Air - Moon Safari (1998)

Ach ja, het zal wel mijn rare logica zijn. Geen pijl op te trekken.

Ik vind veel nummers erg fijn om te luisteren en mooi klinken, maar het mist als totaalplaatje wel iets, voor mij persoonlijk, om echt tot de toppers te behoren. Een cd die ik graag op de achtergrond luister, is geen topper. Som der delen hoeft ook niet altijd gelijk te zijn aan het totaalbeeld van een album natuurlijk.

gelukkig hoef ik het hele verhaal erboven niet meer te lezen, ga toch fietsen!

@Arrie: ik werd ook wel enthousiast van je verhaal, kreeg gelijk zin het album op te zetten. Maar ervaar het wel een beetje hetzelfde: het is een fijne plaat, maar voor mij is de glans er na al die jaren wel vanaf. Als ik Air opzet is het meestal Premier Symptoms, die vind ik nog net wat fijner. Het staat me trouwens bij dat de singleversie van Kelly Watch The Stars anders is dan de albumversie, maar ik hem hem hier niet bij de band.

Wat is je probleem precies? Dat een album met een unieke sound per definitie geweldig moet zijn, of wat?

@Herman: klopt, de singleversie van Kelly Watch the Stars is anders, naar mijn mening wel iets minder.

Ik vind die singleversie juist leuker

Vond ik tegenvallen toen ik het album kocht

@Arrie Nee, eerst het album compliment op compliment geven en vervolgens zeggen dat je het niks vind. Tegenspraak optima forma.

Mwah, "niet geweldig" staat natuurlijk niet gelijk aan "niks", en ik geef het album ook gewoon een ruime voldoende.

Sorry Arrie, wilde je niet in de problemen brengen .
Ik snap inmiddels wat je bedoelt.

Voor mij blijft dit album recht overeind staan, na al die jaren. Het is zo'n plaat waarbij ik er nooit over peins een los nummer te draaien, een prachtig geheel. Maar jullie (jij en herman) zijn waarschijnlijk wat bekender in het genre en kunnen 'Moon Safari' dus beter vergelijken met de concurrentie.

Mijn grote fout was weer dat ik deze een te laag cijfer heb gegeven. In mijn pubertijd viel een hoop muziek nog wel eens verkeerd en wou ik echt alleen maar vrolijk, opgewekt enz hebben. Air is gewoon harstikke goed, alleen je moet er wel echt de stemming voor hebben bij vele nummers. Ik weet niet echt hoe ik dat kan omschrijven: Air is natuurlijk geweldig op een zomerse dag, alles is in de bloei, je bent verliefd enz. Maar bij het tegenovergestelde van dat alles is Air niet echt bepaald geschikt. Dat heb ik wel bij meerdere platen, die moet ik dan in een bepaalde fase beluisteren. En dat maakt het toch nog best bijzonder. Dit album in 2005 op me verjaardag van me ooms gekregen en ik vond hem toen erg melacholisch, waar ik in die tijd niet echt naar kon luisteren. Maar toen ik door de jaren heen de plaat steeds verder ondekte, merk je gewoon dat het niet altijd een opgewekt melig zooitje moet wezen. Deze cd bevat alles: Melacholiek, de lente/zomerbloei, in love zijn, vrolijk, dromerig. Elk nummer heeft wel weer iets anders maar de meeste ervaar ik toch echt als hoe ik het hierboven beschreef. Het eerste nummer La Femme Agent is daar een mooi voorbeeld van. Wekt een hele hoop emoties op op een een of andere manier en het bouwt ook steeds verder op en snijd het door je heen, klinkt gewoon echt veeelste mooi. Sexy Boy is dan weer een beetje de ruige kant, behalve het refrein dan die echt op een mooie zwoele jaren 50 manier word gezongen. All i Need vind ik echt de ultieme hoogvlieger van de plaat. Klinkt niet melacholisch als La Femme Agent, maar wel echt bloedmooi en ook alsof het 30 graden is, je zit in je tuinstoel, met een jointje en een biertje naar de ondergaande zon te kijken, met of zonder een meid (liefst met ) Ook schitterend gezongen door Beth Hirsch. Het eerste stuk is al erg mooi, het refrein ook, en dan al helemaal de 2de helft op 2.38 met die mompelende synthesizer . Een van de zwoelste nummers ooit! Kelly Watch the Stars vond ik dan weer een beetje depresief klinken. Wel mooi, maar niet echt bepaald vrolijk. Vooral ook als je zo'n xylofoongeluid/babybelletjes hoord, waar ik vanaf kinds af aan al bijzonder melacholisch van kan worden. Talisman was wel een leuk tussenspel. Remember vond ik ook een heerlijk nummer, heerlijk ritmisch met die duistere pianoklanken op de achtergrond, en het refrein (vanaf 0.33 bv) daar heb ik ook echt iets mee, het klinkt echt zo mooi en vrolijk dat je er bijna van moet huilen. Ik wil niet sentimenteel zijn. Maar bij Air is helemaal niks sentimenteel, het is gewoon mooi en met liefde gemaakt en ik ben nou eenmaal een rare wat muziek betreft. Ik haal er gewoon teveel uit. You Make it Easy is ook een mooi swingend nummer met Beth Hirsh met mooie jazz en soul invloeden. Ce Martin La was ook best mooi met die trompetterende geluiden. Dan komen we bij New Star in the Sky, waar ik ook echt bijzonder somber en vrolijk tegelijk van kan worden. Ook gewoon zo vreselijk mooi gezongen ook en ook die spelende kinderen op de achtergrond. Gewoon weer een brok in de keel moment. Le Voyage de People vond ik nog wel een redelijk afsluitertje, maar niet echt zo pakkend.

