Marillion - Seasons End (1989)

Ik vraag me alleen af of de songs op dit album ook zo goed hadden geklonken met Fish als zanger. Niks ten nadele van die lange Schot overigens, alleen heb ik het idee dat zijn stem minder bij deze nummers past dan die van Steve H.

Interessante opmerking . The Space had voor hem te hoog geweest . Hogarth heeft absoluut een hoger bereik dan Fish .
De songs passen Hogarth perfect , en ik vrees voor Fish dat het allemaal wel in een andere toonsoort gespeeld had moeten worden .
Niets ten nadele van Fish trouwens , hoewel zijn stem niet meer zo soepel is , vind ik het nog altijd een perfecte peformer .

The Space was er nooit geweest met Fish in de band. Typisch een nummer dat echt op H's stem is geschreven. Verbazingwekkend dat deze het nummer na al die jaren nog steeds bijna net zo goed kan blijven zingen als op het origineel.

Easter had ook geen Fish-nummer kunnen worden, denk ik...

Heb je de bonustracks van Clutching... al gehoord?!? Daar staan demo's op van Season's End met Fish als zanger...

Nee.

Interessante tip. Die ga ik eens opzoeken.

ESSENTIEEL!

aanvulling: met de teksten van Vigil

Maar jij bent hierin natuurlijk wel een beetje bevooroordeeld, nietwaar?

Geen punt hoor, met je smaak is niets mis

Dit wordt dan wel de derde aanschaf van dit album, na de elpee en de reguliere cd. Verdomde bonusuitgaven ook altijd.

zoals altijd blijf ik ook hier weer objectief

Er zijn nogal wat mensen gekant tegen bonusedities en bonustracks... Maar vooral de omwenteling van Marillion I naar Marillion II heeft wat interessant materiaal opgeleverd...
Zo ook de demo-versies die op Season's End staan..

Ik ben eeuwig blij dat er toch zoveel bewaard is gebleven uit de periode 1987-1989. Tevens de VHS/CD/DVD Live From Loreley... Ook de dubbeldvd From Stoke Row to Ipanema is rete-interessant

Op zich heb ik niets tegen bonusedities, het is alleen zo'n aanslag op de portemonnee. Zeker als je het reguliere werk al in de kast hebt staan.

De dvd's die je noemt Ozric zijn inderdaad absoluut de moeite waard.

Die dubbel cd's zijn vaak al te vinden voor 7,99 dus opzich valt dat nog mee. Natuurlijk als je ze allemaal tegelijk wilt vervangen dan gaat het een dure grap worden

Nu we het over die remasters hebben; weet iemand of van Fugazi ook een remaster is uitgebracht als enkel cd? Ik heb namelijk de enkele uitvoeringen van alle Fish albums (alleen Clutching als 2CD) behalve Fugazi. Die zie ik alleen maar als 2CD overal liggen. Iemand die opheldering kan brengen?

Volgens mij is de remaster er alleen in een 2 cd uitvoering met op de 2e cd enkele demo's en 12 " uitvoeringen.

Ja daar was ik al bang voor. Van de Fish albums heb ik dus alleen Clutching als 2CD omdat op die extra cd dingen staan die ik nog niet had. Bij de andere albums is dat, op 2 of 3 nummers in totaal na, niet het geval. Daarom heb ik aan de enkele uitgaves genoeg. Nou ja, dan Fugazi ook maar als 2CD aanschaffen. Zo beroerd zijn de nummers op die tweede cd nou ook weer niet

Zeker niet want dat nummer is qua song nagenoeg in z'n geheel afkomstig van Hogarth. Het is het bekende verhaal van de rooie emmer met demotapes die Hogarth mee had genomen naar de opname sessies en elke keer als ze op een 'dood' moment zaten werd er gevraagd of er nog wat in die emmer zat. En daar kwam dus Easter uit... de solo is overigens on the spot door Rothery geimproviseerd.

En een van de allermooiste solo's door hem gespeeld...

Nog steeds roept het bij mij kippenvel op...

Dat doet het gehele nummer bij mij. Een van hun beste vind ik!

Ik dacht dat die remasters later ook als 1-cd versie waren uitgebracht. Kijk anders even op marillion.com.

Ja dat zijn ze ook alleen Fugazi kan ik nergens vinden als enkel cd in de remaster serie...

