Rush - Clockwork Angels (2012)

lennert en RuudC bedankt voor het starten van de reis door de Rush platen, dankzij jullie heb ik als passagier mee kunnen liften.

Een lifter die er eerder is dan zijn chauffeurs

Dit soort marathons zijn leuk en mooi om mee te reizen

Ruim een maand eerder, haha! Lennert en ik hebben de albums steeds gelijktijdig geluisterd, dus dat vergt wat organisatie om het dan ook vlot te laten verlopen.


Anyway, dit is de eindhalte. Voor mij nog altijd wat slikken, want ik heb de heren helaas nooit live in actie kunnen zien. Na de laatste tour heb ik me voorgenomen dat ik de volgende keer echt een kaartje zou kopen. Toen bleef het een tijd stil en kwam het nieuws van de kwetsuur van Neil Peart. Jammer, maar eigen schuld. Clockwork Angels is in elk geval prachtige zwanenzang. Al was ik ten tijde van de release niet bepaald zeker over de kwaliteit van dit album. Na enkele jaren rijpen, slaat Clockwork Angels in als een bom. Wat een geweldig album is het eigenlijk. Een prachtige samenvatting van de geschiedenis van Rush: de felheid van de jaren zeventig, de melodiën van de jaren tachtig. Prachtig versmolten in een heldere, moderne sound. Qua dynamiek mag het wel wat beter, maar de nummers zitten fantastisch in elkaar. Het is niet zo hapklaar als de oude klassiekers, maar dit is wel gegarandeerd vele uurtjes luisterplezier. Ik vind het erg lastig om favorieten aan te wijzen, want allemaal zijn ze erg sterk.

Eindstand:
1. A Farewell To Kings
2. Permanent Waves
3. Hemispheres
4. 2112
5. Clockwork Angels
6. Moving Pictures
7. Snakes & Arrows
8. Fly By Night
9. Power Windows
10. Grace Under Pressure
11. Caress Of Steel
12. Signals
13. Rush
14. Roll The Bones
15. Counterparts
16. Hold Your Fire
17. Test For Echo
18. Presto
19. Vapor Trails

Het einde van een legendarische band, al was het volgens mij ten tijde van de release van Clockwork Angels niet duidelijk dat het uit elkaar gaan er toch aan zat te komen. Dit album was voor mij meteen een schot in de roos, waar Snakes & Arrows me maar niet kon pakken. Allereerst: de band was weer terug naar de scifi roots! Als afgestudeerd filosoof was ik sowieso blij verrast om in het steampunk verhaal verwijzingen naar Voltaire's Candide (en kritiek op Leibniz) terug te horen, maar ook de referenties naar William Paley's analogie van de Watchmaker (God) en Peart's overduidelijke kritiek hierop zijn fantastisch.

En de sound... oh manmanman de sound is fantastisch! Clockwork Angels heeft een moderne vibe die bij vlagen naar stevige progmetal neigt, maar heeft de avontuurlijke structuren van de jaren '70 en de warmte van de jaren '80 Rush. Die openingsriff van BU2B is heerlijk stevig en het opzwepende karakter van Headlong Flight zet aan tot headbangen. De prachtige tekst van The Wreckers en het melancholische karakter van Halo Effect brengen me in vervoering en Clockwork Angels gaat zoveel kanten op dat mijn emotionele spectrum daar bijna oververmoeid raakt. Wish Them Well heeft weer die sympathieke jaren '70 sound van een Fly By Night en The Garden is een prachtig rustige afsluiter.

Clockwork Angels was van tevoren al een serieuze kandidaat om mijn favoriete Rush album te worden, maar Signals gaat toch vanwege de emotionele status bij mij met het goud ervandoor en het mysterieuze en net wat meer speelse A Farewell To Kings pakt het zilver. Een bronzen status voor het laatste album van deze Canadeze demi-goden is echter alsnog een enorme winst, want ik ken geen enkele band die al zo lang bestaat en dan met het laatste album ineens alsnog een van mijn favorieten produceert. Van tevoren was het nog even spannend of Queen of Rush er met een hogere score vanaf zou komen, omdat beide bands voor mij constant hoge kwaliteit door hun veranderende sound heen blijven behouden. Welnu, Rush heeft een 4,24 en Queen een 4,25 gemiddeld. Het scheelt echt bijna niets.

Eindstand:
1. Signals 5*
2. A Farewell To Kings 5*
3. Clockwork Angels 5*
4. Permanent Waves 5*
5. Hemispheres 5*
6. 2112 4.5*
7. Grace Under Pressure 4.5*
8. Power Windows 4.5*
9. Fly By Night 4.5*
10. Moving Pictures 4*
11. Snakes & Arrows 4*
12. Hold Your Fire 4*
13. Counterparts 4*
14. Vapor Trails 4*
15. Caress Of Steel 4*
16. Rush 4*
17. Roll The Bones 3.5*
18. Presto 3*
19. Test For Echo 3*
Gemiddelde: 4,24*

Gisteren nog eens beluisterd. Inderdaad een mooie afsluiter van Rush , maar besef nu dat ik deze veel minder goed ken dan bv Moving Pictures en Hemispheres die ik rats van buiten ken ( maar die heb ik dan ook aangeschaft in mijn jeugdjaren ). Dus hoog tijd om Clockwork angels wat meer te gaan beluistern...…….

