alt-J (∆) - An Awesome Wave (2012)

Oh zeker! Ik blijf deze regelmatig opzetten op dit moment, al zijn er albums die ik nu met meer plezier draai. Dus het is niet meer dagelijks zoals vorige week.

Erg leuk debuut. Hippe productie, doet het vooral goed op volume max in de auto. Meezingen, meeknikken en daarna meezwieren. Het kan allemaal.

Sterker nog: het is prachtig! Prachtig genoeg voor een geel sterretje.

Oe misvatting. De nummers van Vampire Weekend zijn behoorlijk catchy maar er zit compositorisch een hoop spannends tussen. Moet je toch eens het laatste album opzetten.

Alt-J heeft een futuristisch tintje en ik ben het eens dat het gelaagd is. Soms kabbelt het voor mij echter iets teveel voort. De spanning ontbreekt nog wel eens op de nummers. Door de folky basis worden de electronische elementen, en zeker de dubstepreferenties gepacificeerd. Een heftigheid maar ook een uitgesproken verstilde schoonheid ontbreekt. Misschien is het mijn onbekendheid met dergelijke muziek dat ik er moeilijk een gevoel aan kan koppelen, maar ik heb soms een 'vlees-noch-vis'-gevoel bij deze band. Mijn definitieve oordeel volgt nog.

Wat een fantastische afsluiter is Taro! Precies een nummer dat deze plaat goed kan gebruiken, waar enige inkakmomentjes nu eenmaal eveneens aanwezig zijn. Snap het enthousiasme goed, maar voorlopig blijf ik bij vier, vijf favorieten zitten en ontgaat me voor m'n gevoel nogal veel (zoals bijvoorbeeld de overbodige interludes).

Ben er nog niet helemaal uit met deze Delta-werken. Nog maar een paar keer luisteren, misschien dat het groeit. Mijn eerste indruk qua sfeer is Elbow, Portishead en Radiohead in een blender, maar tot nu toe nergens dezelfde wow-factor. Van de stem moet je houden: beetje a la Les Claypool of Kermit de Kikker voor fans van de Muppet-show (of heb ik het met het leggen van die associatie nu voor een aantal mensen verpest ).

Yep

De zangstem lijkt me meer vergelijkbaar met Hayden Thorpe van Wild Beasts.
Ook een opvallende eigenzinnige stem, waar in de begin-luisterfase een irritatie-knop uit moet.
Dat lukt niet bij iedereen. als het lukt heb je goud in handen. Als het niet lukt blokkeert het luisterplezier. met Joe Newman van Alt_j heb ik meer moeite. Het verschilt per song.
Wat in ieder geval blijft, is het veelzuidige stembereik, van hoog naar laag, van falset naar bas.

Ik vind de zangstem verre van irritant, ik ken veel "ergere"

Dit album wordt alsmaar beter naarmate je het meerdere keren beluistert. Vooral de afsluiter "Taro" vind ik ijzersterk.

4,0*

Misschien ben ik toch voorbarig geweest. Ik begin dit album toch wat meer te snappen nu. Tesselate is bijvoorbeeld wel heel fijn. Afsluiter Taro vind ik zelfs erg goed. Fitzpleasure blijft ook wel hangen. Het geheel ademt een bijzonder sfeertje. Soms heel desolaat, maar iedere song heeft de potentieel om om te slaan in een catchy melodie. Dit is wel een plaat die meer pogingen verdient.

Sorry! Overigens vind ik de stem prima te verdragen, dus dat gaat het voor mij niet verpesten. Moet Delta nog wel een paar keer luisteren voordat ik mijn oordeel kan geven.

