menu

Grizzly Bear - Shields (2012)

mijn stem
3,89 (445)
445 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Warp

  1. Sleeping Ute (4:38)
  2. Speak in Rounds (4:24)
  3. Adelma (1:02)
  4. Yet Again (5:18)
  5. The Hunt (3:44)
  6. A Simple Answer (6:00)
  7. What’s Wrong (5:44)
  8. Gun-Shy (4:30)
  9. Half Gate (5:29)
  10. Sun in Your Eyes (7:18)
totale tijdsduur: 48:07
zoeken in:
avatar van dix
4,5
dix
"Doet me op de een of andere manier wat aan ... denken" is niet hetzelfde als gelijkstellen.

Los van het feit of veronderstelde roots je output zondermeer geloofwaardiger maken, vraag ik me af waar je naar verwijst als je het over de punk spirit van Uncle Tupelo hebt. Sorry hoor, maar die band was indertijd bepaald geen Minutemen ... daar hing toch ook eerder juist een college-luchtje aan. Wellicht hetzelfde luchtje dat jij nu bij Grizzly Bear meent te ontwaren?

Ik weet niet of Grizzly Bear ooit tot een YHF zal komen, maar de ingrediënten hebben ze alvast paraat. Nu nog een recept, hopelijk voor 2022. Maar het kan ook *schepje erbovenop* zomaar zijn dat we hierna eerst een Spirit of Eden krijgen, daarna een Laughing Stock en dan helemaal niets meer.

2,0
dix schreef:
"Doet me op de een of andere manier wat aan ... denken" is niet hetzelfde als gelijkstellen.

Los van het feit of veronderstelde roots je output zondermeer geloofwaardiger maken, vraag ik me af waar je naar verwijst als je het over de punk spirit van Uncle Tupelo hebt. Sorry, maar die band was bepaald geen Minutemen, daar hing toch ook eerder een college-luchtje aan. Hetzelfde luchtje dat jij nu bij Grizzly bear meent te ontwaren?

Ik weet niet of Grizzly Bear ooit tot een YHF zal komen, maar de ingrediënten hebben ze paraat. Nu nog een recept, hopelijk voor 2022. Maar het kan ook * schepje erbovenop* zomaar zijn dat we hierna een Spirit of Eden krijgen, een Laughing Stock en daarna niets meer.

Op het internet zijn die 2 dingen wel synoniem van mekaar duh.

Nou, Uncle Tupelo waren de rebellen van de campus, country-rock mixen met balorige punk en intussen zingen over behoorlijk onzedige dingen als drank en ontucht met een sporadisch geweldadig randje: dat was toch een beetje tegen de schenen schoppen op dat moment. Grizzly Bear daarentegen zijn de stebers die braaf hun huiswerk maken en alle instructies incorporeren die de meester hen opgelegd heeft en daarna op de koffie bij hun schoonmoeder-in-spe die ze liefst niet al teveel willen choqueren gaan. Een beetje de muziek die deftige jongens zoals jij & ik zouden maken moesten ze in de biz zitten. Maar voor een Spirit of Eden wil ik gerust tekenen hoor, moet daarna zelfs geen Laughing Stock meer komen.

avatar van dix
4,5
dix
Je kunt het Grizzly Bear niet verwijten dat het geen 1989 meer is. Noem mij één band die nu 'rebelleert' vanuit college....mij lijkt dat je ronduit voor aap staat als je dat probeert. Daar heeft niemand tijd voor.

Je omschrijft hun attitude als die van Coldplay: cynisch rondjes draaien. Verleden week trok mijn concertgabber ook die vergelijking. Misschien ben ik te mild en moet ik niet zo op de muziek afgaan.

2,0
dix schreef:
Je kunt het Grizzly Bear niet verwijten dat het geen 1989 meer is. Noem mij één band die nu 'rebelleert' vanuit college....mij lijkt dat je ronduit voor aap staat als je dat probeert. Daar heeft niemand tijd voor.

Je omschrijft hun attitude als die van Coldplay: cynisch rondjes draaien. Verleden week trok mijn concertgabber ook die vergelijking. Misschien ben ik te mild en moet ik niet zo op de muziek afgaan.

Voor mij moet de rebellie niet per se vanuit de campus komen hoor maar het is wel zo dat Uncle Tupelo (en Wilco later ook, na A,M. evenwel) een progressief geluid tracht voort te brengen en bij Grizzly Bear hoor ik dat niet zo. Zelfs zo'n Art of Almost of One Sunday Morning op het laatste Wilco-album (intussen door sommigen versleten als gezapige dad-rockers die voorbij hun hoogtepunt zijn) vind ik van meer ballen getuigen dan eender wat Grizzly Bear doet.

