alt-J (∆) - An Awesome Wave (2012)

Wat een geneuzel weer hier.

Ik vind Grandaddy toch wel een stuk 'spannender' dan dit. Alt-J zoekt het meer in een alternatief pop hoekje, een vergelijking met Grandaddy lijkt me niet helemaal eerlijk.

Wel, dit is spannend. Ik lees hier zoveel lovende reacties dat ik zelf benieuwd word naar mijn uiteindelijke mening. Ik ben het album nu voor de tweede keer aan het luisteren en ik kan zeker nog niet zo verliefd reageren als sommigen hier. Maar het klinkt allemaal leuk. Als een mooie vrouw met een A-cup. Hopelijk groeien haar borsten nog.

Momenteel 3,5*.

Eén van de leukste platen van het jaar. Het aparte, flexibele stemgeluid, de plotselinge wendingen en sterke songs maken dit album jaarlijst waardig. De soms diepe bassen en electronics (Intro, Dissolve Me, Fitzpleasure) zijn heerlijk en dan het andere uiterste in de vorm van die folky samenzang. Dit wordt dan wel tot één natuurlijk geheel gesmeed. Breezeblocks is lekker poppy en catchy en als kers op de taart is er dan ook nog Taro. Echt een topplaat!

Ik heb net Tessellate beluisterd, en het klinkt niet slecht. Plotselinge wendingen in de track vind ik wel leuk in ieder geval.

Zijn zang is niet heel verkeerd, maar ik krijg er ook geen rillingen van ofzo. De drums waren erg lekker geprogrammeerd vond ik, de rest van de instrumentatie was ook niet slecht.

Hier ga ik nog wel verder naar luisteren!

Matilda viel tegen... Dissolve Me is te blij voor mij... Er zitten leuke wendingen in (die ik normaal alleen ken van hiphop-achtige tracks, of electronic).
Sommige delen zijn erg mooi, andere wil ik echt niet naar luisteren... Ik ga dit hele album eens pindakazen.

Vanavond de film Léon bekeken en naast Léon zelf, speelt er ook nog een Mathilda in. Het enige wat ik de hele film in mijn hoofd had was het zinnetje: 'This is from Matilda', uiteraard uit het nummer van Alt-J. De hele tijd neuriede, zong of floot ik het liedje en de vriend waarmee ik keek werd er een beetje gek van. Aan het eind van de film, toen de zin 'This is from Matilda' ook bij die vriend doorgedrongen was zei Léon precies die zin op hét moment van de film. We hebben het even nagezocht, maar het nummer gaat inderdaad over de Mathilda uit de film.

Zie hier het stukje uit de film Léon.

Hoef je gelijk de film niet meer te zien. Dus als je de film Leon nog wilt zien, niet op de link klikken. Overigens lijkt het mij hoogst onwaarschijnlijk dat een filmliefhebber deze film nog niet gezien zou hebben.

Ik wist inderdaad van de referentie af. Matilda is ook mijn favoriete nummer op het album. Alt-J heeft in een interview ook al aangegeven dat ze meer inspiratie halen uit film en populaire cultuur.

De titel van het album komt ook uit een film/boek, nl American Psycho, het nummer Bloodflood gaat hier ook over.

Of An Awesome Wave mijn 'plaat van het jaar' gaat worden weet ik niet, maar staat iig dik in de Top 3 van het jaar tot nu toe. Samen met Julia Holter's Ekastasis iig de meest originele, verfrissende plaat die ik dit jaar tot nu toe gehoord heb. Van Nederlandse bodem komt daar nog Blaudzun bij.

ik hou dr van...

Wonderlijk goede plaat. Eén van de redenen waarom ik me net op spotify heb geabonneerd.

Gisteren heb ik dit album weer eens in opperste concentratie beluisterd en wat heb ik weer een hoop ontdekt! Dit album is echt tot in de puntjes verwerkt en er vallen me steeds meer subtiele details op. Er worden steeds meer instrumenten hoorbaar die slecht een paar maten mogen meespelen, maar toch een prachtige toevoeging zijn. De meeste van die details zullen de gewone luisteraar niet eens opvallen. Ook ik heb dit album vaak moeten luisteren voor ik ze ontdekte.

