Rush - Clockwork Angels (2012)

Ik zal binnenkort ook eens gaan luisteren, ben erg benieuwd!

[modknipje]

Maar goed na een week erg intensief luisteren mijn score verhoogd naar 4,5. Dit is het echt het beste wat ze sinds de jaren 80 hebben uitgebracht. Alle nummers zitten weer zo verdomd knap en gelaagd in elkaar. Ook bij het titelnummer is het kwartje gevallen. Heerlijk nummer. Favorieten zijn toch wel Bu2b, The Wreckers, The Garden en Headlong Flight.

[modknipje]

maar had zelf bij mn eerste luisterbeurt ook wel even een gevoel van 'waar gaat dat heen?'. Te hard, te weinig variatie, inspiratieloos en veel te vol gepropt.

Per luisterbeurt groeit deze plaat echter enorm. De vertwijfeling na de eerste sessie heeft na een keer of 5 draaien inmiddels plaatsgemaakt voor een gelukzalig gevoel dat dit wel eens de beste Rush sinds Counterparts kan zijn.

Gaan we dus nog veel plezier aan beleven!

Tip: met koptelefoon luisteren.

Op zich is het niet echt iets heel nieuws/verrassends ( al is bv. Headlong Flight wel een stuk rauwer dan gemiddeld) onder de warme Rush zon maar dat hoeft niet per definitie slecht (of iets anders negatiefs) te zijn.

ik moet nog een paar keer goed luisteren voor een eindoordeel maar het cijfer zal zeker wel een mooie voldoende zijn. The Wreckers is op dit moment mijn favoriet.

Sorry, deze Rush plaat valt mij weer zwaar tegen. Het klinkt inderdaad heel plichtmatig. Kwa productie proberen ze nog wel rauw uit de hoek te komen maar dat kan niet verhullen dat het toch vrij fantasie- en futloos klinkt. Alweer de 2e zeer matige rush plaat op rij. Ze kunnen er beter mee stoppen, dan blijf ik ze tenminste herinneren als die energieke vooruitstrevende band die ze ooit waren.

Ik zet Clockwork Angels nog maar eens op, wat een goeie cd blijft het toch!

Ik kan best begrijpen dat er mensen zijn die teleur gesteld zijn in dit album. De tijden van "2112 - A Farewell to kings - Hemispheres - Permanent waves - Moving pictures" zijn voorbij. Dit waren stuk voor stuk meesterlijke albums. Hierna heeft Rush een aantal platen gemaakt waar de keyboards een grote rol speelden die ook van hoge kwaliteit waren. Met "Counterparts" begon de band aan haar tweede jeugd. Vanaf dat moment is er niet veel verandert in de stijl van de albums die op "Test for echo" na toch de moeite van het beluisteren waard zijn. Nu is er dan "Clockwork angels". Ik moet bekennen dat ik de indruk heb dat de band op save speelt. Rush is niet meer de band die de luisteraar met elk nieuw album weet te verassen. De rek is er een beetje uit. Toch is dit een redelijk goed album met als hoogtepunten "Caravan - het aan de oude Rush herinnerde Headlong flight en het prachtige The garden". Met dit album bewijst de band nog steeds bestaansrecht te hebben. De meeste bands van nu kunnen hier, op Muse na, niet aan tippen!

Welbeschouwd heb je het legendarische Rush (t/m Signals) en de goede rockband Rush erna.
Veel mensen zijn na "Signals" afgehaakt en dat kan ik me voorstellen, het avontuurlijke speciale was er vanaf.
Ik ben een groot Rush fan en zoals alle goede rockbands maken ze ook wel eens mindere of slechte albums.
Ik heb lang geprobeerd "Vapor Trails" toch op z'n minst redelijk te vinden maar ik kom definitief niet verder als 1,5 ster.
Ook "Feedback" gaf ik een dikke onvoldoende.

Het is wel zo dat "Counterparts" weer iets van de felheid uit hun vroege jeugd liet zien, al was het wel in een heel andere muzikale context.
Ik heb "Clockwork Angels" nog niet gehoord maar afgaande op de recensies verwacht ik geen subliem album (en dat hoeft ook niet).