Klopt, Fugazi is niet als enkel cd in de remaster serie uitgebracht. Wel als dubbel cd. Wat daar de reden van is weet ik ook niet. Om weer even on topic te komen deze cd is dan weer wel als 2 cd en later ook als enkele remaster verschenen

Muzikaal zit het wel goed op dit album. Die stem van Steve Homaar heb ik echter nooit aan kunnen wennen tot op de dag van vandaag. Een en al irritatie voor mijn oren. Ik zal een vernietigend cijfer achterwege laten maar deze CD heeft de weg naar de speler al in geen jaren meer gevonden.

Zeuren over Hogath is zo 1989..... get a life! (of doe een jurk aan).

Echt, Marillion met Hogarth is minstens zo goed als met Fish. Ik noem een Brave, een Marbles, wat mij betreft een Afraid of Sunlight... kunnen gemakkelijk wedijveren met de eerste 4 schijven van Marillion.

Ook Season's End is prima. Hogarth is een prima zanger die het goed brengt. En ondanks dat ik fan ben van Fish denk ik dat Marillion met Fish nu niet meer had bestaan.....Hogarth heeft wat mij betreft een prima invloed op de band!

Jammer dat je niet tegen zijn stem kan; daardoor loop je toch flink wat moois mis ( Brave, Marbles, Afraid Of Sunlight ). Persoonlijk beviel mij zijn stem onmiddelijk en is het 1 van mijn favoriete zangers ( ook al begint hij de laatste jaren wat trekjes te vertonen die ik beduidend minder vind ).


Maar ik kan het wel respecteren omdat ikzelf bij bands ook kan afhaken als de zang mij niet bevalt. Dit is in de loop der jaren wel minder geworden; anders zou ik waarschijnlijk nooit cd's van Ayreon en vooral Opeth hebben gekocht!

Dat is nu eenmaal mijn mening en al zo sinds 1989 dus wie ben jij om mij op deze wijze terecht te wijzen. Toen ik Marillion met Fish op Parkpop zag in 1983 speelde jij nog met blokkendozen en had je nog een luier om en misschien heb je die nog steeds om.

Rond de band Marillion en de zanger Fish was eind jaren 80 een bepaalde magische status ontstaan door de combinatie van muziek en teksten en uiteraard de vergelijking met het oude nog magischere Genesis van begin jaren 70 met Gabriel die de band steeds moest doorstaan. De concerten in de periode 1983-1988 met Fish waren door de podium persoonlijkheid die Fish was (en is) wel heel bijzondere gebeurtenissen.

Met de komst van Hogarth werd Marillion ineens een compleet andere band. Hoewel de stem van Hogarth op deze Season's End wellicht technisch perfect klinkt zijn hier ook de teksten ineens van een volledig andere wereld. Misschien een heel aardige plaat voor de wat neutralere fan die later instapt maar ik heb nooit kunnen wennen aan het schellere geluid van Hogarth. Ook zijn solowerk doet me helemaal niets. Er staan hele aardige nummers op Season's End (ook op Brave trouwens) maar als het stemgeluid je al niet aan staat dan houdt het snel op.

Blokkendozen zeker, luiers niet meer

Excuses voor de te ferme inzet.

Punt voor mij is dat de discussies over Fish/Hogarth of Gabriel/Collins of voor mijn part Scott/Johnson in de kern overbodig zijn. Kwestie van smaak. Is het en blijft het. Een plaat afdoen met; aardige muziek maar ik trek de zanger niet en vind de vorige zanger beter...tsja, die zijn al 100 keer gevoerd en leiden vaak tot niets. Laat het dan voor wat het is, want anders zijn er altijd mensen als ik die dan toch weer gaan reageren..

Ik vind het spijtig voor je dat het stemgeluid van Hogarth (dat ik overigens niet scheller vind klinken dan Fish in zijn Marillion periode) je er van weerhoudt om muzikaal zeer interessante platen te laten liggen. Zelf had ik dat eerder ook met bijvoorbeeld The X Factor van Iron Maiden (muziek ok, zang drama). Maar als het je lukt de stem weg te denken dan is het een dijk van een plaat. Misschien kan dat ook voor jou gaan gelden bij post-Fish platen van Marillion. En zo niet, jammer.

Ben het overigens wel met je eens dat het solowerk van Hogarth niet best is. Maar gelukkig is hij daar niet zo productief mee.

Ik weet dat het voor sommigen vloeken in de kerk is om een stukje uit Brave te halen, maar luister eens naar The Great Escape waar Hogarth toch echt wel de emotie uit zijn tenen weet te persen.

Hogarth heeft dan ook maar 1 solo-album.

Officelen ja, volgens mij zijn er nog wel wat live-solo-werkjes van hem te bestellen.

Dat klopt maar dat zijn cd's met covers en Marillion nummers, vrijwel geen solo-materiaal.