Frankie Goes to Hollywood - Welcome to the Pleasuredome (1984)

Ladies & Gentlemen, wat wel uitkwam op 7 februari van ZTT is deze The Art of the 12". Ik heb vele goede tot geweldige 12" verzamelingen op cd, maar dit, dit, wooooow: fantastisch!!! Voor liefhebbers van deze Deluxe versie van FGTH Welcome To The Pleasuredome niet te missen. Van de bekende acts als FGTH en Propaganda staan moeilijk te krijgen of nog niet eerder uitgebrachte (op cd) 12" versies die de stoutste verwachtingen overtreffen. Maar ook de mixen van wat minder bekende acts zijn allemaal goed tot fantastisch. De geluidskwaliteit is ook nog eens subliem: wat een remastering zeg! Tja: go for it!

27 jaar geleden... een tijd dat ik niet zo veel lp's kocht, maar vnl. leende van anderen en dan opnam op bandjes of bandjes gaf aan anderen om lp's op te laten nemen. Zo ging dat toen, nu verzamel ik veel van de platen die ik toen op bandje had op vinyl. Zo ook kwam deze langs. FGTH vond ik vroeger toch wel heel stoer klinken (tja, ik was 13). Nu ik deze net op vinyl heb en na jaren weer eens hoorde was het een mooie verrassing dat het album nog steeds heerlijk binnen knalt. Heel kant A swingt echt de pan uit, fantastisch gewoon! Niks te veel van het goede of overproductie, gewoon turn up the volume and dance! Natuurlijk voor mij misschien ook wel anders dan voor iemand die het nu voor het eerst hoort. Dan zal het vast wel allemaal wat overdone en 80's klinken, maar voor mij volop genieten dus. Ook kant B, die begint met Relax gaat er goed in. Bij kant C wordt het langzaam aan wat minder. Met Ferry en Born to Run gaat het nog wel maar Wish vind ik zeer weinig aan. Het aansluitende Ballad of 32 met het gekreun erin is perfecte muziek voor een pornofilm of gewoon voor tijdens een lekkere vrijpartij, op zich wel een lekker stukje muziek.
Kant D begint met Krisco Kisses niet zo geweldig, maar Black Night White Light klinkt nog steeds best lekker. LP 2 wordt nooit meer zoals LP 1, maar voor een dubbelalbum toch best goed gedaan. Met niet te vergeten ook nog het prachtige The Power of Love, toch wel een soort klassieke ballad geworden.

Overigens is FGTH hierna alleen nog maar zichzelf gaan herhalen dus als je muziek van ze wil kun je wat mij betreft volstaan met deze aan te schaffen. LP 1 is veruit het beste wat ze ooit hebben gedaan.

Mooi verhaal maar FGTH heeft natuurlijk slechts 2 platen gemaakt dus om nou te zeggen dat ze "alleen nog maar zichzelf gaan herhalen" is wellicht wat overdreven.

@R71: heel herkenbaar allemaal. Ik ben de trotse bezitter van dezelfde jeugdherinnering. Dit blijft daarom een prettig plaatje om zo af en toe te draaien. Met die fijne jaren 80 Trevor Horn "woosch"-geluiden.

Verdomd, ze hebben er maar 2 haha... nou ja, album nummer 2 was in elk geval niet veel. De koek was op. Als ze van dit album één LP van 45 minuten hadden gemaakt en de missers hadden weggelaten dan was het een briljant album geweest.

Daar sla je de plank toch enigszins mis... niet zo goed als 1e album, ja.. maar niet veel??

Ach, misschien komt het omdat het niet meer zo indrukwekkend was. De formule was niet meer nieuw voor me dus het was meer van hetzelfde. Op dit punt heb ik duidelijk niet de behoefte om Liverpool aan te schaffen terwijl ik dit album wel een beetje als een must zie in mijn verzameling. Daar ligt voor mij toch het verschil, want ik had die vroeger ook wel op een bandje.

Vraag me af in hoeverre R71 de plank misslaat. Heb beide albums in huis en waar ik van de eerste zonder problemen 4-5 tracks kan noemen, moest ik bij Liverpool echt nadenken, voordat ik tot Rage Hard kon komen.

Dit album wordt ook weer leuker/interessanter als het hoofdstuk over FGTH erbij leest uit het boek van Simon Reynolds - hoe smart eea was opgezet, publiciteit, promotie, productie.