Mo geeft 0,5 sterren aan de latere Rush platen, prima ik zie het meer als een statement van hem dan een zuivere objectieve score en ergens snap ik zijn beweegredenen wel.
Toen ik 1,5 ster gaf aan "Vapor Trails" werd ik niet zo aangevallen, dus ik neem aan dat deze toch wel beduidend beter is.

1 keertje volledig beluisterd en de eerste indruk is positief. Vapor Trails is duurde bij mij even voordat die viel, Snakes & Arrows daar ben ik niet dol op.
Maar ik hoor hier best een geïnspireerde band en ik heb nu al zin om deze plaat nog een aantal keer te beluisteren. En dat gevoel had ik bij zijn voorganger niet.

Na dit alles hier gelezen te hebben, ben ik dit album eerst maar eens gaan beluisteren en dat viel me niet mee. Laat gezegd zijn, dat de heren alledrie hun sporen meer dan verdiend hebben met hun albums door de jaren heen en ieder een virtuoos is op zijn instrument, maar ik ben toch wel teleurgesteld.

Laat ik het album even doornemen om dit uit te leggen.

Caravan is een lekker nummer met een fijne opbouw en dynamiekwisselingen. Bu2b is met een lekkere riff van Alex wel een fijne rocker, waar Geddy's stem me niet irriteert. Daarna Clockwork Angels, een nummer waar ik nog niet helemaal weet wat ik er van moet denken. Net als The Anarchist en Carnies deze zijn helaas van een zelfde soort powerrock als veel van hun laatste albums, die mijns inziens geen eer doen aan hun status en kunde. En ik erger me aan Geddy's stem bij deze nummers. Pas bij Seven Cities Of Gold hoorde ik via het Hammondorgel-achtige toetsenlijntje een Rush-gevoel bij me opkomen en begon mijn hoofd pas mee te bewegen. BU2B2 deed me dan weer niets. The Wreckers vind ik dan weer een fijn rocknummer, waar ik bijna het oude Rush in tegenkom. Headlong Flight begint met een lekker intro, maar slaat bijna weer door naar die eerdere powerrock, maar herstelt zich mijns inziens tot een goed nummer dat het oude en nieuwe Rush aardig met elkaar verbindt. Wish Them Well vind ik verder een prima nummer, niet hoogstaand, maar goed genoeg om op het album te staan. The Garden is een prachtig nummer zoals er meer zouden moeten staan op de albums van Rush. Mooi qua wisseling van dynamiek en opbouw, met echo's van A Passage To Bangkok en The Trees. Mijn prijsnummer van dit album. Wat blijft hangen? Caravan, Bu2b, Seven Cities Of Gold, The Wreckers, Headlong Flight en The Garden. Maar dat is vooralsnog niet genoeg om op een hoge rotatie in mijn player te komen, helaas. Ik had meer verwacht, net als bij de laatste Dream Theater. Dan komt Van Halen's A Different Kind Of Truth toch verder op mijn rotatielijstje.

Mijn zwaartepunt ligt - zoals bij velen - bij het kwartet Hemispheres, Permanent Waves, Moving Pictures, Exit...Stage Left. Die draai ik nog steeds regelmatig en daar komt niets in de buurt qua album, zeker niet na 1990. Alles klopte daar. Daarna zijn het voornamelijk losse nummers die ik lekker vind. Ik heb van alledrie de Retrospectives een verzamelalbum gemaakt met 25 nummers en je mag drie keer raden waar het zwaartepunt ligt .

Ik vind Geddy's stem op de laatste albums ook niet echt lekker meer klinken . Ik begrijp best dat de sleet er in het hoog op zit, da's helemaal niet erg, maar ik vind de behandeling die de stem in de studio krijgt niet bepaald prettig. Als er meerdere stemmen gemixt worden, is het nog wel te pruimen, maar solo is het vaak niet meer de stem, waar ik graag naar luister.

