Rush - Clockwork Angels (2012)

Zojuist gedownload. Ik ga het album eerst helemaal luisteren alvorens een (goed) oordeel te kunnen geven. Over Vapor Trails was ik minder enthousiast, Snake and Arrows had weer en stijgende lijn te pakken. Met de productie lijkt het wel snor te zitten (perfect geluid). Kom er dus op terug!!

De eerste luisterbeurt valt (gematigd) positief uit (al had hier meer in gezeten heb ik het idee).
Positief is dat er (zij het op de achtergrond) toch weer toetsen te horen zijn. Dat vind ik prima.
De nummers die er bij mij uitspringen zijn nu juist de nummers waar Alex Lifeson zijn gang gaat.
Dat zijn "Caravan" , maar vooral "Seven Cities of Gold"en "Headlong Flight". Ook het laatste nummer "The Garden" lijkt mij voor een goede solo van Lifeson te zijn geschreven, maar die blijft (helaas) uit.
Toch denk ik dat de plaat moet groeien. Ik hoor Counterparts elementen, maar ook Snake & Arrow elementen. Vooralsnog open ik met 3.5 stem.
Zoals ik al eerder meldde is productie lekker vet het album klinkt als een klok (beluisterd via de koptelefoon)

Ik ben ook erg benieuwd, ik kan me gelukkig bedwingen om het album te downloaden.

Gisteren de eerste keer gehoord. Viel zeker niet tegen. Nummers als Carnies, The Wreckers en The Garden zijn pakkend en bleven gelijk redelijk hangen. Ik heb bovendien nu al zin om hem weer te beluisteren, wat natuurlijk meestal een goed teken is. Geddy Lee zingt bovendien voor mijn gevoel weer wat hoger. Old style zeg maar af en toe. Nog geen cijfer vooralsnog.

Ik ga heel ver mee in de mening van Neal Peart. Een goed album na 1 keer luisteren. Het opent furieus met Caravan en BU2B, maar nota bene het titelnummer Clockwork Angels vind ik erg zwak. Ontzettend chaotisch, niet fijn om naar te luisteren. Hopen dat dit een groeinummer is. track 4 t/m 6 vond ik niet echt bijzonder, Seven Cities of Gold bevat toffe riffs maar als geheel pakte het nummer me nog niet. Dan BU2B2, daarvan ontgaat mij het nut volledig. Ik heb een bloedhekel aan dit soort niemendalletjes, totaal overbodig. 9 t/m 12 vind ik echt super, zelfs de beste nummers van de plaat!

The Wreckers is ontzettend catchy, the Garden is wonderschoon. Mijn twee favorieten. Ik begin voorzichtig op 3,5*, maar ik weet nu al dat ie zal gaan stijgen

BU2B2 staat bij mij trouwens op nummer 8 en niet 10, maar kan ook aan de download liggen .
Met 9 t/m 12 bedoel ik

The Wreckers
Headlong Flight
Wish Them Well
The Garden

Ik zag dat deze gelekt was maar een 192-rip vind ik toch iets te laag. Ik wacht nog even, misschien geven de mannen van Rush nog een album stream.

Wat ik er tot nu toe van heb gehoord (3 vrijgegeven nummers) is echt ijzersterk.

Hmm redelijk tof album, maar het wist me nog niet echt 'weg te blazen'. Wellicht (waarschijnlijk zelfs) zal een tweede luisterbeurt mijn oordeel ophogen, maar voor nu 3,5*...

Twee keer beluisterd en ga toch al voor een half puntje hoger. Het geheel vind ik toch beter (lekkerder in het gehoor?) klinken dan snake & arrows en zoals gezegd een counterparts sfeertje( Top(!)maar dat is persoonlijk)

4 sterren ook hier vooralsnog. Clockwork Angels moet ik nog even aan wennen en BU2B2 is verder een niemendalletje. Verder echter hele fijne nummers. Wat mij betreft het het beste studio-album sinds zo'n beetje Hold Your Fire.

En ook binnen! Ik wacht nog even met stemmen tot ik hem een aantal malen heb beluisterd. eerste indruk, The Wreckers is een briljant nummer!

Een halve ster. De band heeft wederom een kille, liefdeloze plaat gemaakt. Just another day at the office.

ieder zijn mening, gezien de bands waar je op gestemd hebt, zit dit duidelijk niet in je straatje. Moet je dan wel stemmen vraag ik me af? Ik hou ook niet van rapmuziek, maar dan ga ik daar ook niet op stemmen.

