Grizzly Bear - Shields (2012)

Met 'het segment' wordt neem ik aan indiefolk bedoeld. Maar onder de noemer indiefolk vind ik van hoger niveau namen als Bon Iver, The Decemberists ten tijde van Picaresque en The Crane Wife, Bright Eyes, The Duke & The King, Fleet Foxes, Angus Stone en in een verder verleden Neutral Milk Hotel. Al voelt het ook wel bizar om deze namen in één zin te noemen. Dat slaat eigenlijk nergens op. Conclusie na het neerpennen van bovenstaand stukje: ik weet niet helemaal wat bedoeld wordt met 'het genre' en 'het segment' van Grizzly Bear.

In de zin van indiefolk ja. En gezien het feit dat de albums van deze band over het algemeen meer dan behoorlijke scores binnenhalen (ook buiten MuMe uiteraard) lijkt het me op zich geen vreemd statement. Natuurlijk, smaken verschillen maar als je puur kijkt naar wat de meeste mensen ervan vinden kun je wel concluderen dat Grizzly Bear bij de bovenlaag hoort.

Ik zie trouwens dat onze vrienden van Pitchfork zoals min of meer verwacht vol lof zijn over deze plaat. Er prijkt een 9,1 bovenaan de recensie. Nu is het slechts een kwestie van tijd tot Kick the Habit met een Triple AAA recensie komt

Deze plaat is bijzonder geschikt om op een goede installatie af te spelen. Van het weekend een aantal keer in de winkel afgespeeld en daar valt toch wel op hoe rijk deze plaat geproduceerd is. Mijn computerboxjes weten dit bij lange na niet te bereiken, heel anders wordt het al als ik hier thuis het vinyl er op leg en de koptelefoon op zet.
De tempowisseling in Sleeping Ute en het klokkenspel (zie filmpje wat ik op de vorige pagina plaatste) komen veel krachtiger binnen, de heerlijke gitaarpartij in Yet Again en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Geef het album dus zeker een kans naast dat mp3tje op de computer of op een simpel mp3spelertje en stap de wondere wereld van Shields in

Het is inderdaad ook vooral een kwestie van smaken verschillen, want muzikaal en zangtechnisch gezien is dit van erg hoog niveau. Ook een aantal songs zijn erg sterk, maar ze kunnen mij net als op Veckatimest niet constant bekoren. Maar ik begrijp het dus goed als je Grizzly Bear tot de bovenlaag rekent en eigenlijk vind ik zelf het verschil ook weer niet zo groot met de door mij eerder genoemde bands.

Eerder heb ik al favorieten benoemd, maar ik kom er nog maar even op terug, namelijk Sun in Your Eyes. Wat een sterk nummer is dat zeg, de passie spat er vanaf en muzikaal echt een hemelse trip. De geweldige stem van Daniel maakt het compleet.

Een goede cd absoluut, maar belachelijk en erg ouderwets dat ze de cd niet uitbrengen op spotify. Daarom een halve ster er af je kijkt tenslotte toch naar het totaalplaatje.

Huh? Gebruik jij alleen Spotify of zo? Vreemde reden om je cijfer lager te laten uitvallen in ieder geval.

Het album staat wél op Spotify hoor...

En de reden dat omdat het album niet op Spotify staat er maar een halve ster af te halen vind ik wel een van de zwakste redenen ooit.

Ooit gehoord van ironie?

Een lekker plaat van deze voor mij nog onbekende band.
Ik zie dat de rest van hun platen beduidend minder hoog scoren. Is dit hun beste?

3.5*

De vorige twee platen scoren allebei exact 0,08 punten lager dan de score van Shields op dit moment. Dan zou ik toch eerder concluderen dat ze aan elkaar gewaagd zijn...

En ik zou je sowieso aanraden hun vorige platen te luisteren als je deze goed vindt.

Nu ben ik misschien een beetje bevooroordeeld wat betreft Grizzly Bear, maar kom op mensen, dit is toch gewoon hun derde schot in de roos op rij? Ze zijn het gevoel voor avontuur niet kwijtgeraakt en vooral als singer-songwriter worden Daniel en Ed steeds beter. En die drummer! Geniaal. Favorieten eruit pikken is moeilijk, maar ik zou dan gaan voor het magistrale Half Gate of de opener met dat broeierige gitaarstuk aan het einde.

Lastig in een hokje te duwen, maar wat mij betreft gewoon weer een erg goede plaat van Grizzly Bear.

Toegankelijker, maar gelukkig nog steeds ongrijpbaar.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Grizzly Bear - Shields - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ik ben ook steeds meer onder die indruk. Deze plaat kruipt onder je huid. Zodra ik het toch behoorlijk ingetogen middenstuk 'doorhad' besefte ik ook dat Shields nauwelijks onderdoet voor Veckatimest. Yellow House zet ik overigens wel een treetje hoger.