Ik ga hier niet voor stemmen - ik heb nog op geen enkele Rush (en zoveel andere) gestemd, nog niet aan toe gekomen, vind ik ook niet echt belangrijk - ik wil het nog wat tijd gunnen, maar ik ben bang dat het niet beter zal worden. OK, kom maar op

Rush was voor Dream Theater mijn all time favoriete band. Beide bands bestaan al erg lang en hebben verschillende periode`s mee gemaakt al dan niet met de nodige stijl veranderingen. Bij beide bands zie ik bij mij dat het enthousiasme over hun muzikale prestaties wat getemperd is in de loop van de jaren. Wat dat nou precies is kan ik niet echt goed aangeven maar ik heb nou eenmaal meer met vooral de beginperiode`s van beide bands. Viel de laatste Dream Theater mij wat tegen ( het album greep me niet bij de strot) bij Rush zijn het al meer albums die mij niet meer zo enthousiast maken als voor die tijd. Hebben we hier dan te maken met een slecht product,natuurlijk niet. De muzikanten musiceren zoals altijd op een hoog niveau, er zijn enkele zeer goed uitschieters zoals Headlong Fight, Caravan of The Wreckers maar in totaal klinkt het mij wat te vlak. Als mensen het met mij oneens zijn kan ik mij dat best voorstellen ( hoewel de mening van Steven Mo natuurlijk nergens op slaat) maar in vergelijking met bijv. Permanent Waves of Moving Pictures boeit het mij nu minder. Het zou best kunnen zijn dat ik over een tijdje deze cd beter vind maar op dit moment geef ik hem 3 sterren.

Een mening is zo subjectief als maar kan, is maar een mening en niet per definitie de waarheid. Het wordt wel leuk nu het niet om een mening gaat maar om het gelijk krijgen. Ik heb met genoegen gelezen dat iemand met een mening zo graag gelijk wil hebben dat hij zichzelf tegenspreekt en de hem zo dierbare vrijheid van een ander wil beknotten. Onbedoelde humor is altijd de beste humor. Sektes worden er bijgehaald en de boel moet maar opgedoekt worden. Als dat laatste overal in doorgetrokken moeten worden zou het Nederlands elftal niet tegen Duitsland spelen vanavond. Trouwens dingen worden vaak anders als je het zelf doet. Ooit zelf muziek gemaakt? Rush doet dat al jaren en ik vind dat hun spelpeil op hoog niveau is. Rush blijft daarom ook live een monster. Waarom doet “Clockwork Angels” me dan (nog) niet zo veel? Ik hou denk ik meer van het geluid van “Power Windows”. Het klonk wat losser en energieker (en dan bedoel ik niet dat er niet meer gerockt kan worden, want dat laten de mannen wel horen op deze schijf). Het is mij denk ik te dichtgesmeerd met gitaar, minder gedetailleerd. Ach, het is maar een mening…

Hier eens een hele berg berichten weggehaald, zodat het weer over de muziek kan gaan ipv de berichten en rating van een specifieke user.

Bedankt Herman. Ik was zeer verbaasd wat allemaal over me heenkwam.

Ik heb vandaag voor de zekerheid nogmaals Clockwork Angels opgezet. Het blijkt geen groeiplaat te zijn, maar een krimpplaat. Bij de eerste luisterbeurt klonk de plaat al als een verplichte huiswerkopdracht. Maar hoe vaker je hem beluistert, hoe geforceerder hij overkomt. De drumstok landt met een vloek op het vel, de gitaarsnaren worden met pijnlijke vingers beroerd, de bandleden barsten nog net niet in janken uit. Zij weten wat ik al langer weet: het is verstandig om Rush per direct op te heffen.

Het nieuwe album van Rush is voor mij toch één van de hoogtepunten in hun loopbaan. Voor het eerst is de groep erin geslaagd om écht een thematische eenheid te creëren én met goed afzonderlijk te beluisteren liedjes op de proppen te komen.

Het verhaal is zeer de moeite waard en ook typisch voor Neil Peart. Het is een verhaal over ondanks alles vasthouden aan je eigen innerlijke overtuiging. Dit wordt gelardeerd met archetypische alchemistische symboliek. Het is met andere woorden een zeer spiritueel en opbeurend verhaal. Ik vind dat Geddy Lee met zijn zanglijnen de tekst absoluut recht aan doet.