An Awesome Wave is puur genot!

Bij de Intro moest ik de hele tijd denken aan de geluiden in de keybord-kit van mijn opa.

One.
Two.
Three.
Yeahhhhh...

De songtekst van Mathilda luidt:
just like Johnny Flynn said, 'the breath I've taken and the one I must' to go on.

Ze weten wel de juiste artiesten te noemen!

Ik heb tot nu toe alleen nog maar breezeblocks en tessellate gehoord en ik ben al helemaal om. Alleen die intro van breezeblocks was eigenlijk al genoeg. Heel blij met deze artiest!

Bijzondere plaat. Een mix van stijlen en geluiden leidt tot verrassende songs. Zware bassen, lekkere instrumentatie. Verschillende referenties komen langs: MGMT, Balthazar, Grizzly Bear. Maar zeker geen copycats.
Vind het geen meesterwerk, maar wel een goed album. Misstaat zeker niet in de lijst met betere album van 2012.

Deze plaat is inderdaad een bijzondere plaat die een mix van stijlen weet te combineren en alsnog tot een zeer degelijk resultaat kan komen. De meest vernieuwende plaat van 2012 als je het mij vraagt.

Leuk plaatje, maar ik ga toch niet helemaal overstag voor deze nieuwe hype, hoor. Ze klinken als een vat vol verschillende invloeden (die hier allemaal al wel genoemd zijn, vermoed ik), maar slagen er toch in met iets authentiek voor de dag te komen. Dat op zich is best knap, te weten dat het in de hedendaagse wereld geen lachertje is om nog origineel uit de hoek te komen. Maar zo bijzonder origineel vind ik het nou ook weer niet; bovendien ligt de zang me niet echt. De teksten zijn interessant, zeker wel. Geen geweldige plaat, maar gewoon een fijn plaatje, en het is nog wat prematuur om te zeggen, maar de volgende plaat zou best wel 'ns beter kunnen zijn. Iets om te volgen, dus!

3 sterren

Edit: Ik moet er wel nog aan toevoegen dat de laatste twee nummers de beste zijn. Goeie hoop dus.

doet me erg aan ozark henry denken dit

Ze groeien precies toch niet. Allechance dat ik ook nog van kleine borsten houd. Maar toch een halfje eraf, ik had meer verwacht. 't Zal dus toch niet voor iedereen bestemd zijn.

3*

Oei, laat maar dan .

Raar maar het album wordt hier pas écht goed vanaf de helft. Eerste deel is redelijk zwak.

Het begint allemaal met Something Good met héél breekbare schoonheid, je moet ernaar zoeken en als je even niet oplet is het weg. De stem van Joe Newman is hier, net zoals in de meerderheid van de nummers, enorm belangrijk. De 'gewenningsperiode' voor zijn stem is me onbekend en onbegrijpelijk.

Dissolve Me is voor mij het topnummer op deze plaat. Dit gaat iets meer de 'poppy' kan op en dit smaakt wel naar meer. Op hun volgende plaat mogen ze d'r zo wel meer zetten. De afwisseling tussen rustig/actief, instrumentaal/zang blijkt een succes te zijn. Geef dit nummer aan een goeie dj en hij mixt er een hete discotheekhit van.

Mathilda maakt mijn topdrie van favo nummers op deze plaat compleet. Dit nummer is de apotheose wat betreft de stem van zanger Newman. Het gemis van de subtiele nostalgie die z'n stem oproept is ondenkbaar. Vooral het zinnetje "Just like Johnny Flynn said, 'the breath I've taken and the one I must' to go on." is recht in de roos.

Fitzpleasure gaat al wat steviger door met de, ondertussen bekende, afwisseling rustig/stevig. Dansbaar mits kleine remix. Taro en Bloodflood smaken me zeker ook maar mijn favorieten blijven dus Mathilda, Dissolve Me en Something Good. Blijkbaar zijn dat hier niet de meest populaire liedjes van dit album maar bon, het zal me een wordt wezen.

