met de periode voor CUT toen de heren al besloten hadden te stoppen, dit had meerdere redenen. .
Rinus was en is de geheelonthouder geweest, terwijl juist zijn afgetekende hoofd een ruiger leven doet vermoeden.

@ Vielip, zal dit concert eens als mp3 in je box droppen, let wel dit is via een VHS band die tig keer vast is gelopen in de videorecorder. Dus verwacht geen wonderen!
Er zijn meerdere nummers van dit concert te vinden op youtube trouwens.

Altijd goed! Zoals je weet vindt ik hun periode eind jaren 70 tot begin jaren 90 geweldig dus kom maar op

Golden Earring ? beste band van Nederland dat lijkt me duidelijk welke Nederlandse band wil je hier tegenover zetten en dat ze eens in Amerika geweest zijn dat weet ook iedereen wel radar love dat heeft ook iedereen weleens gehoord laatste jaren begint het meer op een huismoeder hardrock bandje te lijken ik heb ze wel 10 keer live gezien maar laatste keer in rodahal 3jaar geleden toen had ik het helemaal gehad en niet alleen ik met de golden earring en radar love en deze cd alleen de titel al belachelijk de muziek is gewoon een beetje rock 'n' roll en afgezaagd tot saai en vervelend aan toe niks speciaals maar misschien staat er wel een nummer op voor op de radio te draaien
jammer vroeger maakte de Earring hele goede muziek.

Nooit van leestekens gehoord? Je stukjes lezen niet echt makkelijk weg op z'n zachtst gezegd...

Hij heeft iets van mijn schrijfstijl weg niet? Limbo's he ha.

Haha ja een heel verhaal in 1 en dezelfde zin van Lynyrd

Tits 'n Ass. Stoer hoor. "Zo rock 'n roll, weet je". Kom op zeg.

een beetje primaire gedachte en reactie. Probeer eerst achter het verhaal te komen waarom dit album zo heet, dan zal het kwartje wel vallen.
Is trouwens ook al aan de orde gekomen in eerdere berichten

Ik ben een GROOT earring fan, maar dit is het niet voor mij. Ik heb alles van the Earring, ze zijn mijn helden. Te voorspelbaar, wel heel erg Earring. Gezapig zou ik haast zeggen. Te netjes, te doordacht, weinig spontaniteit.

Beste nummer wat mij betreft: Over the Cliff Into the Deep Deep Blue

Dat je enige spontaniteit mist of wellicht wat vernieuwends ( gezien je term voorspelbaar) kan ik me ook wel voorstellen. Nu is de wijze van R&R zoals de Earring deze speelt natuurlijk ook niet echt vernieuwend te noemen, eerder voorspelbaar. Als fan weet je nu eenmaal dat dit de band anno 2012 ( of 2013 nu ) is.
Voeg daarbij dat de songs tot in finesse werden ingestudeerd om in 1 take op de band te zetten ( ze zitten liever niet te lang in de studio) , en dat er extra muzikanten meespelen ( Rooymans en Carrlillo) wat ook iets minder ruimte biedt om los te gaan (zij hebben toch een ander band dan de 4 onderling) en ik denk dat daar het 'gezapige, doordcht en netjes' wel uit te distilleren is.
Het mag van mij ook wel wat wilder of freakier, maar dat past hen nu gewoon niet meer.
Voor mijzelf was ik ( als Earringfan) vooral blij dat dit toch weer een stuk meer bezieling en inhoud gaf dan de voorganger Millbrook. Nu hoeft de band voor mij niet zozeer meer nieuw materiaal uit te brengen om teken van leven te tonen, maar deze poging kan ik beter waarderen dan de vorige.
Zolang ze de spijkers uit de podiumplanken spelen, vind ik het prima. Overigens past in dat laatste kader een openingsnummer als Indentical wel, hakt er wel lekker in als setopener. ,

En toch zijn ze superkritisch. De eerste producer van deze plaat (Chris Kimsey) had de mix al klaar, maar de heren (met name Rinus) waren niet tevreden.
Zo heeft oudgediende Sonneveld de nieuwe mix uiteindelijk afgemaakt.

Klopt ook, dat blijkt ook overduidelijk uit de documentaire, geloof ook dat ik dit eens aanhaalde in een eerder bericht hier. De rimtesectie moest meer ballen krijgen en de slidegitaar was iets te prominent aanwezig.
Vooropgesteld dat ik wel iets kan vinden in de omschrijving van Earth, maar op plaat klinkt de Earring toch wel vaker doordacht en binnen de lijntjes. Songs winnen op de buhne vaak meer aan dynamiek spontaniteit of overtuigingskracht zo je wilt. Iets wat nu eenmaal eigen is aan de wijze waarop deze band speelt, dat is hun stijl en dat is wat lastiger op de plaat vast te leggen.
Ik denk dat ook mede daarom de geroemde live albums uit 77 en 82 en ook de unplugged albums zo goed scoren. Goede verzameling hits, albumsongs en vooral de speelwijze waarop dit ten gehore wordt gebracht.