".. ik heb de heren helaas nooit live in actie kunnen zien. Na de laatste tour heb ik me voorgenomen dat ik de volgende keer echt een kaartje zou kopen. Toen kwam het nieuws van de kwetsuur van Neil Peart. Jammer, maar eigen schuld. "
(Bericht van RuudC, hierboven)

En dat ging bij mij dus *exact* hetzelfde! Na hun Amsterdamse Clockwork Angels-concert op een haar na te hebben gemist, nam ik mij voor hun volgende NL-optreden ZEKER niet te missen. En toen hoorde ik begin dit jaar bij toeval dat Rush feitelijk al een jaar eerder was opgedoekt. Balen!!!

Ze waren voor mij qua songmateriaal, muzikantschap en artistieke integriteit de absolute wereldtop. Erg jammer...

jeetje man, wat ben ik dan rijk bedeeld. Zeven keer LIVE gezien!!!!

Heb ze "maar" 1 keer live gezien in Amsterdam en dat was waanzinnig goed. Wat een energie en virtuositeit was dat op het podium. Wat spijtig dat deze heren gestopt zijn...… Rush heeft heel wat werk verzameld in die jaren en het meeste materiaal is van zeer hoogstaand niveau. Maar ja, heel wat "topbands" zoals Genesis, Pink Floyd, Led Zeppelin, ed meer bestaan ook niet meer... Heel jammer natuurlijk, maar zij zijn wel een inspiratiebron voor nieuwe bands ! ! !

Helaas heb ik ze maar 3 keer live gezien: ergens in 1991 in Ahoy (Roll the Bones tour), in Oberhausen (ik denk Snakes and Arrows?) en in de Ziggo Dome (Clockwork Angels Tour). Erg jammer maar begrijpelijk dat de heren niet meer gaan touren.

Clockwork Angels begint eindelijk goed te landen bij mij. Lange tijd vond ik het wel een goede plaat, maar trok vooral het middendeel van de plaat wat anoniem aan me voorbij. Vele luisterbeurten verder nestelen de nummers zich in m’n geheugen en geniet ik steeds meer van deze plaat.

Wel vind ik de productie/ mastering nog steeds een flink min-punt. Weinig definitie in de instrumenten en er is maar weinig ruimte voor de verschillende instrumenten om te ademen. In de hardere stukken verzand het vaak in een brij van geluid. Het beperkte dynamisch bereik helpt dan ook niet mee. Het is als geheel een wat vermoeiende luisterervaring. Ik zou Clockwork Angels dolgraag eens met de productie van bijvoorbeeld Moving Pictures willen horen. Ik denk dat de plaat daar behoorlijk van zou opknappen. Maar inmiddels accepteer ik het geluid van Clockwork Angels zoals het is en kan ik er steeds meer doorheen luisteren. Maar jammer blijft het wel.

Ondanks dit minpunt zijn de nummers gewoon goed tot geweldig en als je als band je opname carrière afsluit met één van je beste nummers dan hoor je mij niet klagen.

Overigens vind ik het vinyl beter klinken dan de cd. Ik heb het idee dat ik op het vinyl wat meer details hoor in de muziek, dat het geluid wat opener is. Daardoor vind ik het vinyl een prettigere luisterervaring dan de cd-versie van Clockwork Angels.

absoluut waar! wel weer jammer dat de persing niet top is.... beetje noisy...

Daar heeft mijn versie geen last van. Wel vind ik de drums wat dof klinken in vergelijking met de cd.

Hun laatste en tevens voor mij hun moeilijkste album. Vandaag wederom eens een serieuze kans gegeven maar het kwartje valt niet . Maar ik vind het afsluitende The Garden een van de beste composities ever, daar valt het wel.
Misschien te weinig melodisch voor mij? Het is niet dat ik het “directe” van de band niet kan waarderen, het tegendeel zelfs.
Voor mij is dit een van de mindere albums (ja, ik heb alles en heb ze verschillende keren live mogen aanschouwen) terwijl de overall score hoog is...
Ik beloof te blijven zoeken waarom...

Na m.i. twee mindere albums vond ik dit laatste album een meesterwerk.

Na het fantastische "Snakes and Arrows" is "Clockwork Angels" voor mij ook (te) zware Rush kost....

Lichte kost is dit album zeker niet. Ik heb het recent ook wat naar beneden bijgesteld, maar minder dan 4* behoort dit album eigenlijk niet krijgen van Rush fans: dat ze nog zo'n knaller durfden te maken rond hun 60tigste. Petje af!

Ik ben geen heel groot Rush fan, bij mij begint de liefde vanaf ongeveer 1980 maar wat ik kan waarderen vind ik dan ook wel geniaal goed.
Zo ook dit, helaas, laatste album.
Hier kunnen heel wat oude maar ook zeker jongere rockbands een hele dik punt aanzuigen.
Fantastische songs, spel en productie, hulde.