De muziek is mijns inziens een sublimering van de ingeslagen energieke stijl sinds Vapor Trails. Meer dan op de twee voorgangers, is er op Clockwork Angels een overtuigende middenweg gevonden tussen snelheid, dynamiek en verstilling. Ik vind het met andere woorden een aangenaam gevarieerde plaat. Er zijn natuurlijk nummers die na de eerste keer luisteren al blijven hangen, maar de andere nummers geven met de tekst op schoot ook veel van hun bezieling prijs. Het afsluitende The Garden is voor mij nu al net zo'n hoogtepunt in het Rush oeuvre als het nummer Xanadu.

Ik ben benieuwd of ze de hele cd gaan spelen tijdens de komende tour? Blijft natuurlijk een lastige keuze, aangezien ze zoveel mooie nummers moeten laten liggen als ze dat gaan doen. Maar het gebeurt vaker met een conceptalbum, dus ik hou er rekening mee.

Ik las vandaag een interview met Neil Peart, waarin deze vraag o.a. ook gesteld werd. En Neal gaf aan dat het in principe wel de bedoeling is tijdens de nieuwe tour het album minimaal grotendeels te spelen. Vaak schijnt Rush echter op het allerlaaste moment te beslissen welke nummers daadwerkelijk gespeeld worden. Dus dat zou altijd nog kunnen veranderen.

Ik heb gisteren in elk geval ook mijn derde luisterbeurt gehad en het gevoel blijft een beetje tweeslachtig. Caravan en BU2B waren al bekend en zijn vrij degelijk, maar ze hebben toch wel beter...

En dan komt er een wat moeizame serie. Daar zou het feit dat het een conceptalbum is debet aan kunnen zijn. De nummers hebben een betrekkelijk weinig transparante structuur en blijven voorlopig moeilijk hangen. Misschien komt het nog, maar ja... zodra je eenmaal een basisaffiniteit met de sound van de band hebt, zijn de meeste Rushalbums toch niet al te 'moeilijk'.

De heren spelen allicht nog de sterren van de hemel, hier en daar krijg ik toch meer de indruk van een stel bijeengeraapte riffs als basis dan van een liedje als basis. Een vergelijkbare indruk had ik eerder bij Hold Your Fire en misschien ook een beetje bij Test for Echo.

En dan is daar ineens The Wreckers, een erg pakkend nummer met een sterk refrein. En direct daarna Headlong Flight; een bak herrie, maar wel een heel overtuigende bak herrie. Of zou dat er ook mee te maken hebben dat die al eerder te horen was?

Voor mij waren de laatste Rushalbums nog wel relevant. Na het wat middelmatige Test for Echo was Vapor Trails marginaal beter en Snakes & Arrows duidelijk beter. Ik had dan ook een redelijke hoop dat die stijgende lijn verder voortgezet zou worden. Voorlopig zie ik het nog niet helemaal, maar ach, we blijven nog wel even proberen. En eenieder die het met de vorige drie albums al niet had en naar oude gloriedagen terugverlangt, kan deze ook rustig laten liggen; qua algehele sound ligt het toch vrij nadrukkelijk in het verlengde van die laatste drie.

Laten we Clockwork Angels eens vergelijken met het Nederlands elftal op het EK2012. Velen van jullie zeggen dat Rush altijd minstens 3,0* moet krijgen. Omdat ze technisch ontzettend sterk zijn. Begaafde muzikanten. Daarom is mijn 0,5* verboden. Met jullie redenatie moet ook het Nederlands elftal altijd minstens 3,0* krijgen. De spelers zijn enkele van de beste voetballers van het land. Technisch zeer begaafd. Ze hebben meer spelinzicht en finesses dan wij stervelingen. Maar als ik naar de wedstrijden tegen Denemarken en Duitsland kijk, geef ik ze tóch een dikke onvoldoende. Het was los zand, de spelers worstelden met zichzelf. Terug naar Rush: ja, ze zijn technisch begaafd, maar wat ze met z'n drieen neerzetten is erbarmlijk. De muziek klinkt als een dag op het kantoor, met tegenzin opgespeeld uit het huishoudboekje. Op papier klopt het, in het echt plichtmatige overbodigheid. Het Nederlands elftal kan niet in deze samenstelling door. Net zo goed kan Rush zich beter opheffen. Tijd om gredreven muziek maken aan anderen over te laten.

