alt-J (∆) - An Awesome Wave (2012)

Als ik Giel Beelen weer euforisch hoor doen ('wauw! wauw! wauw!") na een optreden, van Kane bijvoorbeeld of een of andere omhooggevallen zangdoos, in zijn ochtendshow.... Denk ik bij mezelf: "zo goed was het toch niet? Wat een overdreven reactie!"

Als ik de reacties lees en de hoge score zie bij bepaalde albums van Pink Floyd.....
Denk ik bij mezelf: "heb ik dan stront in mijn oren? Dit is toch per definitie middelmatige saaie meuk!"

Zo lees ik met verbazing de reacties hier.

Begrijp me niet verkeerd.. Deze cd is erg aardig en heeft een aantal leuke liedjes (Matilda is vaak zomaar terug te vinden in mijn hoofd en blijft daar lekker lang hangen), maar ik kan me niet vereenzelfigen met de soms erg euforische reacties... Erg spannend is het niet, het is gewoon een aardig debuutalbum, denk ik dan, als ik de reacties hier zo lees.
Begin dan ook wel aan mezelf te twijfelen. Mis ik niet iets? Ben ik een ouwe lul aan het worden, en kan ik ontwikkelingen in de muziek niet meer volgen?
Maar neen, het is natuurlijk gewoon een kwestie van smaak en ik ben wellicht niet zo snel euforisch en soms duurt het lang voordat een album me echt pakt.
Al twijfel ik wel of ik dit album over vier/vijf jaar nog wel eens ga draaien.... Memorabel is voor mij echt iets anders.
We gaan het zien wat het wordt.

Over dat van Giel, daar geef ik je helemaal gelijk in.

Over die ouwe lul ook.

Aardig zeg.

Je kent me.

Maar even serieus dan maar. Over het algemeen vind ik de reacties op dit album heel genuanceerd. De meest gegeven waardering is 4,0 en 4.5. Het is geen meesterwerk (dat vindt ook bijna niemand) maar een heel opmerkelijk en veelbelovend debuut. Geen 3.0 album, in elk geval. En tja, iemand met Dylan op 1 in zijn persoonlijke top 10 (over 'saaie meuk' gespoken...) die hier niet veel aan vindt en zelf openlijk twijfelt of hij soms een ouwe lul aan het worden is, die vraagt er ook wel een beetje om, toch?

Vind dit eigenlijk ook niets speciaals. Nummer 10, 12 en 13 zijn wel sterk, maar de rest van het album is bijzonder middelmatig. Bijgevolg staar ook ik verbaasd naar de véle lovende reacties hier en in de pers.

Het is lang geleden dat ik nog eens een nieuw album heb gehoord dat écht spannend is...

Ik sluit me aan bij Xel.

Heb 't vol verwachting net 2x beluisterd. Ook nog een paar filmpjes bekeken. Conclusie: leuk en veelbelovend, maar niet sensationeel. De referenties die ik hoor zijn Vampire Weekend, Everything-everything.

Natuurlijk liggen we allemaal op de loer om de nieuwste sensatie te spotten.Of dit m is? Ik moet het nog zien. Zou een leuke festivalfavoriet kunnen zijn voor 2012.

Waarschijnlijk komt het doordat 2012 tot nu toe een zeer mager muziekjaar is (of heb iets gemist?) dat zo'n gewoon leuke plaat wordt verheven tot een briljante mijlpaal.

Kon ik verwachten..

John Talabot, Burial, Chairlift, Grimes, Actress, Blonde en/of Liesa van der Aa al geprobeerd?

Ik wil daar nog Cloud Nothings en Patrick Watson aan toevoegen.

Dan zou ik toch echt even wat secuurder gaan luisteren hoor, want Vampire Weekend komt niet met zulke sterke composities aanzetten.

Compositorisch gebeurt hier toch niets speciaals? Het zijn gewoon liedjes. Ik vind de link naar Vampire Weekend niet zo raar, maar waar zij refereren naar wereld- en klassieke muziek, doet Alt-J dat naar electronica. Voor mij blijft het debuutalbum van Tom Vek wel de grootste referentie, al hoor ik in nummers als Matilda ook wel bands als The Go Find terug. Mensen die Alt-J leuk vinden raad ik dan ook eens goed in de Morr-catalogus te duiken, daar zijn nog veel leukere dingen te vinden.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet heel goed bekend ben met Vampire Weekend, maar volgens mij zitten hun nummers doorgaans vrij simpel in elkaar. De nummers van alt-J zijn juist behoorlijk gelaagd en complex. Dat het op het eerste gehoor wat klinkt als Vampire Weekend kan ik overigens wel begrijpen.

Getrokken door de hoge positie op de MuMe rotatielijst. Iets nieuws en vooral vernieuwend. Jammer maar helaas. Een pretentieloos album wat mij in ieder geval niet boeit. Mix wat stijlen met een overwegend elektronica sausje en voilà. Control alt delete met deze Alt-J. Weet mij niet te boeien.

Vampire Weekend grossiert ook in afrikaanse en latijnse ritmes, die vergelijking klopt. dus
Ik hoor ook een wederopstanding van Moby,
met pakkende piano-loopjes en goed gekozen ritmes.
voorlopige kwalificatie:
Muzikale verrassing, nu nog niet geperfectioneerd, maar wel met groeiverwachting.