Met alle respect voor Leptop. Durf mezelf toch een echte Rush adept te noemen, eigenlijk al vanaf het verschijnen van AFTK, en ik vind dit album een wat minder (moeilijker) album dan Snakes & Arrows en het m.i. onderschatte Vapor Trails (Earthshine en Ghost Rider zijn ongeëvenaard mooi).
Zoals al eerder aangegeven weet ik niet precies waar het zit, blijf het ook de komende 8 jaar proberen. Maar om heel eerlijk te zijn is het voor mij eerder 3* maar is het afsluitende The Garden het prijsnummer van een ongekende schoonheid, muzikaal en tekstueel. Daarom nooit lager dan 3,5*.

Het respect is wederzijds, het adeptisme ook .

Soms pakt het album je niet zoals je het eigenlijk zou willen. Het nummer The Garden vind ik dan weer wat minder, persoonlijk. Snap ook niet waarom....
Vapor Trails behoort ook tot mijn favorieten (vergeet Freeze niet!).

Het hangt dus sterk samen met wat het precies is bij Rush wat je aanspreekt.

Heb Rush, Song By Song van Alex E. Body aangeschaft, ga beginnen met Clockwork Angels, kijken of dat wat verdieping geeft!
Inderdaad ook Freeze en Secret Touch!

Had niet zo'n top album meer verwacht.....mooie afsluiter al is hun topwerk zoals o.m. Moving Pictures en A Farewel to Kings niet meer geëvenaard.

Niet?

Wat een muzikaal geweld staat er op dit album, een muur van geluid! En een Geddy Lee die iets lager van stem is (nog steeds vrij hoog) en dat doet de muziek ook zeker goed. Nog geen stemmen van mijn kant, wil hem eerst een paar keer goed beluisteren en laten bezinken.

Vanaf nummer 6/7 begint hij mij steeds beter te bevallen. Er zit een mooie opbouw in dit album om met Headlong Flight tot een enorme climax te komen, om hem daarna af te bouwen, en af te sluiten met een prachtige ballad! Niet hun beste album, maar top 5/6 werk is het wel. Mooie afsluiter van een legendarische groep

De afgelopen weken heel veel Rush beluisterd, en dan met name dit album, en de 4 vanaf Signals. Zo ziet mijn Rush volgorde er nu uit.

1. Moving Pictures 5*
2. A Farewell To Kings 4.5*
3. Clockwork Angels 4.5*
4. Power Windows 4.5*
5. Grace Under Preassure 4*
6. Snakes & Arrows 4*
7. 2112 4*
8. Counterparts 4*
9. Signals 3.5*
10. Hemispheris 3.5*
11. Permanent Waves 3*
12. Hold Your Fire 3*

De rest van de albums van Rush ken ik (nog) niet, maar aangezien ik hier op mu.me alleen maar berichten kom schrijven als ik de albums ook daadwerkelijk fysiek in huis heb kan het t.z.t nog veranderen. De eerste 3 lijken mij dan meer de moeite waard dan Presto, Roll The Bones, Test For Echo en Vapor Trails, die ik denk ik maar links laat liggen

@ ricardo. 2112, Hemispheres en Permanent Waves staan natuurlijk veel te laag....

Vind ik niet, maar ik zal ongetwijfeld bij een ander Rush album ingestapt zijn dan jij, waardoor mijn beleving wat anders is. Hemispheris vind ik echt een stuk minder dan A Farewell to Kings die ik echt een heerlijke middeleeuwse sfeer vind uitstralen. 2112 vind ik best hoog staan in de top 7, vooral de epische titeltrack maakt vooral dat album. Hemispheris heb ik op de 1 of andere manier niet eens zo heel veel kansen gegeven omdat hij mij niet gelijk zo pakt dan andere Rush albums, misschien dat ik over dat album anders denk als ik hem een week meeneem in de auto voor woon/werk verkeer. En Permanent Waves klinkt in mijn oren als een tussendoortje voor ze een album later met in mijn oren hun magnum opus Moving Pictures kwamen. 1 album twijfel ik wel aan, en dat is Signals, die heeft zulke lekkere warme klanken in het begin, maar de 2de helft van die plaat daar verslapt mijn aandacht wat. Die plaat zit wat op de wip voor een 3.5/4*

Ik zou zeggen draai één van hun beste nummers, van Hemispheres, nog eens, Zo'n solo heb ik van Lifeson nooit meer gehoord. Ik bedoel: LA VILLA STRANGIATO!!!!! Dan krijgt dat album meer waardering ook van jou.

Ontloopt elkaar niet zoveel denk ik. De eerste drie Rush albums zijn over het algemeen aardig met op elk album een paar uitschieters. Dat geldt voor Test for echo en Vapor trails ook. Roll the bones en Presto zijn als albums in z'n geheel een stuk beter vind ik. Van Vapor trails moet je trouwens echt de remixed uitgave luisteren. Die met de witte i.p.v. de zwarte hoes. Die klinkt véél beter dan de originele mix vind ik. Maar dat is puur persoonlijk uiteraard