The Smashing Pumpkins - Oceania (2012)

Sjonge... Verrassend sterk na de eerste luisterbeurt. Niet verwacht... Was er al jaren klaar mee, al draai ik Siamese dream nog vaak...

Zo tijdens de eerste luisterbeurt heb ik zeer gemengde gevoelens. Hoe verder we het album in gaan, hoe minder het wordt. Uiteindelijk wordt deze tendens even tegengehouden door het geweldige The Chimera. De opener is echt ijzersterk en ik lees hier dat die Gish-achtig is dus ik moet eens achter dat album aan. Een absolute miskleun vind ik One Diamond, One Heart. Maar ik ga deze zeker meer beluisteren want er gebeurt erg veel op Oceania.

he he eindelijk

Een eerste vluchtige luisterbeurt verrast me toch wel, ga hem morgen eens goed luisteren, maar het zou wel eens een goede beoordeling kunnen worden.

Zeker doen. Door dat album werd ik op slag verliefd op de band (niet dat dat jou ook maar iets zou kunnen schelen) maar op sommige momenten vind ik het wel eens hun beste album.
Overigens vind ik Quasar niet echt Gish-achtig maar eerder Siamese Dream (lekker 'Silverfuck' hakkend). Gish vind ik wat liever dan Siamese Dream; dromeriger, zweveriger.

Het is jammer dat niet alle nummers van het kaliber Quasar, Panopticon en The Chimera zijn want was dat wel zo dan kun je echt zeggen dat ze hun oude geluid compleet hebben teruggevonden en dan was dit album echt ijzersterk. Toch vind ik het ook goed dat Billy daar niet voor gekozen heeft. Het is 2012 en niet 1993. Dan mag ik dat geluid als fan van het eerste uur graag terug willen horen maar dan moet ik gewoon die albums weer op zetten. Sentiment is leuk maar life goes on en de eigenwijsheid van Corgan valt ergens wel te prijzen (jammer genoeg pakt het vaak minder uit dat weer wel).

Het zou me niet verbazen als dit album de komende tijd zeer veelvuldig opgezet gaat worden en dat is ook wel eens anders geweest bij deze band voor wat betreft hun latere releases.

Ben het met Aerodynamic eens dat dit album eigenlijk het meest lijkt op Zeitgeist. Heb die plaat weer eens uit de kast gehaald en het grootste verschil zit em in de productie. Waar Oceania fris en open klinkt zoals de Siamese Dream remaster, klinkt Zeitgeist Schel en rommelig.

De opzet daarentegen is ongeveer dezelfde. De twee openers klinken als Siamese dream en Gish
en het verloop van de plaat doet zelfs (Wat Oceania betreft) zelfplagiaat vermoeden.
Met een 9 minuten durend Magnum Opus in het midden en en zeer zwak einde qua songs.

Het verschil zit hem (nogmaals) in de productie en Oceania heeft in tegenstelling tot Zeitgeist
een aantal betere composities.
Luister ook eens naar de zanglijnen en je moet wel tot de conclusie komen dat Oceania in het verlengde van Zeitgeist ligt.
One Heart , Glissandra, inkless en Wildflower blijven toch zwakke nummers die het niveau van deze plaat ietwat naar beneden haalt.

Maar het blijft de beste poging van Corgan sinds Machina. Dus lang niet slecht

Ik heb hem nu 4 keer helemaal beluistert en geef 3,5 met kans op groei naar 4.

Pale Horse is voor mij juist de absolute toptrack van dit album, Corgan op zijn melancholische best

Wildflower had er voor mij niet op hoeven staan en zeker niet als afsluiter

Majah, eindelijk weer een Pumpkins album dat ik wil ontdekken en meerdere keren achter elkaar beluister. Ik ben zelfs zo blij met deze plaat dat ik zin heb om dit weer eens live te gaan zien (en dat zegt wat omdat ik sinds 2000 niet meer naar de pumpkins ben geweest/ op Zwan tussendoor na dan)

Heb Billy nog gezien in Paradiso met solo album. Ik moet zeggen dat was lang niet slecht hoor. Het blijft een charismatisch figuur op het podium en de nummers van zijn solo album kwamen live beter uit de verf dan op het album zelf.

Ik vond dat solo album trouwens lang zo slecht niet en op Zwan staan vind ik een paar van Billy's beste songs sinds Melancholie.

Ik ga ze zeker live bekijken.

Ik heb Oceania vandaag eens goed geluisterd en ik moet concluderen dat de Smashing Pumpkins een overbodige plaat hebben gemaakt. Helaas doen ze sinds Adore niets anders. De fut is eruit, het songschrijven lukt niet meer, de plaat is veel te lang. Hetzelfde euvel als bij de nieuwe dEUS: de koek is gewoon op.