Gewoon een heerlijk albumpje toch. Grote fout dat ik deze zo laag gaf, maarja, zoals gezegt: ik kon het niet echt goed hebben destijds. Nu wel, op de goede momenten dan. Love is in the "Air"!

4,5*

punt met halfje verlaagd want 4.5 neigt naar bijna perfect en dat is het ook niet.

You make it easy :):)

heb deze ook al een redelijke tijd liggen maar was er nooit echt door gegrepen! single All I need vind ik schitterend en de opener is ook heerlijk met al die laagjes geluid en subtiele gebliepjes. Maar dan begint het : Voor sexy boy moet ik echt al in de mood zijn want soms vind ik het een saaie song en kelly watch the stars heb ik ook moeten leren apprecieeren en na die 4 tracks vind ik eigenlijk weinig nummers speciaal. de hele plaat is te afhankelijk van mijn gemoedstand buiten de 2 eerstgenoemde nummers. wat een geluk dat Ernie dus in een goede bui liep vandaag dat en mijn terugval naar electronisch gerichtere platen hebben mij doen beslluiten om Moon Safari een nieuwe kans te geven en vandaag viel hij beduidend beter dan bij eerdere Luisterbeurten. Na kelly watch th stars zakt het hele boeltje wel wat in vin ik, nergens storend maar ook niets waarvan ik even dacht "wat een leuke song of zalige beat" mss met nog wat meer draaibeurten dat ie erdoor komt, voorlopig 3.

Mooie plaat!

All I Need hoor je regelmatig op de radio en blijft een geweldige song. Mijn persoonlijke favoriet La Femme D'Argent. Mooi regen intro, en dan boem 7 minuten lang die beat, afwisselend met hoge tonen en muzikale ritmes. Heerlijk.

Variatie, strak en luisterd lekker weg op een paar nummers na (qua smaak). 4*

Ik gooi er een halfke bovenop. Onverwachte favoriet is Talisman. Maar ook La Femme is veel briljanter dan ik me kon herinneren en Ce Matin La al eveneens.