Ik betwijfel sterk of er ironie in het spel was. Als dat wel zo is, dan kwam het niet over.

prachtig krachtig prachtig..

Grizzly bear heeft in een interview te kennen te geven tegen spotify te zijn, maar desondanks staan ze erop dat boet in aan geloofwaardigheid. Maar uiteraard ga ik mijn stem niet verhogen of verlagen door een toevoeging op spotify of niet. Mocht het niet op spotify staan dan torrent ik het toch gewoon, zo moeilijk ben ik nu ook weer niet.

Man, man, man, wat een plaat! Na meer dan 20 luisterbeurten moet ik nu toch wel concluderen dat dit voor zover mijn favoriete album van het jaar is. Ik kan niet wachten tot hun concert in Paradiso op 5 november.

Wat een sterk begin van dit album zeg. De eerste 4 nummers zijn buitengewoon prachtig met als hoogtepunt het heerlijke intro van Sleeping Ute. Daarna zakt het wat in en moeten meerdere luisterbeurten mij bewijzen of ze de huidige 4 stemmen waard blijven.

Volgens mij was het ook serieus bedoeld. Lijkt me iets voor het Memorable Quotes-topic

Prachtig en krachtig, dat is inderdaad de meest geschikte manier om dit album te omschrijven.

De openingsnummers zijn uitermate sterk en krachtig, met als hoogtepunt de gitaarexplosie in Yet Again.
Na deze opening om U tegen te zeggen, neemt de band wat gas terug om meer wijdse folknummers hun werk te laten doen. Prachtige breekbare en donkere nummers die perfect op Amnesiac van Radiohead hadden kunnen staan. Hoogtepunt van dit deel vormen voor mij de blazers en jazzy drumpartijen in What's Wrong. Heerlijk wegdromen is het op deze rustgevende klanken! Ook de plotse zanglijnen van de immer indrukwekkende Ed Droste op A Simple Answer zijn een voorbeeld van hoe perfect deze band op elkaar afgestemd lijkt. Alles lijkt op dit album perfect op zijn plaats te vallen.
Na dit middengedeelte geeft de band terug gas met het poppy Gun-Shy. Wederom een prima song waar werkelijk niets op valt af te dingen.
De laatste twee nummers vormen een perfecte apotheose waarmee de band hoge toppen scheert.

Met dit album maakt Grizzly Bear van een best ok indiegroepje de overstap naar een wereldgroep met unieke kwaliteiten. Album van het jaar dat voor mij nog lang mag meegaan. Ik kijk rijkhalzend uit naar het optreden van de bevestiging in de AB komende november!

Mensen, luisteren wij niet gewoon naar een onverwachts meesterwerk, of is het daar te vroeg voor?

Mijn eerste beoordeling was een 3.5, en kijk nu. Yet Again en Sun In Your Eyes

Wellicht wat vroeg, maar dit zou best eens de plaat van het jaar kunnen worden!

Vooralsnog 4*, omdat het album nog niet concreet genoeg voor me is. Neigt al langzaam naar 4,5*!

Fantastische plaat. Blijft elke luisterbeurt boeiend. Het enige waar ik nog een beetje moeite mee heb, is dat ze toe lijken te werken naar een fantastische epische climax, die eigenlijk op deze plaat niet aanwezig is. The Sun Is In Your Eyes is op zich een fantastische afsluiter, maar ik verwacht na deze plaat toch een beetje een nummer, waarbij ze de studio helemaal afbreken, als je begrijpt wat ik bedoel.

Het album smaakt naar meer; epischer, groter en explosiever. Maar die belofte wordt niet ingelost. Dat vind ik nog een beetje moeilijk te verkroppen.

Ik vind dat Sleeping Ute en Yet Again wel zo'n knallend einde hebben maar bij Half Gate en A Simple Answer lijkt er toch een beetje een rem op te zitten richting het einde. Daardoor kom ik er wel vaker bij terug.

Sun In Your Eyes is trouwens weer zo'n prachtige afsluiter, een aantal keren van luid naar heel minimaal haast...

Wat wil je nog meer?
Weer een Grizzly Bear-meesterwerk. 50 keer luisteren is nog niet genoeg, want de muziekstukken zitten weer barstensvol geheimen die ontdekt moeten worden. Dat heet nou waar voor je geld.
Compositorisch evenwichtiger dan Veckatimest.
Mis dan wel weer de psychedelica die over Yellow House hangt.

Ik heb Grizzly Bear voor het eerst gehoord op Veckatimest, en toen ook in Amsterdam live gezien. Ik was erg onder de indruk. Deze plaat lijkt na een paar keer luisteren nog beter dan de vorige. Het klinkt voller en completer. De beste nummers zijn op dit moment de eerste twee, maar ik heb nog geen misser gehoord, dus dat kan best veranderen met het vaker horen van de plaat.

Dat nog niemand het over het magistrale einde van A Simple Answer heeft...