Mja, Coldplay doet dit eerder voor de massa terwijl Grizzly Bear het voor de hippe jongens doet. Ik bedoel, ik haal hier als een boutade aan dat jij & ik ook tot dit soort geluiden zouden komen maar ergens zit daar wel enige waarheid in denk ik: als ik binnenkort een bandje zou vervoegen met een paar conservatorium-alumni en de consencus zou na lang gepalaver zijn om hip en voortuitstrevend te klinken dan zouden we waarschijnlijk bij een grizzly bear achtig geluid belanden. Veel goede wil -en dus wil ik het niet compleet cynisch bezien want volgens mij bedoelen ze het wel goed anders waren ze inderdaad Coldplay, en dan bestormden ze tenminste de charts- maar net iets te weinig goede ideeën en sense of urgency medunkt. En helaas is dat nog altijd de basis van relevante muziek met enige eeuwigheidswaarde lijkt me.

avatar van dix
4,5
dix
Morinfen schreef:
...als ik binnenkort een bandje zou vervoegen met een paar conservatorium-alumni en de consencus zou na lang gepalaver zijn om hip en voortuitstrevend te klinken dan zouden we waarschijnlijk bij een grizzly bear achtig geluid belanden.

Of Talk Talk ?

Veel goede wil maar net iets te weinig goede ideeën en sense of urgency.

Sense of Urgency heeft Wilco ook niet meer als ze in Montreux de bill wensen te delen met Tori Amos. Maar over het gebrek aan ideëen ... Geef Yet Again (...) nog eens een kans en herken de aangenaam grommende ondertoon. Gelukt? Half puntje erbij, me dunkt. Ik zal op mijn beurt me nog eenmaal over de nageboorte van die Canadeze cryptocrusties buigen, ondanks de waarschuwing op de verpakking.

2,0
Talk Talk heeft naast een ziel composities die ergens naartoe gaan. Hier gebeuren ook een heleboel dingen maar dat lijkt allemaal nauwelijks in functie van het nummer te staan, die dingen gebeuren gewoon omdat dat anno 2012 verwacht wordt van een hippe band. Mark Hollis heeft naar verluidt ooit eens op een blauwe maandag gezegd dat de stilte tussen 2 noten het belangrijkste is, wanneer er dus pakweg een koperblazer werd geintroduceerd op hun laatste 2 albums dan was dat nagenoeg altijd functioneel. Bij Grizzly Bear is de spielerei helaas meer opsmuk om te verbergen dat een heel aantal nummers een niet bepaald strak gespannen spanningsboog hebben.

Yet Again vond ik veruit het beste nummer, helaas ook het enige die me echt kon grijpen op 3 luisterbeurten. Maar het kan misschien een kapstok zijn om de rest aan op te hangen, ik zal me er dus nog eens aan wagen. Jij ook godspeed met je nieuwe draaibeurt.

avatar van dix
4,5
dix
Morinfen schreef:
Yet Again vond ik veruit het beste nummer, helaas ook het enige die me echt kon grijpen op 3 luisterbeurten.

Yet Again deed me (daar ga ik weer) onwillekeurig wat denken aan Life's What You Make it.
Met name door de wijze waarop grommende toetsen worden ingezet

avatar van IMPULS
4,5
Morinfen schreef:
Talk Talk heeft naast een ziel composities die ergens naartoe gaan. Hier gebeuren ook een heleboel dingen maar dat lijkt allemaal nauwelijks in functie van het nummer te staan, die dingen gebeuren gewoon omdat dat anno 2012 verwacht wordt van een hippe band. Mark Hollis heeft naar verluidt ooit eens op een blauwe maandag gezegd dat de stilte tussen 2 noten het belangrijkste is, wanneer er dus pakweg een koperblazer werd geintroduceerd op hun laatste 2 albums dan was dat nagenoeg altijd functioneel. Bij Grizzly Bear is de spielerei helaas meer opsmuk om te verbergen dat een heel aantal nummers een niet bepaald strak gespannen spanningsboog hebben.
.


Opvallend verschil in luisterervaring.
Evenals bij Talk Talk (Spirit of Eden, Laughing Stock m.n.) ervaar ik ook bij Shields een soort 3-dimensionaal luistergeluid. Elke raakgeplaatse- maar daarom juist ook elke (iets) uit de pas lopende noot, toon, geluid, blijft boeien.
Leg mij eens uit waarom waarom e.e.a. bij Shields geen functie zou hebben en bij Talk Talk weer wel?