Wordt dit album door Reynolds als post-punk/new wave gezien?

De letterlijke titel van dat hoofdstuk (26) is (de caps zijn origineel):

RAIDING THE TWENTIETH CENTURY: ZTT and Frankiemania

(ondertitel)
Malcolm McLaren, Trevor Horn, Art of Noise, Frankie Goes to Hollywood, Propaganda, Grace Jones.

In dat hoofdstuk wijdt R. veel aandacht aan het werk van Paul Morley, wiens werk hij typeert als: "creating an identity for Horn's label" (=ZTT). Naast het hoofdstuk over 'Gothic'(23) vond ik dit een van de leukere/betere hoofstukken van het boek. Je leest haarfijn hoe een band, de muziek en het imago tot stand komt.

In een notendop hij zit het als een volgroeide poploot aan de postpunk-stam. De moeite waard om zelf te lezen.

Over welk boek hebben jullie het?

Mju, hoe luidt de titel ook al weer..."Rip It Up etc."?

Over dit boek - nu nw (incl verzending) ca 9,5 euro bij Amazon marketplace

http://ecx.images-amazon.com/images/l/51WN54CDA7L._SS500_.jpg

--edit--

had getest en toen werkte ie wel - anders deze
Rip it Up and Start Again: Postpunk 1978-1984: Amazon.co.uk: Simon Reynolds: Books

Link doet het niet.

2de link doet het wel, volgens mij heb ik dit boek ook wel eens voor weinig bij de fame zien liggen, toen in de tijd niet meegenomen en dat is met terugwerkende kracht wel wat jammer.

Bedankt... Ik ga es op zoek!

Tijd om kleur te bekennen in dit topic ...

Muziek >> Muziekgames >> Dazzlers ladder

Frankie says........

...no more.

Hahaha!
Paul Rutherford -> (just steps) heeft ook nog een heul vage solo album gemaakt

Vandaag weer eens geluisterd, nadat hij minimaal 15 jaar de kast niet uitgekomen was, en het viel me niet mee. In de jaren 80 ging ik helemaal op in de hype, maar nu blijft er weinig over voor mij buiten de klassieke singles, Vullertjes als San Jose raken kant noch wal, en wat dachten ze wel niet toen ze Born to Run opnamen?

Waar A Secret Wish van Propaganda voor mij nog steeds tot mijn favorieten hoort, is deze voor het laatst terug de kast in gegaan vrees ik.

Ik roep het graag nog een keer: de versie van FGTH is VEEL beter dan het origineel

Bovenaan deze pagina schreef ik zo'n jaar geleden: wat wel uitkwam is the Art of the 12" ook van ZTT met heel wat Frankie daarop. En ja hoor: zojuist is deel 2 verschenen. Ik heb 'm net binnen, dus ik moet 'm nog gaan beluisteren. Ben heel benieuwd. Frankie doet ook weer mee.

Ik heb hem ook in huis!

Ja, echt waar... er zit zo veel meer leven, en energie in. Springsteen zingt dat nummer alsof zijn batterij half leeg is, zo enorm sloom.

Eerlijkheid biedt me te zeggen dat ik de FGHT versie eerder kende dan de Springsteen versie, dus dat zou ook een rol kunnen spelen.

Maar de Springsteen versie heeft wat mij betreft geen vuurwerk... de FGTH versie wel...

Dat dus...

Wat raar dat jij Bruce ervan beticht met half lege batterij te zingen, terwijl alom bekend is dat hij met Born to Run (het album en vooral de single) een ultieme poging deed zijn carriere, die alles behalve van de grond was gekomen tot dat moment, te redden. Het was erop of eronder. Bruce heeft zijn hele ziel en zaligheid in het album gelegd en vooral in de 1e single, Born to Run. De rest is geschiedenis.

Je kunt hooguit zeggen dat het tempo van Bruce in 1975 iets lager lag dan de wat gejaagdere versie van FGTH in 1984, maar niet dat er geen energie vanaf spat.

Compleet met je eens Tony.

Geen energie bij de Bruce versie??? Moet toch niet veel gekker worden.

Dat je de een beter vindt dan de andere dat is een andere discussie.

Dat is wel wat ik bedoel, maar het kan toch zijn dat ik het zo opvat? Ik vind Bruce zijn versie echt te sloom.. te traag.. en de manier van zingen bijna slaapverwekkend...