De Krasse Knarren van de Earring kunnen nog een aardig potje rocken. De documentaire gaf ook blijk van bijbehorende spelplezier. Memorabel is het allemaal niet zo meer als in de jaren zeventig, begin tachtig, maar met de volume open kunnen ze best nog wel mee met de huidige rockbands uit dit kikkerlandje.

Gisteren de Tietekont docu van de heren bij toeval op ned. 3 gezien. Ik was tot ongeveer de millenniumwisseling een enorme Earring liefhebber, ben er mee opgegroeid en hun meest relevante/essentiele werk siert dan ook mijn cd kast. Ik ga deze laatste toch maar eens een kans geven. De kwaliteit schijnt er weer als vanouds vanaf te druipen.

Ik heb ook de docu gezien. De heren moesten de mixer veel voorzeggen kreeg ik het idee.
Dit album kon mij niet bekoren overigens

We zullen het wel zien. Het blijkt niet veel nieuws te bevatten maar de unieke Earring chemie, signatuur, degelijkheid en aanstekelijkheid zal wel voldoende compensatie bieden. Momenteel zie je trouwens dat wel meer gepensioneerde rockdino's van naam en faam veel gevoel en detail in hun mogelijk laatste albums stoppen.

En inderdaad, wat een viespeuk die Giel zeg. Mocht die kleine rat toch al nooit. In dit verband dan.

Gisteren heb ik - net als de vele musismeteraars hieronder - ook de prachtige docu gezien, was een erg leuk inkijkje in het wel en weer van deze haagse helden van welleer en ik raakte zowaar weer geinspireerd om het album te gaan beluisteren/kopen.

Ik was eerlijk gezegd wel en beetje klaar met de earrings en had nooit gedacht nog eens een nieuw album van hen te beluisteren, het is allemaal een beetje van hetzelfde, op een bepaald moment heb je geen idee meer welk album je aan het beluisteren bent en die stem van Barry gaat ook vervelen.

Gisteren in de documentatie leken de Earrings echter tot een nieuw niveau te komen waardoor ik bijna niet kon wachten iets van deze nieuwe plaat te gaan draaien. Om eerlijk te zijn: de titel "Tits 'n Ass" was tijdens de lancering van de plaat voor mij ook een turn-off, dus p-i-e-t's als "primair" aangeduide reactie, daar ben ik het helemaal mee eens. Niet omdat ik niet van borsten en billen houd, maar een paar bejaarden die hun "comeback/farewell" album naar tieten en kontjes vernoemen om weer - net als vroeger - ontzettend rock n roll te zijn - dat leek me ook een beetje wanhopig. Goed, Barry legt in de documentaire uit waar de titel vandaan komt, dus mja, dan is het niet meer dan een slecht getimede knipoog. Slecht gephotoshopped artwork blijft het overigens ook.

In ieder geval, de cd valt me tegen. De muziek is - zeker de eerste helft van de cd - blikkerig en alles is weer vlak getrokken. De diepte die we gisten op TV hoorden is er weer volledig weg. Heel erg Golden Earring inderdaad, maar vrijwel geheel inwiselbaar met de rest van het repertoire, "Wanted by woman" en "Over The Cliff Into The Deep Deep Blue" zijn wellicht uitzonderingen en ook "Flowers in the Mud" heeft nog iets, maar verder is het grotendeels gewoon weer ouderwets ramwerk. Jammer, een gemiste kans. Ik zou erg benieuwd zijn naar een de versie met Chris Kimsey's zijn mixes!

ik heb helemaal niets hiervan gezien.

Rudi en andere fans:

de documetaire is hier terug te zien:
uur van de wolf: tits 'n ass

zeker een aanrader!

Hierboven

Met de tietel heb ik geen enkele moeite. Earring ten voeten uit en zo hoort het gewoon.