Gevoelloze plaat, de synths laten me koud en klinken maar matig.
Maar dan hebben we het nog niet over de vocalen gehad, de auto-tune klinkt vreselijk en doet me niets. Wanneer we een gastbijdrage horen van Beth Hirsch gaat het niveau al een beetje de lucht in (vooral in All I Need) maar over het algemeen een plaat die me niets doet en buiten All I Need geen één track heeft die ik goed vind. 2*

Zo zwaar zou ik het nu ook niet stellen maar smaken verschillen

Ik blijf er wel bij dat na de geniale opener(ik ben fan van bliepjes en geluidjes in een mooie songstructuur) en de 3 opvolgnde songs ,waarvan idd All i need door de vocalen nog het grootste sucses is, de hele plaat als een kaartenhuisje in elkaar zakt jammer genoeg

Geen meesterwerk maar wel een heel leuk album met een aantal nummers die bijzonder prettig in het gehoor liggen.

Ce Matin La bijvoorbeeld.

Daar heb ik wel een aantal keer naar geluisterd tijdens mijn nachtelijke transpiraties.

Op deze plaat is geen auto-tune te horen. Je zult wel met de (spaarzame) vocoder in de war zijn. Misschien dat je het over een tijdje nog eens moet proberen, want zoveel mankeert er niet aan deze plaat.

Tuurlijk, ga ik deze nog proberen, en sorry voor mijn verwarring met de vocoder.
Het kan zeker zijn dat deze nog zal groeien, maar voorlopig hou ik het op een 2.

De single Sexy Boy trok meteen mijn aandacht; ook gelijk gekocht.
Nu vind ik dat nummer steeds minder op dit album passen.
Niet slecht, maar minder sfeervol dan de rest.

1e klas tandartswachtkamermuziek....en ik heb het niet zo op tandartsen...alsook dit album.

Dat noem ik een grove belediging voor deze cd. Er zijn veel vage loungeverzamelaars waarover je dat kunt zeggen, maar dit is wel degelijk iets wat de grijze middelmaat ontstijgt.

Met memorabele liedjes die daadwerkelijk blijven plakken, en zo.

De eerste 4 nummers blijven allemaal plakken alhoewel ik sexy boy ook niet te veel mag horen. daarna zakt deze plaat echt ongelofelijk in. Geen enkel song heeft nog weerhaken die je vastpakken om vervolgens binnen 3 dagen op een onbewaakt moment in je hoofd te passeren. de 1ste 4 nummers doen dat wel! Zelfs de subtiele bliepjes van het geniale openingsnummer Ze hadden echt meer uit deze plaat kunnen halen vermoed ik...gemiste kans maar ik wil hem vanavond nog wel eens proberen met koptelefoon

Voor mij is New Star in the Sky juist het nummer dat altijd in mijn hoofd zit. Zo'n mooie melodie.

Ben ik trouwens de enige die hier op een bepaalde manier wel een jaren '70 progrock-invloed in terughoort?

Ik hoorde enige tijd geleden wel een medio jaren 70 Pink Floyd-nummer wat me aan Air deed denken, ja.

Eens met Ernie, de eerste 4 zijn goed maar daarna kakt het in.
Air ontstijgd de middelmaat alleen op enkele tracks wat mij betreft, een heel album trek ik niet.

Ik word behoorlijk uitgedaagd nu om dit album opnieuw te beluisteren.
Maakte op mij een overweldigende indruk in 1998 en staat ook mooi in mijn kast.

Maar inkakken na vier nummers lijkt me wel heel straf ...

Herbeluisteren kan raad brengen.

Vind hier dus geen drol aan, niets aan de hand muziek wat mij betreft. De songs raken me dan ook voor geen centimeter. Ook heeft de plaat te weinig pit(misschien hoort dat wel bij dit soort platen, maar niet aan mij besteed) , daardoor komt het wat slap over. De 2 songs met Beth Hirsch zijn trouwens wel goed te doen, maar de rest pakt me totaal niet.

MOON SAFARI 1998

Nieuwe albums deden me in de 90s minder dan vroeger.
Af en toe stootte ik wel op een plaat die me echt wist te raken.
Maar zelden of voelde ik nog de behoefte om zo'n band trouw te volgen.

Tot ik Moon Safari van Air een kans gaf. Een revelatie.
Deze plaat combineerde alle invloeden die muziek voor mij zo belangrijk maken.

