Grizzly Bear - Shields (2012)

Ik moet zeggen dat ik de e.p. van meneer Rossen van een hoger niveau vind dan dit. Nu vind ik die ep wel van een erg hoog niveau trouwens.
Niet slecht dus deze plaat van de Grizzlies maar ook niet zo brilliant als Veckatimest. Sleeping Ute is het hoogtepunt van deze cd zoals midnight boom al zegt en de andere composities komen daar niet boven uit. Aan het eind leeft deze plaat weer iets op met Half Gate en Sun in Your Eyes.
Misschien waren mijn verwachtingen wel te hoog na Rossen's ep en moet ik Shields nog wat vaker beluisteren maar vooralsnog is dit niet de cd van het jaar geworden die ik er van verwachte.

Ik kan me nog herinneren dat ik Veckatimest in 2009 helemaal grijs heb gedraaid. Het was één van mijn favoriete platen van dat jaar. Heel gek eigenlijk, dat ik dus helemaal niet zo uitkeek naar dit album maar nu, bij de eerste paar luisterbeurten word ik helemaal omver geblazen. Grizzly Bear, bedankt voor Sun In Your Eyes.

Vind deze persoonlijk beter dan Veckatimest, maar dat was Yellow House natuurlijk ook. Fantastische plaat wederom. Ik zet in op 4,5

Ik dacht eerst dat het album een stuk gladder was dan Veckatimest maar hier kom ik op terug. Het album duurt alleen te kort, maar dat doen alle goede albums. Voor nu: 4 sterren.

Wat grappig dat mensen Sleeping Ute als hoogtepunt noemen. Is dat niet gewoon omdat je dat nummer al langer kende? Precies de reden dat ik 'voorproefjes' ontwijk voordat ik een album als geheel ervaren kan, waardoor dus alles even nieuw is. Sleeping Ute vormt een prachtige introductie voor de rest, maar het sluit ook duidelijk het meest aan bij In Ear Park, Veckatimest en het onvolprezen Silent Hour/Golden Mile, oftewel een traditionele Daniel Rossen-track. De rest van de plaat is vele malen verrassender. In elke track zit wel een onverwacht element, zowel qua arrangementen als songstructuren, en dat maakt van Shields een zeer boeiende, avontuurlijke plaat, die tegelijk weer zo'n warmbloedig geluid heeft en zo vol aanstekelijk melodieën en bedwelmende harmonieën zit dat je je er echt door mee kan laten voeren en behoorlijk verslaafd kan raken aan deze trip. Een trip die leidt naar ijle hoogten en de zon in je ogen. Waren de eerdere reisjes waar Grizzly Bear ons op meenam in sfeervolle sepiatinten, ditmaal zijn de kleuren feller. Onmiskenbaar Grizzly Bear, maar toch weer een plaat die geheel op zichzelf staat en ons smachtend laat dromen over waar deze band de komende jaren nog meer mee op de proppen zal komen. Excuses voor deze slechte rijmelarij, maar elk woord krijgt toch iets banaals als je probeert recht te doen aan muziek van dit hemelse niveau.

Ik heb Yet Again en Speak in Rounds nu aangevinkt. Maar dat kan altijd weer veranderen

Dat is kenmerkend en zo fascinerend van een écht goede plaat, dat per luisterbeurt weer andere tracks er bovenuit kunnen steken. Voor mij zijn het nu A Simple Answer en Gun-Shy, maar ik heb met elke track wel iets.

Kijk, dat snap ik nou niet. Chaos op Veckatimest? Dat was toch juist een vrij gestroomlijnde, op momenten zelfs kabbelende, plaat? Juist op deze opvolger hoor ik veel meer onverwachte overgangen en het geheel heeft een wat rauwer, rafeliger, randje (voor GB-begrippen dan hè, alhoewel natuurlijk wel weer stukken gepolijster dan Horn of Plenty en Yellow House). Neem nu bijvoorbeeld een Sun In Your Eyes, dat is toch van een heel andere orde dan (het ook griezelig grootse, maar veel klassiekere) I Live With You? Maar misschien dat wij beide albums domweg heel anders ervaren.

Op het eerste gehoor ligt deze plaat wel heel erg in het verlengde van Veckatimest. Hij lijkt er misschien wel iets teveel op. Veckatimest was een erg fijn en kleurrijk album maar na een eerste fase waarin ik hem grijsdraaide ben ik hem vrijwel helemaal vergeten. Iets wat ik met Yellow House bijvoorbeeld niet heb. Ik heb ook niet het idee dat Shields toegankelijker is dan zijn voorganger trouwens. Hij lijkt er qua sound gewoon erg veel op. Speaking Rounds zou zo een vervolg op Southern Point kunnen zijn. Grizzly Bear heeft een sterk eigen geluid en dat brengt zijn voor en nadelen met zich mee. Ondanks deze kanttekening ben ik weer erg enthusiast over Shields. Grizzly Bear is een fantastische band waarvan de nummers een directe weerspiegeling van de natuur lijken te zijn. Voor mij is het wat folk zou moeten zijn. Geweldige, soms lekker moeilijke arrangementen. Twee zangers met stemmen als van engelen. Heerlijke, soms tegendraadse, drums. Een band die weinig op heeft met de gangbare structuur van popmuziek. Dat is wat Grizzly Bear, ook met Shields, nog altijd een van mijn favoriete bands van deze eeuw maakt.