Laat dat nou precies datgene zijn wat ik ook net wou zeggen! Moby heeft eindelijk weer eens een goed album gemaakt.

Moby, echt? Met zo'n zanger alleen al raakt deze vergelijking in mijn oren kant noch wal.. Oh trouwens, instrumentaal ook niet.

An Awesome Wave golft door de met rook gevulde woonkamer en door een wapperende schaduw van een berk vergezelde donkere vlaag van wat men wellicht als “gevleugelde, naderende paradoxen” zou kunnen bestempelen, om vervolgens weer te vertrekken om gelijk aan een geslepen pijl de harten van vele weerlozen in de kern te raken.

Tjonge, zo had ik het nog niet bekeken...

Cmd-s zeg ik (of Ctrl-s voor de Windowers onder ons)

Lekker fris album in dit genre. Ze zijn niet bang om stijlen te mengen. Wel wat braaf en soms schieten ze wat door in hun goede bedoeling (net als ArnoldusK hieronder ), maar dat boeit niet in dit geval. Gewoon fijne luister-elektro-pop

Best een lekker album, met Taro als uitschieter, maar vier sterren over meer dan 200 beoordelingen? dat lijkt me een beetje overdreven. Zo vernieuwend en compositorisch interessant is het wat mij betreft ook allemaal niet. Lekker zomerplaatje, een 3,5 wel waard.

Wel weer leuk dat jij de meest overschatte band ooit in je top 10 hebt staan. De Smashing Pumpkins.

Dat jij ze niet goed vind, betekend niet dat ze overschat zijn Ze hebben toch 3 klappers van grote omvang gemaakt

Zegt overigens de meneer met R.E.M. in zijn top 10, zo kunnen we bezig blijven... toch?

Wat is er toch mis met de Pumpkins Blondie

Een discussie starten over smaak getuigd niet echt van intelligentie mensen.
Snel weer normaal doen

Hier een jonge lul die het vooralsnog met je eens is. Het album heeft wel een aparte sound en voor een debuut is het gewaagd, maar de meeste nummers pakken me totaal niet. Stemgeluid van de zanger is nou ook niet bijzonder te noemen. De teksten heb ik me nog niet in verdiept. Muzikaal gezien vind ik de nummers vaak toch behoorlijk simpel opgebouwd. Heel standaard akkoordenpatronen. Wat er nu precies zo bijzonder is aan deze plaat vat ik ook niet.

Wat er zo bijzonder aan is dat het bij bepaalde personen harten raakt. In dit geval is dat heviger en meer dan bij andere platen die op de rotatie-lijst hebben gestaan. dat ze een hoog gemiddelde hebben zegt dus iets. Bij anderen komt de vonk (nog) niet over en dat is ook goed. Maar stiekem hoop ik dat jullie het nog een kans geven

Mijn beleving van het album:

Intro
De titel doet z'n naam eer aan, een korte intro van wat gaat komen. vaag stukje muziek.

(Interlude 1)
Ik hou niet zo van intermezzo's, die belemmeren vaak alleen de voortgang van een album. met tracklistnr.2 voorspelt dat niet veel goeds... maar we houden moed.

Tessellate
Dubstep anno 2012. een fraai klein liedje, maar voor mijn oren komt het niet los van van de grond
met z'n 3 min te kort.

Breezeblocks
De zeurende zangstem blokkeerd mijn luisterplezier.

(Interlude 2)
pauze muziekje?..... Het album is nog niet eens begonnen

Something Good
Ja Ja Ja. Er gaat eindelijk iets gebeuren.
Alles klopt in dit nummer. De piano klinkt wel heel bekend, maar dat is geen enkele belemmering. geweldige popsong.

Dissolve Me
Top! song staat als een huis met een strak vrolijk ritme en een breed klinkende bas-synth.
simpel maar zeer doeltreffend.

Matilda
Vooruit gesneld via youtube. klein popliedje. Ik had en heb er echter te weinig mee.

MS
Bijna a-capella. Niets mis mee, maar de leadzang irriteert mij weer, waardoor ik blokkeer..

Fitzpleasure
Weer die lekkere bas-synth, maar ook die zanger... wel een van de betere songs.

(Interlude 3)
weer een half a-capella pauze stukje, daar waar ik zit te wachten totdat het album nu echt losbarst....

Bloodflood
Fraaie Fragmentarische opzet met klassieke invloeden. interessant maar ook aan de magere kant.

Taro
Blij dat ik volgehouden heb. Op afstand de beste song ! De zang trekt je betoverend naar binnen, recht op het doel af; in een onweerstaanbaar ritme. De oorstreelende song smeekt naar het gebruik van de repeatknop.

Hand-made
on-relevante bonus toegift.

conclusie: 4 geweldige popsongs. is mij wat te mager voor een top-album.

Dus of iets een topalbum is hangt alleen af van het aantal sterke popsongs? Zo heb ik er nog nooit tegenaan gekeken

Ah...eindelijk een medestander

Interludes mogen wat mij betreft over het algemeen weggelaten worden. Die bevorderen niet bepaald de flow van een album. Het intro daarentegen is dan wel een prettig in het gehoor liggend deel van dit album.