01. La Femme d'Argent
Ambient, lounge, trip hop ... ik bezit het juiste jargon niet om deze muziek te definiëren.
Ik hoor wel heel duidelijk een electronic meets jazz sound die me heel hard weet te bekoren.
Wie niet goed luistert, kan deze muziek te snel afdoen als liftmuziek. Het melodisch improviseren,
het verschuiven van de akkoorden en het elektronisch inkleuren van de compositie gebeurt magistraal.

Ik heb geen drugs nodig om hier op te gaan trippen. Ruimte zat.
We bevinden ons zonder twijfel op de maan. De safari kan beginnen.

La Femme d'Argent laat aan het einde een Kraftwerk geluid opduiken.
Die retrotoets sluipt door de hele plaat en slaat een brug doorheen de tijd.

02. Sexy Boy
Depeche Mode, Blur en Gainsbourg in één nummer.
Mannequins in ruimtepakken defileren over de catwalk.
En opnieuw een geniale melodie die er bovenuit kriebelt.

03. All I Need
En dan is er Beth Hirsh die voor een derde invalshoek zorgt.
Na de soft elektro jazz en de synthrock krijgen we een songwriters approach.
Door haar input krijgt de plaat vocaal genoeg gewicht. De akoestisch gitaar is slim.
Dat liefde de wetten van de zwaartekracht in vraag stelt, wordt hier vakkundig bewezen.

04. Kelly Watch the Stars
We keren terug naar de synthrock van Sexy Boy.
Dit keer mag Kelly dromen. De jazzy intro doet het nummer naadloos aansluiten
bij All I Need. Let op de deepsky effecten die ons meenemen naar Star Trek episodes.

05. Talisman
Dit is mijn favoriet van Moon Safari (al eindigt de opener heel dicht).
Een compositie die een schitterende melodie laat zweven op weemoedige akkoorden.
Ik hoor symfonische echo's van Pink Floyd, Mike Oldfield en The Alan Parsons Project.

06. Remember
Een intermezzo dat uit een filmsoundtrack lijkt weggeplukt.
Met een vleugje vintage OMD ben je bij mij altijd aan het goede adres.
Als het orkest begint te strijken is Hooverphonic niet ver af meer.

07. You Make It Easy
En net zoals All I Need deed op de denkbeeldige voorkant van deze plaat,
slaagt de zangeres er met You Make It Easy opnieuw in om de elektronische muziek
van de nodige sensualiteit te voorzien. Ik moet aan de rol van Nico in Velvet Underground denken.
De song staat iets minder op eigen benen. Stem en muziek gaan in symbiose.

08. Ce Matin La
Wat zou Ennio Morricone vinden van die gitaar en die warme blazers
die een ochtend op de prairie suggereren? Filmmuziek die geen beelden nodig heeft.
Air slaagt met flair in het integreren van talloze invloeden. Het koor zorgt voor de afwerking.

09. New Star in the Sky
Een track die hoofdzakelijk op sfeerschepping rust
en de sterke melodieën van zijn voorgangers moet missen.
James Last en de liftkoker zijn dit keer wel gevaarlijk dichtbij.

10. Le Voyage de Pénélope
Een afsluiter van formaat die heel gewiekst het midden houdt
tussen de heavy sound van Sexy Boy en het symfonische geluid van Talisman.
Zelden klonk een album zo compleet, zo mooi in mijn straatje als Moon Safari van Air.

Helemaal mee eens Dazzler, heerlijke plaat dit! Ga hem gelijk maar eens opzetten.

Wel degelijk een meesterwerk.

Het verschil met andere electropop is dat dit daadwerkelijk stuk voor stuk goede composities zijn en niet zo maar wat gepingel op gadgets en spelen met geluiden.
Dit is door vakmensen gemaakt, zeer creatief. De plaat brengt je in een andere dimensie.
Productie is echt buitengewoon sterk, zeer knap gedaan. Zeer originele instrumentatie en knap bespeeld.

Dit album staat in mijn top 10 aller tijden.