Normaal gesproken zou je wel een punt hebben, maar in dit geval.. Sleeping Ute is gewoonweg een briljant nummer, en voor mij ook nog steeds wel de beste van de plaat, hoewel de rest van de plaat ook geweldig is. Overigens wordt What’s Wrong ook elke luisterbeurt beter, wat een heerlijk layback sfeertje.

Tot nu voldoet Shields ruim aan mijn toch wel wat hoge verwachtingen.
Shields klinkt als Veckatimest en Yellow House maar toch ook weer fris.

Na 6 luisterbeurten 4*. En dan houd ik me nog in.

What's Wrong en de sterke afsluiter Sun in your eyes aangevinkt...

Maar wisselt zeker...

Inderdaad vind ik inmiddels ook What's Wrong een fraaie song. Ook die nog. Ik had de plaat even laten liggen en wat vind ik 'm dan weer mooi zeg. Omhoog naar 4,5* : grappig, daardoor komt Shields gemiddeld weer op 4,0* Lijkt me terecht.

Ik heb hem daarnet beluisterd en ik vind het wel een degelijk plaatje. Vooral opener Sleeping Ute klinkt enorm fijn. Maar ik zal wel wat meer luisterbeurten moeten spenderen aan dit album om tot een conclusie te komen.

Ik hoorde op Stubru "Yet Again" en klonk wel aardig. Speak In Rounds klink wat beter, maar Grizzly Bear wil me over het algemeen maar niet pakken.

dan denk ik dat je Sleeping Ute en gun-shy nog beter zal vinden hehe

Ik ga het wellicht proberen. Jammer dat deze band me juist niet pakt. Ik geloof best dat een pareltje is, maar het moet bij mij nog groeien.

Headphones of een audiofiele speakersysteem aangeraden!

Moet er dan niet eerst een betere versie uitkomen?

goede versie is al paar dagen overal te downloaden.

@WJW er is een goede versie maar ik heb de lp al een poos geleden besteld op Bleep.com

Geweldige plaat! Toegankelijk en toch weer niet zo dat ze alles prijsgeeft na enkele luisterbeurten.
Hoogtepunten zijn voor mij Speak In Rounds, Yet Again, Half Gate en Sun in Your Eyes, een fenomale afsluiter!
Voorlopig vind ik het middenstuk wat minder: The Hunt is nogal monotoon en A Simple Answer eerder langdradig. Maar wie weet komt ook de klik met die nummers wel ...

haha grappig, voor mij zijn juist de overige nummers tot nu toe het best, Sleeping Ute, What’s Wrong en Gun-shy, en A Simple Answer is ook zoo heerlijk! ach he smaken verschillen

Dit album is een toch een mislukking geworden. Grizzly Bear heeft me opnieuw niet bij de keel gegrepen. Een bandje wat je toch wel snel gaat vergeten. Helaas jammer!

Mij heeft het ook niet echt kunnen pakken. De eerste helft vind ik beduidend beter dan de 2e helft, niet over de hele linie even sterk dus. En daarbij doet de zang me ook eigenlijk niks, het stemgeluid pakt me niet. Nummer 1 en 3 zijn sterk, maar de rest is een beetje te veel doorsnee naar mijn smaak. Best aardig, maar niet meer dan dat.

Ik vind het lastig te plaatsen dat hun vorige album jouw bij de keel greep en dat je dit Shields dan een mislukking noemt. Zoveel is er nou ook weer niet veranderd: misschien iets te zwart-wit gedacht?

Veckatimest was ook een mislukking. Jammer, want Two Weeks vind ik juist wel goed. Ik snap ook niet waar jij het vandaan haal, dat ik de vorige wel goed vond. Die heb ik toch echt wel op 2.5 ster gezet. Dat vind ik niet echt bepaald goed.

uberhaupt het statement mislukking voor deze plaat en Veckatimest begrijp ik totaal niet, dat de muziek je niet ligt oke, maar mislukking? onbegrijpelijk..

Plaat van het jaar gaat het bij mij niet worden, maar ik vind het over de gehele linie wel een betere plaat dan Veckatimest. Terwijl Veckatimest het moest hebben van een aantal hoogtepunten - Fine for Now! - vind ik dat de nummers op Shields aan elkaar gewaagd zijn. Sleeping Ute en vanaf Gun-Shy tot het einde is erg mooi en bij vlagen verrassend.

Nja dat is inderdaad een beetje te overdreven. Het is jammer dat ik hier geen pareltjes in hoor. Terwijl dit genre mij juist heel erg aanspreekt.

Toch vreemd dat je het genre wel leuk vindt maar Grizzly Bear niet. Dit is juist de top van het segment