Overigens: Mark Hollis bracht de stilte-ervaring in de praktijk op zijn enige -gelijknamige- solo-album. Prachtig!

avatar van dix
4,5
dix
IMPULS schreef:
Overigens: Mark Hollis bracht de stilte-ervaring in de praktijk op zijn enige -gelijknamige- solo-album. Prachtig!

Bij de opvolgers werd dit concept nog verder uitgewerkt

Conversation 16
dix schreef:
(quote)

Bij de opvolgers werd dit concept nog verder uitgewerkt



Banjo024
Halfje erbij, het concert in Paradiso was fantastisch en ik ben hem nu alleen maar meer aan het beluisteren..

1,0
Niets voor mij deze muziek! Geram op instrumenten en dan zo'n dichtgeknepen strot er tussendoor. Blijf toch maar meer bij de echte getalenteerde muzikanten, zoals Joe Bonamassa, Michael Kiwanuka, Elske DeWall.....

avatar van Linius
4,5
danielveld schreef:
Niets voor mij deze muziek! Geram op instrumenten en dan zo'n dichtgeknepen strot er tussendoor. Blijf toch maar meer bij de echte getalenteerde muzikanten, zoals Joe Bonamassa, Michael Kiwanuka, Elske DeWall.....


Dat het niets voor jou is kan ik wel begrijpen, maar verkondig alsjeblieft geen onzin.

avatar van tsjong
5,0
"Echt getalenteerde"
Slaat helemaal nergens op. Ik zou hier liever een onderbouwing zien, want dit is één van de beste releases dit jaar (persoonlijk) en in dit genre is GB toch wel één van de meest getalenteerde groepen. Dat je het niet ligt mag, maar dit is erg kort door de bocht

avatar van Gretz
4,5
Daniel heeft duidelijk niets met vernieuwende artiesten gezien zijn zeer lage beoordelingen voor Asaf Avidan, Tame Impala, The Antlers etc. Toch zou ik ook graag een argumentatie horen waarom hij beoordeeld dat deze muzikanten geen talent hebben, heel benieuwd.

avatar van nico1616
3,5
danielveld schreef:
Geram op instrumenten.


Ah, hier ook al zo'n geram op instrumenten, een beetje zoals Tame Impala

avatar van steven
euk ik vind ze best goed , maar tame impala is imo zeker niet echt vernieuwend ,toch?

avatar van The Scientist
3,0
tsjong schreef:
"Echt getalenteerde"
Slaat helemaal nergens op. Ik zou hier liever een onderbouwing zien, want dit is één van de beste releases dit jaar (persoonlijk) en in dit genre is GB toch wel één van de meest getalenteerde groepen.


... vreemd, hij moet onderbouwen waarom ie het niks vindt en jij kunt zonder onderbouwing zeggen dat het een van de meest getalenteerde groepen is? iets met een pot en een ketel..

Verder ben ik het niet met hem eens in het contrast dat hij maakt tussen deze en echt getalenteerde musici hoor, maar vind ik deze plaat dan eigenlijk ook niet echt bijzonder.. Nieuw klinkt het allemaal niet en nergens wordt het echt ingewikkeld. Dit heeft wel weer als voordeel dat het nog wel een fijn plaatje is om op te zetten als je iets anders aan het doen bent, want het luistert wel prettig weg.

avatar van herman
Gretz schreef:
Daniel heeft duidelijk niets met vernieuwende artiesten gezien zijn zeer lage beoordelingen voor Asaf Avidan, Tame Impala, The Antlers etc. Toch zou ik ook graag een argumentatie horen waarom hij beoordeeld dat deze muzikanten geen talent hebben, heel benieuwd.

Je kunt een hoop van Tame Impala zeggen, maar vernieuwend is wel het laatste wat ze zijn.

Verder snap ik zijn lage waardering wel, Sleeping Ute en Yet Again vond ik zelf ook vervelende num-mers die ik nauwelijks uit kon zitten. Begrijp totaal niet wat daar de aantrekkingskracht van moet zijn.

avatar van dix
4,5
dix
danielveld schreef:
Niets voor mij deze muziek! Geram op instrumenten en dan zo'n dichtgeknepen strot er tussendoor. .....


