Marillion - Seasons End (1989)

Mij gaat het niet over de remaster van clutching... Die heb ik. Maar om die van dit album

Ow excuus, verkeerd gelezen. Nee dat is een probleem. Enkel de enkel cd versie is nog leverbaar

Now for sale 2hand op MP...

Was even zoeken maar idd op pagina 9 onder zoekfunctie Marillion staat de 2 cd voor 15 euro.

Goedenavond heren. Bedankt voor de tips. Zojuist besteld. Ben benieuwd naar de geluidskwaliteit en de bonustracks op cd 2.

Ah, was jij dat die mij voor was (bij Jan besteld zeker). Gelukkig stond er ook nog een 2e voor 20 Euro. Die heb ik zojuist besteld

Inmiddels de 2CD in bezit en nu prijkt op de CD's de gehele naam Marillion , ik miste namelijk alleen deze nog van de remastered 2 CD versies. Ik had/heb de 1 CD versie uit 1989, deze kwaliteit is duidelijk beter. Wel grappig, ik kocht deze CD in 1989, dus vlak na de Fish periode en vond hem prachtig. Toch nooit meer CD's van Marillion gekocht tot 3 jaar geleden. Ik las toen overal dat Brave zo geweldig was en heb hem toen gekocht. Wel OK maar toch niet helemaal geweldig (inmiddels vind ik het 1 van de beste maar het is geen makkelijke CD, vandaar). Vervolgens Marbles 2CD versie gekocht en ik was meteen verkocht. Inmiddels heb ik de hele studiocollectie in bezit, een aantal live CD's via de Marillions website, een hoop DVD's (alles kopen van Marillion is onmogelijk ) en naar concerten geweest. Kortom Marillion onder Hogharth kan bij mij niet meer stuk . Toch vreemd hoe het kan lopen. Terug naar deze CD, hoogtepunten van deze CD blijven nog steeds Easter, Seasons End en The Space maar de rest mag er ook zijn. Zelfs Hooks in You is af en toe prettig al valt hij wel uit de boot ten opzichte van de rest van de nummers. Mijn score met een halfje verhoogd omdat dit 1 van de betere is.

Inderdaad ik was die "snoodaard". Ook bij mij staat nu het hele rijtje in de kast. En ik moet zeggen ik ben aangenaam verrast door de geluidskwaliteit en natuurlijk de bonustracks. Blijft gewoon een dijk van een plaat

Een van mijn favoriete Marillion albums. Een schitterende binnenkomer voor Hogarth, al moest ook ik er aan wennen omdat ik de maanden ervoor net Marillionfan was geworden en dus alleen Fish albums kende.

Voor mij heeft Marillion sindsdien echter niets ingeboet aan kracht, sterker nog, het is veel dichter tegen mijn gevoelskant aan gaan zitten. Je kunt ook zeggen dat ik met de mannen hun ontwikkeling ben meegegroeid.

Stem verhoogd naar 4,5. Ik kocht dit album in Utrecht en heb het thuis in 's-Hertogenbosch opgezet. Alle nummers zijn gewoon mooi. En nog iets, op cd klinkt dit album nog mooier dan op youtube. En 'Season's end' wordt ook ineens net zo mooi als 'Easter'.

Ik neem toch aan dat dit niet echt als een verrassing kwam

Mij verraste het wel een beetje. Maar het was, toen ik die cd luisterde, alsof de muziek en de teksten me soms raakten. En ten tweede je hoort het cd in zijn geheel. Op youtube klinkt de muziek wat minder persoonlijk, en zeker als er van die korte reclamestukjes tussen de nummers door komen, wat nogal spijtig is.

Ik snap het wel. Je weet dat er geluidsverbetering is, maar je kunt van tevoren niet inschatten of, en zo ja, op welke manier het je meer gaat raken.

Ik heb het ook wel eens met gepindakaasde albums. Als ik het goed vind, koop ik daarna de cd en dan vind ik het toch ook wel eens beter als ik het op cd hoor. De beleving is groter dan zeg maar.

Nieuw voor mij? Wat moet ik me daar nu weer bij voorstellen.

Overigens alleen originele muziekbestanden hier voor de thuisinstallatie. Geen mp3 in de huiskamer. Leuk voor onderweg tijdens de hond uitlaten maar voor echt luisteren te weinig details, ruimtelijkheid e.d..

Overigens klinkt de remaster nog veeeeeeeel beter dan de originele cd en bovendien een leuke bonus cd. Aanrader! Overigens op dit moment niet in de reguliere handel te krijgen maar wel regelmatig voor nog betaalbare prijs op MP te vinden.

Gepindakaasd = gedownload.