Om de door jou uitgezette voetbal-associatie door te zetten, zullen we ons nu voor altijd afvragen hoe Rush geklonken zou hebben als de band uit 11 leden zou bestaan...

Clockwork Angels is echt een geweldig album.
Ik heb het nu een stuk of 15x beluisterd en het is voor échte Rush fans een must.
Elk nummer is raak. De sfeer op het album is heel warm, het individuele werk van Geddy, Alex en Neil zeer sterk. Maar dit album is vooral heel goed door de uitstekende composities van elke song.

Weer wat berichten weggehaald en user aangesproken op zijn gedrag.

edit: en weer een hap-bericht verwijderd.

Beste Rush-fans,

Omdat jullie je waarschijnlijk afvragen wat er is gebeurd, zal ik jullie even op de hoogte brengen. Herman en ik hebben middels privéberichten afgesproken dat ik me grotendeels uit deze discussie terugtrek. Hij vindt het geen probleem dat ik een uitgesproken mening heb, maar merkt dat dit erg hard bij jullie aankomt. Hij raadt me aan om niet op jullie scheldpartijen, beledigingen en pogingen om me monddood te maken in te gaan. Ik volg het advies van Herman op. In de toekomst zal ik het laten bij een enkele duidelijke afgewogen mening over de verschillende platen van die prachtige band Rush. Op anderen zal ik niet meer reageren.

Voor de duidelijkheid: ik sta volledig achter de 0,5* die ik aan deze plaat heb uitgedeeld. Sommigen hebben dit als een provocatie opgevat. Maar ik vind juist dat een lege, plichtmatige, zielloze plaat een provocatie is. Helaas heeft Rush hier de laatste decennia een handje van. Het is afgrijselijk, het is niet anders.

Toch een advies. Als iemand een andere mening heeft dan jij over een plaat, begin dan niet te schelden. Probeer deze persoon niet monddood te maken. Probeer hem geen ban aan te praten. Vraag je juist af waaróm deze persoon een andere mening heeft. Zet de plaat nog een keer op, en misschien hoor je ook wel dat het allemaal niet zo best meer is. Vind je de plaat geweldig, ook goed. Sommige mensen vinden dat Rush geen slechte plaat kan maken. Ik denk dat elke band ter wereld in staat is een slechte plaat te maken. Voor mij heeft Rush dit meerdere malen bewezen.

Het rest mij om jullie veel luisterplezier te wensen. Ik hoop dat jullie die elders zullen vinden dan bij Clockwork Angels. Zo niet, dan niet. Even goede vrienden. Ik zal jullie niet tegenkomen bij de komende tour. Ik wil deze nummers niet live meemaken. Maar als er een live-plaat van komt, zal ik deze absoluut luisteren. Mijn - eenmalige - mening hierover zullen jullie dan op deze mooie site tegenkomen.

Gegroet,
Uw muzikale vriend Steven Mo

Ik ben benieuwd naar je mening over de andere platen die je 0,5* hebt toegekend (Camel, Opeth, Queensrÿche, Honeymoon Suite).
Ik zie je aldaar en kijk er halsreikend naar uit om je argumenten te lezen.

Op advies van Steven Mo heb ik de cd nog maar eens op gezet. En hoe ik ook luister, ik verander niet van mening. Ik vind het gewoon een goede cd. Niet de beste van Rush maar zeker ook niet de slechtste.

En dat sommige mensen vinden dat geen Rush geen slechte plaat kan maken, dat valt ook reuze mee. Lees b.v. maar de reacties op Roll The Bones of Vapor Trails.

Die ga je dus niet krijgen Oz....

intrigeert zeker

net het fan pack maar eens besteld, levertijd 2-5 weken

Gisterenavond nog eens opgezet en nu mijn score met een half puntje verhoogd tot een krappe voldoende. Ik vind hem toch net iets beter dan het matige Snakes&Arrows. Het blijft echter wel mijlenver achter bij de gloriejaren van Farewell to kings tot Grace under Pressure.

Tot Grace under Pressure?

Power Windows is natuurlijk het beste album dat Rush ooit heeft gemaakt