On topic, cd is duidelijk een groeiplaat. Na een aantal draaibeurten wordt het allemaal steeds beter. Ik begin met een voorzichtige 4 *

1e luisterbeurt is achter de rug. En ik ben aardig positief. Album luister weer lekker weg. Met stemmen wacht ok nog even. Na enkele luisterbeurten kom ik terug met een oordeel.

toch weer sterke cd ..niets nieuws onder de zon..maar muzikaal o zo sterk...productie vind ik ook ook sterer dan op vorige cd..veel scheurende solo's en stuwend drumwerk ..ze kunnen zo nog jaren mee!

Heb de plaat nu al een keer of 5 beluisterd en vindt em nu al veel beter dan de eerste luisterbeurt. Al een halfje verhoogt naar 4,5*. Headlong flight, the wreckers en the garden blijven voor mij de uitschieters. Verder eigenlijk geen zwakke nummers, alhoewel het titelnummer me niet zo heel veel doet. Topper in wording.

Gisteravond voor de eerste keer geluisterd. Viel me nog niet mee eerlijk gezegd. Maar dat had ik met Snakes & arrows ook en die groeide ook naarmate ik 'm vaker luisterde. Er is dus nog geen man overboord
Komt denk ik omdat ik vooral een jaren 80 Rush fan ben. Toen hebben ze alleen maar briljante albums gemaakt wat mij betreft. Die stijl hanteren ze sinds Test for echo echter niet meer dus alles daarna heb ik iets meer tijd voor nodig voordat het 'valt'.

Ik begrijp je volkomen, Philip. het is inderdaad een groeiplaat. Maar hij is echt erg goed, zeker ook voor de jaren 80 fan. (Ben ik zelf ook, zoals je weet).

Er staan een paar geweldig goeie nummers op. The Wreckers en The Garden zijn wat mij betreft van hetzelfde niveau als Bravado en The Pass. En dat Alex Lifeson nog goed kan soleren hoor je steeds meer terug, vooral in Headlong Flight.

Het stelt me wat meer gerust dat jij het zegt Anne
Dan zal het met mij en Clockwork angels ook vast wel goed komen!

Ben ook een fervent jaren 80 Rush fan. Geniet van een aantal recent uitgebrachte DVD's waar ook veel oud werk wordt gespeeld. Heb deze Clockwork Angels nu pas 1 keer beluisterd maar kan er nog niet echt warm voor lopen. Heb een beetje het gevoel wat ik ook bij de laatste nieuwe van Journey had. Uiteraard in muziekstijl niet met elkaar te vergelijken maar qua status uit het verleden zeker. Voor de echte fan is zo'n album perfect te verteren voor de wat neutralere fan is het er eentje die leuk is om erbij te hebben. Haalt wat mij betreft absoluut niet het niveau van de albums uit de 80's. Wacht even met mijn score tot de volgende luisterbeurt. Door dit album wordt maar weer eens duidelijk hoe goed ze vroeger waren.

Broem, ik kan me je reactie goed voorstellen. Het niveau van eind jaren 70 en de jaren 80 zullen ze niet meer evenaren. Hoe goed ik ze nu ook vind, dat werk is ongeevenaard. Aan de andere kant, geef deze cd een aantal luisterbeurten, en je zult steeds meer mooie dingen ontdekken. Dat was met Snakes & Arrows, en dat is met deze ook, het is een echte groeiplaat.

Nog mooier wordt het met het boekwerk erbij, en de teksten voor je neus. Dat heb ik dus echt alleen met Rush, de andere cd's gaan tegenwoordig gelijk de mp3spelert op en cd+boekwerk (vaak ongezien) verdwijnen in de kast. Ik heb de fanpack editie met een 132 pagina's tellend magazine erbij.

Na enkele luisterbeurten ben ik in staat een eerste cijfer te geven. Rush flikt het tog weer in mijn ogen. Opnieuw een plaat die me erg bevalt. Ik begin met 4 sterren. Maar ook ik heb het idee dat het een plaat is die op je groeit. Mogelijk dat het cijfer gedurende de komende weken nog zal stijgen. Of juist dalen, al verwacht ik dat niet echt. Het album bevat meerder tracks die me vanaf het begin gelijk al erg aantrekken. Wat de favoriete nummers betreft wacht ik dus nog ff af hoe de plaat en nummers op me groeien.