Met bonustracks geluisterd.
Niets mis met Hogarth hoor. Klinkt prima.
3,5*

THE King of Sunset Town Topnummer

Season's End:

Sea son oftewel son of the sea = fish.

Dus Season's End = Fish's end. Vandaar ook de vier thema's van de vier voorgaande platen (kameleon, punt van een narrenpet, een veer van een magpie en een jester op een schilderij) en ook nog eens de vier seizoenen (vier elpee's).

Hoeveel symboliek en boodschap kan er een hoes en albumtitel zitten?

My all time favorite, toch wel typisch dat Season's End immer nog mijn topalbum is en dat met 1e album zonder Fish terwijl ik Script ook geweldig vind, nog mooier is dat Vigil het solodebuut van Fish daar kort achter zit dus kreeg ik 2 toppers erbij en Fish ging niet verloren...
Titelnummer van S.E nog steeds op eenzame hoogte met Berlin, The Space, Easter en King iets daarachter maar wel definitief gelost in wielertermen.....
Vigil heeft dus ook titelnummer als mijn topper met Cliche, View en Family Business als prima gelosten.

Goede smaak heb je marathonman! Zelf hoop ik dat Marillion ooit nog eens komt met een goede kwaliteit live-uitvoering op cd komt van Season's End, zoals ze deze live uitvoerden in 89/90! Heb deze alleen op de cd "Live in Glasgow". de geluidskwaliteit van deze cd is niet denderend. Maar de live-uitvoeringen van dit nummer was voor mij het hoogtepunt tijdens de 89/90 concerten....

Zoveel live-cd's en toch....

Ken je de from stoke row to ipanema dvd? Ook uit die periode

Uiteraard! Wel ergens in een bananendoos op zolder....
Maar dan wel de "originele" VHS uitvoering in een transparante box!

Ik zal eens een dvd rip gaan zoeken in de internetkelder! Heb hem zeker al 20 jaar niet gezien! Goede tip!

Ik heb de dvd-set 'Out of Season' (in 2009 opgenomen tijdens Marillion weekend in NL, Port Zelande) met een prachtige uitvoering van dit album inclusief de b-kantjes. Dit album is op de vrijdagavond opgenomen en ook los op cd verkrijgbaar in de online winkel op Marillion.com. Je kunt ook kiezen voor de Canadese versie, Live in Montreal, Zeer de moeite waard!

Als recente liefhebber van de Fish-periode heb ik ook déze plaat vaak geprobeerd, maar ik ben steeds weer teruggedeinsd voor die in mijn slechtere buiten zelfs als huilerig ervaren stem van Steve Hogarth. Gelukkig stoor ik me inmiddels niet meer zo aan dat klaaglijke in zijn zang, en heb ik op verschillende momenten zelfs bewondering voor wat hij met zijn stem kan en hoe hij die in de muziek laat passen. En dan hoor ik dat dit een prima plaat is, iets minder druk dan sommige muzikale zijsprongen van het eerste kwartet albums maar met een fraaie stemmige inslag en nog altijd een goed gevoel voor sfeer, en met een gitarist die ik steeds meer ga waarderen. Acht prachtige nummers, één flauwe misser, met als emotionele hoogtepunt het moment in Berlin waarop Hogarth opeens uithaalt met "with a hole in our hearts" (hoewel de prachtige en zeer intense tweede helft van After me daar niet ver achter zit). Marillion begint mijn artiesten-top-10 aller tijden gevaarlijk dicht te naderen.

Welke?

Tja, ook ik schaar mij onder de mensen die Hooks in you ondermaats vinden. Ook een suffe tekst, zeker met die flauwe uitsmijter "She's got her hooks in me too!", terwijl de andere nummers wèl ergens over gaan.

Zie label. Ze moesten destijds nog een top 40 nummer / hit op ieder album zetten. Dan krijg je zoals iets als Hooks in You. Live doet dat nummer het overigens best goed vind ik.

Nou ja, het duurt ook maar nog niet eens drie minuten, dus het is wel uit te houden, maar het is voor mij gewoon een skipnummer, en het contrast is groot met de prachtige rest van de plaat.

Tja ik dacht al dat je Hooks in You bedoelde. Vind het zelf ook niet de sterkste track, maar voor de afwisseling gaat zo'n uptempo popliedje er bij mij wel in. En die gitaarriff blijft toch wel een killer.

Geen probleem met Hooks in You.

Ik merk wel dat vaak de rocksongs van Marillion de minst favoriete zijn: Accidental Man, Paper Lies, Hooks in You, Cover My Eyes, Incommunicado, This Town, Hard as Love.
Ik vind dat alleen Cannibal Surf Babe niet zo denderend, verder mag Marillion soms best lekker rocken van mij, hoor....