Ik vind maar dat je er een rare manier van stemmen op na houd, bijna alleen maar 0,5* en 4,5*.. de rest is heel minimaal... een 0,5 is wel heel drastisch.. lijkt bijna stembedrog als je het mij vraagt

Te snel beluisterd misschien want ik kan me niet voorstellen dat je dit album zo slecht vind dat je maar een halfje uitdeeld.
Ga er eens rustig voor zitten met een hoofdtelefoon zou ik zeggen en geef dan nog eens een eerlijke mening.

Ik heb 'm drie keer goed beluisterd. Het is zo futloos, liefdeloos en mat. Precies het tegenovergestelde van Gish, SD en MC&TIS. En dan ook nog Thom Yorke beledigen. Ongelooflijk.

Aha, Daar zit het em

Hoe zielig kan je zijn wanneer iemand Thom Yorke beledigd je daar zo ontstemd over bent. Dit is wellicht een reden om musicmeter helemaal niet meer serieus te nemen.

Hoho, jullie leggen me woorden in de mond. Ik heb eerst de plaat drie keer beluisterd. Die stond vol sleetse nummers. Dat gitaargeluid kan echt niet meer. Er staat geen enkel goed nummer op. Dan krijgt een plaat 0,5*. De makers moeten zich schamen. Maar wat zie ik vandaag: Corgan beledigt ook nog iemand die wél goede platen blijft maken. Diep triest.

Billy heeft nog wel eens een ongezouten mening. In de meeste gevallen zegt hij ook nog eens wat zinnigs. Dus misschien heeft hij wel gelijk wat Yorke betreft.
Neemt niet weg dat ik Radiohead een geweldige band vind.

En waarom kan dat gitaargeluid niet meer dan

Tegenwoordig komt een gitaar gewoon uit een computer, net als bij Radiohead.
Dat snap je toch wel?

Het is oudbakken en gedateerd. Ze zijn teveel blijven hangen. Behalve in het goede liedjes schrijven dan.



Vreemde opmerking.

Kijk, ze kunnen nog goede liedjes schrijven. Is deze plaat dat een halve ster waard?

Beter lezen, Eveningguard. Ze zijn teveel blijven hangen BEHALVE in het goede liedjes schrijven. Vroeger schreven ze die wel. Aan de lopende band. Nu niet meer.

Nou, ik vind er toch een paar erg goede liedjes op staan. Maar ik blijf erbij dat Steven Mo boos is op Corgan door het Yorke akkefietje

Ga lekker met jezelf spelen.

Helaas, maar je zit ernaast. Noel Gallagher beledigde Thom Yorke ook. Ik vind Noel Gallagher nog steeds een geweldige gast. Die ook nog eens een prima soloplaat heeft gemaakt. Die is 4,0* waard. Acht keer zoveel als dit Smashing Pumpkins-gedrocht.

Beluister em nou gewoon nog maar eens een paar keer en geef dan een eerlijke mening. Zo niet. haal je stem dan weg ipv een goeie plaat expres naar beneden te halen.

0,5

Ik denk oprecht dat jij de plaat nog een keer goed moet luisteren. Want dan zal je hem veel minder dan 3,5* geven. Je hebt een goede smaak, getuige je nickname (beste nummer van de laatste National-plaat, ook tekstueel).

Sorry. Heb er al heel wat draaibeurten opzitten en hij wordt steeds beter. Zelfs Glissandra en Inktless beginnen te boeien.

Bij de tweede luisterbeurt denk ik al een stuk positiever over Oceania. Het is heel anders dan Mellon Collie (het enige album van de Pumpkins dat ik ken) en ook een stuk rustiger. Glissandra en Inkless en Wildflower zijn 3 nummers die ik helemaal niks vind toevoegen aan het album en One Diamond, One Heart is ook niet aan mij besteed. De opener en The Chimera vind ik absolute hoogtepunten. Ik ga zeker meer albums van de Pumpkins beluisteren.

Na Siamese Dream hebben de Smashing Pumpkins eigenlijk geen constant album meer gemaakt, in ieder geen album met daarop alleen maar sterke tracks (Nee, MCATIS ook niet). Alle 13 goed lukt nu ook niet, maar het geluid/de sfeer van dit album bevalt me wel: meer Siamese Dream en minder wat ze daarna de wereld i hebben geslingerd.

Zoals hierboven al veelvuldig opgemerkt, begint het album sterker dan het eindigt het wat zwakker. Tussenin zitten best wel wat hoogtepunten, al lijkt er af en toe wel een beetje gekeken naar Muse (Violet Rays). Overigens niets mis mee.

Pinwheels lijkt een kruisbestuiving tussen Lippy Kids-Baba O'Riley-Tublar Bells!

Hier ook een paar berichtjes weggehaald.

Haha, schitterend, 3voor12 heeft het album van Corgan moeten verwijderen van de Luisterpaal en vervolgens als 1 nummer van 60 minuten moeten plaatsen, omdat het album in z'n geheel beluisterd dient te worden in plaats van als losse nummers. Prachtkerel.