Ik ben er nu denk ik wel uit. Het album een paar keer geluisterd. Aardige liedjes die vooral door de mooie productie opvallen. Toch is er steeds iets wat me irriteert. Het is niet de zangstem, maar wat dan wel? Het kostte me even tijd om het te ontdekken, want het zat ver weg. Het komt op mij allemaal een beetje geforceerd en gezocht over. Kijk ons eens interessant zijn... Het begint al met de naam. Iets in mij zegt dat er meer vanuit een marketing idee gewerkt is dan vanuit een muzikaal idee. Ik mis de echtheid, de emotie, het kippenvel. De meeste nummers moeten het ook hebben van een redelijk eenvoudig muzikaal idee, wat wellicht vervelend of saai zou worden als het nummer langer zou duren.

Ik ben niet zo'n dubstepliefhebber. Het zal ongetwijfeld helemaal hot zijn maar ik krijg er een beetje de kriebels van. Sommige nummers van Alt-J worden door dat ritme toch een beetje verpest imo.

Doel bereikt.
Dank je voor de tips. Ken ze geen van allen (de platen dan)maar dat zal snel verleden tijd zijn.

Als er iets is dat ik niet hoor op deze plaat, is het wel dubstep...

Fitzpleasure, Breezeblocks, Tessellate maar ook het Intro. Misschien is het niet dubstep (ben ook weer niet zo'n enorme kenner, val hier even door de mand ) maar breakbeat/hiphopbeatachtig. Het is in elk geval ritme waar ik niet zoveel mee kan. Verder wel een origineel bandje, bijzondere stem en een aantal aardige nummers. Favoriet is Mathilda.

Waar doet Dissolve Me aan denken? Het komt me zo bekend voor.

Ah, Lovers From Japan van Coldplay. Iemand dezelfde associatie? De synths in Fitzpleasure vanaf 1:10 tot 1:20 doen denken aan de Jamie XX Remix van NY Is Killing Me. Niet negatief, gewoon grappige details.

Interlude 1 vind ik echt een fantastische interlude. Even iets a cappella-achtigs voordat je Tessellate ingeleid wordt. Zonder deze intermezzo zou de overgang van Intro naar Tessellate te basaal zijn. Nu krijg je even tijd om adem te halen.

Ik hoor wel La Tribu de Dana van Manau in het nummer Taro!

Ik hoorde vanochtend Interlude 1 en Matilda op de radio maar ik vind het niet beter worden. Integendeel, het wordt alleen maar irritanter. En overal lees ik superpositieve reviews. Ik snap het niet...

Matilda is één van m'n favoriete nummers van deze plaat, heerlijk.

Super Cd.

Het apparte stemgeluid spreekt mij juist erg aan. Something good en Matilda zitten wel bij mijn favorieten.

Aanstaande zaterdag gaan we het live meemaken op festival de Beschaving in Utrecht.

Nu je het zegt! Mooi gevonden!

Het doet mij ook denken aan zo'n wazig top 40 nummer met van die oosterse geluiden.
Ik heb hem in mijn hoofd zitten maar weet niet meer hoe hij heet.

Het heeft een rare buitenlandse tekst. Het refrein van dit nummer doet me daar erg aan denken, iemand een idee...

Deze?

http://www.youtube.com/watc...

Hahahaha geweldig, die ja

Wat een debuutplaat is dit zeg! En wat is Matilda toch een prachtig nummer, ik snap dat Breezeblocks en Fitzpleasure beter liggen bij het grotere publiek, maar goed.

Misschien het "hokje" Electronic/pop veranderen in wereldmuziek?
Wat eigenlijk ook een vreemde term is, want dat zou eigenlijk voor alle muziek moeten gelden...

Ik hoor een leuke debuutplaat, van een stel jonge musici, die heel goed de platenkast van hun ouders hebben doorzocht en alle invloeden hebben samen gesmolten, tot een heerlijke muzikale bonbon!

Gelukkig hebben ze dat niet gedaan, want dan zou ik dit album waarschijnlijk nooit beluisterd hebben. "Electronic" zit bij mij enorm in de lift en staat bij mij als muziekgenre inmiddels stevig bovenaan. Als het gaat om "wereldmuziek", dan denk ik vaak aan muziek uit de 3e Wereld, hoewel die term onderhand ook is achterhaald.