Jammer Kapottevic, dat je de schoonheid van Identical en zeker Stratosphere niet hoort. Ook Dope runner vind ik erg goed. Een nummer als wanted by Women( wat jij dan een uitschieter vindt) is voor mij dan weer erg inwisselbaar met nummers als: Hold me now en Whisper in the crowd. Ik vind het een vreselijke song en het album had een beter slot verdient

De versie van Chris Kimsey had ik ook wel willen horen, maar dan ter vergelijk.Zoals Rinus al aangaf, werd de ritmesectie op zijn versie iets teveel naar achteren gedrukt. En als Earring volger ontkom je er niet aan dat uitgerekend Rinus en Cesar veel meer op de voorgrond aanwezig zijn dan menig andere band. Daar zit ook een probleem met hun huidige live sound volgens mij, ze knallen zo heftig dat Barry er amper bovenuit komt en zelfs George zijn gitaar te ver moet optrekken. Overigens ook deels door de geluidsman trouwens. .
Wat dat betreft verbaast me de term ramwerk wel, althans je weet immers dat deze rimtesectie er letterlijk op los kan rammen. Identical, Stratosphere zijn wat dat betreft wel typisch, Holy holy life achtig...tovh al 40 jaar terug.
Earring en diepte in hun geluid, dat hoor ik eigenlijk zelden. OOk niet op albums als Moontan en To the Hilt. Seven Tears wellicht, qua songs maar ook die productie is redelijk vlak.
Dat het geluid hier behoorlijk vlak is getrokken, mede door Sonneveld..dat klopt weer wel. Althans, drums en bas zijn gewoon meer opgetrokken waardoor gitaar en zang weer wat vlakker lijken te klinken. Het geluid gaat meer naar Bloody Buccaneers toe.

Deze ben ik nu aan het beluisteren, en klinkt zeker niet verkeerd, vooral de bass vind ik ver naar voren toe klinken. Stevige nummers worden afgewisseld door rustige nummers. Dit album valt me eigenlijk enorm mee, heb hem op de gok meegenomen en had er niet veel van verwacht, vooral gezien hun leeftijd dat de inspiratie wat zoek zou kunnen zijn.

Ben benieuwd of dit hun zwanenzang is of dat er nog ooit een album van hun uitkomt.

Dit zou een prachtige afsluiter zijn vind ik persoonlijk, maar hoop dat ze nog wel even een paar jaar doorgaan met live optredens, want dat is en blijft gewoon geweldig.

Voor mij samen met herman brood de beste Nederlandse artiesten die ik ken.

@Hans Brouwer: Yup weet ik, in de jaren 70 heb je nog veel meer artiesten gehad die ook erg goed zijn, maar daar ben ik niet goed van op de hoogte. Golden Earring en Herman brood vind ik geweldig, Cuby trouwens ook. Je hebt nog focus gehad of alquin, en vast nog meer.

Ik vind van mezelf dat ik gewoon niet goed genoeg op de hoogte ben van wat Nederland nog meer voor moois heeft.

Al weet ik ook dat b.v Epica, within temptation, delain, en The Gathering ook nog bestaan, en natuurlijk Ayreon met Arjan lucassen.

Ik bedoel eigenlijk vooral wat pure rock en roll betreft, dan vind ik herman en Earring wel het beste, of er moet meer zijn op dat gebied waar ik geen weet van heb.

Als ik deze vergelijk met Moontan, dan vind ik het zeker een prima album, een goed popalbum is het zeker met nummers die degelijk inelkaar zitten, maar ook teveel op safe wel vind ik. Er zit geen avontuur in wat op Moontan natuurlijk nog volop aanwezig was, een band die in de lift zat toen, en nog steeds groeide.

Eigenlijk 2 tijdperken die eigenlijk niet echt zijn te vergelijken.

Vind dit een prima album als je ziet wat ze al op hun palmares hebben.

Wat ik eerder zei zou een mooie en waardige studio afsluiter zijn.

En jammer dat Hans Brouwer zijn bericht boven mijn vorige bericht heeft verwijderd.

Ah, ik zie na mijn bericht bij Moontan, dat we het eigenlijk eens zijn als ik je conclusies lees.

Van mij hoeft het echter niet de afsluiting te zijn voor de Golden Earring. Je weet maar nooit wat ze nog eens verzinnen!

Van mij hoeft het ook niet hun laatste album te zijn, maar zou het jammer vinden als een band van dit kaliber afscheid zou nemen met een zepert.

Dat bedoel ik eigenlijk als je afscheid kunt nemen met een album als dit, het op een waardige manier zou zijn.

Toveren ze nog iets moois uit de hoge hoed wat dit nog weer overtreft zou helemaal super zijn natuurlijk, maar ben al blij dat ze na zoveel jaren nog een album als dit uitbrengen.

Ik hoop natuurlijk dat ze vooral nog doorgaan met live optredens, heb ze al een aantal keren gezien, maar als ze weer in de buurt langskomen ga ik zeker weer heen.

Wat mij vooral opvalt is dat een optreden ook bijna niets kost, ik vind ze kwalitatief gezien vergelijkbaar met de Stones, maar kom daar maar eens om een kaartje van een concert.

Earring in een kleine zaal ben je er vaak al met een 25 euro.