Een aangename plaat dus maar het mist vaak nét die spijker op de kop, een pointe als het ware. Verder is het niveau ook niet altijd even hoog. Ik verwacht wel een geweldige tweede plaat.

3,5*

Gisteren toevallig Where the Wild Things Are herzien en ben er van overtuigd dat het "Please don't go, I love you so"-stukje uit Breezeblocks een verwijzing naar die film is (de scène richting het einde, wanneer Max terug naar huis gaat)

Die verwijzing naar Where the Wild Things Are klopt ook, op de soundcloud van Alt-J kan je bij elk nummer lezen waar het over gaat.

Al behoorlijk wat gedraaid de afgelopen week, en dit album is zeker kanshebber voor mijn persoonlijke album van het jaar! Michael Kiwanuka is ook magistraal, dus ik zet ze voorlopig op een gedeelde eerste plaats. Topper! Weer eens wat anders... (vind ik tenminste)

Dit wordt naar mijn mening behoorlijk overschat. Eigenzinnig zijn is prima, maar dit is zo richtingsloos en vooral saai, het anders willen klinken druipt er gewoon teveel vanaf. Er gebeurt weinig op muzikaal gebied, en de zang klinkt gewoon niet lekker. Alleen de sounds dan, maar die zijn weer zo raar dat ik me afvraag: waarom niet iets conventioneler en dan wel lekker klinken?

Anyway, het is heel erg hip en anders, dat snap ik wel. Maar zijn we nou zo verveeld van muziek dat we dit willen horen? Wat voor gevoel moet je krijgen van dit soort muziek?

Tja, is dat niet bij alles? Iedereen wil tegenwoordig de nieuwste telefoons en gadgets, dus ik denk dat dat proces ook in de muziek voorkomt. Daarnaast waren The Beatles, om jouw woorden te gebruiken, in hun tijd ook heel erg hip en anders, op een gegeven moment welteverstaan, terwijl ze tegenwoordig als beste band ooit worden gezien; ik denk niet dat dat iets afdoet aan de muzikale inhoud. Daarnaast lijkt het me niet verstandig om hier te gaan vragen wat voor een gevoel muziek je moet geven. Burial, geweldige artiest, bijvoorbeeld, geeft mij een gevoel van melancholie en eenzaamheid, in een relatief positieve zin, terwijl dat bij iemand anders weer anders is. Aan de andere kant snap ik je 'kritiek' wel; ik vind het ook geen geweldig album, ondanks een paar leuke popnummers, maar ik zie de kracht van het onconventionele wel. Of de muziek de komende jaren meer deze kant opgaat (waarbij ik dit album zeker niet als de Sgt. Peppers van die 'nieuwe stroming' zie), dan is dat zo en moeten we daarmee leven. Alles verandert, ook muziek.

Ik vind de reactie van Jellylips ook een beetje triest. Want ik denk dat hij ook begrijpt dat veel mensen hetzelfde hebben bij Percupine Tree en dat heeft hij in zijn top 10 staan. Bovendien is dat net zo hip als deze van Alt-J. Ik vind deze plaat bovendien niet zo anders klinken als dat we gewend zijn. Het is meer een combinatie van een aantal artiesten. Dus alles hebben we al wel eens gehoord.

Porcupine Tree is gewoon ouderwetse symfonische rock in een modern jasje dus dat begrijp ik niet zo Blonde Redhead.
Wat Alt-j betreft. Klinkt dit nou echt zo anders (onconventioneel) dan andere alternatieve platen.
Ik vind het een toffe plaat maar de ophef over dit album snap ik totaal niet.

Ik kan persoonlijk al een plaat of 5 a 6 noemen die ik dit jaar echt wel beter vind dan deze en meer bijzonder maar het feit dat hij op MuMe nummer 1 staat in de lijst zegt wel wat natuurlijk...

tis misschien voorbarig maar ik ben altijd benieuwd wat zo'n bandje met een bejubeld debuut
ervan terecht brengt op een volgend album.