Kathedraal van een plaat. Mijn nummer 1 van 2012.
Dat ie kathedraalzeikerds aantrekt mag de pret niet drukken.

avatar van Don Broccoli
2,5
Deze plaat komt absoluut niet in mijn top 10. Overschat ding. Bevat aantal goede nummers, maar het geheel is overschat.

avatar van IMPULS
4,5
danielveld schreef:
Niets voor mij deze muziek! Geram op instrumenten en dan zo'n dichtgeknepen strot er tussendoor. Blijf toch maar meer bij de echte getalenteerde muzikanten, zoals Joe Bonamassa, Michael Kiwanuka, Elske DeWall.....


Aantoonbare kwestie van aandacht tekort komen?
Compleet zinloze post, inhoudsloos, andere smaak...
Waarom dan hier plaatsen?

avatar van Don Broccoli
2,5
Wat danielveld zegt slaat inderdaad nergens op, al is het alleen al omdat je een band als Grizzly Bear heel anders moet benaderen dan een Joe Bonamassa.

avatar van BenZet
4,0
Vind dit een verrassend goede plaat. Goede afwisseling en opbouw. Goede plaat

4,0
Morinfen schreef:
Talk Talk heeft naast een ziel composities die ergens naartoe gaan. Hier gebeuren ook een heleboel dingen maar dat lijkt allemaal nauwelijks in functie van het nummer te staan.


Ben ik het niet mee eens. Kun je een voorbeeld noemen waar dit duidelijk wordt voor jou? Ik vind zelf namelijk wel dat de nummers erg goed in elkaar zitten. Iedere afzonderlijke track staat stevig in zijn schoenen. Een nummer als What's Wrong is juist zo'n nummer waar de stiltes tussen de vele instrumenten die minimaal aanwezig zijn het geheel aan elkaar vlecht. Men bouwt een bepaalde spanning op, maar heel geleidelijk. De 'plotselinge trompetten' sluiten het nummer zo sterk af. Ik ben helaas niet zo goed in het beschrijven van technische aspecten van muziek, maar ik vind een nummer als What's Wrong gevoelsmatig heel sterk, en naar mijn idee staan de afzonderlijke geluiden wel sterk in het geheel.

Daarnaast vind ik ook het album als een complete ervaring heel sterk. Na de knaller Yet Again wordt er als het ware steeds meer spanning opgebouwd. Met name van What's Wrong naar Sun in Your Eyes gaat men steeds grootser en harder spelen. Heel knap gedaan en in ieder geval mijn beste luisterervaring van het jaar.

avatar van Booyo
4,0
Had verwacht dat meer mensen A Siimple Answer en What's Wrong als favoriet zouden hebben aangevinkt. Met Yet Again mijn toppers van deze dijk van een plaat. En dan in beide gevallen met name door de prachtige laatste minuten..

4*

avatar van Teunnis
4,0
Grizzly Bear was een van de weinige (voor mij) bekende namen die niet teleurstelde. Bij Sigur Rós, The xx en GY!BE waren de verwachtingen en stuk hoger dan het resultaat. Hier komen ze de verwachting precies na. Net als bij Veckatimest was ik in het begin nog niet helemaal overtuigd, maar bleven de nummers in mijn hoofd zitten en werden ze ook almaar beter en beter. Een typische groeiplaat dus. Terwijl ik groeiplaten meestal associeer met moeilijke muziek, is dit popmuziek met een toegankelijk folkrock-randje. De kracht zit hem erin dat die ogenschijnlijk simpele nummers zo ontzettend sterk in elkaar zitten dat ze maar niet willen vervelen. Grizzly Bear beheerst het songwriting tot bijna in perfectie. De laatste drie afsluiters zijn een hoogtepunt op dit gebied. The Beatles en The Beach Boys moeten hier gewoon voor onder doen.

avatar van C8rter
4,0
Een van de verrassingen voor mij van 2012. Verveeld ook niet naar meermalen luisteren.
Grizzly Bear is wat meer main stream geworden, vind Veckatimest alternatiever en wat vocaal sterker.

avatar van ken90
3,5
Goede plaat, maar had er toch wat meer van verwacht... Vooral The Hunt en What's wrong? vind ik minder. Uiteraard maken de pareltjes: Sleeping ute, Yet again en Gun-Shy veel goed. Grizzly bear blijkt een fascinerende band!

avatar van west
4,5
Als je 'm een tijdje laat liggen en dan weer opzet, is het een verrassend fijne plaat zeg!

Gast
geplaatst: vandaag om 04:33 uur

geplaatst: vandaag om 04:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.