Rush heeft weer een goed album afgeleverd. De sound van het album is vrij modern maar het is zeker niet toegankelijker geworden, integendeel. De bas van Geddy Lee staat heerlijk prominent in de mix en hij speelt weer prachtige dingen. Ik moet dit echt meerdere keren beluisteren om een goede beoordeling te geven. Ik ga het album in ieder geval kopen.

Waarschijnlijk informatie die je allemaal toch al wist

Ik heb Rush behoorlijk hoog zitten en heb de laatste paar cd's en dvd's ook allemaal direct na uitkomen blindelings aangeschaft, maar ik moet eerlijk bekennen dat bij deze release mijn persoonlijke muzikale waakvlam niet eens aangewakkerd lijkt te worden.

Vrees dan ook dat ik deze nieuwe worp voor onbepaalde tijd aan me voorbij laat gaan...

Dat ook, maar ook een paar lange interviews met de drie bandleden met informatie over de laatste cd. Dus ook nieuwe dingen

Ik ben al een Rush fan sinds 1980 en vind hun beste werk uit de jaren 70 en 80. Maar ook de nieuwe platen kunnen mij bekoren. Deze cd is toch weer een sterke terugkeer van Rush. Beter iig dan Vapor Trails en Test for Echo. En dat waren geen slechte cd's, maar ik vind ze gewoon iets minder. Vergelijken met de periode 78-90 heeft mijn inziens ook geen zin, de band is verder geëevolueerd. En wat mij betreft hebben ze nooit een echt zwakke plaat uitgebracht.

Clockwork Angels. Moeilijk om na drie luisterbeurten de beste songs uit de cd te halen. Het rockt allemaal erg lekker. Opvallend is het bombastische geluid op de meeste nummers. Op dit moment vind ik BU2B, Clockwork Angels (met soms wat stukjes herkenbare Rush uit de 80er jaren) en Seven Cities of Goldhet beste. Maar dat kan dus nog verandren....
Overbodig te vermelden dat het bas, gitaar en drumwerk weer dik in orde zijn. De heren behoren wat mij betreft tot de top instrumentalisten in het rockwereldje!
Ik geef voorlopig 4 sterren.

The Garden is hemels!

Ik heb nog eens goed naar de plaat geluisterd. Uiteindelijk ben ik een aantal nummers tegengekomen die op een bijna wiskundige, passieloze manier in elkaar zijn gezet. Het gaat om de volgende nummers:

Caravan
BU2B
Clockwork Angels
The Anarchist
Carnies
Halo Effect
Seven Cities of Gold
The Wreckers
Headlong Flight
BU2B2
Wish Them Well
The Garden

Je hoort duidelijk dat de band niet meer echt wil. Stop dan gewoon, denk ik meteen. Maar waarschijnlijk blijven ze uit angst bij elkaar. En leveren ze zo'n kille, emotieloze plaat af. Jammer.

Rush klinkt hier juist heerlijk fris en heeft een moderner geluid gekregen. Voor mij is Clockwork Angels een moderne take op albums als 2112 en A Farewell To Kings.

En die figuur die een halve ster geeft moet dat maar lekker zelf weten. Als hij dit met goede weerlegging kan is er niks aan de hand (maar dat gebeurt niet). Meneer Mo moet eens Time Machine 2011 gaan kijken en dan weer zeggen dat Rush passieloos is geworden. De passie springt van het scherm af.

Nuja, hij was kennelijk nog niet bekend met de band, dus is hij een tijdje terug zijn ontdekkingstocht begonnen met een liveplaat uit een betrekkelijk obscure periode. Dat was kennelijk nogal geslaagd want het leverde een 0,5 op. Na dit eclatante succes heeft hij, zo gauw het kon, de laatste studioplaat gedownloaded (altijd een logische optie voor vervolgstudie) en die ook weer van een halve ster en deskundig commentaar voorzien. Ik wou dat ik zelf zo'n boeiend leven had.

Afijn, ik heb hem gisteren voor het eerst beluisterd en kan me wel vinden in het merendeel van de commentaren hier. Plaat ligt redelijk in het verlengde van de twee vorige albums, maar klinkt op een of andere manier toch wat anders dan ik verwacht had. Pakte niet meteen helemaal, maar dat zal na een paar luisterbeurten wel komen. En anders maar niet...